وردپرس شما، روی سرور خودتان. نه روی هاستی با هزار سایت دیگر.

هاست اشتراکی یا سرور مجازی؛ اول بدانیم هر کدام چیست

هاست اشتراکی (Shared Hosting) یعنی یک شرکت یک سرور فیزیکی بزرگ خریده و روی آن تعداد زیادی سایت گذاشته است. همه‌ی آن سایت‌ها از یک پردازنده، یک مجموعه حافظه، یک یا چند دیسک و یک اتصال اینترنت استفاده می‌کنند. شما یک پنل مدیریت (مثل سی‌پنل یا دایرکت‌ادمین) می‌گیرید و یک «سقف مصرف»؛ یعنی اجازه دارید حداکثر تا فلان مقدار از منابع مشترک بردارید، اگر همان لحظه آزاد باشد.

سرور مجازی (VPS، کوتاه‌شده‌ی Virtual Private Server) یعنی یک سرور فیزیکی با نرم‌افزاری به نام «مجازی‌ساز» به چند سرور کوچک‌تر و جدا از هم تقسیم شده است. هر کدام سیستم‌عامل خودش، حافظه‌ی خودش و هسته‌های پردازنده‌ی خودش را دارد و از بیرون مثل یک کامپیوتر کامل رفتار می‌کند. VDS همین مدل است با این تاکید که منابع به‌صورت کاملا اختصاصی رزرو شده‌اند، و سرور اختصاصی یعنی کل یک دستگاه فیزیکی مال شماست.

یک واژه‌ی دیگر هم زیاد می‌شنوید: root. یعنی دسترسی کامل به سیستم‌عامل سرور، مثل کلید همه‌ی درهای یک خانه. در هاست اشتراکی این کلید دست شرکت هاستینگ است و شما فقط کلید واحد خودتان را دارید. در سرور مجازی کلید دست خودتان است؛ هم آزادی می‌آورد، هم مسئولیت.

بیشتر سایت‌های وردپرسی کارشان را روی هاست اشتراکی شروع می‌کنند و این انتخاب بدی نیست. خود گوگل در راهنمای بهینه‌سازی زمان پاسخ سرور در web.dev می‌گوید هاست اشتراکی معمولا کندتر است، ولی برای یک سایت شخصی کوچک که بیشتر فایل ثابت می‌دهد احتمالا کافی است. مسئله از جایی شروع می‌شود که سایت دیگر کوچک نیست.

تفاوت هاست و سرور مجازی در چهار منبعی که سرعت را می‌سازند

صفحه‌ی فروش هاست‌ها معمولا با عددهای بزرگ و آشنا پر شده است: چند هسته، چند گیگابایت حافظه، «ترافیک نامحدود». ولی عدد مهم، عددی است که نوشته نمی‌شود: سهم واقعی شما وقتی همه‌ی همسایه‌ها هم مشغول‌اند. بیایید چهار منبع را یکی‌یکی ببینیم.

پورت شبکه؛ همان لوله‌ای که صفحه از آن می‌گذرد

هر سرور یک اتصال به اینترنت دارد که به آن پورت شبکه می‌گویند و ظرفیتش با «مگابیت بر ثانیه» سنجیده می‌شود. «ترافیک نامحدود» درباره‌ی حجم کل ماهانه است، نه درباره‌ی پهنای این لوله. به تجربه‌ی ما، یک سرور مجازی معمولا ۱۰۰ مگابیت پورت اختصاصی دارد، در حالی که سهم یک سایت روی هاست اشتراکی از پورت مشترک سرور در عمل حدود ۱۰ تا ۲۰ مگابیت است.

این فرق را با یک حساب ساده حس کنید (این حساب است، نه اندازه‌گیری، و عوامل دیگر را کنار گذاشته‌ایم). یک صفحه‌ی محصول ۲ مگابایتی یعنی ۱۶ مگابیت داده. اگر ۱۰ نفر هم‌زمان آن را باز کنند، ۱۶۰ مگابیت باید فرستاده شود. با ۱۰۰ مگابیت این کار حدود ۱٫۶ ثانیه طول می‌کشد؛ با ۱۰ مگابیت حدود ۱۶ ثانیه. حالا روز کمپین را تصور کنید که این ۱۰ نفر، ۱۰۰ نفر می‌شوند.

دیسک؛ جایی که وردپرس هر لحظه از آن می‌خواند

وردپرس برای ساختن هر صفحه، فایل‌های PHP، عکس‌ها و دیتابیس را از دیسک می‌خواند. دیسک‌های تازه (NVMe و SSD) خیلی سریع‌اند، ولی سرعتشان بین همه‌ی کسانی که هم‌زمان رویشان کار می‌کنند تقسیم می‌شود. به تجربه‌ی ما، در هاست اشتراکی یک دیسک NVMe یا SSD معمولا بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ سایت تقسیم شده است و همه هم‌زمان روی آن می‌خوانند و می‌نویسند. وقتی یکی از همسایه‌ها پشتیبان می‌گیرد یا دیتابیس سنگینی را مرتب می‌کند، صف خواندن شما هم طولانی می‌شود.

در سرور مجازی وردپرس دیسک سهم خود شماست. فضای بیشتر هم معمولا یعنی جای راحت برای عکس محصول‌ها و پشتیبان‌ها، بدون اینکه هر چند ماه با پیغام «فضا تمام شد» روبه‌رو شوید.

پردازنده؛ «۵ هسته» دقیقا یعنی چه

در هاست اشتراکی، عدد هسته‌ها سقف است، نه سهم. یعنی اجازه دارید تا ۵ هسته از پردازنده‌ی سرور را بگیرید، به شرط اینکه صدها سایت دیگر همان لحظه آن را نگرفته باشند. در سرور مجازی، ۲ هسته یعنی ۲ هسته که فقط کار سایت شما را می‌کند. برای ووکامرس این فرق خیلی مهم است، چون سبد خرید، پرداخت، جستجو و فیلتر محصول از کش بیرون می‌مانند و هر بار باید واقعا پردازش شوند.

همسایه‌ها و کلید؛ امنیت و مالکیت داده

روی هاست اشتراکی، اگر یک سایت همسایه ناگهان پربازدید شود، به حمله‌ی رباتی بخورد یا هک شود، اثرش به بقیه هم می‌رسد. اطلاعات مشتری‌ها و سفارش‌های شما روی سروری است که دسترسی کاملش دست شرکت دیگری است. این بدگویی از هیچ شرکتی نیست؛ خود مدل اشتراکی همین است. سرور مجازی همسایه‌ای ندارد که منابع شما را بگیرد، و داده‌ها روی سروری است که به نام خودتان خریده‌اید.

سرور ووکامرس چرا زودتر از یک وبلاگ به سرور جدا نیاز پیدا می‌کند

یک وبلاگ ساده تقریبا همه‌ی صفحه‌هایش را می‌تواند از کش بدهد؛ یعنی صفحه یک بار ساخته می‌شود و نسخه‌ی آماده‌اش به همه‌ی بازدیدکننده‌ها داده می‌شود. فروشگاه این‌طور نیست. سبد خرید هر نفر مال خود اوست، موجودی انبار لحظه‌به‌لحظه عوض می‌شود و صفحه‌ی پرداخت باید هر بار تازه ساخته شود. پس در فروشگاه سهم بیشتری از بازدیدها مستقیم به PHP و دیتابیس می‌رسد.

خود ووکامرس در صفحه‌ی نیازمندی‌های سرور حافظه‌ی وردپرس را ۲۵۶ مگابایت یا بیشتر توصیه می‌کند، همراه PHP نسخه‌ی ۸٫۳ یا بالاتر و MySQL نسخه‌ی ۸ یا MariaDB نسخه‌ی ۱۰٫۶ یا بالاتر. روی هاست اشتراکی همیشه اختیار این عددها دست خودتان نیست. یک سرور ووکامرس اختصاصی این‌ها را دقیقا به اندازه‌ی نیاز همان فروشگاه تنظیم می‌کند.

مسئله‌ی دیگر روزهای پرفروش است. فروشگاهی که در روزهای عادی روی هاست خوب کار می‌کند، ممکن است درست در روز تخفیف، وقتی بیشترین مشتری را دارد، کند شود یا از دسترس بیرون برود؛ چون همان روز همسایه‌ها هم شلوغ‌اند و سقف مصرف شما زودتر پر می‌شود.

چه وقت وقت رفتن به سرور مجازی وردپرس است

لازم نیست هر سایتی امروز به سرور مجازی برود. این نشانه‌ها می‌گویند وقتش رسیده:

1. پیغام تمام شدن منابع. پنل هاست هشدار می‌دهد که از سقف پردازنده یا حافظه گذشته‌اید، یا سایت گاهی به‌جای صفحه، خطای «منابع تمام شد» نشان می‌دهد.
2. پاسخ کند سرور. گوگل در مقاله‌ی TTFB در web.dev می‌گوید بیشتر سایت‌ها باید زمان رسیدن اولین بایت (TTFB، یعنی فاصله‌ی درخواست تا اولین جواب سرور) را ۰٫۸ ثانیه یا کمتر نگه دارند. اگر سایت شما مدام از این بیشتر است، بخشی از مشکل احتمالا سرور است.
3. پیشخوان کند وردپرس. ذخیره کردن یک محصول، باز شدن فهرست سفارش‌ها یا جستجو در پنل مدیریت چند ثانیه طول می‌کشد.
4. روز کمپین ترسناک است. هر بار که تبلیغ یا تخفیف می‌گذارید، نگران‌اید سایت بالا بماند.
5. تنظیم دلخواه ممکن نیست. می‌خواهید کش Redis داشته باشید، نسخه‌ی PHP را عوض کنید یا کار زمان‌بندی‌شده‌ی سیستمی بگذارید و هاست اجازه نمی‌دهد.
6. داده‌ی مشتری برایتان مهم است. می‌خواهید بدانید اطلاعات سفارش‌ها دقیقا کجاست و چه کسی به آن دسترسی دارد.

پیش از هر تصمیمی، سرعت فعلی را اندازه بگیرید تا با حدس تصمیم نگیرید. تست سرعت رایگان تیم سفید سایت شما را با Lighthouse (ابزار سنجش سرعت خود گوگل) از سروری در تهران بررسی می‌کند؛ یعنی از همان جایی که مشتری ایرانی شما سایت را باز می‌کند. در گزارش، زمان پاسخ سرور و عددهای اصلی سرعت جدا دیده می‌شوند، و می‌شود فهمید کندی از سرور است یا از خود صفحه.

وقتی سرور مجازی جواب نیست

صادقانه بگوییم: سرور مجازی همه‌ی کندی‌ها را درمان نمی‌کند. اگر صفحه‌ی اصلی شما ۸ مگابایت عکس فشرده‌نشده دارد، اگر قالب ده‌ها فایل جاوااسکریپت سنگین بار می‌کند یا افزونه‌ای در هر بازدید پرسش‌های بی‌حساب به دیتابیس می‌فرستد، روی سرور قوی‌تر هم کند می‌ماند. راهنمای TTFB گوگل هم یادآوری می‌کند که کارایی وردپرس به تعداد و کیفیت افزونه‌ها و قالب بستگی دارد.

در این حالت کار اول بهینه‌سازی سرعت سایت است، یعنی سبک کردن خود صفحه. بهترین نتیجه وقتی است که هر دو با هم انجام شوند: سرور خوب جواب را زود می‌فرستد و صفحه‌ی سبک زود نمایش داده می‌شود. اگر سایت سریع است ولی در گوگل دیده نمی‌شود، مشکل جای دیگری است و به سئو تکنیکال مربوط می‌شود، نه به سرور.

یک وبلاگ کوچک با چند صد بازدید در روز هم معمولا روی یک هاست خوب راحت است و لازم نیست برای سرور مجازی هزینه کند.

انتقال وردپرس به سرور مجازی، قدم به قدم و بدون از دست دادن سفارش

وقتی تصمیم به رفتن روی سرور مجازی وردپرس گرفتید، ترس اصلی بیشتر صاحبان سایت از خود انتقال است: «اگر سایت خاموش شود چه؟ اگر سفارشی گم شود؟» انتقال درست طوری انجام می‌شود که سایت فعلی تا آخرین لحظه روشن بماند. ترتیب کار این است:

1. پشتیبان کامل. پیش از هر کاری، یک نسخه‌ی کامل از فایل‌ها (پوشه‌ی وردپرس، به‌خصوص پوشه‌ی بارگذاری‌ها) و دیتابیس گرفته و جایی بیرون از هاست نگه داشته می‌شود.
2. فهرست نیازها. نسخه‌ی PHP، افزونه‌ها، کارهای زمان‌بندی‌شده، درگاه پرداخت و صندوق‌های ایمیل دامنه یادداشت می‌شوند تا روی سرور تازه چیزی جا نماند.
3. ساختن سرور تازه. سرور امن می‌شود و سرویس‌ها نصب و تنظیم می‌شوند، در حالی که سایت فعلی هنوز همان‌جا کار می‌کند.
4. کپی سایت. فایل‌ها و دیتابیس روی سرور تازه می‌آیند.
5. تست پیش از جابه‌جایی. سایت تازه را می‌شود پیش از عوض کردن دامنه دید؛ با یک تنظیم کوچک روی کامپیوتر خودتان (فایل hosts) که مرورگر شما را به سرور تازه می‌برد، در حالی که بقیه‌ی مردم هنوز سایت قدیم را می‌بینند. صفحه‌ها، فرم‌ها، سبد خرید و ورود به پیشخوان این‌جا بررسی می‌شوند.
6. کوتاه کردن TTL دامنه. TTL مدت زمانی است که سرورهای DNS اینترنت آدرس قدیمی سایت را به خاطر می‌سپارند. یکی دو روز پیش از جابه‌جایی کوتاهش می‌کنند تا تغییر نشانی زود به همه برسد.
7. همگام‌سازی آخر. در یک فروشگاه، از لحظه‌ی کپی تا لحظه‌ی جابه‌جایی ممکن است سفارش تازه ثبت شده باشد. پس درست پیش از جابه‌جایی، آخرین تغییرات دیتابیس دوباره منتقل می‌شود.
8. جابه‌جایی در ساعت کم‌بازدید. دامنه به سرور تازه اشاره می‌کند. این لحظه معمولا چند دقیقه است.
9. بررسی بعد از جابه‌جایی. گواهی SSL، ایمیل‌ها، برگشت از درگاه پرداخت، پیوندهای یکتا و کارهای زمان‌بندی‌شده دوباره امتحان می‌شوند.
10. نگه داشتن هاست قبلی برای چند روز. تا مطمئن نشده‌اید همه‌چیز درست است، هاست قبلی را پاک نکنید؛ بهترین راه برگشت است.

افزونه‌های انتقال وردپرس برای سایت‌های کوچک کار می‌کنند، ولی در فروشگاه‌های بزرگ با دیتابیس سنگین گاهی وسط کار می‌مانند. برای همین در فروشگاه‌ها انتقال دستی و قدم‌به‌قدم امن‌تر است.

روی سرور مجازی وردپرس چه چیزهایی باید تنظیم شود

سرور مجازی تازه یک کامپیوتر خالی است. سرعت و امنیتش از چیزی می‌آید که رویش ساخته می‌شود. فهرست زیر همان چیزی است که یک پیکربندی سرور وردپرس درست باید داشته باشد.

وب‌سرور و PHP

صفحه‌ی نیازمندی‌های وردپرس PHP نسخه‌ی ۸٫۳ یا بالاتر، MariaDB نسخه‌ی ۱۰٫۱۱ یا MySQL نسخه‌ی ۸ به بالا، و پشتیبانی از HTTPS را توصیه می‌کند و Apache یا Nginx را بهترین وب‌سرورها برای وردپرس می‌داند. Nginx نرم‌افزاری است که درخواست بازدیدکننده را می‌گیرد و جواب را برمی‌گرداند. پشت آن PHP-FPM است، یعنی مجموعه‌ای از «کارگرها» که کد وردپرس را اجرا می‌کنند. تعداد این کارگرها باید به اندازه‌ی حافظه‌ی سرور و بازدید واقعی سایت انتخاب شود: کم باشد، بازدیدکننده‌ها در صف می‌مانند؛ زیاد باشد، حافظه تمام می‌شود. OPcache هم کد PHP را یک بار ترجمه و در حافظه نگه می‌دارد تا در هر بازدید از نو خوانده نشود.

کش Redis و Nginx

دو کش جدا، دو کار جدا:

• کش صفحه در Nginx. نسخه‌ی آماده‌ی صفحه‌ها نگه داشته می‌شود و بیشتر بازدیدها اصلا به PHP و دیتابیس نمی‌رسند. در ووکامرس قانون مهم این است که سبد خرید، صفحه‌ی پرداخت و حساب کاربری هرگز کش نشوند، و با تغییر قیمت یا موجودی، کش همان محصول پاک شود.
• کش شیء با Redis. وردپرس برای ساختن هر صفحه پرسش‌های زیادی از دیتابیس می‌پرسد. مستندات خود وردپرس می‌گوید کش داخلی‌اش به‌طور پیش‌فرض ماندگار نیست و فقط تا پایان همان درخواست در حافظه می‌ماند؛ برای ماندگار شدنش باید سرویسی مثل Redis و افزونه‌ی آن نصب شود. Redis یک انبار داده در حافظه است که جواب پرسش‌های تکراری را نگه می‌دارد. این کار به‌خصوص پیشخوان وردپرس و صفحه‌های کش‌نشدنی ووکامرس را روان می‌کند.

دیتابیس

MariaDB یا MySQL هم حافظه‌ی مخصوص خودش را دارد تا جدول‌های پرکاربرد را به‌جای دیسک از حافظه بخواند. اندازه‌ی این حافظه باید از روی حجم واقعی دیتابیس، تعداد محصول‌ها و سفارش‌ها انتخاب شود، نه یک عدد پیش‌فرض که برای همه یکی است.

کارهای زمان‌بندی‌شده

وردپرس کارهای زمان‌بندی‌شده‌اش (مثل انتشار نوشته‌ی زمان‌دار یا ایمیل‌های ووکامرس) را با سازوکاری به نام WP-Cron انجام می‌دهد که با هر بازدید صفحه بررسی می‌شود. راهنمای رسمی وردپرس توضیح می‌دهد که این کار منابع اضافه مصرف می‌کند و بهتر است به زمان‌بند خود سیستم‌عامل سپرده شود؛ کاری که معمولا روی هاست اشتراکی دست شما نیست.

امنیت پایه

• فایروال. فقط درگاه‌هایی باز می‌مانند که لازم‌اند، و برای درخواست‌های پشت‌سرهم یک ربات سقف گذاشته می‌شود.
• ورود فقط با کلید. ورود به سرور به‌جای رمز، با یک فایل کلید رمزنگاری‌شده انجام می‌شود که حدس زدنی نیست.
• به‌روزرسانی امنیتی خودکار. وصله‌های امنیتی سیستم‌عامل بدون دخالت کسی نصب می‌شوند.
• گواهی SSL خودکار. گواهی پیش از تمام شدن، خودش تمدید می‌شود.

هیچ سروری امنیت مطلق ندارد و هیچ‌کس نباید چنین قولی بدهد؛ ولی سروری که فقط یک سایت رویش است و پنل هاست ندارد، درهای کمتری برای باز ماندن دارد.

پشتیبان‌گیری و ایمیل

پشتیبان روزانه از فایل‌ها و دیتابیس، با چند نسخه‌ی قدیمی‌تر، ضروری است؛ و بهتر است یک نسخه بیرون از خود سرور هم نگه داشته شود. اگر ایمیل دامنه روی همان سرور است، تنظیم‌های SPF، DKIM و DMARC (سه رکورد DNS که به سرویس‌های ایمیل ثابت می‌کنند ایمیل واقعا از دامنه‌ی شماست) لازم است تا نامه‌ها به پوشه‌ی هرزنامه نروند.

Docker وردپرس؛ چرا هر سرویس در محفظه‌ی خودش

Docker ابزاری است که هر سرویس را در یک «محفظه» (کانتینر) جدا اجرا می‌کند: Nginx در یکی، PHP و وردپرس در یکی، MariaDB در یکی و Redis در یکی. هر محفظه هر چیزی را که لازم دارد با خودش دارد. این جدایی سه فایده‌ی ملموس دارد:

• مشکل یکی به بقیه سرایت نمی‌کند. اگر یک سرویس به مشکل بخورد، بقیه سر جایشان هستند و آن سرویس جدا دوباره بالا می‌آید.
• به‌روزرسانی و برگشت ساده است. نسخه‌ی تازه‌ی PHP را می‌شود امتحان کرد و اگر افزونه‌ای با آن نساخت، با یک دستور به نسخه‌ی قبل برگشت.
• جابه‌جایی آسان است. اگر روزی بخواهید دیتاسنتر یا سرور را عوض کنید، کل مجموعه با تنظیم‌های مکتوبش روی سرور تازه بالا می‌آید.

روی یک سرور مجازی وردپرس که با Docker ساخته شده، شما که صاحب سایت هستید هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌بینید. کار روزانه‌تان همان پیشخوان وردپرس است، مثل قبل.

سرور مجازی در ایران یا خارج از ایران

اگر مشتری‌های شما در ایران‌اند، سرور داخل ایران نزدیک‌ترین مسیر به آن‌هاست، و با شرایط امروز اینترنت، سرور خارج برای بازدیدکننده‌ی داخلی کند و ناپایدار می‌شود. فقط دقت کنید سروری بگیرید که به اینترنت بین‌الملل هم دسترسی داشته باشد، تا به‌روزرسانی وردپرس و افزونه‌ها و اتصال به سرویس‌های خارجی بی‌دردسر باشد. اگر سرویس شما برای مخاطب خارج از ایران است، سرور را در همان کشور یا نزدیکش بگیرید.

هزینه‌ی واقعی؛ ماهانه و یک‌باره

هزینه‌ی سرور مجازی وردپرس دو بخش دارد. یکی اجاره‌ی ماهانه‌ی خود سرور که به دیتاسنتر می‌دهید؛ برای بیشتر سایت‌ها و فروشگاه‌های کوچک و متوسط، یک سرور با ۲ هسته و ۴ گیگابایت حافظه شروع خوبی است؛ در جدول مقایسه‌ی بالای همین صفحه می‌بینید که چنین سروری تقریبا هم‌قیمت پلن‌های ووکامرس هاست‌های اشتراکی است. دیگری هزینه‌ی یک‌باره‌ی پیکربندی و انتقال است، یعنی همه‌ی کارهایی که در بخش‌های قبل گفتیم.

یک پیشنهاد مهم: سرور را به نام خودتان بخرید. اگر سرور به نام کسی است که برایتان راهش انداخته، در عمل کلید سایت دست دیگری است. سرور به نام شما یعنی هر وقت خواستید، با هر کسی خواستید ادامه می‌دهید.

پیکربندی سرور وردپرس با تیم سفید

ما هاست یا سرور نمی‌فروشیم و از خرید سرور شما سودی نمی‌بریم؛ برای همین است که این مقایسه را بی‌طرف نوشته‌ایم. کار ما فقط پیکربندی است: سرور مجازی، VDS یا اختصاصی را خودتان از هر دیتاسنتری که بخواهید، به نام خودتان می‌خرید. ما آن را با Docker برای همان سایت می‌سازیم، با کش Nginx و Redis، فایروال، گواهی SSL خودکار و پشتیبان‌گیری روزانه؛ سایت را کنار سایت فعلی منتقل و تست می‌کنیم و مستند و دسترسی کامل را تحویل‌تان می‌دهیم.

هزینه‌ی این کار ۱۵ میلیون تومان است، یک بار، و ۳ روز طول می‌کشد. اگر عجله دارید، در کمتر از یک روز هم انجام می‌شود، با دو برابر هزینه. بعد از تحویل ۷ روز پشتیبانی رایگان دارید و هیچ هزینه‌ی ماهانه‌ای به ما نمی‌دهید.

اگر هنوز مطمئن نیستید سرور مشکل شماست، اول سایت‌تان را رایگان تست کنید تا با عدد تصمیم بگیرید. اگر سوالی درباره‌ی سایت خودتان دارید، از صفحه‌ی تماس بپرسید؛ و اگر می‌خواهید بدانید ما کی هستیم، درباره‌ی تیم سفید را بخوانید.

پرسش‌های رایج

برای سرور مجازی وردپرس باید لینوکس بلد باشم؟

اگر خودتان می‌خواهید سرور را راه بیندازید و نگه دارید، بله. اگر پیکربندی را به کسی می‌سپارید، کافی است همه‌چیز خودکار ساخته شود: پشتیبان‌گیری، تمدید گواهی و به‌روزرسانی امنیتی. آن‌وقت کار روزانه‌ی شما همان پیشخوان وردپرس است.

هاست وردپرس مدیریت‌شده همان سرور مجازی نیست؟

نه. هاست مدیریت‌شده هم معمولا اشتراکی است، فقط تنظیم‌هایش برای وردپرس بهتر شده است. منابع همچنان مشترک‌اند و تنظیم‌ها عمومی‌اند، نه مخصوص سایت شما.

سایت هنگام انتقال خاموش می‌شود؟

اگر سایت تازه کنار سایت فعلی ساخته و تست شود، نه. فقط لحظه‌ی عوض شدن نشانی دامنه می‌ماند که معمولا چند دقیقه است و در ساعت کم‌بازدید انجام می‌شود.

ووکامرس با کش صفحه مشکل پیدا نمی‌کند؟

اگر درست تنظیم شود، نه. سبد خرید، پرداخت و حساب کاربری هرگز کش نمی‌شوند و بقیه‌ی صفحه‌ها می‌شوند. قانون‌ها باید از روی افزونه‌های خود فروشگاه نوشته شوند.

چند سایت را می‌شود روی یک سرور مجازی گذاشت؟

از نظر فنی چند سایت هم جا می‌شود، به شرط اینکه منابع کافی باشد. ولی هر سایت تازه دوباره همان مسئله‌ی همسایه را برمی‌گرداند؛ برای یک فروشگاه مهم، سرور جدا امن‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر است.