آموزشآموزش گوگل ادز و تبلیغات آنلاین
گوگل ادز برای چه کسبوکاری
جواب کوتاه
گوگل ادز، برای هر کسبوکاری، همیشه، جواب نمیده. طبق راهنمای رسمی، با گوگل ادز، آگهیها رو دقیقا وقتی به آدمها نشون میدید که به محصول یا خدمت شما علاقهمندن؛ پس اولین شرط، اینه که آدمها، واقعا، دنبال چیزی که میفروشید، بگردن. دومین شرط، اینه که سایت، آمادهی تبدیل باشه: صفحهی مقصدی که با آگهی جوره، روی گوشی خوب کار میکنه، چون بیش از نصف جستوجوهای Google، از دستگاههای همراهه، و کار بعدی، مثل خرید یا تماس، توش روشنه؛ چون کیفیت صفحهی مقصد، هم روی رتبه و هم روی قیمت هر کلیک، اثر داره. سوم، اینکه بتونید تبدیلها رو بسنجید. و چهارم، اینکه سود هر مشتری، هزینهی رسیدن بهش رو تحمل کنه. وقتی اینها جورن، گوگل ادز، برای کسبوکارهای محلی با هدفگیری مکانی، فروشگاههای آنلاین، خدمات، فرصتهای فصلی، و محصولهای تازه، به کار میاد. وقتی کسی دنبال چیزی که میفروشید نمیگرده، یا سایت، مشتری رو نگه نمیداره، بهترین آگهی هم، پول رو هدر میده. مثل ماهیگیری: فقط وقتی میارزه که ماهی، توی این آب باشه، و تورتون، سوراخ نباشه.
ماهیگیری
درس قبل گفت گوگل ادز، چقدر خرج داره. این درس، آخرین درس ایستگاه شروعه، و به سوال اصلی جواب میده: اصلا، برای کسبوکار من، میارزه؟ ماهیگیری رو تصور کنید. بهترین طعمه، توی یه حوض خالی، هیچ ماهیای نمیگیره. و توی یه دریاچهی پر ماهی، با یه تور سوراخ، هر ماهیای که بگیرید، فرار میکنه.
گوگل ادز، طعمهست. فقط وقتی میارزه که دو چیز درست باشه: ماهی، یعنی آدمهایی که دنبال چیزی که میفروشید میگردن؛ و تور، یعنی سایتی که اونها رو به مشتری تبدیل میکنه. این درس، این دو، و دو شرط دیگه، رو باز میکنه.
چهار شرط
از روی راهنماهای رسمی گوگل ادز، چهار شرط، برای اینکه تبلیغ، احتمالا، بیارزه: یک، آدمها، محصول یا خدمت شما رو جستوجو میکنن. دو، سایت، آمادهی تبدیله؛ مخصوصا روی گوشی. سه، میتونید تبدیلها رو بسنجید. چهار، سود هر مشتری، هزینهی رسیدن بهش رو تحمل میکنه.
اگه هر چهار تا، درسته، گوگل ادز، ارزش امتحان داره. اگه یکی، نه، اول، همون رو درست کنید؛ تبلیغ، یه شرط ناقص رو، پر نمیکنه، فقط پرهزینهش میکنه.
شرط یک: مردم، دنبالش میگردن
راهنمای رسمی، میگه با گوگل ادز، آگهیها رو دقیقا وقتی به آدمها نشون میدید که به محصولها و خدمتهای شما علاقهمندن. و همونطور که درس حراج گفت، آگهی جستوجو، فقط وقتی وارد حراج میشه که کسی، یه چیز جور با کلمهی کلیدی شما، جستوجو کنه.
یعنی اگه محصولتون، یه چیز کاملا تازهست که هنوز کسی اسمش رو نشنیده، یا مردم، عادت ندارن براش، توی Google بگردن، آگهی جستوجو، کسی رو پیدا نمیکنه. ماهی، توی این آب نیست.
اول آب رو ببینید، بعد طعمه بخرید.
یه آزمون ساده
یه آزمون ساده، پیش از هر پولی: خودتون، مثل یه مشتری، چیزی که میفروشید رو، توی Google، جستوجو کنید. «تعمیر کولر توی [محله]»، «کلاس شنا برای بچهها»، «خرید کیف چرم دستدوز». ببینید آگهیای، بالای نتیجهها، هست یا نه؛ و نتیجهها، چه شکلین.
اگه چند آگهیدهنده، برای همین عبارت، تبلیغ میکنن، احتمالا، جستوجو هست؛ و البته، رقابت هم. اگه هیچ آگهیای نیست، یا جستوجوی شما، به چیزهای بیربط میرسه، شاید آدمها، با کلمههای دیگهای، دنبالش میگردن؛ یا اصلا نمیگردن.
قصد خرید، فرق میکنه
همهی جستوجوها، یه قصد ندارن. کسی که «کیف چرم چطور ساخته میشه» رو میگرده، احتمالا، داره یاد میگیره؛ کسی که «خرید کیف چرم دستدوز قهوهای» رو میگرده، احتمالا، میخواد بخره. راهنمای امتیاز کیفیت، ارتباط آگهی رو، اینکه آگهی، چقدر با منظور پشت جستوجوی آدم جوره، تعریف میکنه.
برای گوگل ادز، جستوجوهایی که قصد خرید یا تماس دارن، معمولا، ارزش بیشتری دارن. پس شرط یک، فقط «کسی میگرده؟» نیست؛ «کسی، برای خرید، میگرده؟»ه.
شرط دو: سایت، آمادهی تبدیل
راهنمای «دربارهی گوگل ادز»، یه بخش جدا، به اسم «کمک به سایت برای گرفتن نتیجه» داره. و راهنمای امتیاز کیفیت، تجربهی صفحهی مقصد رو، یکی از سه جزء کیفیت میدونه: صفحهی مقصد، برای کسی که روی آگهی زده، چقدر مرتبط و مفیده.
یعنی آگهی، فقط آدم رو، دم در میاره. اینکه وارد بشه، بمونه، و بخره یا تماس بگیره، کار سایته. یه سایت کند، گیجکننده، یا بیربط به آگهی، تور سوراخه؛ هر چقدر هم طعمه خوب باشه.
صفحهی مقصد درست
همونطور که درس حراج گفت، صفحهی مقصد، روی دو چیز اثر داره: رتبهی آگهی، و قیمت هر کلیک. و راهنمای رتبهی آگهی، میگه آگهیهای باکیفیتتر، اغلب، به هزینهی کلیک کمتری میرسن. یعنی صفحهی خوب، هم مشتری بیشتر میاره، هم کلیک رو ارزونتر میکنه.
یه صفحهی مقصد خوب، سه کار میکنه: همون چیزی رو نشون میده که آگهی گفته؛ اطلاعات لازم برای تصمیم، مثل قیمت، زمان، و منطقه، رو داره؛ و یه کار بعدی روشن، مثل یه دکمهی تماس یا خرید، داره. اگه سایتتون، فقط یه صفحهی کلی داره، پیش از تبلیغ، برای خدمت اصلیتون، یه صفحهی خاص بسازید.
روی گوشی
راهنمای کامل گوگل ادز، میگه بیش از نصف جستوجوهای Google.com، از دستگاههای همراهه، و یه راهنمای جدا، برای آماده کردن سایت و آگهی برای گوشی داره. یعنی برای بیشتر کسبوکارها، تور اصلی، نسخهی گوشی سایته.
یه آزمون پنجدقیقهای: صفحهی مقصد رو، روی یه گوشی معمولی، باز کنید. سریع باز میشه؟ متن، بی بزرگنمایی، خونده میشه؟ دکمهی تماس یا خرید، بی گشتن، پیدا میشه؟ فرم، روی گوشی، راحت پر میشه؟ هر «نه»، یه سوراخ توی توره.
یه بار، از چشم یه مشتری عجول، امتحانش کنید.
شرط سه: سنجش تبدیل
راهنمای تعریف تبدیل، میگه تبدیل، کاریه که برای سنجش عملکرد کمپینهای تبلیغ، و بهینه کردن راهبرد پیشنهاد، استفاده میشه. و راهنمای راهبرد پیشنهاد، میگه برای پیشنهادهای متمرکز بر تبدیل، باید سنجش تبدیل، درست تنظیم شده باشه.
بی سنجش، فقط میدونید چند نفر کلیک کردن؛ نه اینکه چند نفر، مشتری شدن. و بی این عدد، نمیتونید شرط چهار، یعنی سودآور بودن، رو بسنجید. پس اگه سایت، هیچ راهی برای سنجیدن خرید، فرم، یا تماس نداره، اول، همین رو درست کنید.
از رویداد کلیدی، تا تبدیل
همون راهنما، یه راه سادهی ساختن تبدیل رو میگه: یه رویداد کلیدی توی گوگل آنالیتیکس پیدا کنید که یه تعامل مهم رو میسنجه؛ بعد، توی گوگل ادز، یه تبدیل تازه، بر پایهی همون رویداد کلیدی بسازید؛ و بعد از ساختن، دادهی تبدیل، بین گوگل ادز و آنالیتیکس، به اشتراک گذاشته میشه.
یعنی اگه مسیرهای آنالیتیکس و تگ منیجر این کتابخونه رو رفته باشید، نصف کار سنجش گوگل ادز، از قبل، آمادهست. رویداد کلیدی فرستادن فرم، که توی آنالیتیکس ساختید، میتونه تبدیل تبلیغتون بشه.
شرط چهار: سود، هزینه رو تحمل کنه
همونطور که درس هزینه گفت، سوال درست، «هر مشتری، چقدر برام تموم میشه؟»ه. اگه هزینهی رسیدن به هر مشتری، از سودی که اون مشتری میاره، بیشتر باشه، تبلیغ، هر چقدر هم مشتری بیاره، ضرره.
برای همین، کسبوکارهایی که سود هر فروش، یا ارزش یه مشتری در طول زمان، بالاتره، معمولا، جای بیشتری برای تبلیغ دارن؛ مثل یه خدمت که مشتری، سالها، تکرارش میکنه. و کسبوکارهایی با سود خیلی کم در هر فروش، باید دقیقتر حساب کنن. این، یه حساب سادهی کسبوکاره، نه یه قانون Google.
یه ماشین حساب، کافیه.
کسبوکار محلی
راهنمای هدفگیری مکانی، میگه هدفگیری مکانی، اجازه میده آگهیها، توی مکانهایی که انتخاب میکنید، دیده بشن: کشورها، منطقههایی داخل یه کشور، یه شعاع دور یه نقطه، یا گروه مکانها؛ و میگه این، کمک میکنه تبلیغ رو، روی مشتریهای درست، متمرکز کنید، و میتونه بازگشت سرمایه رو بیشتر کنه.
برای یه کسبوکار محلی، مثل یه تعمیرگاه، رستوران، یا آموزشگاه، این، یه مزیت بزرگه: آگهی، فقط به آدمهای همون محدوده نشون داده میشه، و پول، برای کسی که هیچوقت نمیاد، خرج نمیشه.
پول، جایی خرج میشه که مشتری، واقعا، هست.
مکان، دقیق صددرصد نیست
همون راهنما، یه نکتهی صادقانه هم داره: هدفگیری مکانی، بر پایهی نشونههای مختلفیه، مثل تنظیمهای کاربر، دستگاهها، و رفتار روی سکوی Google؛ و تلاش Googleه برای نشون دادن آگهی به کسایی که با تنظیم مکان شما جورن. و میگه چون این نشونهها فرق میکنن، دقت صددرصد، تضمین نمیشه.
و پیشنهاد میکنه همیشه، معیارهای کلی عملکرد رو چک کنید تا مطمئن بشید تنظیمها، به هدفهای تبلیغتون میرسن، و اگه لازم شد، عوضشون کنید. یعنی بعد از چند روز، ببینید کلیکها، واقعا، از محدودهی شما میان یا نه.
کشوری، یا فروش آنلاین
راهنمای هدفگیری مکانی، برای هدفگیری کل یه کشور، یا چند کشور، چند نوع کسبوکار رو، مناسب میدونه: یه کسبوکار ملی که به کل یه کشور خدمت میده؛ یه فروشگاه آنلاین که به همهجا ارسال داره؛ و یه کسبوکار بینالمللی که به چند کشور میفروشه.
و میگه هدفگیری کل کشور، دیده شدن بیشتری میده، تا هدفگیری چند شهر یا منطقه. یعنی فروشگاه آنلاینی که به همهجای کشور ارسال داره، با یه هدفگیری بزرگتر، مخاطب بیشتری پیدا میکنه؛ ولی رقابت هم، معمولا، بیشتره.
خدمات فوری
یه دسته از کسبوکارها، که معمولا، با گوگل ادز جورن: خدماتی که آدمها، وقتی لازمشون دارن، فورا، میگردن؛ مثل تعمیرکار لوله، باز کردن قفل، یا تعمیر گوشی. کسی که «تعمیر لولهی ترکیده» رو، ساعت ده شب میگرده، احتمالا، الان، تماس میگیره.
اینها، هر چهار شرط رو، معمولا، دارن: جستوجو هست، قصد فوریه، تبدیل، یعنی تماس، قابل سنجشه، و ارزش هر مشتری، معمولا، معقوله. فقط تور، یعنی یه صفحه با شمارهی تماس بزرگ و روشن، باید آماده باشه.
فروشگاه اینترنتی
فروشگاههای اینترنتی، که خرید، توی خود سایت انجام میشه، یکی از سادهترین موردها برای سنجشان: هر خرید، یه تبدیل، با مبلغ مشخص. و راهنمای راهبرد پیشنهاد، برای کسایی که روی ارزش تبدیل تمرکز دارن، راهبردهایی مثل بازگشت هدف از هزینهی تبلیغ رو معرفی میکنه.
ولی برای فروشگاهها، شرط چهار، خیلی مهمه: اگه سود هر محصول کمه، هزینهی هر کلیک، باید خیلی پایین باشه، یا مشتری، باید چند بار خرید کنه. حساب کنید، پیش از اینکه پول بدید.
فرصتهای فصلی
همونطور که درس سئو گفت، برای فرصتهای کوتاه، مثل حراج پایان فصل، تخفیف یه مناسبت، یا یه رویداد محلی، گوگل ادز، معمولا، تنها راه دیده شدن سریع توی جستوجوئه؛ چون سئو، برای جواب دادن، زمان میخواد. و راهنمای پیشنهاد و بودجه، از بودجهی مشترک برای کمپینهای فصلی، مثل شب سال نو، اسم میبره.
یعنی حتی کسبوکاری که بیشتر سال، به سئو تکیه میکنه، ممکنه برای چند هفتهی شلوغ، یه کمپین کوتاه بذاره. چراغ کرایهای، برای یه شب مهمونی.
محصول یا شعبهی تازه
یه محصول تازه، یا یه شعبهی تازه، هنوز توی نتیجههای طبیعی، جایی نداره. راهنمای شروع سئو، میگه تغییرها، از چند ساعت تا چند ماه طول میکشن تا اثر کنن. توی این فاصله، گوگل ادز، میتونه، از روز اول، آدمهایی رو که دنبال همچین چیزیان، به شما برسونه.
به شرطی که، باز هم، آدمها، دنبالش بگردن. یه شعبهی تازهی یه رستوران، توی یه محله، احتمالا، جستوجو داره: «رستوران نزدیک من». یه محصول کاملا ناشناخته، شاید نه.
برای آزمایش یه ایده
یه کاربرد دیگه: آزمایش اینکه یه ایدهی کسبوکار، اصلا، مشتری داره یا نه. با یه بودجهی کوچیک، که راهنمای پیشنهاد و بودجه، برای شروع، پیشنهاد میکنه، و یه صفحهی ساده، میتونید ببینید چند نفر، روی آگهی میزنن، و چند نفر، فرم «خبرم کن» رو پر میکنن.
این، ارزونتر از ساختن کامل یه محصول، و فهمیدن، بعد از ماهها، که کسی نمیخوادشه. ولی این هم، یه آزمایشه، نه یه حکم؛ آگهی و صفحهی بد، میتونن یه ایدهی خوب رو هم، بد نشون بدن.
کی، احتمالا نه
گوگل ادز، احتمالا، فعلا، جواب نمیده وقتی: هیچکس، دنبال چیزی که میفروشید، توی جستوجو، نمیگرده؛ سایت، روی گوشی، خرابه یا هیچ کار بعدی روشنی نداره؛ هیچ راهی برای سنجیدن تبدیل نیست؛ یا سود هر مشتری، از هزینهی رسیدن بهش، کمتره.
توی هر کدوم از این حالتها، پول بیشتر، مشکل رو حل نمیکنه؛ فقط بزرگترش میکنه. اول، شرط ناقص رو درست کنید؛ بعد، دوباره، فکر کنید.
و درست کردن اینها، معمولا، از هر کمپینی ارزونتره.
اگه کسی نمیگرده
اگه محصولتون، چیزیه که مردم، هنوز، براش نمیگردن، آگهی جستوجو، کسی رو پیدا نمیکنه. راهنمای «دربارهی گوگل ادز»، از جاهای مختلف نمایش آگهی، فراتر از جستوجو، هم اسم میبره؛ و راهنمای راهبرد پیشنهاد، برای بالا بردن شناخته شدن برند، تمرکز روی نمایش رو، یه راه میدونه.
ولی اینها، معمولا، گرونتر و سختتر برای سنجشان، و موضوع ایستگاههای بعدی این مسیرن. برای یه کسبوکار کوچیک، که تازه شروع کرده، اگه کسی دنبالش نمیگرده، معمولا، بهتره اول، از راههای دیگه، مثل شبکههای اجتماعی و معرفی دهنبهدهن، شناخته بشه.
اول، تور رو بدوزید
بیشتر کسبوکارهایی که میگن «گوگل ادز رو امتحان کردیم، جواب نداد»، یکی از اینها رو داشتن: کلمهها، خیلی کلی؛ هدفگیری مکانی، خیلی باز؛ صفحهی مقصد، بیربط یا خراب روی گوشی؛ یا هیچ سنجش تبدیلی. هر چهار تا، پیش از اولین ریال، قابل درست کردنن.
یه ترتیب ساده: اول، صفحهی مقصد، روی گوشی؛ بعد، سنجش تبدیل؛ بعد، چند کلمهی دقیق با قصد خرید؛ بعد، هدفگیری مکانی درست؛ و آخر، یه بودجهی کوچیک. این ترتیب، همون درسهای این ایستگاهه.
عجله، تور رو پارهتر میکنه.
کنار سئو
همونطور که درس سئو گفت، این دو، رقیب نیستن. و راهنمای رسمی «آیا به متخصص سئو نیاز دارم؟»، میگه اگه یه کسبوکار کوچیک محلی دارید، احتمالا، میتونید بیشتر کار سئو رو، خودتون انجام بدید.
پس برای یه کسبوکار کوچیک، یه برنامهی معقول: سئو، از امروز، برای پایهی بلندمدت؛ و گوگل ادز، با بودجهی کوچیک، برای فرصتهای کوتاه، آزمایش، و پر کردن جای خالی، تا وقتی که سئو، جواب بده. اگه شرطهای این درس، هنوز جور نیستن، فعلا، فقط سئو.
هدف، پیش از کمپین
راهنمای راهبرد پیشنهاد، پنج نوع هدف رو جدا میکنه: کار مستقیم توی سایت، مثل خرید، با سنجش تبدیل؛ بازدید سایت؛ شناخته شدن برند؛ و برای ویدیو، دیده شدن یا تعامل، و توجه به محصول یا برند. هر کسبوکار، باید اول، یکی رو انتخاب کنه.
برای بیشتر کسبوکارهای کوچیک، هدف درست، اولیه: یه کار مستقیم و قابل سنجش، مثل تماس، فرم، یا خرید. شناخته شدن برند، برای کسبوکارهای بزرگتر، با بودجهی بیشتر، معقولتره؛ چون اثرش، دیرتر و سختتر دیده میشه.
هدف روشن، نصف کاره.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، کل این ایستگاه، توی پنج سوال خلاصه میشه: مردم، برای خرید، دنبال چیزی که میفروشم میگردن؟ صفحهی مقصدم، روی گوشی، آمادهست؟ تبدیلها رو میتونم بسنجم؟ سود هر مشتری، هزینهی رسیدن بهش رو تحمل میکنه؟ و یه بودجهی آزمایشی دارم که اگه هدر رفت، آسیب جدی نزنه؟
اگه جواب هر پنج تا، بلهست، از هفتهی بعد، یه کمپین کوچیک شروع کنید. اگه یکی، نهست، این هفته، همون رو درست کنید. هیچ عجلهای، ارزش یه تور سوراخ رو نداره.
برای هر سنی
ماهیگیری، تصویریه که هر کسی، از هر سنی، میفهمه: آب پر ماهی، و تور سالم. برای یه نوجوون با یه ایدهی کسبوکار کوچیک، مثل فروش کاردستی، این درس، یه یادآوریه: پیش از پول دادن برای تبلیغ، ببینید کسی، اصلا، دنبال کاردستی شما میگرده یا نه.
و برای یه صاحب کسبوکار باتجربه، که بارها، تبلیغ کرده، چهار شرط این درس، یه فهرست سادهست، که هر بار، پیش از هر کمپین تازه، ارزش یه مرور دو دقیقهای رو داره.
چند واژه
Search Intent، قصد جستوجو. Landing Page، صفحهی مقصد. Conversion، تبدیل. Key Event، رویداد کلیدی. Location Targeting، هدفگیری مکانی. Radius Targeting، هدفگیری شعاعی.
Margin، حاشیهی سود. Customer Lifetime Value، ارزش یه مشتری در طول زمان. Brand Awareness، شناخته شدن برند. Seasonal Campaign، کمپین فصلی. ROI، بازگشت سرمایه. Test Budget، بودجهی آزمایشی.
جمعبندی ایستگاه شروع
این، آخرین درس ایستگاه شروع مسیر گوگل ادزه. پنج درس، پنج تصویر: تابلوی مغازهای که فقط برای مشتری درست روشن میشه؛ راهنمای بازاری که برای هر مشتری، از نو، تصمیم میگیره؛ چراغ کرایهای یا درخت؛ بودجهی تاکسی، با میانگین روزانه و سقف ماهانه؛ و ماهیگیری، با آب پر ماهی و تور سالم.
اگه این پنج تصویر یادتون بمونه، بیشتر تصمیمهای پایه، روشن میشن: گوگل ادز چیه، جای آگهی چطوری تعیین میشه، با سئو چه فرقی داره، چقدر خرج داره، و برای کسبوکار شما، میارزه یا نه.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «گوگل ادز، برای کسبوکار من خوبه؟»:
بستگی به چهار شرط داره. یک، آدمها، برای خرید، دنبال چیزی که میفروشید توی Google میگردن؛ چون طبق راهنمای رسمی، آگهی، دقیقا وقتی دیده میشه که آدمها علاقهمندن. دو، سایت، آمادهی تبدیله: صفحهی مقصد، با آگهی جوره، روی گوشی خوب کار میکنه، چون بیش از نصف جستوجوها از دستگاههای همراهه، و کار بعدی روشنه؛ کیفیت صفحه، رتبه رو بالا و قیمت کلیک رو پایین میاره. سه، تبدیل رو میسنجید. چهار، سود هر مشتری، هزینهش رو تحمل میکنه. وقتی جورن، برای کسبوکار محلی با هدفگیری مکانی، خدمات فوری، فروشگاه آنلاین، فصلی، و تازه، خوبه. وقتی نه، اول همون رو درست کنید.
چند باور رایج
- «گوگل ادز، برای همه جواب میده.» فقط وقتی چهار شرط، جورن.
- «آگهی خوب، سایت بد رو جبران میکنه.» تور سوراخ، ماهی نگه نمیداره.
- «بی سنجش هم، میفهمم جواب داد یا نه.» بی سنجش، فقط کلیک رو میدونید.
- «هدفگیری مکانی، صددرصد دقیقه.» طبق Google، تضمین نمیشه.
- «امتحان کردیم، جواب نداد؛ پس به درد نمیخوره.» اول تور رو چک کنید.
یه مثال
یه کارگاه کوچیک سفالگری، که لیوان و کاسهی دستساز میفروخت، با چهار شرط این درس، خودش رو سنجید. جستوجو: آدمها، «لیوان سفالی دستساز» رو میگشتن، ولی کم. سایت: فقط یه صفحهی اینستاگرامی بود، بی صفحهی خرید. سنجش: هیچ. سود هر لیوان: کم.
تصمیم گرفت فعلا، تبلیغ نده. یه سایت ساده با صفحهی خرید ساخت، رویداد کلیدی خرید رو توی آنالیتیکس گذاشت، و یه بستهی «سرویس ششتایی» ساخت، که سود بیشتری داشت. شش ماه بعد، با یه بودجهی کوچیک، فقط برای «سرویس سفالی دستساز هدیه»، اونم نزدیک عید، یه کمپین کوتاه گذاشت؛ و برای اولین بار، تبلیغ، سود داد.
درس این مثال: گاهی، بهترین تصمیم دربارهی تبلیغ، «هنوز نه»ست؛ به شرطی که بعدش، شرطهای ناقص رو، یکییکی، درست کنید.
تمرین امروز
امروز، آب و تورتون رو بسنجید.
- سه عبارتی که مشتریها، برای خرید، جستوجو میکنن رو، خودتون، توی Google بگردید.
- صفحهی مقصد رو، روی گوشی، باز کنید و چهار سوال گوشی رو بپرسید.
- ببینید یه رویداد کلیدی یا تبدیل، برای کار اصلی سایت، دارید یا نه.
- سود هر مشتری رو، تقریبی، بنویسید.
- جواب پنج سوال صاحب کسبوکار رو بنویسید و تصمیم بگیرید: این هفته، شروع یا درست کردن؟
ایستگاههای بعدی این مسیر، ساختن حساب و اولین کمپین رو، قدم به قدم، آموزش میدن.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- شرط اول: مردم، دنبالش میگردن.
- شرط دوم: سایت، آمادهی تبدیله، مخصوصا روی گوشی.
- شرط سوم: تبدیل رو میشه سنجید.
- شرط چهارم: سود هر مشتری، هزینهش رو تحمل میکنه.
- وقتی جور نیست، اول همون رو درست کنید.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.