آموزشسایت شما در ChatGPT و هوش مصنوعی

درس ۲ از ۳۴، هوش مصنوعی، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

سایت چطور در جواب ChatGPT می‌آید

جواب کوتاه

یه سایت، وقتی توی جواب ChatGPT یا ابزارهای مشابه میاد که از چهار دروازه رد بشه. یک، پیدا بشه: ربات جست‌وجوی اون ابزار، یا موتورهای جست‌وجویی که باهاشون کار می‌کنه، باید بتونن به سایت برسن و اون رو توی فهرستشون داشته باشن؛ مثلا طبق سند رسمی OpenAI، سایتی که جلوی ربات جست‌وجوی ChatGPT رو ببنده، توی جواب‌های جست‌وجوی ChatGPT نشون داده نمی‌شه. دو، خوانا باشه: محتوای مهم، به شکل متن، روی صفحه باشه. سه، جواب سوال باشه: صفحه‌ای که واقعا، روشن و کامل، به همون سوالی که آدم‌ها می‌پرسن، جواب می‌ده. چهار، قابل اعتماد باشه: اطلاعات درست، به‌روز، و از یه منبع واقعی. مثل کتابداری که با بیرون کشیدن کتاب‌ها از قفسه جواب می‌ده: کتاب شما، باید توی قفسه باشه، صفحه‌هاش خونا باشن، جواب واقعا توش باشه، و ارزش نقل کردن داشته باشه. راهنمای رسمی گوگل، برای قابلیت‌های هوش مصنوعی جست‌وجوی خودش، می‌گه شرط اضافه‌ای نیست؛ صفحه باید فهرست شده باشه و بتونه با یه تیکه متن، توی جست‌وجو بیاد؛ و همون اصول سئو، کافیه. و هیچ‌کس، تضمین نمی‌ده؛ ولی هر دروازه که بسته باشه، شانس، تقریبا صفره.

یه کتابدار، و قفسه‌ها

درس قبل گفت ابزارهای هوش مصنوعی، مثل یه پادو، برای کاربر می‌گردن. این درس، می‌گه چطوری سایت شما، توی جوابی که میارن، جا بگیره. یه کتابدار رو تصور کنید که هر کس سوالی داره، می‌ره سراغ قفسه‌ها، چند کتاب بیرون میاره، یه نگاه میندازه، و یه جواب کوتاه می‌ده، با اسم کتاب‌هایی که ازشون نقل کرده.

برای اینکه کتاب شما، یکی از اون کتاب‌ها باشه، چهار چیز لازمه: باید توی قفسه باشه؛ صفحه‌هاش، خونا باشن؛ جواب اون سوال، واقعا، توش باشه؛ و ارزش نقل کردن داشته باشه. ChatGPT و ابزارهای مشابه، تقریبا، همین کتابدارن.

چهار دروازه

پس یه سایت، برای اومدن توی جواب این ابزارها، باید از چهار دروازه رد بشه. دروازه‌ی یک: پیدا بشه. دروازه‌ی دو: خوانا باشه. دروازه‌ی سه: واقعا، جواب سوال باشه. دروازه‌ی چهار: قابل اعتماد باشه.

این دروازه‌ها، پشت سر همن: اگه سایت، پیدا نشه، خوانا بودنش، فرقی نمی‌کنه؛ و اگه خوانا نباشه، جواب داشتنش، دیده نمی‌شه. برای همین، بهتره از دروازه‌ی اول شروع کنید، و یکی‌یکی، جلو برید.

دو راه اومدن توی جواب

همون‌طور که درس قبل گفت، این ابزارها، دو راه اصلی برای جواب دادن دارن: از حافظه‌ی مدل، که موقع آموزش ساخته شده؛ یا با گشتن توی وب، همون لحظه. این درس، بیشتر، درباره‌ی راه دومه؛ چون فقط اونجاست که سایت شما، معمولا، با اسم و لینک، توی جواب میاد.

سند رسمی جست‌وجوی ChatGPT، می‌گه جواب‌هایی که از جست‌وجو استفاده می‌کنن، ممکنه منبع داشته باشن، که با زدن روشون، باز می‌شن. یعنی همون چیزی که برای صاحب سایت، بیشترین ارزش رو داره: یه لینک، از دل جواب، به سایت شما. درس چهارم، فرق این دو راه رو، کامل، می‌گه.

دروازه‌ی ۱: پیدا بشه

اولین دروازه، اینه که ابزار، اصلا، سایت شما رو پیدا کنه. یعنی رباتش، یا موتورهای جست‌وجویی که باهاشون کار می‌کنه، به سایت رسیده باشن، و اون رو توی فهرستشون داشته باشن؛ مثل اینکه کتاب، توی فهرست کتابخونه، ثبت شده باشه.

اگه سایت، توی هیچ فهرستی نباشه، کتابدار، اصلا نمی‌دونه چنین کتابی هست. و این، رایج‌ترین دلیل نیومدن سایت‌ها توی جواب‌هاست؛ قبل از اینکه به کیفیت محتوا برسیم.

ربات جست‌وجوی خود ابزار

سند رسمی OpenAI، درباره‌ی ربات جست‌وجوش، یعنی OAI-SearchBot، می‌گه این ربات، برای نشون دادن سایت‌ها توی نتیجه‌های جست‌وجوی ChatGPT استفاده می‌شه. و صریحا می‌گه سایت‌هایی که جلوی این ربات رو ببندن، توی جواب‌های جست‌وجوی ChatGPT نشون داده نمی‌شن؛ هر چند ممکنه هنوز، به شکل لینک مسیریابی بیان.

و همون سند، برای اینکه سایت توی نتیجه‌ها بیاد، اجازه دادن به این ربات توی فایل robots.txt، و اجازه دادن به درخواست‌هاش رو، توصیه می‌کنه. Anthropic هم، یه ربات جست‌وجوی جدا داره، و می‌گه بستنش، ممکنه دیده شدن سایت رو، کم کنه.

موتورهای جست‌وجوی دیگه

یه نکته‌ی کمتر شناخته‌شده: سند رسمی جست‌وجوی ChatGPT، می‌گه این ابزار، گاهی، با ارائه‌دهنده‌های دیگه‌ی جست‌وجو همکاری می‌کنه، و سوال کاربر رو، بازنویسی‌شده، برای اون‌ها می‌فرسته؛ و برای اطلاعات بیشتر، به سیاست حریم خصوصی Microsoft ارجاع می‌ده.

یعنی بودن توی فهرست موتورهای جست‌وجوی بزرگ، فقط برای جست‌وجوی معمولی مهم نیست؛ می‌تونه یکی از راه‌هایی باشه که ابزارهای هوش مصنوعی، سایت شما رو پیدا می‌کنن. یه سایت که توی موتورهای جست‌وجو خوب فهرست شده، یه قدم جلوتره.

فهرست گوگل

برای قابلیت‌های هوش مصنوعی خود گوگل، مثل خلاصه‌ها بالای نتیجه‌ها، راهنمای رسمی گوگل خیلی روشنه: برای اینکه یه صفحه، به عنوان لینک پشتیبان، توی این قابلیت‌ها نشون داده بشه، باید فهرست شده باشه، و بتونه با یه تیکه متن، توی جست‌وجوی گوگل بیاد؛ و می‌گه هیچ شرط فنی اضافه‌ای نیست.

راهنمای رسمی دیگه‌ی گوگل، جست‌وجو رو سه مرحله می‌دونه: گشتن، یعنی گرفتن صفحه‌ها؛ فهرست کردن، یعنی تحلیل و ذخیره؛ و نشون دادن نتیجه. و می‌گه همه‌ی صفحه‌ها، از هر سه مرحله، رد نمی‌شن. پس اول، مطمئن بشید صفحه‌های مهمتون، فهرست شدن.

با پول، نمی‌شه

همون راهنمای گوگل، یه جمله‌ی صریح داره: گوگل، برای اینکه یه سایت رو بیشتر بگرده یا بالاتر نشون بده، پول قبول نمی‌کنه؛ و اگه کسی خلاف این رو بگه، اشتباه می‌کنه.

این، یه هشدار خوبه: این روزها، خدمت‌هایی پیدا می‌شن که قول می‌دن «سایت شما رو توی جواب ChatGPT می‌برن». پیش از پرداخت، بپرسید دقیقا چی کار می‌کنن. کارهای واقعی، همون چهار دروازه‌ان؛ و هیچ‌کس، کلید مخفی جواب‌های این ابزارها رو، نمی‌فروشه.

تضمین نیست

راهنمای گوگل، یه نکته‌ی صادقانه‌ی دیگه هم داره: حتی اگه یه صفحه، همه‌ی شرط‌ها، بهترین روش‌ها، و سیاست‌ها رو رعایت کنه، تضمینی نیست که گشته، فهرست، یا نشون داده بشه. ابزارهای هوش مصنوعی هم، همین‌طورن؛ هیچ‌کدوم، تضمین نمی‌دن.

پس هدف، تضمین نیست؛ بیشتر کردن شانسه. هر دروازه‌ای که بسته باشه، شانس رو تقریبا صفر می‌کنه؛ و هر دروازه‌ای که باز و تمیز باشه، شانس رو بیشتر می‌کنه. این، یه کار تدریجیه، نه یه کلید یه‌شبه.

دروازه‌ی ۲: خوانا باشه

دومین دروازه، خوانا بودنه. حتی اگه ربات، به صفحه برسه، باید بتونه محتواش رو بخونه. راهنمای رسمی گوگل، یکی از کارهای مهم رو این می‌دونه: محتوای مهم، به شکل متن، در دسترس باشه.

یعنی اگه مهم‌ترین اطلاعات، مثل قیمت یا ساعت کاری، فقط توی یه عکس، یا پشت یه کلیک خاص، یا فقط بعد از اجرای کدهای سنگین، دیده بشه، ممکنه ربات، اصلا نبینه‌ش. درس سوم این مسیر، کامل، درباره‌ی اینه که هوش مصنوعی، صفحه رو چطوری می‌خونه.

دروازه‌ی ۳: واقعا جواب سوال باشه

سومین دروازه، شاید مهم‌ترینش باشه: صفحه‌ی شما، باید واقعا، به سوالی که آدم‌ها می‌پرسن، جواب بده. کتابدار، کتابی رو نقل نمی‌کنه که فقط اسم موضوع رو داره؛ کتابی رو نقل می‌کنه که جواب، روشن، توش نوشته شده.

یعنی اگه کسی می‌پرسه «فلان محصول، برای پوست خشک خوبه؟»، صفحه‌ای که فقط می‌گه «بهترین محصول، با کیفیت عالی»، جواب نیست. صفحه‌ای که روشن می‌گه برای چه پوستی مناسبه، چه موادی داره، و چطوری استفاده بشه، جوابه.

آدم‌ها، چطوری می‌پرسن

راهنمای رسمی گوگل، درباره‌ی حالت هوش مصنوعیش، می‌گه این حالت، مخصوصا برای سوال‌هایی به کار میاد که نیاز به بررسی بیشتر، استدلال، یا مقایسه‌ی پیچیده دارن؛ و آدم‌ها، می‌تونن سوال‌های دقیق و چندلایه‌ای بپرسن که قبلا، چند جست‌وجو لازم داشت.

یعنی آدم‌ها، از این ابزارها، معمولا، سوال‌های کامل‌تری می‌پرسن، تا چند کلمه‌ی کوتاه. برای همین، صفحه‌هایی که به سوال‌های واقعی و کامل، جواب کامل می‌دن، شانس بیشتری دارن. یه راه ساده: سوال‌های واقعی مشتری‌هاتون رو جمع کنید، و براشون، صفحه یا بخش بنویسید.

سوال، به چند تیکه شکسته می‌شه

همون‌طور که درس قبل گفت، این ابزارها، معمولا، سوال کاربر رو، به چند جست‌وجوی کوچیک‌تر می‌شکنن. سند ChatGPT، از بازنویسی سوال به یک یا چند سوال هدفمندتر می‌گه؛ و راهنمای گوگل، از پخش سوال، توی زیرموضوع‌ها و منبع‌های مختلف.

این، یه فرصته: لازم نیست صفحه‌ی شما، جواب کل یه سوال بزرگ باشه؛ کافیه جواب خوب یه تیکه‌ش باشه. مثلا اگه کسی بپرسه «برای یه سفر یه‌هفته‌ای به شمال، چی لازمه و کجا بمونم؟»، صفحه‌ی یه اقامتگاه، می‌تونه جواب تیکه‌ی «کجا بمونم» باشه.

هر صفحه، یه سوال روشن

یه روش ساده برای جواب دادن بهتر، اینه که هر صفحه‌ی مهم، به یه سوال روشن، جواب بده. صفحه‌ای که می‌خواد درباره‌ی همه‌چیز حرف بزنه، معمولا، درباره‌ی هیچ‌چیز، جواب کامل نمی‌ده.

مثلا به جای یه صفحه‌ی بزرگ «خدمات ما» که همه‌چیز رو کوتاه می‌گه، برای هر خدمت مهم، یه صفحه با جواب‌های روشن: چیه، برای کیه، چطوری انجام می‌شه، چقدر طول می‌کشه، و چقدر هزینه داره. این‌ها، همون سوال‌هایی‌ان که آدم‌ها، از ابزارهای هوش مصنوعی می‌پرسن.

کامل، نه فقط کوتاه

یه اشتباه رایج، اینه که فکر کنیم برای هوش مصنوعی، باید خیلی کوتاه نوشت. ولی جواب کامل، با جزئیات واقعی، معمولا، ارزش بیشتری داره؛ چون ابزار، می‌تونه تیکه‌ی لازم رو، از اون برداره. البته کامل، یعنی مفید؛ نه پر از حرف تکراری.

یه آزمون ساده: اگه یه آدم واقعی، با همین سوال، این صفحه رو بخونه، جوابش رو، کامل، پیدا می‌کنه؟ یا باید جای دیگه‌ای هم بره؟ اگه باید جای دیگه بره، احتمالا، ابزار هوش مصنوعی هم، می‌ره جای دیگه.

دروازه‌ی ۴: قابل اعتماد باشه

چهارمین دروازه، اعتماده. کتابدار، از کتابی نقل می‌کنه که بهش اعتماد داره. راهنمای رسمی گوگل، توی همون صفحه‌ی قابلیت‌های هوش مصنوعی، یکی از بهترین روش‌ها رو، ساختن محتوای به‌دردبخور، قابل اعتماد، و برای آدم‌ها می‌دونه.

اعتماد، از چند چیز ساخته می‌شه: اطلاعات درست؛ نشون دادن اینکه کی پشت سایته؛ تجربه‌ی واقعی؛ و هماهنگی بین چیزهایی که می‌گید، و چیزهایی که بقیه، درباره‌ی شما می‌گن. بخش‌های بعدی، این‌ها رو، کوتاه، باز می‌کنن.

برای آدم‌ها، نه برای ماشین

راهنمای رسمی گوگل درباره‌ی محتوای به‌دردبخور، می‌گه محتوا باید اول، برای آدم‌ها ساخته بشه، نه برای جلب نظر موتورهای جست‌وجو. یه سوال ساده‌ای که خودش پیشنهاد می‌کنه: آیا مخاطب‌هایی دارید که اگه مستقیم به شما مراجعه کنن، این محتوا براشون مفیده؟

این اصل، برای ابزارهای هوش مصنوعی هم، درسته. محتوایی که فقط برای «گول زدن» ماشین نوشته شده، معمولا، برای آدم‌ها، بی‌ارزشه؛ و ابزارهایی که دنبال جواب خوبن، معمولا، چنین محتوایی رو، کمتر انتخاب می‌کنن.

کی، چطور، چرا

همون راهنما، سه سوال رو برای سنجیدن محتوا پیشنهاد می‌کنه. کی: آیا روشنه کی این محتوا رو ساخته؟ مثلا اسم نویسنده، یا اطلاعات درباره‌ی کسب‌وکار. چطور: آیا روشنه این محتوا، چطوری ساخته شده؟ مثلا بر اساس تجربه‌ی واقعی، آزمایش، یا منبع.

و چرا: آیا این محتوا، برای کمک به آدم‌ها ساخته شده، یا اصلش، برای گرفتن بازدید از موتورهای جست‌وجوئه؟ جواب صادقانه‌ی این سه سوال، برای هر صفحه، یه چک‌لیست ساده و قوی برای اعتماده.

به‌روز باشه

سند رسمی جست‌وجوی ChatGPT، به کاربرها هشدار می‌ده که نتیجه‌ها و منبع‌ها، می‌تونن ناقص، کهنه، یا اشتباه باشن؛ و پیشنهاد می‌کنه کاربر، تاریخ انتشار یا به‌روزرسانی منبع رو ببینه. یعنی خود ابزار، می‌دونه که اطلاعات کهنه، مشکله.

برای صاحب سایت، یعنی اطلاعات مهم، مثل قیمت، ساعت کاری، و محصول‌های موجود، باید به‌روز باشن؛ و اگه یه صفحه، تاریخ داره، تاریخش درست باشه. صفحه‌ای که قیمت پارسال رو نشون می‌ده، هم آدم‌ها رو ناامید می‌کنه، هم اعتماد ابزارها رو کم می‌کنه.

همه‌جا یکی باشه

ابزارهای هوش مصنوعی، معمولا، چند منبع رو با هم می‌بینن. اگه نشونی شما، توی سایتتون یه چیز، توی صفحه‌ی شبکه‌ی اجتماعی‌تون یه چیز دیگه، و توی نقشه، یه چیز سوم باشه، ابزار، گیج می‌شه؛ و شاید اطلاعات اشتباه رو، توی جوابش بیاره.

راهنمای رسمی گوگل، یکی از کارهای پیشنهادی رو، به‌روز نگه داشتن اطلاعات نمایه‌ی کسب‌وکار و فروشگاه می‌دونه؛ و یکی دیگه رو، اینکه داده‌های ساختاریافته، با متن قابل دیدن صفحه، جور باشن. یعنی همه‌جا، یه حقیقت.

سوال‌های «نزدیک من»

سند رسمی جست‌وجوی ChatGPT، می‌گه این ابزار، می‌تونه از اطلاعات مکان، برای پیدا کردن نتیجه‌های محلی، مثل رستوران‌ها، استفاده کنه؛ و به طور پیش‌فرض، از یه مکان تقریبی، بر اساس اینترنت کاربر، استفاده می‌کنه.

برای کسب‌وکارهای محلی، مثل یه رستوران، یه آرایشگاه، یا یه تعمیرگاه، این خیلی مهمه. نشونی، شهر، محله، و ساعت کاری، باید روشن، به شکل متن، روی سایت باشن؛ و همه‌جا، یکی. مسیر «سئو محلی» کتابخونه، این بخش رو، عمیق‌تر باز می‌کنه.

منبع، چه شکلیه

وقتی سایت شما، توی یه جواب میاد، معمولا، به شکل یه منبع یا ارجاع، کنار یا زیر بخشی از جواب، نشون داده می‌شه. سند ChatGPT، می‌گه با زدن روی منبع، صفحه‌ش باز می‌شه، و روی کامپیوتر، می‌شه با نگه داشتن نشانگر روش، پیش‌نمایشش رو دید.

یعنی اسم و عنوان صفحه‌ی شما، اولین چیزیه که کاربر، از سایت شما می‌بینه. یه عنوان روشن، که بگه این صفحه، درباره‌ی چیه، احتمال اینکه کاربر روش بزنه رو، بیشتر می‌کنه.

گاهی، منبع اشتباه میاد

همون سند، صادقانه، می‌گه نتیجه‌های جست‌وجو و منبع‌ها، می‌تونن ناقص، کهنه، یا اشتباه باشن؛ و پیشنهاد می‌کنه کاربر، منبع رو باز کنه و ببینه واقعا، جواب رو تایید می‌کنه یا نه. یعنی گاهی، ابزار، یه چیزی رو به سایت شما نسبت می‌ده که شما نگفتید.

اگه دیدید یه ابزار، درباره‌ی کسب‌وکار شما، اطلاعات اشتباه می‌ده، بهترین کار، اینه که اطلاعات درست رو، روشن، به‌روز، و همه‌جا یکی، روی سایت و صفحه‌های رسمی‌تون، بذارید. اینطوری، دفعه‌ی بعد، ابزار، منبع درست‌تری برای خوندن داره.

از کجا بفهمیم

راهنمای رسمی گوگل، می‌گه بازدیدهایی که از قابلیت‌های هوش مصنوعی جست‌وجوی گوگل میان، توی ابزار رسمی گوگل برای صاحب‌های سایت، توی گزارش عملکرد، کنار بقیه‌ی بازدیدهای جست‌وجو، حساب می‌شن. و همون راهنما، از قول خود گوگل، می‌گه کلیک‌هایی که از صفحه‌های دارای خلاصه‌ی هوش مصنوعی میان، کیفیت بالاتری دارن، یعنی کاربرها، بیشتر توی سایت می‌مونن.

برای ابزارهای دیگه، یه راه ساده، دیدن اینه که بازدیدکننده‌ها، از کجا به سایت اومدن؛ ابزارهای آمار سایت، معمولا، این رو نشون می‌دن. مسیر «گوگل آنالیتیکس» کتابخونه، این رو، با جزئیات، یاد می‌ده.

گزارش سرور

یه راه دیگه، دیدن گزارش‌های سرور سایته. هر ربات، توی درخواستش، اسم خودش رو می‌گه؛ مثل همون اسم‌هایی که سند OpenAI و Anthropic، فهرست کردن. با دیدن این گزارش‌ها، می‌شه فهمید ربات جست‌وجوی کدوم ابزار، به سایت سر زده، و به کدوم صفحه‌ها.

و یه نکته‌ی امنیتی: بعضی‌ها، خودشون رو به اسم این ربات‌ها جا می‌زنن. سند OpenAI، برای هر رباتش، یه فهرست رسمی از نشونی‌های اینترنتی، منتشر کرده؛ تا صاحب‌های سایت، بتونن مطمئن بشن یه درخواست، واقعا، از همون ربات اومده.

چی کار نکنیم

راهنمای رسمی گوگل، می‌گه برای اومدن توی قابلیت‌های هوش مصنوعی، لازم نیست فایل‌های تازه‌ی مخصوص ماشین، فایل متنی هوش مصنوعی، یا نشونه‌گذاری خاصی بسازید؛ و هیچ داده‌ی ساختاریافته‌ی ویژه‌ای هم لازم نیست. پس پیش از خرج کردن روی ترفندهای تازه، کارهای پایه رو، درست کنید.

و هیچ‌وقت، متن پنهان، یا دستورهای مخفی برای ابزارها، توی صفحه نذارید؛ همون‌طور که درس قبل گفت، این، تزریق دستوره، و می‌تونه اعتماد به سایت شما رو، کامل، از بین ببره.

سایت‌های کوچیک هم، شانس دارن

یه نکته‌ی امیدوارکننده: راهنمای رسمی گوگل، می‌گه قابلیت‌های هوش مصنوعیش، فرصت‌های تازه‌ای برای نوع‌های بیشتری از سایت‌ها، برای دیده شدن، می‌سازن؛ و از قول خودش می‌گه با این قابلیت‌ها، آدم‌ها، به سایت‌های متنوع‌تری، سر زدن.

چون این ابزارها، سوال رو به تیکه‌های کوچیک‌تر می‌شکنن، یه سایت کوچیک، که جواب خیلی خوب یه تیکه‌ی خاص رو داره، می‌تونه، کنار سایت‌های بزرگ، دیده بشه. تخصص و جواب دقیق، اینجا، از بزرگ بودن، مهم‌تره.

برای صاحب‌های کسب‌وکار

برای یه صاحب کسب‌وکار، یه چک‌لیست چهارقدمی، کافیه. یک: سایت، توی موتورهای جست‌وجو فهرست شده، و ربات جست‌وجوی ابزارهای هوش مصنوعی، بسته نیست؟ دو: اطلاعات مهم، به شکل متن، روی صفحه‌ان؟

سه: برای ده سوال پرتکرار مشتری‌هاتون، یه جواب روشن، روی سایت هست؟ چهار: نشونی، تلفن، ساعت کاری، و قیمت‌ها، همه‌جا، یکی و به‌روزن؟ همین چهار قدم، بیشتر از هر ترفندی، شانس اومدن توی جواب‌ها رو، بیشتر می‌کنه.

برای هر سنی

برای کاربرهای هر سنی، این درس، یه پیام دیگه هم داره: وقتی یه ابزار هوش مصنوعی، یه جواب با منبع می‌ده، منبع رو باز کنید و ببینید واقعا، همون رو می‌گه؟ همون‌طور که سند خود ابزار، پیشنهاد می‌کنه.

این عادت، برای نوجوون‌ها، که برای درس از این ابزارها استفاده می‌کنن، و برای بزرگ‌ترها، که برای تصمیم‌های مهم، مثل خرید یا سلامت، ازشون می‌پرسن، به یه اندازه، مهمه. کتابدار، هم اشتباه می‌کنه؛ کتاب رو، خودتون هم ببینید.

چند واژه

Index، یعنی فهرست موتور جست‌وجو. Crawling، یعنی گشتن و گرفتن صفحه‌ها. Indexing، یعنی تحلیل و ذخیره‌ی صفحه‌ها. Snippet، یعنی تیکه متنی که زیر نتیجه نشون داده می‌شه. Citation، یعنی منبع یا ارجاع.

Internal Link، یعنی لینک داخلی سایت. People-first Content، یعنی محتوای اول برای آدم‌ها. Structured Data، یعنی داده‌ی ساختاریافته. Search Console، ابزار رسمی گوگل برای صاحب‌های سایت. Referral، یعنی بازدیدی که از یه سایت دیگه میاد.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «سایت چطوری توی جواب ChatGPT میاد»:

از چهار دروازه رد بشه: پیدا بشه، یعنی ربات جست‌وجوی ابزار و موتورهای جست‌وجو بتونن بهش برسن و فهرستش کنن؛ خوانا باشه، یعنی محتوای مهم، متن باشه و با لینک داخلی پیدا بشه؛ واقعا جواب سوال باشه، چون ابزارها سوال رو به چند تیکه می‌شکنن و صفحه‌ای که جواب روشن یه تیکه رو داره، شانس داره؛ و قابل اعتماد باشه: برای آدم‌ها، درست، به‌روز، و همه‌جا یکی. مثل کتابداری که از قفسه نقل می‌کنه. نه پول، نه فایل خاص، نه تضمین؛ فقط کار درست، قدم به قدم.

چند باور رایج

  • «با پول، می‌شه توی جواب ChatGPT رفت.» چهار دروازه؛ نه کلید فروشی.
  • «یه فایل خاص هوش مصنوعی لازمه.» گوگل می‌گه لازم نیست.
  • «ربات‌ها رو ببندم، امن‌تره و فرقی نداره.» ربات جست‌وجو رو ببندید، نمیاید.
  • «برای هوش مصنوعی، باید خیلی کوتاه نوشت.» کامل و مفید.
  • «فقط سایت‌های بزرگ میان.» جواب دقیق یه تیکه، از بزرگی مهم‌تره.

یه مثال

یه آموزشگاه کوچیک زبان، می‌خواست بدونه چرا وقتی آدم‌ها از ابزارهای هوش مصنوعی، آموزشگاه‌های شهرشون رو می‌پرسن، اسمش نمیاد. چهار دروازه رو بررسی کرد. دروازه‌ی یک: سایت، توی موتورهای جست‌وجو بود، ولی یه تنظیم میزبانی، ربات‌های هوش مصنوعی رو، بسته بود.

دروازه‌ی دو: برنامه‌ی کلاس‌ها و قیمت‌ها، فقط توی یه فایل عکس بود. دروازه‌ی سه: هیچ صفحه‌ای، به سوال‌های رایج، مثل «کلاس آنلاین هم دارید؟» یا «برای بچه‌ها از چند سالگی؟»، جواب نمی‌داد. هر سه رو درست کرد: تنظیم میزبانی، متن برنامه و قیمت، و یه صفحه برای سوال‌های رایج. چند هفته بعد، اسمش، کنار دو آموزشگاه بزرگ‌تر، توی جواب‌ها میومد.

تمرین امروز

امروز، چهار دروازه رو، برای سایت خودتون، بررسی کنید.

  1. توی یه موتور جست‌وجو، بنویسید site: و بعد نشونی سایتتون، و ببینید چند صفحه فهرست شده.
  2. فایل robots.txt سایتتون رو باز کنید و ببینید اسم ربات‌های هوش مصنوعی، بسته شدن یا نه.
  3. مهم‌ترین صفحه‌تون رو باز کنید و ببینید اطلاعات اصلی، متن‌ان یا عکس.
  4. ده سوال پرتکرار مشتری‌هاتون رو بنویسید و ببینید کدوم، روی سایت جواب داره.
  5. نشونی، تلفن و ساعت کاری‌تون رو، توی سایت و صفحه‌های رسمی دیگه‌تون، کنار هم بذارید و ببینید یکی‌ان یا نه.

درس بعدی، می‌گه هوش مصنوعی، صفحه رو چطوری می‌خونه.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • چهار دروازه: پیدا، خوانا، جواب سوال، قابل اعتماد.
  • مثل کتابدار: کتاب باید توی قفسه و خوانا باشه.
  • بستن ربات جست‌وجو، یعنی نبودن توی جواب جست‌وجو.
  • گوگل: شرط اضافه نیست؛ فهرست‌شده و با تیکه متن.
  • تضمین نیست؛ ولی دروازه‌ی بسته، شانس رو صفر می‌کنه.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد