مدلهای Gemini
جواب کوتاه
Gemini، یه مدل نیست؛ یه خانواده از مدلهاست، از سریع تا قوی. طبق راهنمای رسمی Google، توی اپ Gemini، سه سطح اصلی هست: Flash-Lite، که سریعترین مدله؛ Flash؛ و Pro، برای دستورهایی که استدلال عمیقتری لازم دارن. پیشفرض، برای کسی که پلن نداره، حالت خودکاره: Gemini، هر دستور رو، به مدلی میفرسته که بهش میخوره؛ بیشتر دستورها، به Flash-Lite میرن، و دستورهای سختتر، ممکنه به Flash یا Pro برن. و برای هر مدل، میتونید میزان تلاش رو، کم، متوسط، یا زیاد بذارید؛ تلاش بیشتر، جواب کاملتر، ولی سهمیهی بیشتر. دسترسی به مدلها، بسته به پلنه، و مدل Pro و فکر گسترده، طبق راهنما، از امکاناتیان که سهمیه رو سریعتر مصرف میکنن. مثل یه شرکت پیک: موتور برای بستهی کوچیک و فوری، وانت برای بار معمولی، کامیون برای بار سنگین، و یه مسئول که برای هر سفارش، یکی رو انتخاب میکنه. برای بیشتر کارها، حالت خودکار، کافیه.
شرکت پیک
درس قبل اولین گفتوگو رو با Gemini رفت. حالا، یه سوال که خیلیها میپرسن: «اون اسمها کنار Gemini، مثل Flash و Pro، یعنی چی؟» یه شرکت پیک رو تصور کنید. یه موتور داره، برای بستهی کوچیک و فوری؛ یه وانت، برای بار معمولی؛ و یه کامیون، برای بار سنگین.
و یه مسئول هم هست، که برای هر سفارش، خودش یکی رو انتخاب میکنه. کامیون، برای یه پاکت نامه، هم کندتره هم پرهزینهتر؛ موتور هم، یه یخچال رو جابهجا نمیکنه. Gemini، دقیقا همینطوره.
یه خانواده، نه یه مدل
صفحهی رسمی معرفی، Gemini رو رابط یه مدل زبانی بزرگ و چندحالته میدونه؛ ولی پشت این رابط، یه مدل نیست، یه خانوادهست. صفحهی مدلهای Google DeepMind، که آزمایشگاه هوش مصنوعی Googleه، چند نسل و چند عضو از این خانواده رو معرفی میکنه.
برای کاربر اپ، لازم نیست اسم همهشون رو بدونید. کافیه سه سطحی رو بشناسید که توی خود اپ میبینید، و بدونید هر کدوم، برای چه کاریه. بقیهی این درس، همینه.
سه سطح، توی اپ
راهنمای رسمی تغییرهای Gemini، توی جدول مدلها، سه سطح رو اسم میبره: Flash-Lite، Flash، و Pro. و میگه Flash-Lite، سریعترین مدله؛ و دستورهایی که استدلال عمیقتری لازم دارن، ممکنه به Flash یا Pro برن.
پس ترتیب، سادهست: Flash-Lite، موتور؛ Flash، وانت؛ Pro، کامیون. هر چی بالاتر، برای کارهای سختتر، و هر چی پایینتر، برای کارهای سریع و ساده.
Flash-Lite: موتور
طبق راهنما، Flash-Lite، سریعترین مدل Geminiه؛ و برای کاربرهایی که پلن ندارن، بیشتر دستورها، به همین مدل میرن. یعنی بیشتر چیزهایی که هر روز میپرسید، مثل یه سوال کوتاه، یه ایمیل کوتاه، یا یه ترجمهی ساده، با همین مدل، جواب میگیرن.
و راهنمای محدودیتها، یه نکتهی دیگه هم میگه: اگه پلن دارید و به سقف رسیدید، میتونید با Flash-Lite، ادامه بدید. یعنی موتور، همیشه، آمادهست.
Flash: وانت
Flash، وسط خانوادهست. طبق راهنما، دستورهایی که استدلال عمیقتری لازم دارن، ممکنه به Flash برن. یعنی برای کارهایی که از یه سوال ساده سختترن، ولی هنوز، به بزرگترین مدل نیاز ندارن.
مثلا یه متن دوصفحهای که باید خلاصه و بازنویسی بشه، یه برنامهی سفر چندروزه، یا مقایسهی چند گزینه. منابع رسمی، دربارهی فرق دقیق Flash و Flash-Lite، عدد مشخصی نمیدن؛ فقط ترتیبشون رو.
Pro: کامیون
Pro، بالای خانوادهست؛ برای دستورهایی که استدلال عمیقتری لازم دارن. ولی راهنمای تغییرها، مدل Pro رو، کنار ساخت عکس و ویدیو و پژوهش عمیق، جزو امکاناتی میشمره که سهمیهی بیشتری لازم دارن، و ممکنه زودتر به سقف برسونن.
و راهنمای پلنها، میگه وقتی پلن AI Pro تموم بشه، دیگه نمیتونید گفتوگوی تازه با Pro شروع کنید، گفتوگوهای قبلی Pro رو ادامه بدید، یا از امکانات فقطPro استفاده کنید. یعنی کامیون، برای بار سنگین واقعیه؛ نه برای هر پاکت نامه.
حالت خودکار: مسئول پیک
راهنمای استفاده، میگه اپهای Gemini، با انتخاب خودکار مدل، مناسبترین مدل در دسترس رو، برای دستور شما انتخاب میکنن. و راهنمای تغییرها، میگه از مهر ۱۴۰۵، یعنی اکتبر ۲۰۲۶، حالت خودکار، برای کاربرهای بی پلن، پیشفرضه.
یعنی مسئول پیک، خودش نگاه میکنه بسته چقدر بزرگه، و وسیله رو انتخاب میکنه. برای بیشتر آدمها، همین، بهترین انتخابه؛ چون لازم نیست هر بار فکر کنید، و سهمیه هم، برای کارهای ساده، هدر نمیره.
اگه انتخاب هوشمند خاموش باشه
راهنمای تغییرها، یه جملهی مهم داره: اگه انتخاب هوشمند مدل خاموش باشه، گفتوگوهای کاربرهای بی پلن، برای همهی جوابها، از Flash-Lite استفاده میکنن.
یعنی اگه پلن ندارید و دیدید جوابها، برای کارهای سخت، کمعمقان، یه نگاه به این تنظیم بندازید. خاموش بودنش، یعنی همهی بستهها، با موتور میرن، حتی یخچال.
انتخاب دستی
راهنمای استفاده، میگه اگه بخواید، میتونید از منو، یه مدل در دسترس دیگه رو، دستی انتخاب کنید. و صریحا میگه برای جابهجا شدن بین مدلها، باید وارد حساب Google شده باشید.
انتخاب دستی، وقتی به کار میاد که میدونید کار، سنگینه، و نمیخواید به حدس حالت خودکار تکیه کنید؛ یا برعکس، کار سادهست و میخواید سهمیه رو، برای بعد، نگه دارید. ولی اسم گزینههای منو، ممکنه با زمان، و با پلنتون، فرق کنه.
میزان تلاش
راهنمای تغییرها، میگه برای هر مدل در دسترس، میتونید میزان تلاش رو، از کم، متوسط، و زیاد، انتخاب کنید. و میگه تلاش بیشتر، توانایی مدل رو برای تموم کردن کارها و دادن جوابهای کاملتر، بالا میبره؛ ولی سهمیهی بیشتری هم مصرف میکنه.
یعنی دو دکمه دارید: کدوم وسیله، و چقدر با حوصله. یه وانت، میتونه عجلهای بره، یا با دقت و آروم. برای یه بستهی ساده، عجله کافیه؛ برای یه بار شکستنی، دقت.
چه تلاشی، برای چه کاری
یه راهنمای ساده: تلاش کم، برای سوالهای کوتاه، ترجمهی ساده، و پیامهای روزمره. تلاش متوسط، برای خلاصه، نوشتن متن معمولی، و برنامهریزی. تلاش زیاد، برای کارهای چندمرحلهای، تحلیل یه فایل طولانی، یا مسئلهای که جواب اولش، کافی نبوده.
این راهنما، از روی همون اصل راهنمای رسمیه: تلاش بیشتر، جواب کاملتر و مصرف بیشتر. پس تلاش زیاد رو، برای وقتی نگه دارید که واقعا لازمه.
فکر گسترده و Deep Think
راهنمای تغییرها، توی فهرست امکاناتی که سهمیه رو سریعتر مصرف میکنن، از «فکر گسترده و Deep Think» اسم میبره. یعنی حالتهایی که مدل، پیش از جواب، بیشتر فکر میکنه.
منابعی که این درس ازشون ساخته شده، جزئیات این حالتها رو نمیگن؛ فقط میگن مصرف بیشتری دارن. پس قاعده همونه: برای مسئلههای واقعا سخت، مثل یه مسئلهی ریاضی چندمرحلهای، یا یه تصمیم با چند عامل؛ نه برای یه سوال ساده.
مدل بزرگتر، مصرف بیشتر
راهنمای محدودیتها، میگه سهمیه، محاسبهمحوره، و به مدلها و امکاناتی که استفاده میکنید، بستگی داره. و راهنمای تغییرها، مدل Pro رو، صریحا، جزو امکانات پرمصرف میدونه.
یعنی هر وسیله، سوخت خودش رو میخوره. اگه همهی کارهای روز رو، با Pro و تلاش زیاد انجام بدید، سهمیهی پنجساعته، خیلی زودتر تموم میشه، تا اگه بیشترش رو، به حالت خودکار بسپارید.
هر پلن، چه مدلهایی
راهنمای تغییرها، یه جدول از در دسترس بودن مدلها، بسته به پلن، داره: بی پلن، AI Plus، AI Pro، و AI Ultra، در برابر Flash-Lite، Flash، و Pro. و برای بی پلن، میگه حالت خودکار، پیشفرضه، و دستورهای سختتر، ممکنه به Flash یا Pro برن.
صفحهی مدلهای DeepMind هم، دربارهی جدیدترین مدل پرچمدار، میگه برای مشترکهای AI Pro و Ultra در دسترسه. جزئیات دقیق جدول، ممکنه عوض بشه؛ برای حساب خودتون، از منوی مدل توی اپ، ببینید چی در دسترسه.
مدل، و ظرفیت خوندن
همونطور که درس پلنها گفت، پنجرهی متن، یعنی ظرفیت خوندن، هم، بسته به پلنه: بی پلن، ۳۲ هزار توکن؛ AI Plus، ۱۲۸ هزار؛ و AI Pro و Ultra، یک میلیون. این، به پلن بستگی داره، نه فقط به مدل.
یعنی حتی اگه یه مدل قوی انتخاب کنید، اگه فایلتون از ظرفیت پلن بزرگتر باشه، راهنما میگه ممکنه جزئیات جا بیفته. کامیون، هر چقدر هم قوی باشه، از اندازهی جاده، بزرگتر بار نمیبره.
نسلهای تازه
صفحهی مدلهای Google DeepMind، نسلهای تازه رو، با اسمهای خودشون، معرفی میکنه، و نتیجهی آزمونهاشون رو، کنار مدلهای شرکتهای دیگه، میذاره. هر چند ماه، یه عضو تازه، به این خانواده اضافه میشه.
برای همین، این درس، اسم نسلها رو حفظ نمیکنه؛ چون تا شما این رو بخونید، ممکنه نسل تازهای اومده باشه. چیزی که میمونه، همون سه سطحه: سریع، معمولی، قوی؛ و همون قاعده: وسیله، به اندازهی بار.
اسمها، عوض میشن
راهنمای تغییرها، خودش، نشون میده که دسترسی به مدلها، چند بار عوض شده؛ یه بار در اردیبهشت ۱۴۰۵، یعنی مه ۲۰۲۶، و یه بار در مهر ۱۴۰۵، یعنی اکتبر ۲۰۲۶. و راهنمای محدودیتها، میگه دسترسی، ممکنه بر اساس آزمایش یا در دسترس بودن، عوض یا محدود بشه.
پس اگه یه روز، اسم یه گزینه توی منوی مدل، با این درس فرق داشت، تعجب نکنید. همیشه، به جای حفظ اسم، بپرسید: این گزینه، سریعتره یا قویتر؟ و چقدر سهمیه میخوره؟
مدل تازه، ایمنتر؟
صفحهی مدلهای DeepMind، دربارهی جدیدترین مدل پرچمدار، میگه طوری طراحی شده که درخواستهای آسیبزا رو رد کنه، و همینطور، مقاومترین مدلشون، در برابر حملههای تزریق دستور غیرمستقیمه؛ یعنی وقتی یه صفحه یا فایل، دستورهای پنهان داره که میخواد مدل رو گول بزنه.
این، خبر خوبیه؛ ولی همونطور که درس اول گفت، Google، خودش، آسیبپذیری در برابر دستورهای بدخواهانه رو، جزو محدودیتهای شناختهشده میدونه. پس حتی با جدیدترین مدل، فایل یا صفحهی ناشناس رو، با احتیاط، به Gemini بدید.
کدوم مدل، برای چه کاری
یه نقشهی ساده: سوال کوتاه، معنی یه کلمه، یه پیام کوتاه، یا یه ترجمهی ساده: Flash-Lite، یا همون خودکار. خلاصهی یه متن معمولی، برنامهی سفر، یا نوشتن یه ایمیل کامل: Flash، یا خودکار. تحلیل یه فایل طولانی، مسئلهی چندمرحلهای، یا وقتی جوابهای قبلی کافی نبودن: Pro، با تلاش بیشتر.
و یه قاعدهی طلایی: همیشه، از پایین شروع کنید. اگه جواب کافی بود، تموم. اگه نه، یه پله بالاتر برید. اینطوری، هم سهمیه ذخیره میشه، هم یاد میگیرید هر کار، واقعا، چقدر مدل لازم داره.
چند مثال از جدول رسمی
راهنمای محدودیتها، با یه جدول مصرف، نشون میده چه کارهایی سبک و چه کارهایی سنگینن. «یه عنوان برای ایمیلم بنویس»، خیلی کم. «این گزارش مالی صدصفحهای PDF رو تحلیل کن»، متوسط. «یه تحلیل رقابتی عمیق دربارهی فناوری انرژی پاک انجام بده»، زیاد. و «یه ویدیوی هیجانانگیز از پرواز بالای رم بساز»، زیاد.
این جدول، دربارهی مصرفه، نه مستقیم دربارهی مدل؛ ولی همون منطق رو داره. کاری که توی ردیف «خیلی کم»ه، به موتور میخوره؛ کاری که توی ردیف «زیاد»ه، به کامیون.
یه بار، مقایسه کنید
بهترین راه یاد گرفتن فرق مدلها، یه آزمایش کوچیکه: یه سوال واقعی و نسبتا سخت، مثلا «سه راه برای کم کردن هزینهی برق خونه، با مزیت و عیب هر کدوم»، رو یه بار با حالت خودکار، و یه بار، اگه در دسترسه، دستی با Pro بپرسید.
دو جواب رو، کنار هم، بخونید. فرق، چقدر بود؟ ارزش سهمیهی بیشتر رو داشت؟ گاهی فرق زیاده، گاهی تقریبا هیچ. همین آزمایش، از هر توضیحی، بیشتر یادتون میده.
و یادتون باشه، مقایسه، فقط یه بار لازمه؛ بعد از چند بار، حس میکنید هر کار، چه وسیلهای میخواد.
برای صاحبهای کسبوکار
برای بیشتر کارهای روزمرهی یه کسبوکار کوچیک، مثل جواب مشتری، پست شبکهی اجتماعی، و جدول ساده، حالت خودکار، کافیه. مدل قویتر و تلاش بیشتر، برای کارهای کمتکرار و مهمه، مثل تحلیل فروش یه سال، یا خوندن یه قرارداد طولانی.
و یه نکتهی مالی: اگه هر روز، به سقف میخورید، پیش از ارتقای پلن، ببینید چند تا از کارهاتون، بیدلیل، با Pro یا تلاش زیاد انجام شده. گاهی، فقط عوض کردن عادت، مشکل رو حل میکنه.
برای هر سنی
برای کسی که تازه شروع کرده، چه نوجوون، چه بزرگتر، لازم نیست دربارهی مدلها فکر کنید؛ حالت خودکار، خودش انتخاب میکنه. این درس، بیشتر برای وقتیه که کنجکاوید، یا جوابها، برای یه کار خاص، کافی نیستن.
یه جملهی ساده برای یادتون بمونه: «سبک برای ساده، قوی برای سخت، خودکار برای همیشه». همین، برای بیشتر آدمها، کافیه.
و اگه یه روز کنجکاو شدید، همین درس، هر وقت بخواید، اینجاست.
چند واژه
Model، یعنی مدل؛ مغز هوش مصنوعی. Flash-Lite، Flash، و Pro، سه سطح مدل توی اپ Gemini. Auto، یعنی حالت خودکار. Smart Model Selection، یعنی انتخاب هوشمند مدل. Effort Level، یعنی میزان تلاش.
Extended Thinking، یعنی فکر گسترده. Deep Think، حالت فکر عمیق. Reasoning، یعنی استدلال. Context Window، یعنی پنجرهی متن. Google DeepMind، آزمایشگاه هوش مصنوعی Google، سازندهی مدلهای Gemini.
اصلا، مدل یعنی چی
توی دنیای هوش مصنوعی، مدل، همون مغزیه که جواب رو میسازه. همونطور که درس اول گفت، صفحهی رسمی معرفی Gemini، میگه این مدلها، با پیشبینی کلمهی بعدی، یا دنبالهای از کلمهها، کار میکنن. اپ Gemini، فقط پنجرهایه که شما، از اون، با یکی از این مغزها حرف میزنید.
مدلهای بزرگتر، معمولا، برای کارهای پیچیدهتر ساخته میشن، و مدلهای سبکتر، برای سرعت. ولی هیچکدوم، کامل نیستن؛ همون محدودیتهایی که درس اول گفت، مثل اشتباه با اطمینان، برای همهی اعضای خانواده، هست.
سرعت، یا عمق
هر انتخاب مدل، یه معاملهست، بین سه چیز: سرعت جواب، عمق جواب، و مقدار سهمیهای که مصرف میشه. طبق راهنما، Flash-Lite، سریعترینه؛ Pro، برای استدلال عمیقتر؛ و Pro، پرمصرفتر. یعنی نمیشه هر سه رو، با هم، بیشترین داشت.
مثل همون شرکت پیک: موتور، زود میرسه ولی بار کم میبره؛ کامیون، بار زیاد میبره ولی دیرتر و با سوخت بیشتر. انتخاب درست، به این بستگی داره که اون لحظه، کدوم براتون مهمتره.
دو مدل، دو جواب
یه نکته که خیلیها رو گیج میکنه: یه سوال، با دو مدل، یا حتی با یه مدل دو بار، ممکنه دو جواب متفاوت بگیره. این، خرابی نیست؛ همونطور که صفحهی معرفی میگه، این مدلها، کلمهی بعدی رو پیشبینی میکنن، و این پیشبینی، همیشه، یهجور نیست.
برای کارهای خلاقانه، مثل ایده یا متن تبلیغ، این تفاوت، خوبه؛ چند گزینه میگیرید. ولی برای یه عدد، یه تاریخ، یا یه واقعیت، اگه دو جواب متفاوت گرفتید، این، یه زنگ خطره؛ یعنی باید از یه منبع اصلی، چک کنید.
مدل، و امکانات سنگین
راهنمای تغییرها، فهرست امکاناتی که سهمیهی بیشتری میخوان رو میده: ساخت رسانه، یعنی عکس، ویدیو، و موسیقی؛ پژوهش عمیق؛ مدل Pro؛ و فکر گسترده و Deep Think. و راهنمای محدودیتها، میگه برای کاربرهای بی پلن، بعضی امکانات پرمنبع، مثل پژوهش عمیق، ممکنه توی ساعتهای پرتقاضا، در دسترس نباشن.
یعنی اگه یه روز، با مدل Pro و تلاش زیاد، یه پژوهش عمیق و چند عکس ساختید، طبیعیه که سهمیه، زود تموم بشه. اینها رو، توی یه روز، روی هم نریزید؛ کارهای سنگین رو، پخش کنید.
حساب کاری و مدرسه
هر چی این درس گفت، طبق راهنماها، برای حساب شخصی Googleه. راهنمای محدودیتها، صریحا، میگه اگه با حساب کاری یا مدرسه از Gemini استفاده میکنید، باید صفحهی جدای اون رو ببینید.
یعنی اگه توی محل کار، منوی مدلها، با چیزی که اینجا گفتیم، فرق داره، احتمالا، سازمانتون، تنظیمات خودش رو داره. برای اطلاعات دقیق، از کسی که حسابهای کاری رو مدیریت میکنه، بپرسید.
برای زیر هجده سال
راهنمای تغییرها، میگه تغییرهای سهمیه و دسترسی به مدلهای مه ۲۰۲۶، برای کاربرهای زیر هجده سال، از ۲۴ ژوئیهی ۲۰۲۶، یعنی اوایل مرداد ۱۴۰۵، اجرا شد. و راهنمای پلنها، میگه بعضی امکانات، ممکنه برای زیر هجده یا زیر سیزده سال، در دسترس نباشن.
یعنی یه نوجوون، ممکنه همهی گزینههای منوی مدل رو نبینه، یا بعضی امکانات سنگین رو نداشته باشه. این، طبیعیه؛ برای درس و سوالهای معمولی، حالت خودکار، کاملا کافیه.
سه عادت، برای هر روز
اول: پیشفرض رو، روی حالت خودکار بذارید، و بیشتر کارها رو، به اون بسپارید. دوم: هر وقت جواب، برای یه کار مهم، کافی نبود، اول، دستور رو دقیقتر کنید، همونطور که درس قبل گفت؛ و فقط اگه هنوز کافی نبود، مدل یا تلاش رو، بالا ببرید.
سوم: برای هر موضوع تازه، یه گفتوگوی تازه. این سه عادت، هم جوابها رو بهتر میکنه، هم سهمیه رو، برای وقتی که واقعا لازمه، نگه میداره. بیشتر وقتها، مشکل جواب، از مدل نیست؛ از دستوره.
این سه عادت، رایگانن، و از هر پلنی، بیشتر اثر دارن.
نشونههایی که مدل قویتر لازمه
چند نشونه، که میگن شاید وقتشه یه پله بالاتر برید: جواب، قدمهای یه مسئله رو جا میندازه؛ توی یه تحلیل طولانی، به بخشهای آخر فایل، اشاره نمیکنه؛ یا با چند بار دقیقتر کردن دستور هم، جواب، سطحی میمونه.
و چند نشونه که میگن نه: جواب، درست و کامله، فقط میخواید سریعتر باشه؛ یا کار، کوتاه و روزمرهست. توی این حالتها، مدل قویتر، فقط سهمیهی بیشتری میخوره، بی فرق محسوس.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «مدلهای Gemini چه فرقی دارن»:
Gemini، یه خانواده از مدلهاست. طبق راهنمای رسمی Google، توی اپ، سه سطح هست: Flash-Lite، سریعترین؛ Flash؛ و Pro، برای استدلال عمیقتر. بی پلن، حالت خودکار پیشفرضه و بیشتر دستورها به Flash-Lite میرن، و دستورهای سختتر، ممکنه به Flash یا Pro برن؛ اگه انتخاب هوشمند خاموش باشه، همه با Flash-Lite. برای هر مدل، میزان تلاش کم، متوسط، یا زیاد هست؛ بیشتر، یعنی جواب کاملتر و مصرف بیشتر. Pro و فکر گسترده، سهمیه رو سریعتر تموم میکنن، و دسترسی به مدلها، بسته به پلنه. از پایین شروع کنید، و فقط اگه لازم بود، بالاتر برید.
چند باور رایج
- «همیشه قویترین مدل، بهترینه.» به اندازهی کار؛ قویتر، پرمصرفتر.
- «Gemini، یه مدله.» یه خانوادهست.
- «حالت خودکار، یعنی جواب ضعیف.» برای هر دستور، مدل مناسب رو انتخاب میکنه.
- «تلاش زیاد، هزینه نداره.» سهمیهی بیشتری میخوره.
- «اسم مدلها، ثابته.» نسلها و اسمها عوض میشن.
یه مثال
یه برنامهنویس تازهکار، همهی کارهاش رو، از سلامواحوالپرسی تا یه سوال ساده دربارهی معنی یه کلمه، با Pro و تلاش زیاد انجام میداد؛ و هر روز، ظهر نشده، به سقف میخورد.
یه هفته، روش رو عوض کرد: سوالهای کوتاه رو به حالت خودکار سپرد، و Pro و تلاش زیاد رو، فقط برای پیدا کردن اشکالهای سخت کدش، نگه داشت. نتیجه: دیگه به سقف نمیخورد، و برای کارهای سخت، هنوز، Pro در دسترس بود. فرق، توی پلن نبود؛ توی انتخاب وسیله بود.
درس این مثال: پیش از ارتقای پلن، یه نگاه به عادتهاتون بندازید؛ گاهی، همون وسیلهی سبکتر، برای بیشتر سفارشها، کافیه، و کامیون، برای روزهای سنگین، میمونه.
تمرین امروز
امروز، وسیلهی درست رو، برای هر بار پیدا کنید.
- توی Gemini، منوی مدل رو باز کنید و ببینید چه گزینههایی، برای حساب شما، هست.
- یه سوال ساده رو با حالت خودکار بپرسید.
- یه سوال سخت رو، یه بار با خودکار و یه بار با یه مدل قویتر یا تلاش بیشتر، بپرسید و مقایسه کنید.
- سه کار روزانهتون رو بنویسید و کنار هر کدوم، وسیلهی مناسب رو بنویسید.
- بعد از یه روز، صفحهی محدودیتهای استفاده رو ببینید.
ایستگاههای بعدی این مسیر، فارسی نوشتن با Gemini، و نوشتن دستور بهتر رو، یکییکی، آموزش میدن.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- یه خانواده: Flash-Lite سریع، Flash، و Pro برای استدلال سنگین.
- حالت خودکار، برای هر دستور، مدل رو انتخاب میکنه.
- میزان تلاش: کم، متوسط، زیاد؛ بیشتر، یعنی مصرف بیشتر.
- مدلها بسته به پلنن؛ Pro سهمیه رو زودتر تموم میکنه.
- برای بیشتر کارها، خودکار کافیه.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.