مشتری‌تان در ایران است؟ سرور هم در ایران. ولی مال خودتان، نه اشتراکی.

فاصله چرا مهم است؟

وقتی کسی در تهران صفحه‌ی سایت شما را باز می‌کند، درخواست مرورگرش باید تا سرور برود و جواب برگردد. این رفت و برگشت، هر چقدر هم اینترنت سریع باشد، زمان می‌برد؛ چون داده با سرعت نور در فیبر حرکت می‌کند، که سریع است ولی بی‌نهایت نیست، و در مسیر از چندین مسیریاب رد می‌شود. یک صفحه هم یک رفت و برگشت نیست، و همین نکته‌ای است که خیلی‌ها از آن غافل‌اند؛ پیدا کردن آدرس سرور، وصل شدن، برقراری ارتباط امن و گرفتن خود صفحه و فایل‌هایش، چندین رفت و برگشت لازم دارد.

اگر سرور در همان شهر یا همان کشور باشد، هر رفت و برگشت معمولا چند میلی‌ثانیه تا چند ده میلی‌ثانیه است. اگر سرور در اروپا باشد، معمولا چند ده تا بیش از صد میلی‌ثانیه. ضرب در چند رفت و برگشت، فرق به چند صد میلی‌ثانیه می‌رسد، پیش از آنکه حتی یک بایت از صفحه رسیده باشد. یک مثال روزمره: اگر مغازه‌ای که از آن خرید می‌کنید سر کوچه باشد، حتی با پیاده رفتن زود برمی‌گردید؛ اگر آن سر شهر باشد، با سریع‌ترین ماشین هم رفت و برگشت وقت می‌برد.

برای خریدار گوشی

بیشتر بازدیدکننده‌های سایت‌های ایرانی با گوشی و اینترنت همراه می‌آیند. شبکه‌ی همراه، خودش تاخیر بیشتری از اینترنت خانگی دارد. پس هر میلی‌ثانیه‌ای که فاصله‌ی سرور اضافه می‌کند، روی گوشی بیشتر حس می‌شود. گوگل هم سرعت سایت روی گوشی را اندازه می‌گیرد، و یکی از عددهایش، زمان رسیدن اولین بایت جواب از سرور است؛ عددی که فاصله مستقیم رویش اثر دارد.

هاست ایران برای چه سایت‌هایی درست است؟

اگر بیشتر مشتری‌های شما در ایران‌اند، که برای تقریبا همه‌ی فروشگاه‌ها و سایت‌های خدماتی ایرانی صدق می‌کند، سرور داخل ایران انتخاب طبیعی است. اگر سایت شما با سرویس‌های داخلی کار می‌کند، مثل درگاه پرداخت، سامانه‌ی پیامک یا سرویس‌های ارسال، سرور داخلی معمولا ارتباط راحت‌تری با آن‌ها دارد. و اگر می‌خواهید سایت در هر شرایطی برای بازدیدکننده‌ی داخل ایران در دسترس بماند، سرور داخلی یک قدم مهم است.

اگر بیشتر مشتری‌هایتان بیرون از ایران‌اند، مثلا فروشگاهی که به ایرانی‌های خارج از کشور می‌فروشد یا سایتی که مخاطب بین‌المللی دارد، سرور نزدیک به آن‌ها بهتر است؛ که در صفحه‌ی هاست خارج کامل گفته‌ایم.

درگاه پرداخت و سرویس‌های داخلی

فروشگاه برای هر پرداخت، با درگاه بانکی گفت‌وگو می‌کند؛ موقع فرستادن خریدار به درگاه و موقع برگشتن او، تا مطمئن شود پرداخت انجام شده. بعضی درگاه‌ها و سرویس‌های داخلی فقط از آدرس‌های مشخص یا داخلی درخواست قبول می‌کنند، و آدرس سرور را باید پیش از کار در پنلشان ثبت کنید. پیش از انتخاب سرور، از درگاه و سامانه‌ی پیامک خودتان بپرسید چه شرطی دارند، تا بعد از خرید سرور غافلگیر نشوید و روز اول فروش، پرداخت‌ها به خطا نخورند.

سرور داخلی این گفت‌وگوها را هم سریع‌تر انجام می‌دهد؛ برگشت از درگاه، که لحظه‌ی حساس هر خرید است، با فاصله‌ی کمتر، کمتر به خطای «زمان تمام شد» می‌خورد.

سرویس‌های خارجی در سایت داخلی

اگر سرور داخل ایران است، ولی سایت برای هر صفحه از سرویس‌های خارجی چیزی می‌خواهد، مزیت فاصله تا حدی از دست می‌رود. فونتی که از یک سرور خارجی بار می‌شود، اسکریپت آمار یا گفت‌وگوی آنلاین که از بیرون می‌آید، یا افزونه‌ای که برای هر بار باز شدن صفحه به یک سرور خارجی سر می‌زند، هر کدام چند رفت و برگشت طولانی اضافه می‌کنند. بدتر، اگر ارتباط با آن سرویس کند باشد، کل صفحه منتظر می‌ماند.

راه درست این است که فونت‌ها، اسکریپت‌ها و هر چیزی که می‌شود، روی خود سرور باشند. در پیکربندی سرور، این وابستگی‌ها را پیدا می‌کنیم و تا جایی که ممکن است روی خود سرور می‌آوریم، و آن‌هایی که نمی‌شود، طوری بار می‌شوند که صفحه را منتظر نگذارند.

هاست ایرانی یا سرور مجازی ایران؟

اینجا انتخاب اصلی است، و همان انتخابی است که در هر جای دیگر هم هست. هاست ایرانی، در بیشتر موارد، هاست اشتراکی است؛ یک سرور در دیتاسنتر داخلی، با صدها سایت، با پنل مدیریت و سقف مصرف. سرور مجازی ایران، یک سرور کامل در همان دیتاسنتر است، با پردازنده و حافظه‌ی رزروشده و سیستم‌عامل خودتان.

هر دو داخل ایران‌اند، پس مزیت فاصله را هر دو دارند. فرقشان در این است که سهم شما از سرور، سقف است یا رزرو؛ تنظیم PHP و دیتابیس برای همه یکی است یا برای سایت شما؛ و رفتار همسایه‌ها روی سرعت شما اثر دارد یا نه. هاست ایرانی نزدیک است، ولی در ساعت شلوغ، صف دارد. سرور مجازی ایران، هم نزدیک است و هم صف خودش را دارد. مثل دو نانوایی در همان کوچه؛ هر دو نزدیک‌اند، ولی در یکی برای همه‌ی محله می‌پزند و صف تا سر کوچه است، و در دیگری فقط برای شما. نزدیکی، وقتی صف طولانی است، کمک زیادی نمی‌کند.

محدودیت‌های هاست اشتراکی، داخل یا خارج

همه‌ی محدودیت‌های هاست اشتراکی، روی هاست ایرانی هم هست. سقف پردازنده و حافظه، سقف درخواست هم‌زمان، سقف سرعت دیسک، سقف تعداد فایل، دیتابیس مشترک، و ردیسی که یا نیست یا بین همه شریک است. وقتی سایت به هر کدام از این سقف‌ها برسد، کند می‌شود یا خطای ۵۰۳ و ۵۰۸ می‌دهد. جزئیات این سقف‌ها را در صفحه‌ی هاست لینوکس گفته‌ایم.

دیتاسنترهای داخلی

دیتاسنترهای داخل ایران در کیفیت با هم فرق دارند؛ در برق پشتیبان، خنک‌کاری، کیفیت شبکه، اتصال به شبکه‌های دیگر داخلی و پشتیبانی. پیش از انتخاب، چند چیز را بپرسید. سرور در کدام دیتاسنتر است و آن دیتاسنتر برق پشتیبان و خنک‌کاری دوگانه دارد یا نه. به چند شبکه‌ی داخلی وصل است، چون اتصال به چند شبکه یعنی اگر یک مسیر مشکل پیدا کند، مسیر دیگری هست. و در یک سال گذشته، چند بار و چقدر قطعی داشته.

یک نکته‌ی دیگر، سرعت اتصال بین اپراتورهاست. بازدیدکننده‌ای که با یک اپراتور همراه می‌آید، باید از شبکه‌ی آن اپراتور به شبکه‌ی دیتاسنتر برسد. دیتاسنترهایی که مستقیم به اپراتورهای بزرگ وصل‌اند، برای همه‌ی بازدیدکننده‌ها سریع‌ترند. این را می‌شود با تست سرعت از چند اپراتور مختلف دید، که تست سرعت از ایران همین کار را می‌کند.

ارتباط امن چند رفت و برگشت می‌خواهد؟

هر سایت امروز با HTTPS باز می‌شود، و پیش از گرفتن صفحه، مرورگر و سرور باید یک ارتباط امن بسازند؛ گواهی را نشان دهند، کلید بسازند و روی رمز توافق کنند. در نسخه‌های قدیمی‌تر این کار دو رفت و برگشت کامل می‌خواست، و در TLS ۱٫۳، که امروز روی سرورهای به‌روز روشن است، یک رفت و برگشت. پیش از آن هم یک رفت و برگشت برای وصل شدن، و پیش از همه، پیدا کردن آدرس سرور از DNS. پس یک بازدیدکننده‌ی تازه، پیش از دیدن حتی یک بایت از صفحه، دست‌کم سه چهار رفت و برگشت دارد.

اینجا فاصله‌ی سرور ضرب می‌شود. با سرور داخلی و رفت و برگشت ۱۵ میلی‌ثانیه، این مقدمه حدود ۶۰ میلی‌ثانیه است؛ با سرور دور و رفت و برگشت ۱۰۰ میلی‌ثانیه، حدود ۴۰۰ میلی‌ثانیه. این عددها نمونه‌اند و به مسیر واقعی بستگی دارند، ولی نشان می‌دهند چرا فاصله، حتی با اینترنت پرسرعت، حذف نمی‌شود. روی سرور خودتان، TLS ۱٫۳ و چند تنظیم دیگر که ارتباط تکراری را سریع‌تر می‌کنند، روشن می‌شوند. جزئیات خود گواهی و ارتباط امن را در درس SSL گفته‌ایم.

CDN داخلی

CDN، یعنی شبکه‌ای از سرورهای نزدیک بازدیدکننده که فایل‌های ثابت سایت را نگه می‌دارند؛ عکس‌ها، CSS، جاوااسکریپت و فونت‌ها. CDNهای داخلی هم هستند که سرورهایشان در شهرهای مختلف ایران است. برای سایتی که سرورش در تهران است و بازدیدکننده‌هایش در همه‌ی شهرها، CDN داخلی فایل‌های سنگین را از نزدیک‌ترین شهر می‌فرستد و بار سرور اصلی را هم کم می‌کند.

ولی CDN جای سرور خوب را نمی‌گیرد. صفحه‌هایی که برای هر کس جدا ساخته می‌شوند، مثل سبد خرید و حساب کاربری، باید از خود سرور بیایند. CDN کنار سرور خوب‌تنظیم‌شده بیشترین اثر را دارد، نه به‌جای آن.

ترافیک و پهنای باند

بیشتر هاست‌ها و سرورها یک سقف ترافیک ماهانه دارند، یا ترافیک را جدا حساب می‌کنند. «ترافیک نامحدود» هم معمولا یعنی سرعت اتصال محدود، یا یک «مصرف منصفانه» که اگر از آن بگذرید، سرعتتان کم می‌شود. برای بیشتر سایت‌ها، ترافیک مشکل نیست؛ عکس‌های سبک و کش درست، ترافیک را خیلی پایین نگه می‌دارند. ولی سایتی که فایل بزرگ برای دانلود دارد، مثل ویدیو یا نرم‌افزار، باید پیش از انتخاب، سقف و قیمت ترافیک را دقیق بپرسد.

سرعت اتصال سرور به شبکه هم مهم است؛ مثلا ۱۰۰ مگابیت یا یک گیگابیت. با ۱۰۰ مگابیت، اگر صد نفر هم‌زمان یک فایل یک‌مگابایتی بخواهند، فرستادن همه حدود ۸ ثانیه طول می‌کشد. برای یک فروشگاه با عکس‌های سبک کافی است؛ برای سایت دانلود نه.

مشتری داخل و بیرون، هر دو

بعضی سایت‌ها هم مشتری داخل دارند و هم بیرون؛ مثلا فروشگاهی که به ایرانی‌های خارج از کشور هم می‌فروشد. معمولا بهترین کار این است که سرور اصلی جایی باشد که بیشتر مشتری‌ها و بیشتر سرویس‌های پرداخت و ارسال هستند، که برای بیشتر سایت‌های ایرانی داخل ایران است. برای بازدیدکننده‌های بیرون، فایل‌های ثابت را می‌شود از یک CDN با سرورهای بیرون فرستاد، تا سنگین‌ترین بخش صفحه از نزدیک آن‌ها بیاید.

پنل روی هاست ایرانی

هاست‌های ایرانی معمولا با سی‌پنل یا دایرکت‌ادمین می‌آیند. این پنل‌ها کار را ساده می‌کنند و برای کسی که نمی‌خواهد با خط فرمان کار کند، عالی‌اند. روی سرور مجازی ایران، پنل اختیاری است و هزینه‌ی مجوز ماهانه دارد. برای سروری که فقط یک سایت دارد، معمولا بی پنل بهتر است؛ کارهایی که صاحب سایت لازم دارد، یعنی پشتیبان، گواهی و به‌روزرسانی، خودکار تنظیم می‌شوند، و منابعی که پنل می‌گرفت، برای خود سایت می‌ماند.

آماده بودن برای روز بد

هر سروری، داخل یا خارج، ممکن است روزی مشکل پیدا کند؛ دیتاسنتر برقش برود، شبکه‌اش قطع شود یا دیسکی خراب شود. سایتی که برای این روز آماده است، دو چیز دارد. اول، پشتیبان روزانه در جایی جدا از همان دیتاسنتر، که برگرداندنش امتحان شده است. دوم، DNS که طوری تنظیم شده که اگر لازم شد، آدرس سایت در چند دقیقه به سرور دیگری اشاره کند، نه چند ساعت.

با این دو، اگر دیتاسنتر برای مدت طولانی مشکل داشت، یک سرور تازه در جای دیگر ساخته می‌شود، پشتیبان رویش برمی‌گردد و دامنه به آن اشاره می‌کند. اگر پیکربندی سرور به شکل یک دستورالعمل ثبت‌شده باشد، که در کار ما هست، ساختن دوباره‌ی همان سرور با همان تنظیم‌ها، به‌جای چند روز، چند ساعت طول می‌کشد.

انتقال از سرور خارج به ایران

اگر سایت شما الان روی هاست یا سروری بیرون از ایران است و مشتری‌هایتان داخل‌اند، انتقال به داخل یکی از موثرترین کارهای سرعت است. روش، همان روش انتقال بی قطعی است؛ سرور داخلی ساخته و تنظیم می‌شود، نسخه‌ای از سایت کنار سایت فعلی رویش بالا می‌آید و تست می‌شود، و در یک ساعت خلوت، آخرین تغییرها منتقل و دامنه جابه‌جا می‌شود.

یک نکته‌ی اضافه در این انتقال، سرویس‌هایی است که سایت به آن‌ها وصل است. آدرس IP سرور تازه باید در پنل درگاه پرداخت، سامانه‌ی پیامک و هر سرویس دیگری که آدرس را ثبت می‌کند، پیش از جابه‌جایی اضافه شود، وگرنه بعد از رفتن، پرداخت یا پیامک کار نمی‌کند.

سرعت شبکه‌ی داخلی میان شهرها

ایران کشور بزرگی است. بازدیدکننده‌ای در مشهد، تبریز یا بندرعباس، با سروری در تهران هم چند ده میلی‌ثانیه فاصله دارد، و مسیرش از شبکه‌ی اپراتور خودش و چند نقطه‌ی اتصال میان شبکه‌ها رد می‌شود. این فاصله از فاصله تا اروپا خیلی کمتر است، ولی صفر نیست. برای همین، کنار سرور داخلی، کارهایی که تعداد رفت و برگشت را کم می‌کنند هم مهم‌اند؛ کم کردن تعداد فایل‌هایی که صفحه لازم دارد، فرستادن فایل‌های مهم زودتر، و کش درست در مرورگر تا بازدید دوم تقریبا هیچ رفت و برگشتی برای فایل‌های ثابت نداشته باشد.

زمان پاسخ سرور، جدا از فاصله

دو عدد را نباید با هم قاطی کرد. یکی فاصله، که با جای سرور تعیین می‌شود. دیگری زمانی که خود سرور برای ساختن صفحه صرف می‌کند، که با قدرت و تنظیم سرور تعیین می‌شود. یک سرور داخلی که ساختن هر صفحه را در یک ثانیه انجام می‌دهد، از یک سرور خارجی که همان صفحه را در صد میلی‌ثانیه می‌سازد، کندتر است، با اینکه نزدیک‌تر است.

برای همین، داخل آوردن سایت تنها نیمی از کار است. نیم دیگر، سروری است که صفحه را سریع بسازد؛ PHP جدید با OPcache، دیتابیس با حافظه‌ی کافی، کش ماندگار و کش صفحه. این دو با هم، یعنی سرور نزدیک و سرور سریع، چیزی است که بازدیدکننده حس می‌کند.

پشتیبانی به زبان خودتان

یک مزیت ساده‌ی میزبانی داخلی، پشتیبانی فارسی در ساعت‌های کاری ایران است. وقتی مشکلی پیش می‌آید، می‌شود تلفن زد و به زبان خودتان توضیح داد. روی سرور خودتان، پشتیبانی دیتاسنتر فقط تا سخت‌افزار و شبکه است؛ نرم‌افزار سرور با شما یا کسی است که پیکربندی‌اش کرده. در کار ما، بعد از تحویل، ۷ روز پشتیبانی رایگان دارید، و گزارش PDF همه‌ی کارها، به هر کسی که بعدا سرور را نگه دارد، می‌گوید دقیقا چه چیزی کجاست.

هاست ایران برای پایتون، Node و پروژه‌های دیگر

بعضی هاست‌های ایرانی می‌گویند پایتون یا Node هم اجرا می‌کنند، معمولا از راه یک افزونه‌ی پنل. برای یک پروژه‌ی آزمایشی کافی است، ولی برنامه‌ای که باید دائم روشن باشد، صف کار داشته باشد یا با Docker اجرا شود، روی هاست اشتراکی درست کار نمی‌کند. این پروژه‌ها هم سرور داخلی لازم دارند، با پیکربندی مخصوص خودشان؛ همان کاری که در پیکربندی سرور Next.js و پروژه‌ی اختصاصی انجام می‌دهیم. مزیت فاصله و ارتباط با سرویس‌های داخلی برای این پروژه‌ها هم همان است.

هاست ایران ارزان و رایگان

هاست ایرانی ارزان زیاد هست، و رایگان هم پیدا می‌شود. برای یک صفحه‌ی ساده، یک سایت معرفی کوچک یا یاد گرفتن کافی است. ولی هر چه ارزان‌تر، سایت‌های بیشتر روی همان سرور، سقف‌ها پایین‌تر و پشتیبانی کندتر. هاست رایگان معمولا تبلیغ خودش را روی سایت می‌گذارد، یا هر وقت بخواهد سایت را خاموش می‌کند. برای سایتی که فروش می‌آورد، ارزان‌ترین هاست معمولا گران‌ترین تمام می‌شود.

قیمت‌ها کنار هم

در مهر ۱۴۰۵، پلن‌های معروف هاست وردپرس و ووکامرس داخل ایران، با سقف ۲ تا ۵ هسته و ۴ تا ۵ گیگابایت حافظه، ماهانه حدود یک میلیون تا یک میلیون و نهصد هزار تومان بودند. در همان زمان، یک سرور مجازی داخل ایران با ۲ هسته‌ی رزروشده، ۴ گیگابایت حافظه و ۴۰ گیگابایت دیسک، حدود یک میلیون و ۱۶۰ هزار تومان در ماه بود، و سرور ۴ هسته و ۸ گیگابایتی برای فروشگاه‌های پربازدید حدود یک میلیون و ۵۱۰ هزار تومان.

پس با همان پول ماهانه، می‌شود به‌جای سهم از یک سرور شلوغ داخلی، یک سرور کامل داخلی داشت. فرقش این است که سرور یک بار باید درست ساخته و تنظیم شود.

پیش از خرید هاست ایران چه بپرسیم؟

این سوال‌ها را بپرسید و جوابشان را کتبی بگیرید. این پلن اشتراکی است یا سرور مجازی، و روی هر سرور چند سایت هست. عددهای پردازنده و حافظه سقف‌اند یا رزروشده. دیسک از چه نوعی است و بین چند سایت شریک است. کدام نسخه‌های PHP و کدام ماژول‌ها هست. ردیس هست، و مشترک است یا جدا. سرور در کدام دیتاسنتر است و به چند شبکه وصل است. پشتیبان چقدر یک بار گرفته می‌شود و کجا نگه داشته می‌شود. و پشتیبانی در چه ساعت‌هایی و از چه راهی جواب می‌دهد.

پشتیبان در جای جدا

یک نکته که برای هر سایتی مهم است، داخل یا خارج: پشتیبان نباید فقط روی همان سرور یا همان دیتاسنتر باشد. اگر برای دیتاسنتر اتفاقی بیفتد، سرور و پشتیبانش با هم از دسترس خارج می‌شوند. پشتیبان روزانه باید در جایی جدا نگه داشته شود، و هر چند وقت یک بار، یک بار برگرداندنش روی یک سرور آزمایشی امتحان شود؛ پشتیبانی که هیچ‌وقت امتحان نشده، ممکن است روز لازم کار نکند.

دامنه‌ی ir

اگر سایت شما مشتری ایرانی دارد، دامنه‌ی ir یک انتخاب طبیعی است. ثبت دامنه‌ی ir قانون‌های خودش را دارد؛ صاحب دامنه باید هویتش را در سامانه‌ی ثبت دامنه ثبت کند، و اطلاعات تماس باید درست باشد تا یادآوری تمدید برسد. دامنه‌ی ir روی هر سروری، داخل یا خارج، کار می‌کند؛ ولی با سرور داخلی، ترکیب طبیعی‌تری برای مخاطب داخلی است. درباره‌ی اینکه دامنه چطور به سرور اشاره می‌کند، در درس DNS گفته‌ایم.

سرعت را اندازه بگیرید، حدس نزنید

بهترین راه برای انتخاب، اندازه گرفتن است. سایت فعلی را با تست سرعت از ایران بسنجید؛ این تست از سروری داخل ایران اجرا می‌شود، یعنی همان چیزی را می‌بیند که بازدیدکننده‌ی ایرانی شما می‌بیند. اگر زمان جواب سرور بالاست، یا سایت در ساعت‌های شلوغ کند می‌شود، مشکل احتمالا از اشتراکی بودن هاست است، نه از جای آن.

کی سرور مجازی ایران؟

وقتی سایت به سقف‌های هاست می‌خورد، وقتی پیشخوان کند است، وقتی فروشگاه در روز کمپین خطا می‌دهد، یا وقتی ردیس و ماژول‌هایی لازم دارید که هاست ندارد، وقت سرور مجازی ایران است. سرور خام یک سیستم‌عامل خالی است، و ارزشش در پیکربندی درست است.

پیکربندی سرور ایران برای وردپرس

پیکربندی سرور وردپرس ما، سرور مجازی داخل ایران را از صفر برای همان سایت می‌سازد. سیستم‌عامل امن با ورود فقط با کلید و به‌روزرسانی امنیتی خودکار، وب‌سرور با کش صفحه و HTTP/2، PHP جدید با OPcache، دیتابیس با حافظه‌ی کافی، ردیس فقط برای همان سایت، HTTPS با تمدید خودکار، دیوار آتش، و پشتیبان روزانه در جای جدا. وابستگی‌های خارجی سایت هم پیدا و تا جایی که ممکن است، روی خود سرور آورده می‌شوند، تا سایت برای بازدیدکننده‌ی داخل ایران سریع و پایدار بماند. بعد سایت بی قطعی، کنار سایت فعلی، منتقل و تست می‌شود.

سرور را خودتان، به نام خودتان، از دیتاسنتری که بخواهید می‌خرید. هزینه‌ی پیکربندی ثابت و یک‌باره ۱۵ میلیون تومان است، ۳ روز طول می‌کشد، پرداخت پس از انجام پروژه و رضایت ۱۰۰ درصد شماست، ۷ روز پشتیبانی رایگان دارد و در پایان گزارش PDF همه‌ی کارها را تحویل می‌گیرید.

جمع‌بندی

برای سایتی که مشتری‌اش در ایران است، سرور داخل ایران معمولا بهترین جاست؛ فاصله کم، ارتباط راحت‌تر با سرویس‌های داخلی، و در دسترس ماندن برای بازدیدکننده‌ی داخلی. ولی «داخل ایران بودن» یک انتخاب است و «اشتراکی یا اختصاصی بودن» انتخاب دیگری. با همان پول ماهانه‌ی یک هاست ایرانی، می‌شود یک سرور کامل داخلی داشت. اگر می‌خواهید بدانید سایت شما الان کجاست، اول یک تست سرعت رایگان بگیرید، و اگر وقتش رسیده، سفارش پیکربندی سرور را ثبت کنید.