آموزشآموزش یوتیوب برای کسب‌وکار

درس ۳ از ۳۵، شبکه‌های اجتماعی، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

واژه‌های یوتیوب

جواب کوتاه

طبق راهنمای رسمی یوتیوب، کانال، جای شما برای بارگذاری ویدیو، نظر نوشتن، و ساختن فهرست پخشه؛ هندل، یه شناسه‌ی کوتاه و یکتا با @، بین سه تا سی نویسه، که نشونی کانال هم می‌شه. مشترک، کسیه که روی اشتراک زده، و ویدیوهای تازه رو، توی بخش اشتراک‌هاش می‌بینه؛ با زنگ، همه‌ی اعلان‌ها رو هم می‌گیره. بازدید، از لحظه‌ی شروع پخش شمرده می‌شه؛ و برای شورتس، بازدید درگیر، کسایی رو می‌شمره که ادامه دادن. زمان تماشا، کل مدت دیدنه، و نمودار نگه داشتن بیننده، نشون می‌ده بیننده‌ها، تا کجا موندن. تصویر کوچیک، اولین چیزیه که دیده می‌شه؛ نمایش، چند بار جلوی چشم اومده، و نرخ کلیک، چند درصدش به دیدن رسیده. شورتس، ویدیوی کوتاه تا سه دقیقه‌ست؛ پخش زنده، از شونزده سال؛ و پیش‌نمایش، ویدیوییه که سر یه زمان، با هم دیده می‌شه. هر ویدیو، عمومی، فهرست‌نشده، یا خصوصیه. یوتیوب استودیو، جای اداره‌ی کاناله، و اخطار قانون‌های جامعه، کار کانال رو عقب می‌ندازه. مثل برچسب قفسه‌های یه کتابخونه‌ی بزرگ، که تا نخونیدشون، چیزی پیدا نمی‌کنید.

هر قفسه، یه برچسب

درس قبل گفت یوتیوب، برای کسب‌وکار، یه فروشنده‌ی صبوره. حالا، پیش از ساختن، باید زبون کتابخونه رو بلد باشید: هر قفسه، هر دکمه، و هر عدد، یه اسم داره.

مثل کسی که تازه به یه کتابخونه‌ی بزرگ اومده: تا برچسب قفسه‌ها رو نخونه، کتاب رو پیدا نمی‌کنه. این درس، واژه‌های یوتیوب رو، یکی‌یکی، با یه مثال، می‌گه؛ از روی راهنمای رسمی خود یوتیوب.

کانال

Channel، یعنی کانال: جای شما توی یوتیوب. راهنمای رسمی، می‌گه برای بارگذاری ویدیو، نظر نوشتن، یا ساختن فهرست پخش، کانال لازمه؛ و بی کانال، توی یوتیوب، حضور عمومی ندارید. و دو نوع کانال رو می‌گه: کانال شخصی، که فقط خودتون اداره می‌کنید؛ و کانال با اسم کسب‌وکار، که می‌تونه چند مدیر یا مالک داشته باشه.

مثال: یه نونوایی، یه کانال به اسم «نونوایی سنگکی محله» می‌سازه؛ نه با اسم شخصی صاحبش. درس بعدی، ساختنش رو، کامل می‌گه.

نام کاربری، یا هندل

Handle، یعنی نام کاربری یا هندل: یه شناسه‌ی کوتاه و یکتا، که با @ شروع می‌شه، مثل @youtubecreators. راهنمای رسمی، می‌گه هندل، از اسم کانال جداست، و جاهایی مثل نظرها، صدا کردن، گفت‌وگوی پخش زنده، و شورتس دیده می‌شه؛ و خود هندل، نشونی کانال هم می‌شه: youtube.com/@هندل.

مثال: اسم کانال، «نونوایی سنگکی محله» ه، ولی هندل، شاید @sangak_mahaleh باشه. راهنما، می‌گه هندل، سه تا سی نویسه‌ست، و هر کانال، فقط یه هندل داره.

یه هندل خوب، کوتاه و خوندنیه، و با اسم شما توی بقیه‌ی جاها، یکی.

مشترک

Subscriber، یعنی مشترک: کسی که روی دکمه‌ی اشتراک کانال شما زده. راهنمای رسمی می‌گه وقتی کسی مشترک می‌شه، ویدیوهای تازه‌ی کانال، توی بخش اشتراک‌هاش میان؛ و به‌طور پیش‌فرض، اعلان نکته‌های مهم کانال رو می‌گیره، و با زدن روی زنگ، همه‌ی اعلان‌ها رو.

مثال: یه مشتری، بعد از دیدن آموزش «نگهداری سنگک تا فردا»، مشترک کانال نونوایی می‌شه؛ هفته‌ی بعد، ویدیوی «نون سبوس‌دار تازه» رو، توی اشتراک‌هاش، می‌بینه. مشترک، یعنی کسی که گفته «بیشتر ازت می‌خوام».

بازدید

View، یعنی بازدید. راهنمای رسمی شمارش، می‌گه بازدیدها، از لحظه‌ای که ویدیو شروع به پخش می‌کنه، شمرده می‌شن، توی همه‌ی قالب‌ها، از شورتس تا ویدیوی بلند و پخش زنده. و می‌گه یوتیوب، می‌خواد عددها، از آدم‌های واقعی باشن، نه برنامه‌ی کامپیوتری؛ برای همین، گاهی شمارش، کند یا ثابت به نظر می‌رسه.

و یه مثال از بازدید بی‌کیفیت هم می‌زنه: دیدن یه ویدیو با چند دستگاه، یا پخشش توی چند پنجره و زبونه. یعنی بازی دادن عدد بازدید، کار نمی‌کنه.

عدد، مهمه؛ ولی آدم پشتش، مهم‌تره.

بازدید درگیر

راهنمای شورتس، یه واژه‌ی تازه داره: Engaged Views، یعنی بازدید درگیر. می‌گه از فروردین ۱۴۰۴، یعنی مارس ۲۰۲۵، بازدید شورتس، هر بار که شروع یا دوباره پخش بشه، بی هیچ حداقل زمانی، شمرده می‌شه؛ و عدد قبلی، که نشون می‌ده چند نفر، انتخاب کردن ادامه بدن، اسمش بازدید درگیر شده.

یعنی برای شورتس، دو عدد هست: بازدید، که هر شروعی رو می‌شمره؛ و بازدید درگیر، که فقط کسایی رو که موندن. برای کسب‌وکار، دومی، بیشتر می‌گه.

زمان تماشا

Watch Time، یعنی زمان تماشا: کل مدتی که آدم‌ها، ویدیوهای شما رو دیدن. راهنمای عملکرد، می‌گه سیستم پیدا کردن یوتیوب، هم زمان تماشای مطلق، هم نسبی رو، نشونه‌ی تعامل می‌دونه. و راهنمای برنامه‌ی همکاری، از «ساعت تماشای واجد شرایط» حرف می‌زنه: فقط ساعت‌هایی که از ویدیوهای بلند عمومی میاد؛ نه خصوصی، نه فهرست‌نشده، نه شورتس.

مثال: یه ویدیوی ده‌دقیقه‌ای، که صد نفر، هر کدوم پنج دقیقه‌ش رو دیدن، پونصد دقیقه زمان تماشا ساخته. زمان تماشا، می‌گه ویدیو، چقدر نگه داشته، نه فقط چند بار شروع شده.

نگه داشتن بیننده

Audience Retention، یعنی نگه داشتن بیننده: نموداری که نشون می‌ده بیننده‌ها، تا کجای ویدیو، موندن. راهنمای رسمی، چهار حالت رو می‌گه: خط صاف، یعنی اون بخش، کامل دیده شده؛ کاهش تدریجی، یعنی کم‌کم، علاقه کم شده؛ اوج، یعنی بیشتر دیدن یا دوباره دیدن؛ و افت، یعنی رفتن یا رد کردن.

مثال: یه نمودار، دقیقه‌ی سوم، یه افت تند داره؛ صاحب کانال، ویدیو رو نگاه می‌کنه، و می‌بینه دقیقه‌ی سوم، یه حاشیه‌ی طولانی گفته. ویدیوی بعد، همون حاشیه رو، حذف می‌کنه.

تصویر کوچیک

Thumbnail، یعنی تصویر کوچیک: تصویری که پیش از باز کردن ویدیو، دیده می‌شه. راهنمای رسمی می‌گه بیننده‌ها، معمولا، اول تصویر کوچیک و عنوان رو می‌بینن، و از روی همین، تصمیم می‌گیرن. و می‌گه می‌شه از پیشنهادهای خودکار انتخاب کرد، یا اگه حساب تایید شده باشه، تصویر خودتون رو گذاشت.

مثال: برای ویدیوی «نگهداری سنگک تا فردا»، یه عکس از یه سنگک تا شده، کنار یه کیسه‌ی پارچه‌ای، با دو کلمه‌ی درشت «تا فردا، تازه». ساده، روشن، و همون چیزی که ویدیو، واقعا، نشون می‌ده.

نمایش و نرخ کلیک

Impressions، یعنی نمایش: چند بار تصویر کوچیک ویدیوی شما، جلوی چشم بیننده‌ها اومده. و Click-Through Rate، یعنی نرخ کلیک: از اون نمایش‌ها، چند درصد، به دیدن ویدیو رسیده. راهنمای رسمی، می‌گه نیمی از کانال‌ها و ویدیوها، نرخ کلیکی بین دو تا ده درصد دارن.

و یه نکته‌ی جالب: گاهی بازدید، از نمایش بیشتره؛ چون اگه بیشتر بیننده‌ها، از بیرون یوتیوب، مثلا از پیوندی توی سایت شما، بیان، هر بار دیدن تصویر کوچیک، نمایش حساب نمی‌شه.

شورتس

Shorts، یعنی ویدیوی کوتاه: طبق راهنمای رسمی، ویدیوهای کوتاه تا سه دقیقه، که با یه گوشی و دوربین شورتس توی برنامه، ساخته می‌شن، یا ویدیوی عمودی، بارگذاری می‌شن؛ با حداکثر کیفیت ۱۰۸۰، و عنوانی تا صد نویسه.

مثال: یه شورتس پونزده‌ثانیه‌ای از لحظه‌ی بیرون اومدن سنگک از تنور، با یه جمله: «ساعت پنج عصر، تازه». کوتاه، و یه پنجره به کانال.

پخش زنده

Live Stream، یعنی پخش زنده: طبق راهنمای رسمی، ارتباط همون لحظه با مخاطب، با تصویر، گفت‌وگو، و بیشتر. برای پخش زنده، کانال باید تایید شده باشه و نود روز گذشته، محدودیت پخش زنده نداشته باشه، و سازنده، دست‌کم شونزده ساله باشه.

و Live Chat، یعنی گفت‌وگوی زنده: نوشته‌هایی که بیننده‌ها، همون لحظه، کنار پخش می‌نویسن. و Super Chat، که راهنما، کنار حمایت مالی بیننده‌ها اسم می‌بره. مثال: نونوایی، یه پخش زنده‌ی نیم‌ساعته، از پختن نون عید، با جواب به سوال‌ها.

پیش‌نمایش، و زمان‌بندی

راهنمای بارگذاری، دو راه انتشار رو می‌گه: الان، یا برنامه‌ریزی‌شده. اگه برنامه‌ریزی کنید، ویدیو تا اون تاریخ، خصوصی می‌مونه. و Premiere، یعنی پیش‌نمایش: ویدیو، سر یه زمان مشخص، مثل یه پخش، با هم دیده می‌شه.

و راهنمای عملکرد، می‌گه زمان انتشار، برای عملکرد بلندمدت، اثر شناخته‌شده‌ای نداره، ولی برای پخش زنده و پیش‌نمایش، مهمه. مثال: نونوایی، ویدیوی «نون عید» رو، برای عصر پنجشنبه، به عنوان پیش‌نمایش، برنامه‌ریزی می‌کنه، تا مشترک‌ها، با هم ببینن.

عمومی، فهرست‌نشده، خصوصی

راهنمای بارگذاری، سه حالت دیده شدن رو می‌گه: Public، یعنی عمومی، که همه می‌بینن؛ Unlisted، یعنی فهرست‌نشده، که فقط کسی که پیوند داره، می‌بینه؛ و Private، یعنی خصوصی، که فقط خودتون و کسایی که انتخاب کردید. و می‌گه اگه پنجره‌ی بارگذاری رو، پیش از انتخاب، ببندید، ویدیو، خصوصی ذخیره می‌شه.

و برای سازنده‌های سیزده تا هفده ساله، حالت پیش‌فرض، خصوصیه؛ و برای هجده سال به بالا، عمومی. مثال: یه ویدیوی آموزش داخلی برای کارمندهای نونوایی، فهرست‌نشده؛ ویدیوی آموزش مشتری، عمومی.

فهرست پخش

Playlist، یعنی فهرست پخش: طبق راهنمای رسمی، مجموعه‌ای از ویدیوها، که هر کسی می‌تونه بسازه، به اشتراک بذاره، و خصوصی یا عمومی تعیینش کنه. فهرست پخش، شورتس رو هم، می‌گیره.

مثال: نونوایی، سه فهرست می‌سازه: «نون‌های ما»، «نگهداری نون»، و «پشت تنور». بیننده‌ای که یکی رو دید، بقیه‌ی همون موضوع رو، پشت هم، می‌بینه.

پست

Post، یعنی پست: طبق راهنمای رسمی، یه نوشته، عکس، ویدیو، نظرسنجی، یا آزمون، که توی زبونه‌ی پست‌های کانال، منتشر می‌شه، و می‌تونه دسترسی و ارتباط بیشتری بسازه. تا ده تصویر، توی یه پست؛ و می‌شه برنامه‌ریزی‌ش کرد.

مثال: یه نظرسنجی: «فردا، کدوم نون رو بیشتر می‌خواید؟ سنگک کنجدی، یا ساده؟». پست، حرف کوچیک بین دو ویدیوئه.

زبونه‌ی خانه‌ی کانال

Home Tab، یعنی زبونه‌ی خانه‌ی کانال: اولین چیزی که بیننده، با باز کردن کانال شما، می‌بینه. راهنمای رسمی چیدمان، می‌گه می‌شه اون‌جا، پیش‌نمایش کانال، ویدیوی ویژه، و تا دوازده بخش دلخواه، گذاشت.

و دو واژه‌ی مهم: Channel Trailer، یعنی پیش‌نمایش کانال، برای کسایی که هنوز مشترک نشدن؛ و Featured Video، یعنی ویدیوی ویژه، برای مشترک‌هایی که برمی‌گردن. درس آخر این ایستگاه، چیدنش رو، کامل می‌گه.

یوتیوب استودیو

YouTube Studio، یعنی یوتیوب استودیو: جایی که کانال رو اداره می‌کنید. راهنماهای رسمی، چیدمان کانال، پروفایل، دسترسی‌ها، و بارگذاری رو، از همین‌جا می‌گن. و راهنمای آمار، می‌گه آمار، که حالا روی کامپیوتر اسمش Insights شده، هم توی استودیو هست.

یعنی اگه یوتیوب، کتابخونه‌ست، استودیو، دفتر پشت قفسه‌هاست: جایی که کتاب‌ها رو برچسب می‌زنید، می‌چینید، و می‌بینید کدوم، بیشتر خونده شده.

آمار

Insights، یعنی آمار: طبق راهنمای رسمی، با زبونه‌های Overview، یعنی نمای کلی؛ Engagement، یعنی تعامل؛ Audience، یعنی مخاطب؛ Revenue، یعنی درآمد؛ و Trends، یعنی روندها، که می‌گه بیننده‌ها، الان، چی می‌بینن.

مثال: صاحب نونوایی، توی زبونه‌ی مخاطب، می‌بینه بیشتر بیننده‌هاش، از شهر خودشن؛ یعنی کانال، درست به مشتری‌های واقعی رسیده.

قانون‌های جامعه، و اخطار

Community Guidelines، یعنی قانون‌های جامعه: طبق راهنمای رسمی، قانون‌هایی که روی همه چیز، حتی ویدیوی خصوصی، نظر، پیوند، پست، و تصویر کوچیک، اعمال می‌شن. و Strike، یعنی اخطار: راهنمای بارگذاری، می‌گه اگه حساب، اخطار قانون‌های جامعه داشته باشه، ویدیوی برنامه‌ریزی‌شده، توی دوره‌ی جریمه، منتشر نمی‌شه.

و راهنمای برنامه‌ی همکاری، نداشتن اخطار فعال رو، یکی از شرط‌های ورود می‌گه. یعنی اخطار، فقط یه هشدار نیست؛ کار کانال رو، عقب می‌ندازه.

برای بچه‌ها ساخته شده

Made for Kids، یعنی «برای بچه‌ها ساخته شده»: طبق راهنمای رسمی مخاطب، هر سازنده، باید برای ویدیوهاش تعیین کنه که برای بچه‌ها ساخته شده یا نه؛ برای کل کانال، یا هر ویدیو جدا. و راهنمای اشتراک، می‌گه کانالی که برای بچه‌ها تعیین شده، اعلان ویدیوی تازه، برای مشترک‌هاش نمی‌فرسته.

مثال: کانال نونوایی، برای بزرگ‌ترهاست؛ پس «نه». ولی اگه یه روز، یه ویدیوی ویژه‌ی بچه‌ها، مثل «با هم نون بپزیم»، ساخت، اون ویدیو رو، جدا، تعیین می‌کنه.

برنامه‌ی همکاری

YouTube Partner Program، یا YPP، یعنی برنامه‌ی همکاری یوتیوب: طبق راهنمای رسمی، دسترسی بیشتر به امکانات درآمدزایی و تقسیم درآمد تبلیغ. شرط‌ها: هزار مشترک، با چهار هزار ساعت تماشای واجد شرایط در دوازده ماه؛ یا هزار مشترک، با ده میلیون بازدید واجد شرایط شورتس در نود روز؛ و نداشتن اخطار فعال، و روشن بودن تایید دومرحله‌ای.

مثال: کانال نونوایی، شاید هیچ‌وقت به این عددها نرسه، و اشکالی هم نداره؛ کار کانال، آوردن مشتری به نونواییه، نه درآمد تبلیغ.

نقش‌ها

Channel Permissions، یعنی دسترسی‌های کانال: طبق راهنمای رسمی، چند نفر می‌تونن، با سطح‌های مختلف، کانال رو اداره کنن، بی دسترسی به حساب گوگل شما. Owner، یعنی مالک؛ Manager، یعنی مدیر؛ Editor، یعنی ویرایشگر؛ Subtitle Editor، یعنی ویرایشگر زیرنویس؛ و Viewer، یعنی بیننده‌ی آمار.

و Brand Account، یعنی حساب برند: طبق راهنمای حساب گوگل، حسابی برای کسب‌وکار یا برند، که چند نفر، با حساب گوگل خودشون، اداره‌ش می‌کنن. درس بعد، این‌ها رو کامل می‌گه.

برای هر سنی

برای یه نوجوون که تازه کانال ساخته، دونستن سه واژه، از همه مهم‌تره: خصوصی، فهرست‌نشده، و عمومی. طبق راهنمای بارگذاری، برای سیزده تا هفده ساله‌ها، پیش‌فرض، خصوصیه؛ یعنی هیچ ویدیویی، بی تصمیم خودش، عمومی نمی‌شه.

و برای یه مادربزرگ که می‌خواد ویدیوهای آشپزی نوه‌اش رو دنبال کنه، کافیه دو واژه رو بلد باشه: اشتراک، و زنگ. با این دو، هر ویدیوی تازه، خودش، میاد.

همه‌ی واژه‌ها، یه‌جا

Channel، کانال. Handle، هندل. Subscriber، مشترک. View، بازدید. Engaged View، بازدید درگیر. Watch Time، زمان تماشا. Audience Retention، نگه داشتن بیننده. Thumbnail، تصویر کوچیک. Impressions، نمایش. CTR، نرخ کلیک.

Shorts، شورتس. Live Stream، پخش زنده. Premiere، پیش‌نمایش. Public، Unlisted، Private: عمومی، فهرست‌نشده، خصوصی. Playlist، فهرست پخش. Post، پست. Home Tab، زبونه‌ی خانه. Banner، سربرگ. Watermark، نشان. YouTube Studio، استودیو. Strike، اخطار. Made for Kids، برای بچه‌ها.

پسند و نپسند

Like و Dislike، یعنی پسند و نپسند: دو دکمه زیر هر ویدیو. راهنمای شمارش، این‌ها رو کنار بازدید و اشتراک، جزو عددهای تعامل می‌گه، که نشون می‌دن یه ویدیو یا کانال، چقدر محبوبه. و راهنمای عملکرد، می‌گه پسند و نپسند، جزو صدها نشونه‌ای‌ان که برای چیدن ویدیوها، در نظر گرفته می‌شن.

یعنی پسند، مهمه، ولی همه‌ی داستان نیست. مثال: یه ویدیوی آموزشی نونوایی، شاید پسند کمی بگیره، چون آدم‌ها، فقط جوابشون رو گرفتن و رفتن؛ ولی زمان تماشای خوبی داره، که می‌گه به کار اومده.

خانه، بعدی، جست‌وجو، اشتراک‌ها

چهار جایی که آدم‌ها، ویدیو پیدا می‌کنن، هر کدوم یه اسم داره. Home، یعنی خانه، که راهنمای عملکرد، می‌گه پیشنهادهای شخصی هر بیننده‌ست. Up Next یا Suggested Videos، یعنی بعدی یا پیشنهادی، کنار ویدیویی که داره پخش می‌شه. Search، یعنی جست‌وجو. و Subscriptions، یعنی اشتراک‌ها، که راهنمای اشتراک، می‌گه ویدیوهای تازه‌ی کانال‌هایی که مشترکشونید، اون‌جاست.

توی آمار کانال، همین اسم‌ها، به عنوان «منبع بازدید» میان. مثال: نونوایی می‌بینه بیشتر بازدیدهاش، از جست‌وجوئه؛ یعنی ویدیوهاش، جواب سوال‌هایی‌ان که آدم‌ها، دنبالشونن.

گشتن، و «علاقه ندارم»

راهنمای اشتراک، دو راه پیدا کردن کانال رو می‌گه: Explore، یعنی گشتن، که توی منوی کنار، موضوع‌ها رو دسته‌بندی کرده؛ و جست‌وجو، با یه فیلتر برای نشون دادن فقط کانال‌ها. و می‌گه اگه پیشنهادی رو دوست ندارید، می‌تونید به یوتیوب بگید «علاقه ندارم».

برای کسب‌وکار، این یعنی برای پیدا کردن کانال‌های حوزه‌ی کاری‌تون، جست‌وجو با فیلتر کانال، بهترین راهه. و برای اینکه صفحه‌ی خانه‌ی خودتون، پر از چیزهای بی‌ربط نشه، «علاقه ندارم»، کمک می‌کنه.

اعلان، و بخش اشتراک‌ها

راهنمای اشتراک، یه فرق مهم رو روشن می‌گه: بخش اشتراک‌ها، ویدیوهای تازه‌ی همه‌ی کانال‌هایی که مشترکشونید رو نشون می‌ده؛ ولی اعلان‌ها، هم از ویدیوهای تازه خبر می‌دن، هم از چیزهایی که شاید دوست داشته باشید، و بعضی‌هاشون، توی بخش «مهم»، بالاتر میان، مثل جواب به نظرتون.

مثال: مشتری‌ای که مشترک کانال نونواییه، ولی زنگ رو نزده، شاید اعلان ویدیوی تازه رو نگیره؛ ولی توی بخش اشتراک‌هاش، می‌بینه. برای همین، توی ویدیوها، گاهی، یه جمله‌ی ساده که زنگ چیه، کمک می‌کنه.

بخش‌های کانال

راهنمای چیدمان کانال، چند نوع بخش رو اسم می‌بره، که روی زبونه‌ی خانه، می‌شه چید: «For you»، یعنی برای شما، که بر اساس چیزی که هر بیننده دیده، پیشنهاد می‌ده؛ Videos، یعنی ویدیوها، شورتس، و پخش‌های زنده؛ Playlists، یعنی فهرست‌های پخش؛ Channels، یعنی کانال‌های پیشنهادی شما؛ و Memberships، یعنی عضویت، برای کانال‌هایی که اون رو روشن کردن.

و می‌گه به‌طور پیش‌فرض، چهار بخش هست: ویدیوهای کوتاه، بارگذاری‌ها، فهرست‌های ساخته‌شده، و اشتراک‌هایی که عمومی کردید. درس آخر این ایستگاه، چیدنشون رو، کامل می‌گه.

به چه ترتیبی، یاد بگیریم

این همه واژه، یه‌جا، زیاده. یه ترتیب ساده: هفته‌ی اول، فقط پنج تا: کانال، مشترک، بازدید، تصویر کوچیک، و عمومی یا خصوصی. با همین پنج تا، می‌شه اولین ویدیو رو گذاشت و دید چی شد.

هفته‌ی دوم، زمان تماشا و نگه داشتن بیننده؛ چون این دو، می‌گن ویدیو، چقدر به کار اومده. هفته‌ی سوم، نمایش و نرخ کلیک. و بقیه، مثل پیش‌نمایش و نشان و نقش‌ها، هر وقت لازمشون داشتید. زبون کتابخونه، با کار کردن توش، یاد گرفته می‌شه.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «واژه‌های اصلی یوتیوب چی‌ان؟»:

کانال، جای شما برای بارگذاری و نظر؛ هندل، شناسه‌ی کوتاه با @، که نشونی کانال هم می‌شه. مشترک، کسی که روی اشتراک زده و ویدیوهای تازه رو، توی اشتراک‌هاش می‌بینه. بازدید، از لحظه‌ی شروع پخش شمرده می‌شه؛ بازدید درگیر، کسایی که موندن. زمان تماشا، کل مدت دیدن؛ نگه داشتن بیننده، نمودار موندن. تصویر کوچیک، اولین چیزی که دیده می‌شه؛ نمایش و نرخ کلیک، چند بار دیده شد و چند درصد باز شد. شورتس، تا سه دقیقه؛ پخش زنده، از شونزده سال؛ پیش‌نمایش، پخش با هم. عمومی، فهرست‌نشده، خصوصی. استودیو، دفتر اداره‌ی کانال. اخطار، کار کانال رو عقب می‌ندازه.

چند باور رایج

  • «اسم کانال و هندل، یکی‌ان.» جدان؛ هندل با @.
  • «فهرست‌نشده، یعنی خصوصی.» با پیوند، دیده می‌شه.
  • «بازدید، فقط بعد از چند ثانیه شمرده می‌شه.» از لحظه‌ی شروع پخش.
  • «ساعت تماشای شورتس، برای همکاری حساب می‌شه.» فقط ویدیوی بلند عمومی.
  • «بازدید هیچ‌وقت بیشتر از نمایش نمی‌شه.» با بیننده‌ی بیرونی، می‌شه.

یه مثال

صاحب یه کارگاه سفال، اولین ویدیوش رو بارگذاری کرد و پنجره رو بست؛ چند روز بعد، تعجب کرد که چرا هیچ بازدیدی نداره. راهنمای بارگذاری رو خوند: اگه پنجره رو پیش از انتخاب دیده شدن ببندید، ویدیو، خصوصی ذخیره می‌شه. ویدیو، از اول، خصوصی بود.

عمومی‌ش کرد. یه هفته بعد، توی آمار، دید نمایش‌ها، کمن، ولی نرخ کلیک، خوبه؛ و نمودار نگه داشتن بیننده، دقیقه‌ی دوم، یه افت داره، همون‌جایی که چرخ سفال، از کادر بیرون رفته بود. ویدیوی بعد رو، با دوربین ثابت‌تر، ساخت.

درس این مثال: هر واژه، یه دکمه یا یه عدده؛ وقتی اسمش رو بلدید، می‌فهمید چی داره بهتون می‌گه.

تمرین امروز

امروز، برچسب‌های کتابخونه رو، تمرین کنید.

  1. یه ویدیو توی حوزه‌ی کاری‌تون باز کنید، و کانال، هندل، و تعداد مشترکش رو، پیدا کنید.
  2. بنویسید تصویر کوچیکش، چی می‌گه، و عنوانش، با کدوم کلمه شروع می‌شه.
  3. فرق عمومی، فهرست‌نشده، و خصوصی رو، با یه مثال از کار خودتون، بنویسید.
  4. یه فهرست پخش خصوصی، با سه ویدیوی مفید حوزه‌تون، بسازید.
  5. یه هندل، برای کانال آینده‌تون، بین سه تا سی نویسه، بنویسید.

درس بعدی، ساختن کانال رو، آموزش می‌ده.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • کانال، هندل با @، مشترک و زنگ.
  • بازدید از شروع پخش؛ بازدید درگیر، زمان تماشا، نگه داشتن.
  • تصویر کوچیک، نمایش، نرخ کلیک.
  • شورتس، پخش زنده، پیش‌نمایش.
  • عمومی، فهرست‌نشده، خصوصی؛ استودیو و اخطار.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد