گوگل اول یک ربات است، بعد یک خواننده.

سئو تکنیکال چیست و چه فرقی با سئوی محتوا دارد؟

سئو، یعنی بهینه‌سازی برای موتور جستجو، دو نیمه دارد. نیمه‌ی اول محتواست: چه می‌نویسید، برای چه کسی، و آیا جواب سوال جستجوکننده را بهتر از بقیه می‌دهید. نیمه‌ی دوم فنی است: آیا گوگل اصلا به آن محتوا می‌رسد، می‌تواند بخواندش و می‌فهمد کدام نسخه‌ی صفحه اصلی است. به این نیمه سئو تکنیکال یا سئو فنی می‌گویند.

فرض کنید بهترین مغازه‌ی شهر را دارید، ولی تابلوی سر کوچه اشتباه است، در قفل است و قفسه‌ها برچسب ندارند؛ مشتری پیدایتان نمی‌کند. کار فنی همان تابلو، در و برچسب‌هاست: محتوا نمی‌نویسد، راه را باز می‌کند تا محتوایی که نوشته‌اید دیده شود.

برای همین، سئو تکنیکال پیش‌نیاز سئوی محتواست، نه جایگزینش. سایتی که ایراد فنی جدی دارد با نوشتن مقاله‌ی بیشتر درست نمی‌شود؛ و سایت بی‌ایرادی که حرفی برای گفتن ندارد هم رتبه نمی‌گیرد. هر کس بگوید فقط با کار فنی «رتبه‌ی یک» می‌گیرید، راست نمی‌گوید. خود گوگل در راهنمای نحوه‌ی کار جستجو نوشته که حتی خزیدن و ایندکس کردن صفحه‌ای را که همه‌ی قاعده‌ها را رعایت کرده تضمین نمی‌کند.

خزش و ایندکس: گوگل چطور یک صفحه را پیدا می‌کند

گوگل طبق توضیح خودش سه مرحله دارد. اول خزش (crawling): برنامه‌هایی به نام خزنده یا ربات، که ربات اصلی گوگل Googlebot نام دارد، صفحه‌ها را پیدا و دانلود می‌کنند. دوم ایندکس (indexing): گوگل متن، عکس و ساختار صفحه را تحلیل می‌کند و در پایگاه داده‌ی بزرگی به نام ایندکس نگه می‌دارد. سوم نمایش نتیجه: وقتی کسی جستجو می‌کند، گوگل از میان صفحه‌های ایندکس‌شده مرتبط‌ترین‌ها را نشان می‌دهد.

ربات گوگل صفحه‌های تازه را بیشتر از دو راه پیدا می‌کند: لینک‌هایی که از صفحه‌های دیگر به آن‌ها داده شده، و نقشه سایت. صفحه‌ای که هیچ لینکی به آن نیست و در نقشه سایت هم نیامده، «صفحه‌ی یتیم» است و شاید گوگل هیچ‌وقت به آن نرسد.

خزش و ایندکس دو چیز جدا هستند. ممکن است گوگل صفحه‌ای را ببیند ولی نگهش ندارد؛ چون تکراری است، چون کسی گفته ایندکسش نکن، یا چون ارزش کافی ندارد. جای دیدن این وضعیت، گزارش «Page indexing» در Google Search Console است؛ ابزار رایگان خود گوگل که می‌گوید کدام صفحه‌ها ایندکس شده‌اند و چرا بقیه نشده‌اند. اگر فقط یک کار از این راهنما انجام می‌دهید، Search Console را برای سایت‌تان راه بیندازید.

robots.txt: تابلوی ورودی سایت برای ربات‌ها

robots.txt یک فایل متنی ساده در ریشه‌ی سایت است (مثلا example.ir/robots.txt) که به ربات‌ها می‌گوید به کدام بخش‌ها سر نزنند. نمونه‌اش robots.txt همین سایت است: صفحه‌های عمومی باز است و پنل‌ها و صفحه‌های ورود و پرداخت بسته.

دو اشتباه درباره‌ی این فایل گران تمام می‌شود. اول، خط «Disallow: /» زیر «User-agent: *»، یعنی «همه‌ی ربات‌ها، به هیچ جای سایت نیایید». این خط معمولا زمان ساخت سایت گذاشته می‌شود تا نسخه‌ی نیمه‌کاره در گوگل نیاید، و بعد از راه‌اندازی فراموش می‌شود. تست رایگان ما همین حالت را جدا بررسی می‌کند و در امتیاز سئو بیشترین وزن را به آن می‌دهد.

اشتباه دوم برعکس است: کسی می‌خواهد صفحه‌ای از نتایج حذف شود و آن را در robots.txt می‌بندد. گوگل در راهنمای robots.txt صریح می‌گوید این فایل راهی برای بیرون نگه داشتن صفحه از گوگل نیست و برای این کار باید از noindex یا رمز عبور استفاده کرد. صفحه‌ی بسته‌شده ممکن است باز هم در نتایج بیاید، فقط بدون توضیح؛ و چون ربات اجازه‌ی باز کردنش را ندارد، تگ noindex داخلش را هم نمی‌بیند.

کار درست robots.txt بستن مسیرهایی است که ارزش خزیدن ندارند، مثل سبد خرید، جستجوی داخلی یا پنل کاربری، و معرفی نشانی نقشه سایت با یک خط Sitemap.

نقشه سایت: فهرستی که خودتان به گوگل می‌دهید

نقشه سایت (sitemap) فایلی XML است با فهرست صفحه‌های مهم سایت و تاریخ آخرین تغییر هر کدام؛ راه مطمئنی که صفحه‌های تازه، به‌خصوص در سایت بزرگ یا تازه‌کار، زودتر پیدا شوند. چند نکته از راهنمای ساخت نقشه سایت گوگل:

• هر فایل نقشه حداکثر ۵۰٬۰۰۰ نشانی یا ۵۰ مگابایت (بدون فشرده‌سازی) جا دارد؛ فروشگاه بزرگ باید چند فایل داشته باشد که در یک فایل فهرست جمع شده‌اند.
• گوگل مقدارهای priority و changefreq را نادیده می‌گیرد؛ وقت گذاشتن روی آن‌ها بی‌فایده است.
• تاریخ lastmod فقط وقتی به کار می‌آید که دقیق باشد. افزونه‌ای که با هر ذخیره‌ی بی‌اهمیت تاریخ همه‌ی صفحه‌ها را عوض می‌کند، این نشانه را بی‌ارزش می‌کند.

نقشه سایت خوب فقط صفحه‌هایی را دارد که می‌خواهید ایندکس شوند. صفحه‌ی noindex، صفحه‌ی ریدایرکت‌شده یا ۴۰۴ در نقشه، دو پیام متناقض به گوگل می‌دهد. نقشه را هم در robots.txt معرفی کنید و هم در Search Console ثبت کنید.

canonical و نسخه‌های تکراری یک صفحه

یکی از ایرادهای پنهان سئو فنی این است که یک صفحه با چند نشانی باز شود. برای شما یک صفحه است، برای گوگل چند صفحه‌ی جدا:

• با www و بدون www؛
• با http و با https؛
• با اسلش آخر نشانی و بدون آن؛
• با حروف بزرگ و کوچک (گوگل در راهنمای ساختار نشانی‌ها می‌گوید /APPLE و /apple را دو نشانی جدا حساب می‌کند)؛
• با پارامترهای ردیابی، فیلتر یا مرتب‌سازی در انتهای نشانی.

وقتی چند نسخه هست، لینک‌ها و اعتبار بین آن‌ها پخش می‌شود و گوگل خودش یکی را اصلی می‌داند که شاید همانی نباشد که شما می‌خواهید. راه حل دو بخش دارد: ریدایرکت دائمی (کد ۳۰۱) همه‌ی نسخه‌های فرعی به یک نسخه، مثلا https بدون www؛ و تگ canonical، یک خط در head صفحه که می‌گوید «نشانی اصلی این صفحه این است».

گوگل در راهنمای یکی کردن نشانی‌های تکراری ریدایرکت و canonical را «نشانه‌ی قوی» می‌داند و حضور در نقشه سایت را «نشانه‌ی ضعیف». یعنی canonical پیشنهاد است، نه دستور؛ اگر نشانه‌های دیگر با آن نخوانند، ممکن است نادیده گرفته شود. طبق فصل سئوی Web Almanac سال ۲۰۲۵ فقط ۶۷٪ صفحه‌های موبایل تگ canonical دارند. ایراد بدتر از نبودنش، canonical اشتباه است: قالبی که canonical همه‌ی صفحه‌ها را صفحه‌ی اصلی سایت می‌گذارد، یا canonical که به دامنه‌ی دیگری اشاره می‌کند.

تگ‌های هر صفحه: عنوان، توضیح، تیتر و متن جایگزین

هر صفحه چند برچسب دارد که به گوگل و جستجوکننده می‌گوید صفحه درباره‌ی چیست:

• عنوان (title): معمولا تیتر آبی نتیجه‌ی گوگل. هر صفحه عنوان یکتای خودش را می‌خواهد. طبق راهنمای عنوان نتیجه‌ها گوگل عنوان بلند را به اندازه‌ی صفحه‌ی گوشی می‌بُرد و عنوان نامناسب را با تیتر صفحه یا متن لینک‌ها عوض می‌کند.
• توضیح متا (meta description): یکی دو جمله که ممکن است زیر عنوان بیاید. طبق Web Almanac ۲۰۲۵ حدود ۶۷٪ صفحه‌های موبایل آن را دارند؛ یعنی تقریبا یک صفحه از هر سه ندارد و گوگل خودش تکه‌ای از متن را برمی‌دارد، که در فروشگاه‌ها گاهی همان منوی سایت است.
• تیتر اصلی (H1): بزرگ‌ترین تیتر صفحه. همان گزارش می‌گوید ۷۰٪ صفحه‌های موبایل H1 دارند. ایراد رایج در صفحه‌سازها برعکس است: چند H1 در یک صفحه، چون لوگو یا هر بنر هم H1 شده است.
• متن جایگزین عکس (alt): توضیح کوتاه هر عکس، هم برای گوگل و هم برای کسی که با صفحه‌خوان سایت را می‌خواند.
• viewport، زبان و Open Graph: نمایش درست روی گوشی، اعلام زبان و جهت متن (fa و راست‌به‌چپ)، و عکس و تیتری که لینک سایت در تلگرام و واتساپ با آن دیده می‌شود.

نکته‌ی کلیدی: این تگ‌ها باید در قالب سایت درست ساخته شوند، نه صفحه به صفحه با دست. اگر قالب درست باشد، هر محصول یا مقاله‌ای که فردا اضافه کنید خودبه‌خود تگ درست می‌گیرد.

داده ساختاریافته: حرف زدن با گوگل به زبان خودش

داده ساختاریافته (structured data یا Schema) چند خط کد در صفحه است که اطلاعات را ماشین‌خوان به گوگل می‌دهد: این صفحه محصول است، قیمتش این است، موجود است و این امتیاز را دارد. رایج‌ترین قالبش JSON-LD است که طبق Web Almanac ۲۰۲۵ روی ۴۳٪ صفحه‌های اصلی سایت‌ها دیده می‌شود.

فایده‌ی اصلی‌اش «نتیجه‌ی غنی» است: نتیجه‌ای که ستاره، قیمت، موجودی یا مسیر صفحه را هم نشان می‌دهد و بین ده نتیجه‌ی ساده بیشتر به چشم می‌آید. برای سایت کسب‌وکار این نوع‌ها بیشترین ارزش را دارند:

1. Organization: نام، لوگو و راه‌های تماس کسب‌وکار.
2. Product: برای هر محصول، با قیمت و موجودی واقعی.
3. BreadcrumbList: مسیر صفحه، که به‌جای نشانی خام در نتیجه دیده می‌شود.
4. Article: برای مقاله‌ها و بلاگ.

یک نکته‌ی صادقانه: داده ساختاریافته نتیجه‌ی غنی را ممکن می‌کند، تضمینش نمی‌کند. بعضی نوع‌ها هم دیگر برای همه نمایش داده نمی‌شوند؛ مثلا گوگل در راهنمای FAQ نوشته نتیجه‌ی غنی سوال‌های متداول فقط برای سایت‌های شناخته‌شده و معتبر دولتی و سلامت نشان داده می‌شود. داده‌ی خراب هم بی‌فایده است: بلوک JSON-LD که یک ویرگول کم دارد اصلا خوانده نمی‌شود؛ پس هر داده‌ای باید با ابزار آزمایش نتیجه‌ی غنی گوگل سنجیده شود.

سرعت و سئو: Core Web Vitals به زبان ساده

گوگل سه سنجه برای تجربه‌ی واقعی کاربر تعریف کرده که Core Web Vitals نام دارند. طبق web.dev مرز «خوب» برای هر کدام این است:

• LCP (زمان نمایش بزرگ‌ترین بخش صفحه): ۲٫۵ ثانیه یا کمتر.
• INP (فاصله‌ی کلیک یا لمس تا واکنش صفحه): ۲۰۰ میلی‌ثانیه یا کمتر.
• CLS (میزان پریدن چیدمان هنگام بارگذاری): ۰٫۱ یا کمتر.

این مرزها برای ۷۵٪ بازدیدها سنجیده می‌شوند، جدا برای موبایل و دسکتاپ. گوگل در صفحه‌ی Core Web Vitals در Search Central می‌گوید این سنجه‌ها با آنچه سیستم‌های رتبه‌بندی‌اش پاداش می‌دهند هم‌راستاست، ولی فقط یکی از عامل‌ها هستند. رابطه‌ی سرعت و سئو را این‌طور ببینید: سرعت به‌تنهایی رتبه نمی‌سازد، ولی کندی محتوای خوب را عقب نگه می‌دارد و مشتری را پیش از دیدن صفحه فراری می‌دهد.

موبایل هم دیگر انتخاب نیست. گوگل در راهنمای ایندکس موبایل‌اول می‌گوید برای ایندکس و رتبه‌بندی، نسخه‌ی موبایل سایت را به کار می‌برد. چیزی که در نسخه‌ی موبایل پنهان یا ناقص است، برای گوگل وجود ندارد.

تست رایگان سرعت سایت همین سنجه‌ها را با Lighthouse از سروری در تهران اجرا می‌کند، یعنی از دید یک کاربر در ایران. اگر سایت جدی کند است، بهینه‌سازی سرعت سایت کار جداگانه‌ای است که کنار کار فنی سئو بهترین نتیجه را می‌دهد.

خطاها، ریدایرکت‌ها و سرور

بخش بعدی سئو تکنیکال، سالم نگه داشتن راه‌هاست:

• زنجیره‌ی ریدایرکت: وقتی نشانی الف به ب و ب به پ می‌رود. طبق راهنمای خطاهای HTTP گوگل خزنده‌های گوگل حداکثر ۱۰ پرش ریدایرکت را دنبال می‌کنند؛ ولی هر پرش برای کاربر هم زمان اضافه است. هر ریدایرکت باید مستقیم به مقصد آخر برود.
• صفحه‌های ۴۰۴: لینک‌های شکسته را اصلاح کنید و صفحه‌ی مهم حذف‌شده را به نزدیک‌ترین جایگزینش ریدایرکت کنید.
• خطای سرور: همان راهنما می‌گوید خطاهای سری ۵۰۰ و خطای ۴۲۹ باعث می‌شوند گوگل موقتا آهسته‌تر بخزد، و اگر ادامه پیدا کنند صفحه‌ها ممکن است از ایندکس بیفتند.

اگر سایت‌تان روی هاست اشتراکی است و در ساعت‌های شلوغ خطا می‌دهد، ریشه‌ی مشکل در سرور است؛ صفحه‌ی پیکربندی سرور وردپرس فرق هاست اشتراکی و سرور مجازی را توضیح داده است.

بودجه خزش: برای کدام سایت‌ها واقعا مهم است؟

بودجه خزش یعنی تعداد صفحه‌هایی که گوگل در یک بازه حاضر است از سایت شما بخزد، و درباره‌اش زیاد اغراق می‌شود. گوگل در راهنمای مدیریت بودجه خزش می‌گوید این موضوع بیشتر برای سایت‌های بیش از ۱ میلیون صفحه که هفته‌ای یک بار تغییر می‌کنند، یا بیش از ۱۰٬۰۰۰ صفحه که روزانه تغییر می‌کنند، مهم است. اگر صفحه‌های تازه‌تان همان روز انتشار خزیده می‌شوند، نقشه سایت به‌روز و نگاه منظم به Search Console کافی است.

استثنای مهم فروشگاه‌ها هستند: هر ترکیب فیلتر (رنگ، سایز، قیمت، برند) و هر مرتب‌سازی نشانی تازه‌ای می‌سازد و فروشگاه کوچک هم می‌تواند هزاران نشانی تقریبا تکراری پیدا کند. اینجا بستن مسیرهای بی‌ارزش و canonical درست فرق می‌سازد.

سئو تکنیکال وردپرس: اشتباه‌های رایج در سایت‌های ایرانی

وردپرس طبق W3Techs سیستم مدیریت محتوای ۴۰٫۲٪ همه‌ی سایت‌های دنیاست. از نظر سئو پایه‌ی خوبی است؛ بیشتر ایرادها از تنظیم، قالب و افزونه‌ها می‌آیند. این‌ها اشتباه‌هایی است که در سئو تکنیکال وردپرس اول سراغشان می‌رویم:

1. تیک «از موتورهای جستجو بخواه این سایت را ایندکس نکنند». این گزینه در «تنظیمات › خواندن» است و طبق مستندات وردپرس به همه‌ی صفحه‌ها تگ noindex و nofollow اضافه می‌کند. هنگام ساخت سایت روشنش می‌کنند و بعد یادشان می‌رود.
2. دو افزونه‌ی سئو با هم. وقتی Yoast و Rank Math هر دو فعال باشند، صفحه دو عنوان، دو canonical و دو داده ساختاریافته دارد.
3. صفحه‌های پیوست (attachment). وردپرس برای هر عکس آپلودشده یک صفحه‌ی جدا می‌ساخت. طبق یادداشت نسخه‌ی ۶٫۴ وردپرس این صفحه‌های بی‌محتوا ایندکس می‌شوند؛ از آن نسخه برای سایت‌های تازه خاموش‌اند، ولی سایت‌های قدیمی‌تر همان رفتار قبلی را نگه داشته‌اند.
4. برچسب‌ها و دسته‌های خالی. ده‌ها برچسب که هر کدام یکی دو نوشته دارند، صفحه‌های نازک و تقریبا یکسانی می‌سازند که با هم رقابت می‌کنند.
5. «ي» و «ك» عربی کنار «ی» و «ک» فارسی. متن کپی‌شده یا تایپ‌شده با صفحه‌کلید عربی، کلمه‌ای می‌سازد که برای ماشین با نسخه‌ی فارسی فرق دارد؛ اگر به نامک (slug) نشانی برسد، یک صفحه دو نشانی پیدا می‌کند. خود نامک فارسی ایرادی ندارد؛ گوگل نشانی با حرف غیرلاتین را به شکل کدشده می‌پذیرد.
6. فیلترها و مرتب‌سازی ووکامرس. نشانی‌هایی با پارامترهای مرتب‌سازی یا فیلتر رنگ و سایز، بی‌canonical درست و بسته‌نشده در robots.txt.
7. محصول ناموجودی که پاک می‌شود. صفحه‌ای که لینک و بازدید گرفته ۴۰۴ می‌شود. بهتر است بماند و «ناموجود» بگوید، یا اگر برای همیشه حذف شده، به نزدیک‌ترین محصول یا دسته ریدایرکت شود.
8. قالب و افزونه‌ی نال‌شده. نسخه‌های دست‌کاری‌شده‌ی قالب‌ها و افزونه‌های پولی گاهی کدی دارند که لینک یا صفحه‌ی اسپم به سایت تزریق می‌کند؛ گوگل آن را می‌بیند حتی اگر شما نبینید.
9. دو نسخه از سایت باز. سایت هم با http و هم https، یا هم با www و هم بدون آن، بی‌ریدایرکت باز می‌شود.
10. صفحه‌سازها و چند H1. صفحه‌سازهایی مثل Elementor اجازه می‌دهند هر متنی H1 شود، و نتیجه صفحه‌ای است با چند تیتر اصلی و ترتیب به‌هم‌ریخته‌ی تیترها.

تست رایگان ما اگر سایتی وردپرسی باشد این را تشخیص می‌دهد، و افزونه‌ی سئوی شناخته‌شده‌ای مثل Yoast یا Rank Math را هم اگر در HTML صفحه پیدا کند نام می‌برد.

ربات‌های هوش مصنوعی: بخش تازه‌ی کار فنی

ChatGPT و Claude هم ربات‌هایی دارند که صفحه‌ها را برای جواب دادن به کاربر باز می‌کنند. بخشی از سئو تکنیکال امروز این است که تصمیم بگیرید به کدام‌ها اجازه می‌دهید و روشن بنویسیدش: قانون جدا برای ربات‌هایی مثل GPTBot و ClaudeBot در robots.txt، یک خط Content-Signal که می‌گوید محتوا برای جستجو، جواب هوش مصنوعی و آموزش مدل آزاد است یا نه، و فایل llms.txt که سایت را کوتاه به مدل‌های زبانی معرفی می‌کند. گاهی هم فایروال یا CDN این ربات‌ها را بی‌خبر از صاحب سایت می‌بندد.

تست رایگان ما بخشی جدا برای همین دارد و حتی امتحان می‌کند که ایجنت‌های واقعی می‌توانند صفحه‌ی اصلی را باز کنند یا با صفحه‌ی مسدودی روبه‌رو می‌شوند. هنوز کسی نمی‌تواند بگوید این‌ها چقدر در دیده شدن اثر دارند؛ ولی هزینه‌شان کم است و تصمیم را دست خود شما می‌دهند.

ممیزی سئو تکنیکال چه چیزهایی را بررسی می‌کند؟

ممیزی (audit) یعنی سایت را یک بار از سر تا ته مثل ربات گوگل بگردیم و هر ایراد را ثبت کنیم:

1. خزیدن کل سایت با ابزاری که مثل ربات رفتار می‌کند: همه‌ی صفحه‌ها، لینک‌های شکسته، ریدایرکت‌ها و صفحه‌های یتیم.
2. مقایسه با Search Console: کدام صفحه‌ها ایندکس شده‌اند، کدام نه، و چرا.
3. robots.txt و نقشه سایت: چه چیزی بسته است، چه چیزی در نقشه هست و آیا این دو با هم می‌خوانند.
4. نسخه‌های تکراری و canonical: www، https، اسلش، پارامترها و صفحه‌بندی.
5. تگ‌های هر نوع صفحه: اصلی، دسته، محصول، مقاله؛ چون هر نوع از یک قالب ساخته می‌شود.
6. داده ساختاریافته و سرعت: کدام نوع هست و کدام لازم است، و وضعیت Core Web Vitals روی گوشی.
7. اولویت‌بندی: noindex جامانده روی کل سایت با یک عکس بی‌alt هم‌وزن نیست؛ ایرادها به ترتیب اثر چیده می‌شوند.

پیش از هر هزینه‌ای، دو کار را خودتان بکنید. اول، در گوگل «site:» و بعد دامنه‌تان را جستجو کنید و ببینید تعداد نتیجه‌ها با تعداد صفحه‌های واقعی سایت جور است یا نه؛ عدد تقریبی است، ولی فاصله‌ی خیلی زیاد نشانه‌ی مشکل است. دوم، صفحه‌ی اصلی را در تست رایگان بدهید. بخش سئوی گزارش تگ‌های اصلی، canonical، اجازه‌ی ایندکس، داده ساختاریافته، robots.txt و نقشه سایت را می‌سنجد و بررسی‌های سئوی Lighthouse را هم کنارش می‌آورد. فقط یادتان باشد این تست عمدا فقط صفحه‌ی اصلی را می‌بیند؛ ممیزی واقعی همه‌ی صفحه‌ها را.

در خدمت سئو تکنیکال تیم سفید چه چیزی درست می‌شود

تیم سفید همان تیمی است که سفید، چت‌بات هوش مصنوعی فروشگاه‌های آنلاین، را ساخته است. فرق این خدمت با یک گزارش ممیزی این است که فهرست ایراد تحویل نمی‌دهیم؛ ایرادها را خودمان در سایت برطرف می‌کنیم. فهرست را ابزار رایگان هم می‌دهد؛ پول برای درست کردن است. کار ۵۴ بررسی در ۸ بخش دارد، از خزش و ایندکس تا آمادگی برای هوش مصنوعی، و فهرست کاملش بالای همین صفحه باز است.

ترتیب کار: کل سایت را مثل ربات گوگل می‌خزیم و وضعیت امروز را ثبت می‌کنیم؛ ایرادها را به ترتیب اثر می‌چینیم؛ آن‌ها را در خود سایت و در قالب درست می‌کنیم تا صفحه‌های آینده هم درست ساخته شوند؛ دوباره می‌خزیم، نقشه سایت را به گوگل معرفی می‌کنیم و برای صفحه‌های اصلاح‌شده درخواست ایندکس دوباره می‌دهیم. آخر سر گزارشی می‌گیرید که هر تغییر را با دلیلش گفته و موارد سالم را هم با علامت «سالم» آورده است.

هزینه‌ی کار ۱۵ میلیون تومان است، یک بار، و ۷ روز از روزی که دسترسی را می‌دهید طول می‌کشد؛ اگر عجله دارید، در ۲ روز و با دو برابر هزینه. بعد از تحویل ۷ روز پشتیبانی رایگان دارید. دسترسی مدیر سایت و Search Console را فقط بعد از پرداخت در پنل خودتان وارد می‌کنید و رمزنگاری‌شده نگه‌داری می‌شود.

چیزهایی هم جزو این کار نیست: تولید محتوا و لینک‌سازی انجام نمی‌دهیم و رتبه را تضمین نمی‌کنیم. گوگل برای دیدن و حساب کردن تغییرها معمولا چند هفته وقت می‌خواهد و اثر کار کم‌کم در Search Console دیده می‌شود.

از کجا شروع کنیم؟

اگر نمی‌دانید سایت‌تان ایراد فنی دارد یا نه، از تست رایگان شروع کنید؛ بی‌ثبت‌نام است. اگر گزارش چند ایراد جدی نشان داد یا Search Console می‌گوید صفحه‌هایتان ایندکس نمی‌شوند، سفارش از همین صفحه ثبت می‌شود. سوالی که اینجا جوابش نیامده را از صفحه‌ی تماس بپرسید، و برای یاد گرفتن بیشتر، بلاگ را بخوانید.

پرسش‌های رایج

کار فنی سئو یک بار انجام می‌شود یا همیشه لازم است؟

بیشترش یک بار است، چون ایراد در قالب و تنظیم‌ها درست می‌شود و صفحه‌های بعدی هم درست ساخته می‌شوند. ولی هر بار قالب عوض شود، افزونه‌ی تازه‌ای نصب شود یا ساختار سایت تغییر کند، یک نگاه دوباره لازم است.

افزونه‌هایی مثل Yoast یا Rank Math این کار را انجام نمی‌دهند؟

بخشی از آن را، اگر درست تنظیم شوند. افزونه نقشه سایت و تگ‌ها را می‌سازد، ولی نمی‌داند کدام صفحه‌ها نباید ایندکس شوند، قالب شما چند H1 می‌سازد یا فیلترهای فروشگاه چند هزار نشانی تکراری ساخته‌اند. افزونه ابزار است؛ تصمیم را کسی باید بگیرد که کل سایت را دیده است.

چرا صفحه‌ام در Search Console «خزیده شده ولی ایندکس نشده» است؟

یعنی گوگل صفحه را دیده ولی فعلا نگهش نداشته. دلیل‌های رایج: محتوای نازک یا تکراری، نسخه‌ی دیگری از همان صفحه که گوگل اصلی دانسته، و لینک داخلی کم. گاهی هم فقط زمان می‌خواهد.

سئو تکنیکال برای یک سایت شرکتی کوچک هم لازم است؟

ایرادهای بزرگ، مثل noindex جامانده یا robots.txt بسته، سایت کوچک را هم کامل از گوگل بیرون نگه می‌دارند. ولی بخش‌هایی مثل بودجه خزش برای سایت چند ده صفحه‌ای مهم نیست. شروع با تست رایگان و Search Console معمولا نشان می‌دهد کار بیشتری لازم است یا نه.