آموزشآموزش زبان انگلیسی از صفر تا صد

درس ۱۸ از ۲۶۷، زبان‌های خارجی، حدود ۳۰ دقیقه خواندن

صداهای کشیده در انگلیسی: see، car، saw، too و bird

جواب کوتاه

انگلیسی پنج صدادار کشیده داره که توی IPA با ː نشون داده می‌شن: iː توی see (مثل «ای» توی «سیب»)، ɑː توی car (یه «آ» باز و کشیده)، ɔː توی saw (بین «آ» و o توی «گل»، با لب گرد و کشیده)، uː توی too (مثل «او» توی «دور») و ɜː توی bird (یه صدای شل وسط دهن که فارسی نداره). کشیده بودن فقط طول نیست؛ دهن هم شکل دیگه‌ای داره. برای همین ship (کشتی) با sheep (گوسفند) و full (پر) با fool (نادون) فرق دارن.

صدای کوتاه و صدای کشیده

توی درس قبل صداهای کوتاه رو دیدید. حالا نوبت پنج صدای کشیده‌ست؛ همون‌هایی که توی IPA یه ː کنارشون دارن. صدای کشیده یعنی صدایی که بیشتر طول می‌کشه؛ ولی همه‌ی ماجرا این نیست.

هر صدای کشیده، یه صدای کوتاه نزدیک به خودش داره: iː کنار ɪ، uː کنار ʊ، ɑː کنار ʌ، ɔː کنار ɒ، و ɜː کنار شوا. فرق هر جفت دو تاست: کشیده درازتره، و دهن موقع گفتنش سفت‌تر و دقیق‌تره. مثلا توی iː لب‌ها بیشتر کشیده می‌شن و زبون بالاتر میاد تا ɪ.

خبر خوب اینه که فارسی هم صدای کشیده داره: «ای»، «آ» و «او» بلند. سه تا از پنج صدای کشیده‌ی انگلیسی، خیلی نزدیک به همین‌هان. خبر بد اینه که ɜː اصلا توی فارسی نیست، و ما معمولا جای صداهای کوتاه هم همین کشیده‌های فارسی رو می‌گیم؛ و اینجاست که ship و sheep یکی می‌شن.

کش لاستیکی

یه کش لاستیکی رو تصور کنید. وقتی شله، کوتاه و نرمه؛ این صدای کوتاهه. وقتی می‌کشیدش، دراز می‌شه، ولی سفت هم می‌شه؛ این صدای کشیده‌ست. یعنی نمی‌شه یه صدای کوتاه رو فقط بیشتر نگه داشت و صدای کشیده ساخت؛ باید دهن رو هم سفت کرد.

امتحانش کنید: sit رو بگید و ɪ رو عمدا خیلی نگه دارید. چیزی که می‌شنوید، seat نیست؛ یه sit کشیده و عجیبه. حالا لبخند بزنید، زبون رو کمی بالاتر بیارید و همون رو بگید: seat. فرق رو حس کردید؟

زبان‌شناس‌ها به صدای سفت می‌گن «tense» و به صدای شل «lax». لازم نیست این اسم‌ها رو حفظ کنید؛ همین کش لاستیکی کافیه.

پنج صدا روی نقشه‌ی دهن

اگه این پنج صدا رو روی همون نقشه‌ی دهن درس قبل بذاریم، می‌بینیم که چهار تاشون گوشه‌های نقشه‌ان: iː بالا و جلو (زبون نزدیک سقف، جلوی دهن)، uː بالا و عقب، ɑː پایین و عقب، و ɔː وسط و عقب. پنجمی، ɜː، درست وسط نقشه‌ست.

همین وسط بودن، ɜː رو برای فارسی‌زبان‌ها سخت می‌کنه. فارسی هیچ صدایی وسط دهن نداره؛ همه‌ی صداهای ما یا جلوان یا عقب. پس ɜː رو باید از اول بسازید، نه با شبیه کردن به یه صدای فارسی.

از کشیده‌های فارسی به کشیده‌های انگلیسی

فارسی سه صدادار بلند داره: «آ»، «ای» و «او». بیاید ببینیم هر کدوم توی انگلیسی به کجا می‌رسن. «ای» فارسی تقریبا همون iː هست؛ فقط لبخند پهن‌تر. «او» فارسی تقریبا همون uː؛ فقط لب‌ها غنچه‌تر. «آ» فارسی بین ɑː و ɔː قرار می‌گیره: برای ɑː دهن رو بازتر و لب‌ها رو شل‌تر کنید، برای ɔː لب‌ها رو گرد کنید و جلو بیارید.

پس سه تا از پنج تا رو تقریبا بلدید، و یکی (ɔː) با یه کم گرد کردن لب درست می‌شه. فقط ɜː می‌مونه که باید از صفر بسازیدش. این یعنی صداهای کشیده، از صداهای کوتاه برای ما راحت‌ترن؛ و بیشتر سختیشون توی جدا نگه داشتنشون از کوتاه‌هاست، نه توی گفتن خودشون.

یه نکته‌ی دیگه: فارسی‌زبان‌ها گاهی صداهای بلند فارسی رو جای کوتاه‌های انگلیسی می‌گن، و همین باعث می‌شه sit مثل seat شنیده بشه. پس قانون دوطرفه‌ست: کشیده‌ها رو بکشید، کوتاه‌ها رو کوتاه نگه دارید.

iː توی see

این صدا همون «ای» فارسیه، مثل «ای» توی «سیب»؛ فقط لب‌ها رو بیشتر بکشید، انگار لبخند می‌زنید. توی see، tree، green، eat، sea، me و key می‌شنوید.

املاهاش زیادن: ee (see، tree، meet)، ea (sea، eat، teach)، e تنها آخر کلمه‌های کوتاه (me، he، she، we)، ie (field، piece، believe)، ei بعد از c (receive)، ey (key)، و i توی چند کلمه‌ی فرانسوی‌الاصل (police، machine، pizza). حتی eo توی people.

تله‌ی بزرگش ea هست، چون همیشه iː نیست: توی head و bread صدای e کوتاه داره، و توی great و break صدای eɪ. پس هر کلمه‌ی ea دار تازه رو یه بار توی دیکشنری ببینید.

ɑː توی car

این صدا یه «آ» باز و کشیده‌ست؛ دهن رو باز کنید، مثل وقتی دکتر می‌گه «آ کن». لب‌ها گرد نیستن و زبون پایین و عقب. «آ» فارسی معمولا کمی گردتره؛ پس برای ɑː لب‌ها رو شل‌تر بذارید.

املای اصلیش ar هست: car، park، star، hard، garden. توی بریتانیایی، r اینجا گفته نمی‌شه؛ car یعنی «کا» با «آ»ی کشیده. املاهای دیگه: a توی father و (بریتانیایی) bath، class، ask؛ al توی calm، palm و half، که l خونده نمی‌شه؛ و ear توی heart.

اگه انگلیسی امریکایی یاد می‌گیرید، یادتون باشه که امریکایی‌ها bath و class رو با æ می‌گن، و car رو با r: /kɑːr/.

ɔː توی saw

این صدا بین «آ» و صدای اول «اردک» فارسیه، با لب‌های گرد که کمی جلو اومدن، و کشیده. توی saw، law، draw، for، more، talk و door می‌شنوید.

این صدا رکورددار تعداد املاست: aw (saw، law)، au (August، daughter، caught)، or (for، short، horse)، ore (more، before)، our (four، your)، al (talk، walk، all، ball)، ought (bought، thought)، oor (door، floor)، و ar بعد از w (war، warm). توی talk و walk هم l خونده نمی‌شه.

ought یکی از عجیب‌ترین املاهاست: bought و thought و brought، هر کدوم با چهار حرف ough، فقط یه صدای ɔː دارن. gh هم خونده نمی‌شه، که توی درس حرف‌های بی‌صدا دیدید.

uː توی too

این صدا همون «او» فارسیه، مثل «او» توی «دور»؛ فقط لب‌ها رو بیشتر غنچه کنید، انگار می‌خواید بوس کنید. توی too، food، moon، school، blue و two می‌شنوید.

املاهاش: oo (food، moon، school)، u و e جادویی (rule، June، flute)، ue (blue، true)، ew (new، flew)، o توی چند کلمه‌ی خیلی پرکاربرد (do، who، move، lose، two)، ou (you، soup، group)، و ui (fruit، juice).

یه نکته‌ی بریتانیایی و امریکایی: بعد از n و t و d، بریتانیایی معمولا یه «ی» قبل از uː می‌گه و امریکایی نه. new بریتانیایی /njuː/ هست، «نیو»، و امریکایی /nuː/، «نو». tube و duty هم همین‌طور.

ɜː توی bird

این تنها صدای کشیده‌ایه که فارسی هیچ نزدیکی براش نداره. فارسی‌زبان‌ها معمولا bird رو «برد» می‌گن، با صدای اول «اسم» کوتاه، یا «بورد». ولی ɜː یه صدای کشیده و شله که از وسط دهن میاد: لب‌ها نه گرد نه کشیده، زبون نه جلو نه عقب، فک نیمه‌باز.

یه راه برای پیدا کردنش: وقتی دارید فکر می‌کنید و می‌گید «اممم»، دهنتون رو کمی باز کنید و همون صدا رو بی بستن لب بیرون بدید. اون صدای وسطی، نزدیک به ɜː هست.

املای این صدا تقریبا همیشه یه r داره: ir (bird، first، girl)، er (her، term، person)، ur (turn، nurse، Thursday)، ear (learn، earth، early)، و or بعد از w (word، work، world، worse). امریکایی‌ها r رو هم می‌گن و علامتش رو ɝ می‌نویسن.

r بعد از صدادار

دیدید که خیلی از صداهای کشیده با یه r نوشته می‌شن: car، for، more، bird، her. توی بریتانیایی استاندارد، این r گفته نمی‌شه؛ کارش فقط اینه که صدادار قبلش رو کشیده کنه. توی امریکایی، r همیشه گفته می‌شه.

کلمهبریتانیاییامریکایی
car/kɑː//kɑːr/
more/mɔː//mɔːr/
bird/bɜːd//bɝːd/
water/ˈwɔːtə//ˈwɑːtər/

اگه بریتانیایی یاد می‌گیرید، یه استثنا هست: اگه کلمه‌ی بعدی با صدادار شروع بشه، r گفته می‌شه و دو کلمه رو به هم وصل می‌کنه. far تنها «فا» هست، ولی far away می‌شه «فاراوی». به این می‌گن r وصل‌کننده (Linking r).

کدوم بهتره؟ هیچ‌کدوم. ولی یکی رو انتخاب کنید؛ نصف کلمه‌ها با r و نصفش بی r، عجیب شنیده می‌شه.

جفت‌های کوتاه و کشیده

این هشت جفت، هر کدوم یه کوتاه و یه کشیده‌ان. سمت چپ هر کارت کوتاه، سمت راست کشیده. هر دو رو بلند بگید و کش رو حس کنید:

  • shipsheepɪ / iː
  • liveleaveɪ / iː
  • fullfoolʊ / uː
  • pullpoolʊ / uː
  • cotcaughtɒ / ɔː
  • notnoughtɒ / ɔː
  • cutcartʌ / ɑː
  • hutheartʌ / ɑː

live (زندگی کردن) و leave (رفتن)، full (پر) و fool (نادون)، cut (بریدن) و cart (گاری)، hut (کلبه) و heart (قلب). هر جفت دو کلمه‌ی کاملا جداست؛ و اگه کشیدن رو جا بندازید، یکی جای اون یکی شنیده می‌شه.

کشیده‌ها توی جمله

این جمله رو بخونید: We need more food for the birds. توی همین یه جمله، هر پنج صدای کشیده هست: iː توی we و need، ɔː توی more و for، uː توی food، و ɜː توی birds. (ɑː نیست؛ ولی اگه بگید We need more food for the cars، اون هم میاد.)

وقتی این جمله رو می‌گید، به دهنتون دقت کنید: لبخند برای need، گرد برای more، بوس برای food، شل برای birds. انگار دهنتون داره یه رقص کوچیک می‌کنه. انگلیسی‌زبان‌ها این رقص رو بی فکر انجام می‌دن؛ ما باید اولش با فکر انجامش بدیم، تا کم‌کم خودکار بشه.

کلمه‌های پرکاربرد با صدای کشیده

این‌ها از پرکاربردترین کلمه‌های انگلیسی‌ان که صدای کشیده دارن؛ هر روز می‌شنویدشون و می‌گیدشون:

با iː: see، need، people، read، free، three. با ɑː: are، car، start، after (بریتانیایی)، class (بریتانیایی). با ɔː: more، call، water، before، small، four. با uː: you، do، who، school، two، new. با ɜː: work، first، her، world، learn، turn.

اگه همین سی کلمه رو با صدای کشیده‌ی درست بگید، یه بخش بزرگ از حرف زدن روزانه‌تون درست شنیده می‌شه. یه پیشنهاد: هر روز پنج تاشون رو توی یه جمله‌ی کوتاه بگید.

کشیده‌هایی که توی جمله کوتاه می‌شن

یه چیز مهم که شاید گیجتون کنه: بعضی کلمه‌های کوچیک، وقتی تنها گفته می‌شن، صدای کشیده دارن، ولی توی جمله‌ی تند، صداشون شل و کوتاه می‌شه. مثلا you تنها /juː/ هست، ولی توی Thank you گاهی /jə/ شنیده می‌شه. for تنها /fɔː/ هست، ولی توی for you بیشتر /fə/. و her توی Tell her گاهی فقط /ə/ هست.

به این‌ها می‌گن شکل ضعیف (Weak form). لازم نیست الان یادشون بگیرید؛ درس شوا کامل می‌گه. فقط اگه شنیدید یه انگلیسی‌زبان for رو خیلی کوتاه گفت، بدونید اشتباه نشنیدید؛ وقتی کلمه رو تنها یا با تاکید می‌گید، کشیده‌ش کنید.

جفت‌هایی که حواس می‌خوان

چند تا جفت هستن که اگه کشیده رو کوتاه بگید، یه کلمه‌ی بی‌ادبانه یا زشت درمیاد. معروف‌ترینشون sheet (ملافه، برگه) و beach (ساحل) هستن. این دو تا رو همیشه با iː کشیده و لبخند بگید.

لازم نیست از این بترسید؛ انگلیسی‌زبان‌ها معمولا از جمله می‌فهمن منظورتون چیه. ولی یه دلیل خوب دیگه‌ست که iː رو جدی بگیرید. هر وقت sheet، beach، peace یا piece رو گفتید، یادتون باشه: لبخند و کشیده.

کمی کوتاه‌تر، قبل از t و p و k

یه جزئیات جالب که گوش انگلیسی‌زبان‌ها بهش حساسه: صدای کشیده قبل از بی‌صداهای بی‌واک، یعنی t، p، k، s و f، کمی کوتاه‌تر گفته می‌شه. seat کوتاه‌تر از seed، و loose کوتاه‌تر از lose.

این برای شما دو تا معنی داره. اول، اگه seat رو کمی کوتاه‌تر از seed گفتید، درست گفتید. دوم، انگلیسی‌زبان‌ها گاهی از روی همین طول صدادار می‌فهمن که بی‌صدای آخر t بوده یا d؛ مخصوصا وقتی بی‌صدای آخر رو آروم می‌گن. پس اگه seed رو با صدادار کوتاه بگید، ممکنه seat شنیده بشه.

ولی یادتون باشه: حتی کوتاه‌ترین iː هم از ɪ درازتره و سفت‌تره. seat هیچ‌وقت sit نمی‌شه.

هر صدای کشیده با چه حرف‌هایی نوشته می‌شه

این دفتر املای پنج صدای کشیده‌ست. املای اول هر ردیف رایج‌تره:

  • iːee، ea، e، ie، ey، isee، sea، me، field، key، police
  • ɑːar، a، al، earcar، father، calm، heart
  • ɔːaw، au، or، ore، our، al، ought، oorsaw، August، for، more، four، talk، bought، door
  • uːoo، u-e، ue، ew، o، ou، uifood، rule، blue، new، do، soup، fruit
  • ɜːir، er، ur، ear، worbird، her، turn، learn، work

اگه این جدول رو با جدول صداهای کوتاه مقایسه کنید، می‌بینید که صداهای کشیده املاهای خیلی بیشتری دارن. دلیلش تاریخیه؛ بخش بعد.

حدس صدای کشیده از روی املا

با اینکه املای انگلیسی پر از استثناست، سه نشونه هست که بیشتر وقت‌ها خبر از یه صدای کشیده (یا دوتایی) می‌دن. اول، دو صدادار پشت هم: ee، ea، oo، ai، oa، ue. کلمه‌هایی مثل meet، team، food و blue. دوم، صدادار و بعدش r: car، for، her، bird، turn؛ که توی بریتانیایی r گفته نمی‌شه و صدادار کشیده می‌شه. سوم، e جادویی آخر کلمه: rule، theme، June.

این سه نشونه بیشتر وقت‌ها درستن، ولی همیشه نه. هر کدوم استثناهای معروف خودشون رو دارن: head با ea ولی کوتاه، book با oo ولی کوتاه، و there با er ولی صدای دوتایی. پس از این نشونه‌ها برای حدس اول استفاده کنید، و برای مطمئن شدن، دیکشنری.

و یه نشونه‌ی برعکس هم یادتون باشه: یه صدادار تنها و بعدش دو بی‌صدا، مثل hopping و sitting و bigger، تقریبا همیشه کوتاهه. این همون قاعده‌ی دو برابر شدنه که توی درس قواعد املا دیدید.

چرا ee یعنی «ای»

اگه انگلیسی رو با زبان‌های اروپایی دیگه مقایسه کنید، یه چیز عجیب می‌بینید: توی آلمانی یا ایتالیایی، e معمولا صدای e داره و i صدای «ای». ولی توی انگلیسی، ee صدای «ای» داره. چرا؟

حدود ششصد سال پیش، see تقریبا مثل «سه» با e کشیده خونده می‌شد، و moon مثل «مون» با o کشیده؛ یعنی همون صدایی که املاش نشون می‌داد. بعد، طی دویست سیصد سال، همه‌ی صدادارهای کشیده‌ی انگلیسی یه پله توی دهن بالا رفتن: e کشیده شد «ای»، o کشیده شد «او»، و «ای» قدیمی شد «آی». به این می‌گن جابه‌جایی بزرگ صدادارها (Great Vowel Shift).

مشکل اینجا بود که همون موقع، چاپ کتاب توی انگلستان شروع شده بود و املاها داشتن ثابت می‌شدن. صدا جابه‌جا شد، ولی املا موند. نتیجه‌ش همینه که امروز می‌بینید: ee یعنی «ای»، oo یعنی «او»، و i توی time یعنی «آی».

پنج دهن جلوی آینه

هر صدای کشیده یه شکل دهن مشخص داره. جلوی آینه این پنج تا رو پشت هم بگید و شکل دهنتون رو با این فهرست مقایسه کنید:

  • iː لبخند پهن. see، tree.
  • ɑː دهن باز، مثل جلوی دکتر. car، father.
  • ɔː لب‌های گرد که جلو اومدن. saw، more.
  • uː لب‌های غنچه، مثل بوس. too، food.
  • ɜː همه‌چیز شل، بی هیچ حرکتی. bird، her.

بعد ترتیب رو عوض کنید: see، too، see، too؛ از لبخند به بوس و برعکس. این تمرین عضله‌های لب رو برای انگلیسی گرم می‌کنه، چون انگلیسی لب‌ها رو خیلی بیشتر از فارسی حرکت می‌ده.

دیکته‌ی صدا

با یه دیکشنری آنلاین که دکمه‌ی صدا داره، این ده کلمه رو یکی‌یکی گوش بدید و بی نگاه کردن به املا، بگید کدوم صدای کشیده رو دارن: piece، half، daughter، juice، journey، ceiling، warm، group، heard، machine.

بعد املا و IPA رو ببینید. این‌ها رو عمدا از عجیب‌ترین املاها انتخاب کردیم: half با al، daughter با augh، journey با our، heard با ear، و machine با i. اگه از روی صدا درست گفتید، گوشتون داره کار می‌کنه.

تمرین گوش

گفتن صدای کشیده‌ی درست، از شنیدنش شروع می‌شه. یه تمرین ساده: توی دیکشنری آنلاین، صدای ship و sheep رو پشت هم گوش بدید، پنج بار. بعد چشم‌هاتون رو ببندید و از یه نفر بخواید یکیشون رو پخش کنه. همین کار رو با full و fool، cot و caught، و cut و cart بکنید.

یه تمرین دیگه، با فیلم و آهنگ: یه روز فقط دنبال ɜː بگردید (her، work، world، first). از اونجا که فارسی این صدا رو نداره، اولش گوشتون از کنارش رد می‌شه؛ ولی وقتی دنبالش باشید، می‌بینید چقدر زیاد شنیده می‌شه. گوش وقتی بدونه دنبال چیه، خیلی زود پیداش می‌کنه.

یه داستان کوتاه

سارا توی اولین سفرش، توی هتل از پذیرش پرسید کجا می‌تونه «a walk» بکنه، و جواب گرفت که «work» نزدیک اینجا پیدا نمی‌شه. سارا walk رو مثل «ورک» گفته بود؛ صدای ɔː رو با ɜː قاطی کرده بود.

از اون روز سارا یه جفت تمرین ساخت: walk و work، رو به آینه. walk با لب‌های گرد و جلو، work با همه‌چیز شل و وسط. یه هفته بعد، دیگه کسی سر این دو تا گیج نمی‌شد؛ و سارا فهمید که برای هر صدای کشیده، یه شکل دهن کافیه.

چند ماه بعد، سارا به یکی از دوستاش که تازه انگلیسی رو شروع کرده بود، همین تمرین رو یاد داد؛ ولی این بار با پنج دهن، نه دو تا. دوستش اول می‌خندید، چون جلوی آینه لبخند زدن و بوس کردن برای یاد گرفتن زبان، کمی خنده‌دار به نظر میاد. ولی بعد از دو هفته، خودش گفت که حالا وقتی فیلم می‌بینه، لب‌های بازیگرها رو نگاه می‌کنه و صدا رو از روی دهنشون حدس می‌زنه. این یعنی چشم و گوش با هم کار می‌کنن.

برنامه‌ی یه هفته

  • روز ۱ iː و ɪ: ship و sheep، live و leave. با لبخند.
  • روز ۲ uː و ʊ: full و fool، pull و pool.
  • روز ۳ ɑː و ʌ: cut و cart، hut و heart.
  • روز ۴ ɔː و ɒ: cot و caught؛ و walk و work.
  • روز ۵ ɜː: bird، her، first، turn، learn، work، world.
  • روز ۶ r: car، more، bird؛ و انتخاب بریتانیایی یا امریکایی.
  • روز ۷ ده کلمه‌ی کشیده از دفتر لغتتون، توی پنج سبد.

روزی ده دقیقه، بلند و جلوی آینه.

برای بچه‌ها و بزرگ‌ترها

برای بچه‌ها، پنج دهن یه بازی عالیه: «لبخند» (see)، «دکتر» (car)، «گرد» (saw)، «بوس» (too) و «خسته» (bird). یه کلمه بگید و بچه شکل دهنش رو نشون بده. کش لاستیکی واقعی هم کمک می‌کنه: برای کوتاه شل، برای کشیده کشیده.

بزرگ‌ترها معمولا iː و uː و ɑː رو راحت می‌گن، چون شبیه «ای» و «او» و «آ» فارسی‌ان. وقت بیشتر رو بذارید روی ɜː، که تازه‌ست، و روی کوتاه نگه داشتن صداهای کوتاه کنار کشیده‌ها. عجله نکنید؛ هر روز چند دقیقه، از یه بار یه ساعت بهتره.

اگه با یه بچه تمرین می‌کنید، بذارید اون معلم بشه: شما عمدا ship رو جای sheep بگید و ازش بخواید درستتون کنه. بچه‌ها عاشق اینن که بزرگ‌ترها رو درست کنن، و همین بازی، گوششون رو تیزتر از هر تمرینی می‌کنه.

سوال‌هایی که زیاد پیش میاد

  • «ای» فارسی همون iː هست؟ خیلی نزدیکه؛ فقط لب‌ها رو بیشتر بکشید.
  • چرا bird رو «برد» نگم؟ چون «برد» به bed یا bad نزدیک‌تره تا bird. ɜː کشیده و وسطیه.
  • r رو بگم یا نگم؟ بستگی داره بریتانیایی یاد می‌گیرید یا امریکایی؛ فقط قاطی نکنید.
  • چطور بفهمم ea کدوم صداست؟ بیشتر وقت‌ها iː (sea، eat)، گاهی e (head، bread)، کم‌تر eɪ (great). دیکشنری رو ببینید.
  • چرا do و who با o نوشته می‌شن ولی uː دارن؟ چون این کلمه‌ها خیلی قدیمی‌ان و صداشون قبل از ثابت شدن املا عوض شده؛ همون جابه‌جایی بزرگ صدادارها.
  • چطور ɜː رو تمرین کنم؟ با جفت‌هایی مثل bed و bird، hut و hurt، ten و turn. اولی کوتاه و با دهن معمولی، دومی کشیده و شل.

اشتباه‌های رایج

  1. کشیده رو کوتاه گفتن: sheep مثل ship، leave مثل live.
  2. bird با «ب» و «ر» و صدای اول «اسم»: ɜː کشیده و شله، نه کوتاه.
  3. walk و work قاطی: walk لب گرد (ɔː)، work شل و وسط (ɜː).
  4. l خوندن توی talk و calm: l خونده نمی‌شه.
  5. r نصفه‌نیمه: یا همیشه بگید (امریکایی) یا فقط قبل از صدادار (بریتانیایی).
  6. do و who با «آ»: این‌ها uː دارن؛ «دو» و «هو».

تمرین

این ده کلمه رو بلند بخونید و بگید کدوم صدای کشیده رو دارن: iː، ɑː، ɔː، uː یا ɜː.

teach · heart · talk · fruit · world · key · four · move · calm · early

جواب‌ها: iː: teach، key. ɑː: heart، calm. ɔː: talk، four. uː: fruit، move. ɜː: world، early. اگه هشت تا یا بیشتر درست بود، صداهای کشیده رو می‌شناسید.

قدم بعد، صداهای دوتایی‌ان: هشت صدا که دهن از یه صدادار به یه صدادار دیگه سر می‌خوره، مثل day و my و go.

درس بعد: صداهای دوتایی

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • پنج صدای کشیده: iː (see)، ɑː (car)، ɔː (saw)، uː (too)، ɜː (bird).
  • کشیده یعنی هم درازتر، هم دهن سفت‌تر و دقیق‌تر؛ ship با sheep فرق داره.
  • توی بریتانیایی r بعد از صدادار گفته نمی‌شه (car /kɑː/)؛ امریکایی می‌گه.
  • ɜː فارسی نداره: همه‌چیز شل، زبون وسط دهن؛ bird، her، turn، learn، work.
  • هر صدا چند املا داره؛ ee و ea هر دو iː، ولی املا رو از دیکشنری چک کنید.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد