آموزشآموزش زبان انگلیسی از صفر تا صد

درس ۳۰ از ۲۶۷، زبان‌های خارجی، حدود ۳۰ دقیقه خواندن

اعداد بزرگ انگلیسی: هزار، میلیون، میلیارد و قیمت

جواب کوتاه

عددهای بزرگ انگلیسی از چند خونه‌ی سه‌رقمی ساخته می‌شن که با ویرگول جدا می‌شن: 2,750,000. هر خونه اسم خودش رو داره (thousand برای هزار، million برای میلیون، billion برای میلیارد)، و داخل هر خونه همون عدد صفر تا ۹۹۹ هست. پس 2,750,000 می‌شه two million, seven hundred and fifty thousand. سه نکته: billion یعنی میلیارد فارسی، نه چیز دیگه؛ بعد از عدد، million و thousand و hundred s نمی‌گیرن (two million)؛ و بریتانیایی بعد از hundred، and می‌گه (one hundred and five). اعشار با نقطه نوشته و point خونده می‌شه (3.5، three point five)، و سال‌ها معمولا دو تیکه خونده می‌شن: 1999 می‌شه nineteen ninety-nine.

چرا عدد بزرگ

توی درس قبل، عددها رو تا صد یاد گرفتید. ولی زندگی روزمره پر از عددهای بزرگ‌تره: قیمت یه گوشی، جمعیت یه شهر، سال تولد، حقوق، فاصله. اگه بخواید درباره‌ی هر کدوم از این‌ها انگلیسی حرف بزنید، باید صد و هزار و میلیون رو بلد باشید.

خبر خیلی خوب اینه که برای عددهای بزرگ، تقریبا چیز تازه‌ای لازم نیست. فقط پنج کلمه‌ی تازه: hundred، thousand، million، billion و trillion. بقیه، همون صفر تا ۹۹ هست که بلدید. یه عدد هر چقدر هم بزرگ باشه، از تیکه‌های کوچیکی ساخته شده که همه رو می‌شناسید؛ مثل یه خونه‌ی بزرگ که از آجرهای کوچیک ساخته شده.

این درس یاد می‌ده عدد بزرگ رو چطور ببینید، بخونید و بنویسید؛ و سه جای پرکاربردش رو هم کامل می‌گه: سال، قیمت، و تبدیل تومان و ریال به عدد انگلیسی.

million از کجا اومده

کلمه‌ی million از ایتالیایی میاد: milione، یعنی «هزار بزرگ»؛ هزار تا هزار. حدود هفتصد سال پیش، بازرگان‌ها و حسابدارهای ایتالیایی که با عددهای بزرگ سر و کار داشتن، این کلمه رو ساختن، و کم‌کم از اونجا به فرانسوی و انگلیسی و بقیه‌ی زبان‌ها رفت.

بعد، برای عددهای بزرگ‌تر، billion و trillion رو با همون الگو ساختن: bi یعنی دو و tri یعنی سه. فارسی هم «میلیون» و «میلیارد» رو از فرانسوی گرفته. برای همین «میلیارد» فارسی با billion انگلیسی فرق داره: ما کلمه‌ی فرانسوی رو داریم، و انگلیسی کلمه‌ی خودش رو.

قبل از اون، انگلیسی برای عددهای بزرگ می‌گفت a thousand thousand، یعنی «هزار هزار». جالبه که فارسی قدیم هم همین کار رو می‌کرد؛ «هزار هزار» توی متن‌های کهن فارسی هست.

صدها: ۱۰۱ تا ۹۹۹

عددهای سه‌رقمی این‌طوری ساخته می‌شن: رقم صدگان و hundred، بعد بقیه‌ی عدد مثل درس قبل. 250 می‌شه two hundred and fifty (تو هاندرد اند فیفتی). 999 می‌شه nine hundred and ninety-nine. 305 می‌شه three hundred and five.

اون and بعد از hundred، مال انگلیسی بریتانیاییه. امریکایی معمولا and نمی‌گه: two hundred fifty. هر دو درستن؛ فقط یکی رو انتخاب کنید و قاطی نکنید. جالبه که and انگلیسی بریتانیایی، درست جای «و»ی فارسیه: «دویست و پنجاه»، two hundred and fifty.

و یادتون باشه، hundred بعد از عدد s نمی‌گیره: two hundred، نه two hundreds. این قاعده برای thousand و million و billion هم هست، که پایین‌تر می‌بینید.

خونه‌های ویرگول

هر عدد بزرگ رو از راست، سه رقم سه رقم جدا کنید. انگلیسی بین هر سه رقم یه ویرگول می‌ذاره؛ و هر خونه‌ی سه‌رقمی، یه اسم داره. این عدد رو ببینید:

  1. 7billion
  2. 250million
  3. 480thousand
  4. 125

این عدد این‌طوری خونده می‌شه:

seven billion, two hundred and fifty million, four hundred and eighty thousand, one hundred and twenty-five

یعنی هر خونه رو مثل یه عدد صفر تا ۹۹۹ بخونید، و بعدش اسم خونه رو بگید. خونه‌ی آخر، که سمت راسته، اسم نداره.

این دقیقا همون کاریه که توی فارسی هر روز، بی اینکه فکر کنیم، می‌کنیم: «هفت میلیارد و دویست و پنجاه میلیون و...». ساختار یکیه؛ فقط اسم‌ها انگلیسی‌ان، و and فقط بعد از hundred میاد، نه بین خونه‌ها. پس seven billion and two hundred million نگید؛ بین خونه‌ها فقط یه مکث کوتاه.

پلکان عددها

این پنج کلمه، کل عددهای بزرگی‌ان که توی زندگی روزمره لازم دارید. هر پله، هزار برابر پله‌ی قبله (جز اولی):

انگلیسیعددتعداد صفرفارسی
hundred100۲صد
thousand1,000۳هزار
million1,000,000۶میلیون
billion1,000,000,000۹میلیارد
trillion1,000,000,000,000۱۲هزار میلیارد

تلفظشون: hundred (هاندرد)، thousand (تاوزند، با θ اول)، million (میلیون، ضربه‌ی اول)، billion (بیلیون، ضربه‌ی اول)، trillion (تریلیون). thousand با صدای θ شروع می‌شه، که توی درس صداهای سخت دیدید؛ پس «تاوزند» با «ت» فقط نزدیک‌ترین نوشتنه.

مقایسه با فارسی

عددهای بزرگ فارسی و انگلیسی ساختار یکسانی دارن: هر دو سه رقم سه رقم گروه‌بندی می‌کنن و هر گروه اسم خودش رو داره. «یک میلیون و دویست هزار» و one million two hundred thousand، دقیقا همون تیکه‌ها رو دارن، به همون ترتیب.

فرق‌ها کوچیکن. اول، فارسی بین همه‌ی تیکه‌ها «و» می‌ذاره؛ انگلیسی فقط بعد از hundred، and. دوم، جداکننده‌ی هزارگان توی فارسی «٬» یا گاهی هیچی، و توی انگلیسی ویرگول. سوم، ممیز فارسی «/» هست و انگلیسی نقطه. و چهارم، رقم‌ها: توی متن انگلیسی همیشه لاتین.

پس اگه عدد فارسی رو درست می‌خونید، فقط باید اسم‌ها رو عوض کنید و «و» ها رو بردارید؛ ساختار ذهنی رو از قبل دارید.

تله‌ی billion

این مهم‌ترین تله‌ی این درسه. billion توی انگلیسی امروز یعنی هزار میلیون، ۱ با ۹ تا صفر؛ یعنی دقیقا همون «میلیارد» فارسی. ولی چون کلمه‌ی «بیلیون» هم توی فارسی شنیده می‌شه، خیلی‌ها گیج می‌شن و فکر می‌کنن billion عدد بزرگ‌تریه.

داستانش اینه که قدیم‌ها، توی بریتانیا و بیشتر اروپا، billion یعنی میلیون میلیون (۱ با ۱۲ تا صفر)، و برای هزار میلیون کلمه‌ی milliard رو داشتن، که فارسی هم «میلیارد» رو از همون گرفته. ولی از دهه‌ی ۱۹۷۰، بریتانیا هم مثل امریکا، billion رو هزار میلیون حساب کرد. پس امروز توی انگلیسی، billion همیشه یعنی میلیارد، چه توی لندن چه توی نیویورک.

یه قاعده‌ی ساده برای ترجمه: «میلیارد» فارسی رو همیشه billion بگید، و «هزار میلیارد» رو trillion. و اگه یه متن انگلیسی گفت 3 billion، یعنی سه میلیارد؛ نه سه هزار میلیارد، و نه سه میلیون.

بی s

وقتی یه عدد قبل از hundred و thousand و million و billion میاد، این کلمه‌ها s نمی‌گیرن: two hundred، five thousand، three million، seven billion. پس two millions یا five thousands غلطه، با اینکه بیشتر از یکی‌ان.

ولی وقتی عدد دقیقی قبلشون نیست و می‌خواید بگید «خیلی زیاد»، s می‌گیرن و بعدشون of میاد: hundreds of people (صدها نفر)، thousands of years (هزاران سال)، millions of dollars (میلیون‌ها دلار). یعنی two million people و millions of people، هر دو درستن، ولی دو معنی متفاوت دارن.

a hundred یا one hundred

برای ۱۰۰، ۱۰۰۰ و ۱٬۰۰۰٬۰۰۰، هم a و هم one درسته: a hundred یا one hundred، a thousand یا one thousand، a million یا one million. a توی گفتار خودمونی رایج‌تره و نرم‌تر شنیده می‌شه؛ one دقیق‌تره و وقتی می‌خواید روی عدد تاکید کنید، بهتره: one million, not two.

ولی وسط عدد، فقط one: one thousand one hundred، نه a thousand a hundred. و با کسرها: a half و a quarter، ولی one and a half.

خوندن عدد طولانی، قدم به قدم

یه عدد طولانی مثل 2,750,000 رو این‌طوری بخونید:

  1. از راست، سه رقم سه رقم جدا کنید (اگه ویرگول نداره): 2,750,000.
  2. خونه‌ها رو از چپ بشمرید: یه خونه‌ی million، یه خونه‌ی thousand، و خونه‌ی آخر.
  3. هر خونه رو مثل یه عدد صفر تا ۹۹۹ بخونید و اسمش رو بعدش بگید: two million، seven hundred and fifty thousand.
  4. خونه‌ای که صفره (000)، اصلا خونده نمی‌شه.

پس 2,750,000 می‌شه two million, seven hundred and fifty thousand. و 1,005,000 می‌شه one million, five thousand؛ اون صفرهای وسط، اسمی ندارن. این یکی از راحت‌ترین چیزهای عددهای انگلیسیه: صفر خونده نمی‌شه، و هر چی صفر بیشتر، خوندن کوتاه‌تر.

شماره یا مقدار

یه فرق مهم: بعضی عددها «مقدار»ن و بعضی‌ها «شماره». مقدار، مثل قیمت و جمعیت و فاصله، با hundred و thousand و million خونده می‌شه. ولی شماره، مثل شماره تلفن، شماره‌ی کارت، کد پستی و شماره‌ی حساب، رقم به رقم خونده می‌شه، حتی اگه خیلی طولانی باشه.

پس 1,500 به عنوان قیمت می‌شه one thousand five hundred، ولی 1500 به عنوان یه کد می‌شه one-five-oh-oh. و شماره‌ی کارت 6037 9912 ... رو هیچ‌وقت six thousand thirty-seven نمی‌خونن؛ همیشه رقم به رقم، گروه به گروه. اگه شک دارید، بپرسید خودتون: این چیزیه که می‌شه شمرد، یا فقط یه برچسبه؟

اعشار: نقطه، نه ممیز

اعشار توی انگلیسی با یه نقطه نوشته می‌شه، نه با «/» یا ویرگول: 3.5 یعنی سه و نیم، و خونده می‌شه three point five (تری پوینت فایو). رقم‌های بعد از نقطه رو یکی‌یکی می‌خونن: 3.25 می‌شه three point two five، نه three point twenty-five.

و صفر قبل از نقطه: 0.5 می‌شه zero point five، یا توی بریتانیا nought point five، یا گاهی فقط point five. این مهمه، چون توی فارسی ممیز با «/» نوشته می‌شه و ویرگول هم گاهی؛ ولی توی انگلیسی، ویرگول برای هزارگانه. 1,500 یعنی هزار و پونصد، و 1.500 (توی بعضی کشورهای اروپایی) یعنی یک و نیم!

پس وقتی یه عدد انگلیسی می‌نویسید: ویرگول برای جدا کردن هزارها (1,500)، نقطه برای اعشار (1.5)، و هر دو با هم: 1,500.75. و رقم‌ها لاتین، نه فارسی، که توی درس قبل دیدید چقدر می‌تونن گیج‌کننده باشن.

کسر و درصد

سه کسر خیلی پرکاربرد اسم خودشون رو دارن: a half (ا هاف؛ نصف، ½)، a quarter (ا کوارتر؛ یه چهارم، ¼)، و a third (ا ترد؛ یه سوم، ⅓). و سه چهارم می‌شه three quarters. two and a half یعنی دو و نیم؛ پس two and a half million یعنی دو و نیم میلیون.

درصد با percent (پرسنت) خونده می‌شه: 20% یعنی twenty percent، و 50% یعنی fifty percent، یا خودمونی‌تر half. percent بعد از عدد s نمی‌گیره، مثل hundred و thousand: twenty percent، نه twenty percents.

سال

سال‌ها توی انگلیسی یه جور خاص خونده می‌شن: دو رقم دو رقم. 1999 نمی‌شه one thousand nine hundred and ninety-nine؛ می‌شه nineteen ninety-nine (ناینتین ناینتی ناین). یعنی دو عدد دو رقمی پشت هم: ۱۹ و ۹۹.

  • 1066ten sixty-six
  • 1900nineteen hundred
  • 1999nineteen ninety-nine
  • 2000two thousand
  • 2008two thousand and eight
  • 2026twenty twenty-six

دو استثنا: سال‌هایی که با دو صفر تموم می‌شن، hundred می‌گیرن: 1900 می‌شه nineteen hundred. و سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ معمولا کامل خونده می‌شن: 2008 می‌شه two thousand and eight. از ۲۰۱۰ به بعد، هر دو رایجه: 2026 می‌شه twenty twenty-six، یا two thousand and twenty-six. اولی کوتاه‌تر و رایج‌تره، و توی خبرها و گفت‌وگوها بیشتر می‌شنویدش.

سال‌های شمسی رو هم می‌شه همین‌طوری خوند، اگه لازم شد: 1405 می‌شه fourteen oh five. ولی توی متن انگلیسی، معمولا سال میلادی رو می‌نویسن، و اگه سال شمسی لازمه، توضیح می‌دن: 1405 in the Iranian calendar.

قیمت

قیمت‌ها همون عددها هستن با اسم پول بعدشون. علامت پول قبل از عدد نوشته می‌شه، ولی بعد از عدد خونده می‌شه: $1,250 می‌شه one thousand two hundred and fifty dollars. £30 می‌شه thirty pounds. €2,000 می‌شه two thousand euros. و اسم پول، برخلاف hundred، s می‌گیره: two dollars، ten pounds؛ چون پول چیزیه که شمرده می‌شه.

قیمت‌های اعشاری معمولا کوتاه خونده می‌شن: $3.99 می‌شه three ninety-nine، یا کامل‌تر three dollars ninety-nine (cents). £5.50 می‌شه five pounds fifty، یا five fifty. اینجا point نمی‌گن؛ قیمت یه شکل خاص خودش رو داره، که از تکرار هر روزه توی مغازه‌ها جا افتاده و کوتاه‌تر از شکل کامله.

و برای پرسیدن قیمت: How much is it? (هاو مچ ایز ایت؟؛ چنده؟) یا How much does it cost?. جوابش: It's twenty dollars. این جمله‌ها رو توی ایستگاه خرید کامل‌تر می‌بینید.

پول‌های دیگه

هر پول اسم تیکه‌ی کوچیک‌ترش رو هم داره. دلار و سنت: $4.25 یعنی four dollars and twenty-five cents. پوند و پنس: £4.25 یعنی four pounds twenty-five، یا four pounds and twenty-five pence. یورو و سنت: €4.25 یعنی four euros twenty-five.

یه نکته‌ی جالب درباره‌ی پنس: مفردش penny هست و جمعش pence، و توی گفتار خودمونی بریتانیایی خیلی وقت‌ها فقط p می‌گن: fifty p (پنجاه پنس). و برای پول‌های بی‌تیکه‌ی کوچیک، مثل تومان، فقط عدد و اسم پول: twenty thousand tomans.

تومان و ریال به انگلیسی

قیمت‌های ایرانی معمولا عددهای بزرگی‌ان، و برای همین، گفتنشون به انگلیسی تمرین خوبی برای این درسه. واحد رسمی پول ایران rial (ریال) هست، و هر toman (تومان) ده ریاله. توی انگلیسی معمولا می‌نویسن rials و tomans، با s جمع.

برای تبدیل، اول عدد رو با رقم لاتین و ویرگول انگلیسی بنویسید، بعد خونه به خونه بخونید. ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان می‌شه 2,500,000 tomans، و خونده می‌شه two million five hundred thousand tomans، یا کوتاه‌تر two and a half million tomans. و اگه به ریال لازمه، یه صفر اضافه کنید: 25,000,000 rials، twenty-five million rials.

اگه با یه نفر خارجی درباره‌ی قیمت حرف می‌زنید، بهتره بگید منظورتون تومانه یا ریال، چون فرقشون ده برابره. و اگه می‌خواید بفهمه چقدره، معمولا معادلش رو به یه پول آشنا هم می‌گن، مثلا about twenty dollars.

جمعیت، فاصله و اندازه

عددهای بزرگ زیاد برای جمعیت و فاصله به کار می‌رن. The city has a population of about nine million (شهر حدود نه میلیون نفر جمعیت داره). It's five hundred kilometres from here (پونصد کیلومتر از اینجا فاصله داره). و برای مساحت: square kilometres، کیلومتر مربع؛ و برای ارتفاع کوه‌ها: metres high، مثلا five thousand six hundred metres high.

دقت کنید که population مفرده: The population is nine million، نه are. و واحدها بعد از عدد جمع می‌شن: five hundred kilometres، two thousand metres. ولی وقتی عدد و واحد با هم صفت می‌شن، خط تیره می‌گیرن و جمع نمی‌شن: a five-hundred-kilometre trip (یه سفر پونصد کیلومتری).

عدد توی خبرها

خبرها پر از عدد بزرگن، و چند عبارت خاص دارن. rose by ten percent (ده درصد بالا رفت)، fell by half (نصف شد)، doubled (دو برابر شد)، tripled (سه برابر شد). و half a million (نیم میلیون)، a quarter of a million (یه چهارم میلیون)، one and a half billion (یک و نیم میلیارد).

خبرها معمولا عددها رو گرد می‌کنن و با about یا nearly یا more than می‌گن: more than a million people (بیش از یه میلیون نفر). و توی تیترها، m و bn رو زیاد می‌بینید: £2bn یعنی دو میلیارد پوند. اگه خبر انگلیسی می‌خونید، این‌ها رو بشناسید، تا عددها گیجتون نکنن.

مبلغ با حروف

گاهی باید یه عدد بزرگ رو کامل با حروف بنویسید؛ مثلا توی چک یا یه سند رسمی، که مبلغ هم با رقم و هم با حروف نوشته می‌شه. اینجا همون قاعده‌های خوندن رو بنویسید: 1,250 می‌شه one thousand two hundred and fifty. عددهای ۲۱ تا ۹۹ هم با خط تیره: seventy-five.

توی چک‌های انگلیسی، معمولا آخر مبلغ با حروف یه only هم می‌نویسن، که کسی نتونه چیزی بهش اضافه کنه: One thousand two hundred and fifty pounds only. و اول جمله، عدد بزرگ رو هم با حروف بنویسید، یا جمله رو جوری بچینید که با عدد شروع نشه.

در سال، در ماه

عددهای بزرگ زیاد با «در» میان: درآمد در سال، اجاره در ماه، سرعت در ساعت. انگلیسی برای این‌ها per (پر) یا a می‌گه: fifty thousand dollars per year، یا a year (پنجاه هزار دلار در سال)؛ two thousand a month (دو هزار در ماه)؛ a hundred kilometres per hour (صد کیلومتر در ساعت).

توی نوشتن، per رو گاهی با یه خط کج کوتاه می‌کنن: km/h یعنی کیلومتر در ساعت، و $50k/year یعنی پنجاه هزار دلار در سال. این‌ها رو موقع خوندن کامل بگید: kilometres per hour.

حدودی گفتن

بیشتر وقت‌ها عدد بزرگ رو دقیق نمی‌گیم؛ حدودی می‌گیم. انگلیسی برای این چند کلمه‌ی ساده داره: about (اباوت؛ حدود)، around (اراوند؛ حدود)، approximately (رسمی‌تر)، nearly (نیرلی؛ تقریبا، یه کم کمتر)، almost (تقریبا)، و over یا more than (بیشتر از).

The city has about two million people (شهر حدود دو میلیون نفر جمعیت داره). It costs nearly a thousand dollars (تقریبا هزار دلاره). Over fifty people came (بیشتر از پنجاه نفر اومدن). این‌ها حرف زدن رو خیلی راحت‌تر می‌کنن، چون لازم نیست عدد دقیق یادتون باشه؛ و توی گفت‌وگوی روزمره، خود انگلیسی‌زبان‌ها هم بیشتر همین‌طوری حرف می‌زنن.

و برای «صدها» و «هزاران»، همون شکل بی‌عدد با s: hundreds of، thousands of، millions of. Thousands of people visit every year (هر سال هزاران نفر بازدید می‌کنن).

شکل‌های خودمونی

توی گفتار خودمونی، چند شکل کوتاه برای عددهای بزرگ هست که خوبه بشناسید، حتی اگه خودتون نگید. a grand (ا گرند) یعنی هزار، مخصوصا برای پول: It cost me two grand (دو هزار دلار/پوند برام آب خورد). و k (همون اسم حرف k) هم یعنی هزار، که بیشتر نوشته می‌شه: 50k یعنی ۵۰ هزار، مثلا توی حقوق یا قیمت.

و m یا mn برای میلیون، و bn برای میلیارد، توی خبرها و جدول‌ها: $3bn یعنی سه میلیارد دلار. این‌ها رو توی متن رسمی خودتون ننویسید، ولی وقتی دیدید، بشناسیدشون؛ مخصوصا توی آگهی‌های کار و خبرهای اقتصادی، که خیلی زیاد میان.

دیکته‌ی عدد بزرگ

یه تمرین خوب برای گوش: از یه نفر بخواید پنج عدد بزرگ رو به انگلیسی بگه، مثل قیمت یا جمعیت، و شما با رقم بنویسید. یا یه خبر انگلیسی رو گوش بدید و هر عددی که شنیدید، بنویسید.

سخت‌ترین قسمتش معمولا تشخیص خونه‌هاست: آیا شنیدید thousand یا million؟ و عددهای teen و ty وسطش. اگه اشتباه کردید، عدد رو با رقم کنار شکل حروفیش بنویسید و یه بار دیگه بلند بخونید.

گوش دادن به عدد بزرگ

عددهای بزرگ توی گفتار تند، سخت‌تر از نوشته‌شون فهمیده می‌شن، چون چند کلمه پشت هم میان. یه ترفند: موقع گوش دادن، اول فقط دنبال اسم خونه‌ها باشید: million شنیدید یا thousand؟ این بزرگی عدد رو می‌گه. بعد عددهای کوچیک‌تر رو پر کنید.

و اگه یه عدد مهم رو مطمئن نشدید، مثل قیمت یا مبلغ، بپرسید: Sorry, how much was that? یا Could you write it down, please? (می‌شه بنویسیدش؟). نوشتن عدد بزرگ، همیشه از گفتنش مطمئن‌تره، مخصوصا وقتی پای پول وسطه.

یه داستان کوتاه

سینا داشت برای یه همکار خارجی تعریف می‌کرد که جمعیت تهران چقدره، و گفت about nine billion. همکارش با تعجب گفت: «that's more than the whole world!». سینا «میلیون» رو با «بیلیون» قاطی کرده بود؛ جمعیت کل دنیا حدود هشت میلیارده، یعنی eight billion.

اون شب سینا پلکان عددها رو روی یه کاغذ نوشت و کنار هر کدوم معادل فارسیش رو: million، میلیون؛ billion، میلیارد. و یه جمله‌ی کمکی ساخت: «b بزرگ‌تره، مثل بزرگ». از اون به بعد، هیچ‌وقت این دو تا رو قاطی نکرد.

چند وقت بعد، سینا یه خبر انگلیسی درباره‌ی بودجه‌ی یه پروژه خوند که نوشته بود $2.5bn. قبلا شاید فکر می‌کرد این یعنی دو و نیم میلیون؛ ولی حالا بلافاصله فهمید: دو و نیم میلیارد دلار. همون اشتباه کوچیکی که یه بار براش خندیده بودن، باعث شد این یکی رو هیچ‌وقت اشتباه نخونه.

برنامه‌ی یه هفته

  • روز ۱ صدها: ده عدد سه‌رقمی با and.
  • روز ۲ هزار: قیمت ده چیز توی خونه رو به انگلیسی بگید.
  • روز ۳ میلیون و میلیارد: جمعیت پنج شهر و کشور.
  • روز ۴ اعشار و درصد: 3.5، 0.25، 20%.
  • روز ۵ سال‌ها: سال تولد خودتون و پنج نفر دیگه.
  • روز ۶ قیمت: ده قیمت به دلار و تومان.
  • روز ۷ پنج جمله با about و over و thousands of.

روزی ده دقیقه. هر عدد بزرگی که توی خبر یا فروشگاه دیدید، توی ذهن به انگلیسی بخونید؛ اولش کند، خونه به خونه، و بعد از چند روز، یه‌نفس.

برای بچه‌ها و بزرگ‌ترها

بچه‌ها عددهای بزرگ رو دوست دارن، چون «خیلی زیاد»ن. یه بازی: «بزرگ‌ترین عددی که می‌تونی بگی». بچه می‌گه a thousand، شما می‌گید a million، اون می‌گه a billion... و آخرش هر دو با هم می‌خندید و دوباره از اول شروع می‌کنید. این بازی، بی اینکه بچه بفهمه، پلکان عددها رو یاد می‌ده. یا عددهای جالب: How many people live in the world? About eight billion.

بزرگ‌ترها از کاربرد عملی بیشتر سود می‌برن: قیمت‌ها و سال‌ها. یه تمرین خوب: سال تولد اعضای خانواده رو به انگلیسی بگید، و قیمت چند چیز توی خونه رو. و اگه با پول خارجی سر و کار دارید، تبدیل تومان به دلار رو یه بار به انگلیسی بلند بگید. عددهای بزرگ برای بزرگ‌ترها معمولا آشناترن، چون سال‌ها با قیمت و حساب کار کردن؛ فقط اسم‌ها انگلیسی می‌شن.

سوال‌هایی که زیاد پیش میاد

  • billion یعنی میلیارد یا بیلیون؟ میلیارد؛ هزار میلیون. «بیلیون» به معنی قدیمی‌اش دیگه استفاده نمی‌شه.
  • and رو کجا بذارم؟ بریتانیایی: فقط بعد از hundred (two hundred and five). بین خونه‌ها نه.
  • چرا 1999 رو دو تیکه می‌خونن؟ چون کوتاه‌تر و راحت‌تره؛ یه عادت قدیمی برای سال‌هاست.
  • ویرگول هزارگان لازمه؟ برای عددهای پنج رقم به بالا تقریبا همیشه؛ برای چهار رقمی (1500) اختیاریه.
  • million از کجا اومده؟ از ایتالیایی milione، یعنی «هزار بزرگ».
  • شماره‌ی کارت رو چطور بخونم؟ رقم به رقم، گروه به گروه؛ مثل شماره تلفن، نه مثل مقدار.

اشتباه‌های رایج

  1. billion به جای million: billion هزار برابر بزرگ‌تره.
  2. two millions: درستش two million.
  3. and بین خونه‌ها: two million and five thousand نه؛ two million, five thousand.
  4. ممیز با «/» یا ویرگول: توی انگلیسی نقطه: 3.5.
  5. 1999 کامل: بگید nineteen ninety-nine.
  6. رقم فارسی توی متن انگلیسی: 2,500، نه ۲٬۵۰۰.

تمرین

این عددها رو بلند و به انگلیسی بخونید:

350 · 1,200 · 45,000 · 3,600,000 · 2.75 · 1985 · 2026 · $19.99

جواب‌ها: three hundred and fifty؛ one thousand two hundred (یا twelve hundred)؛ forty-five thousand؛ three million six hundred thousand؛ two point seven five؛ nineteen eighty-five؛ twenty twenty-six؛ nineteen ninety-nine. اگه شش تا یا بیشتر درست بود، عددهای بزرگ انگلیسی رو بلدید؛ و اگه $19.99 رو nineteen point nine nine خوندید، بخش قیمت رو یه بار دیگه ببینید.

با این درس، عددهای اصلی تموم شد. درس بعد، عددهای ترتیبی‌ان: first، second، third؛ همون‌هایی که برای تاریخ، طبقه و رتبه لازم دارید.

درس بعد: اعداد ترتیبی انگلیسی

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • عدد بزرگ = چند خونه‌ی سه‌رقمی با ویرگول؛ هر خونه اسمش: thousand، million، billion.
  • billion یعنی میلیارد؛ trillion یعنی هزار میلیارد.
  • بعد از عدد بی s: two million، five thousand.
  • اعشار با نقطه: 3.5 یعنی three point five؛ هزارگان با ویرگول.
  • سال دو تیکه: 1999 یعنی nineteen ninety-nine؛ 2026 یعنی twenty twenty-six.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس