آموزشآموزش زبان انگلیسی از صفر تا صد

درس ۲۴ از ۲۶۷، زبان‌های خارجی، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

تلفظ s جمع و سوم شخص در انگلیسی: س، ز یا ایز

جواب کوتاه

s آخر کلمه‌های جمع (cats)، فعل‌های سوم شخص (works)، مالکیت (Tom's) و کوتاه‌شده‌ها (it's) سه جور خونده می‌شه، بسته به صدای آخر کلمه: «ایز» (/ɪz/) بعد از صداهای هیس‌دار مثل s، z، sh، ch و j (buses، watches)؛ «س» (/s/) بعد از p، t، k، f و th بی‌صدا (cats، books)؛ و «ز» (/z/) بعد از صدادارها و بقیه‌ی بی‌صداها (dogs، days). یه آزمون ساده: دستتون رو روی گلو بذارید و صدای آخر کلمه رو بگید؛ اگه لرزید، «ز»؛ اگه نلرزید، «س».

سه جور s

یکی از پرکاربردترین چیزهای انگلیسی، s آخر کلمه‌ست: cats، dogs، buses؛ he works، she plays. و یکی از چیزهایی که کمتر کسی بهمون یاد داده، اینه که این s همیشه «س» خونده نمی‌شه.

cats با «س» تموم می‌شه، ولی dogs با «ز»: «داگز»، نه «داگس». و buses یه «ایز» آخرش داره: «باسیز». یعنی یه حرف s، سه صدای مختلف. خبر خوب اینه که انتخاب بین این سه، یه قاعده‌ی خیلی ساده داره که تقریبا هیچ استثنایی نداره.

این درس همین قاعده رو می‌گه، با یه آزمون ساده که با دست روی گلو انجام می‌شه. بعد می‌بینیم که همین قاعده، علاوه بر جمع، برای فعل‌ها، مالکیت و it's و he's هم کار می‌کنه. یعنی یه بار یاد بگیرید، چهار جا استفاده کنید.

s از کجا اومده

هزار سال پیش، انگلیسی کهن چند جور جمع داشت. یکیش با -as بود، مثل stanas (سنگ‌ها)؛ یکی با -an، مثل oxan (گاوها)؛ و چند تا با عوض کردن صدادار وسط کلمه. کم‌کم -as برنده شد و به -es و بعد -s رسید؛ و امروز تقریبا همه‌ی اسم‌ها با s جمع بسته می‌شن.

اون e توی -es قدیم‌ها همیشه خونده می‌شد؛ یعنی stones تقریبا «استونس» با دو هجا بود. بعد، مثل خیلی از صدادارهای بی‌تکیه که توی درس شوا دیدیم، این e ضعیف شد و از بیشتر کلمه‌ها افتاد؛ فقط بعد از صداهای هیس‌دار موند، چون اونجا واقعا لازم بود. جاده‌ی «ایز» امروز، یادگاری همون e قدیمیه.

و اون جمع‌های قدیمی دیگه هم کامل از بین نرفتن: oxen و children هنوز با -en جمع بسته می‌شن، و men و feet هنوز صدادار وسطشون عوض می‌شه. این‌ها رو بخش بعد می‌بینیم.

سه جاده

s آخر کلمه رو مثل مسافری ببینید که به یه سه‌راهی می‌رسه. کدوم جاده رو بره، بستگی به صدای آخر کلمه داره، نه حرف آخرش:

ɪzبعد از s، z، sh، ch، j و ژ
  • buses
  • roses
  • wishes
  • watches
  • judges
  • boxes
sبعد از p، t، k، f و θ
  • cups
  • cats
  • books
  • laughs
  • months
  • shops
zبعد از صدادار و بقیه‌ی بی‌صداها
  • dogs
  • cars
  • days
  • pens
  • songs
  • trees

این سه جاده رو به ترتیب نگاه کنید: اول ببینید صدای آخر هیس‌داره یا نه (جاده‌ی «ایز»). اگه نبود، ببینید گلو موقع گفتنش می‌لرزه یا نه؛ اگه نلرزید، جاده‌ی «س»؛ اگه لرزید یا صدادار بود، جاده‌ی «ز».

آزمون گلو

توی درس صداهای سخت، آزمون گلو رو دیدید: دست رو آروم روی گلو بذارید و یه صدا رو بکشید. اگه زیر دستتون لرزید، صدا واک‌داره (Voiced)؛ اگه نه، بی‌واک (Voiceless). «ز» می‌لرزه، «س» نه؛ «ب» می‌لرزه، «پ» نه.

قاعده‌ی s همین آزمونه. کلمه رو بدون s بگید و روی صدای آخرش دقت کنید. cat: صدای آخر t، که نمی‌لرزه؛ پس s هم نمی‌لرزه، «س». dog: صدای آخر g، که می‌لرزه؛ پس s هم می‌لرزه، «ز». day: صدای آخر یه صداداره، و همه‌ی صدادارها می‌لرزن؛ پس «ز».

یعنی s یه صدای «همرنگ جماعت»ه: هر کاری صدای قبلیش کرد، اون هم همون کار رو می‌کنه. اگه قبلیش لرزید، می‌لرزه؛ اگه نلرزید، نمی‌لرزه.

جاده‌ی «ایز»: بعد از صداهای هیس‌دار

اول جاده‌ی «ایز» رو چک کنید، چون قاعده‌ش جداست. اگه صدای آخر کلمه یکی از این شش صدا باشه، s آخر «ایز» خونده می‌شه (/ɪz/): s (bus)، z (rose)، sh (wish)، ch (watch)، j یا g نرم (judge، page) و ژ (garage).

چرا؟ چون این شش صدا خودشون هیس‌دار یا شبیه s هستن. اگه یه s دیگه مستقیم بهشون بچسبه، دو تا صدای شبیه پشت هم می‌شن و گوش جداشون نمی‌کنه: «باسس». پس انگلیسی یه صدادار کوتاه بینشون می‌ذاره: «باسیز». buses، roses، wishes، watches، judges، pages.

این تنها جاده‌ایه که یه هجای تازه می‌سازه. bus یه هجاست، buses دو تا؛ watch یه هجا، watches دو تا. پس اگه s آخر یه کلمه یه هجای اضافه ساخت، حتما جاده‌ی «ایز» بوده؛ و اگه نساخت، یکی از دو جاده‌ی دیگه. این خودش یه راه دیگه برای چک کردن جوابتونه.

جاده‌ی «س»: بعد از صداهای بی‌لرزش

اگه صدای آخر هیس‌دار نبود، و گلو موقعش نلرزید، s آخر «س» خونده می‌شه (/s/). این صداها پنج تان: p (cup)، t (cat)، k (book)، f (laugh) و th بی‌صدا یا θ (month).

cups، cats، books، laughs، months، shops، hats، weeks. همه با «س». این جاده برای فارسی‌زبان‌ها آسونه، چون ما معمولا همه‌ی s ها رو «س» می‌گیم؛ اینجا اون عادت درسته.

یه یادآوری کوچیک: «س» آخر این کلمه‌ها رو بی صدادار اضافه بگید. cats یعنی /kæts/، یه هجا؛ نه «کتس» با یه صدای اضافه آخرش. همون چیزی که توی درس هجا دیدیم.

جاده‌ی «ز»: بعد از صداهای لرزان

و در آخر، اگه صدای آخر هیس‌دار نبود و گلو لرزید، s آخر «ز» خونده می‌شه (/z/). این شامل همه‌ی صدادارها می‌شه (day، tree، car در بریتانیایی) و بی‌صداهای لرزان: b (job)، d (bed)، g (dog)، v (love)، ð (breathe)، m (name)، n (pen)، ŋ (song)، l (ball) و r.

dogs، cars، days، pens، songs، trees، jobs، beds، names، balls. همه با «ز». این جاده بیشترین کلمه‌ها رو داره، چون بیشترین صداها رو داره؛ و اینجاست که فارسی‌زبان‌ها بیشتر از همه اشتباه می‌کنن، چون «داگس» و «کارس» می‌گن.

«ز» آخر انگلیسی معمولا کمی نرم‌تر و کوتاه‌تر از «ز» فارسیه، و آخرش ممکنه کمی به «س» نزدیک بشه. پس لازم نیست یه «ز» خیلی محکم بگید؛ فقط «س» نگید.

چرا این قاعده وجود داره

این قاعده از روی تنبلی نیست؛ از روی راحتیه. امتحان کنید: «داگز» رو بگید. گلو موقع g می‌لرزه و همون‌طور لرزیدن رو ادامه می‌ده تا z. حالا «داگس» رو بگید: گلو باید وسط کلمه یه‌دفعه لرزیدن رو قطع کنه. اولی راحت‌تر و روون‌تره.

زبان‌شناس‌ها به این می‌گن همگونی (Assimilation): یه صدا شبیه صدای کنارش می‌شه تا گفتن راحت‌تر بشه. فارسی هم همگونی داره؛ مثلا «شنبه» رو خیلی‌ها «شمبه» می‌گن، چون n قبل از b به m نزدیک می‌شه. پس این مفهوم براتون غریبه نیست؛ فقط باید یاد بگیرید انگلیسی کجا انجامش می‌ده.

چرا ما همیشه «س» می‌گیم

فارسی‌زبان‌ها معمولا همه‌ی s ها رو «س» می‌گن، و دلیلش ساده‌ست: ما انگلیسی رو بیشتر از روی نوشته یاد گرفتیم، و حرف s شبیه «س» به نظر میاد. هیچ کتابی هم بهمون نگفته که dogs با «ز» خونده می‌شه.

دلیل دوم اینه که فارسی خودش این همگونی رو برای «س» و «ز» نداره؛ ما «سگ‌ها» رو با «ه» جمع می‌بندیم، نه با یه صدای همرنگ. پس مغز ما برای این کار عادت آماده‌ای نداره. ولی خبر خوب اینه که «ز» رو بلدیم؛ فقط باید یاد بگیریم کجا بذاریمش.

یه ترفند برای شکستن عادت: کلمه‌های جاده‌ی «ز» رو اولش با یه «ز» عمدا محکم و کشیده بگید: «داگززز». بعد کم‌کم کوتاهش کنید تا به یه «ز» نرم عادی برسید. این اغراق اول کار، مغز رو از عادت «س» بیرون میاره.

چهار جا که این قاعده کار می‌کنه

این سه جاده فقط برای جمع نیست. هر جا یه s یا 's آخر کلمه اضافه بشه، همین قاعده‌ست:

  • جمعtwo cats، three dogsاسم جمع
  • فعل سوم شخصhe works، she playsحال ساده با he، she، it
  • مالکیتJack's car، Tom's bagمال کسی
  • کوتاه‌شدهit's، he's، what'sis یا has

یعنی وقتی یه بار جاده‌ی یه کلمه رو بدونید، توی هر چهار جا یکیه. dog: dogs (جمع) با «ز»، dog's (مالکیت) هم با «ز». watch: watches (جمع) با «ایز»، he watches (فعل) هم با «ایز».

فعل سوم شخص

توی زمان حال ساده، وقتی فاعل he، she یا it باشه، به فعل یه s اضافه می‌شه: I work، ولی he works. این s هم همون سه جاده رو داره: he works («س»، بعد از k)، she plays («ز»، بعد از صدادار)، it watches («ایز»، بعد از ch).

چند تای پرکاربرد دیگه: she likes («س»)، he lives («ز»)، it rains («ز»)، she reads («ز»)، he wants («س»)، she washes («ایز»)، it changes («ایز»). این‌ها جمله‌هایی‌ان که هر روز می‌گید؛ پس بهترین جا برای تمرین قاعده‌ان.

یه نکته‌ی دستوری: فارسی‌زبان‌ها گاهی این s رو کلا جا می‌ندازن (he work). این یه اشتباه دستوریه، نه تلفظی؛ ولی وقتی s رو درست تلفظ کنید، معمولا یادتون می‌مونه که بذاریدش.

's مالکیت

وقتی می‌گیم چیزی مال کسیه، به اسمش 's اضافه می‌کنیم: Jack's car (ماشین جک)، my mother's house (خونه‌ی مادرم). این 's هم سه جاده رو داره: Jack's با «س» (بعد از k)، Tom's با «ز» (بعد از m)، Alice's با «ایز» (بعد از s).

اسم‌های فارسی هم همین‌طور: Reza's با «ز» (بعد از صدادار)، Babak's با «س» (بعد از k)، و Ramesh's با «ایز» (بعد از sh). پس وقتی درباره‌ی وسایل دوستاتون انگلیسی حرف می‌زنید، همین قاعده‌ی گلو کمکتون می‌کنه.

it's و he's

توی گفتار، is و has معمولا کوتاه می‌شن و به کلمه‌ی قبل می‌چسبن: it is می‌شه it's، he is می‌شه he's، what is می‌شه what's. این 's هم همون قاعده رو داره.

it's با «س»، چون t نمی‌لرزه: /ɪts/. he's و she's با «ز»، چون صدادار می‌لرزه: /hiːz/. what's با «س». John's here (جان اینجاست) با «ز». و وقتی کلمه‌ی قبل هیس‌دار باشه، is معمولا کوتاه نمی‌شه: The bus is late، نه The bus's late.

جمع کوتاه‌شده‌ها

یه جای جالب برای این قاعده، جمع کوتاه‌شده‌هاست. وقتی کوتاه‌شده‌ای مثل PDF یا DVD رو جمع می‌بندید، s به اسم حرف آخر می‌چسبه، نه به خود حرف. PDF با اسم حرف f تموم می‌شه، یعنی /ef/، که صدای آخرش f هست؛ پس PDFs با «س». DVD با اسم حرف d تموم می‌شه، یعنی /diː/، که صدای آخرش صداداره؛ پس DVDs با «ز».

چند تای دیگه: USBs با «ز» (اسم b یعنی /biː/)، URLs با «ز» (اسم l یعنی /el/)، و ATMs با «ز» (اسم m یعنی /em/). یعنی اینجا هم صدا مهمه، نه شکل حرف؛ و اسم حرف‌ها که توی درس الفبا یاد گرفتید، اینجا به کار میاد.

صدا، نه حرف

مهم‌ترین نکته‌ی این درس: جاده رو صدای آخر انتخاب می‌کنه، نه حرف آخر. cakes با یه e تموم می‌شه، ولی e ساکته و صدای آخر k هست؛ پس s «س» خونده می‌شه: /keɪks/. laughs با gh تموم می‌شه، ولی gh اینجا صدای f داره؛ پس «س».

برعکسش هم هست: box با x تموم می‌شه، که صداش k و s هست؛ پس آخرش هیس‌داره و boxes با «ایز» خونده می‌شه. و clothes با th تموم می‌شه، ولی th اینجا ð لرزانه؛ پس «ز».

برای همین، قبل از اینکه جاده رو انتخاب کنید، کلمه رو بلند و بدون s بگید و به صدای آخرش گوش بدید. به حرف آخرش نگاه نکنید؛ گوش بدید، چون گوش اینجا از چشم مطمئن‌تره.

استثناها

این قاعده تقریبا هیچ استثنایی نداره، ولی چند کلمه هستن که وقتی s می‌گیرن، صدادارشون هم عوض می‌شه. says: /sez/، «سز»، نه «سیز». does: /dʌz/، «داز»، نه «دوز». این دو تا خیلی پرکاربردن، پس جدا یادشون بگیرید.

یه دسته‌ی دیگه، es هایی‌ان که «ایز» خونده نمی‌شن: goes، does و potatoes. اینجا es فقط املاست؛ صدای آخر کلمه صداداره و s «ز» خونده می‌شه. goes یعنی /ɡəʊz/، نه «گوئز» با یه هجای اضافه. پس e توی es همیشه نشونه‌ی «ایز» نیست؛ فقط وقتی قبلش یه صدای هیس‌دار باشه.

جمع‌هایی که s ندارن یا عوض می‌شن

چند تا جمع پرکاربرد اصلا s نمی‌گیرن و قاعده‌ی سه جاده براشون کاری نمی‌کنه: man و men، woman و women، child و children، foot و feet، tooth و teeth، mouse و mice، و sheep و fish که جمعشون همون مفردشونه. این‌ها رو توی درس قواعد املا دیدید.

یه دسته‌ی جالب‌تر، کلمه‌هایی‌ان که f آخرشون توی جمع v می‌شه: knife و knives، leaf و leaves، wife و wives. چون v لرزانه، s این‌ها «ز» خونده می‌شه: knives یعنی /naɪvz/. پس knife با «ف» تموم می‌شه، ولی knives با «وز».

و یه کلمه‌ی خیلی پرکاربرد هم هست که s خودش عوض می‌شه: house با «س» خونده می‌شه (/haʊs/)، ولی houses با «ز» و بعد «ایز»: /ˈhaʊzɪz/. این رو خیلی از خود انگلیسی‌زبان‌ها هم نمی‌دونن چرا؛ فقط می‌گنش.

املای s و es

املا و تلفظ رو قاطی نکنید، ولی خوبه هر دو رو بدونید. بیشتر کلمه‌ها فقط s می‌گیرن: cats، dogs. بعد از s، x، z، ch و sh، املا es می‌گیره: buses، boxes، watches، wishes. بعد از یه بی‌صدا و y، y می‌شه ies: baby می‌شه babies، study می‌شه studies. این‌ها رو توی درس قواعد املا دیدید.

یه نکته‌ی جالب: املای es تقریبا همیشه با تلفظ «ایز» همراهه، چون بعد از همون صداهای هیس‌دار میاد. ولی تلفظ «ایز» گاهی با s تنها هم میاد، مثل roses و pages که e از قبل توی کلمه بوده. پس برای تلفظ، فقط به صدای آخر کلمه نگاه کنید.

بی‌صداهای پشت هم

وقتی s به یه کلمه که خودش چند بی‌صدا آخرش داره اضافه می‌شه، چند بی‌صدا پشت هم جمع می‌شن: months (/mʌnθs/)، texts (/teksts/)، desks (/desks/)، clothes (/kləʊðz/). این‌ها رو توی درس هجا دیدید.

مهم اینه که بین این بی‌صداها صدادار اضافه نکنید. months رو «مانتس» با یه صدا آخرش نگید. اگه براتون خیلی سخته، انگلیسی‌زبان‌ها هم توی گفتار تند این‌ها رو کمی ساده می‌کنن؛ months گاهی شبیه «مانس» شنیده می‌شه. ولی صدادار اضافه هیچ‌وقت نمیاد.

سه جاده توی یه جمله

این جمله رو ببینید: My friend's parents live in two big houses and have three cats, two dogs and some fishes. توی همین یه جمله، هر سه جاده هست: friend's با «ز» (بعد از d)، parents با «س» (بعد از t)، houses با «ایز»، cats با «س»، dogs با «ز»، و fishes با «ایز».

یه جمله‌ی کوتاه‌تر برای هر روز: She likes books, plays games and watches films. likes و books با «س»، plays و games و films با «ز»، و watches با «ایز». این جمله رو چند بار بگید، اول آروم و با دقت، بعد با سرعت عادی. اگه هر سه جاده رو بی فکر درست گفتید، قاعده جا افتاده.

عدد، زمان و اندازه

یه جای دیگه که s زیاد میاد، عدد و زمان و اندازه‌ست. two days («ز»)، three weeks («س»)، five minutes («س»)، ten hours («ز»)، six months («س»)، two pieces («ایز»). وقتی قیمت می‌گید هم همین‌طوره: five dollars («ز»)، twenty cents («س»).

it's رو هم موقع ساعت گفتن زیاد می‌گید: it's three o'clock، it's half past six. اینجا 's با «س»ـه، چون بعد از t میاد. این عبارت‌ها رو هر روز چند بار می‌گید؛ پس اگه s هاشون رو درست بگید، بیشترین اثر رو دارن.

دیکته‌ی صدا

با یه دیکشنری آنلاین که دکمه‌ی صدا داره، این ده کلمه رو گوش بدید و بگید s آخرشون کدوم جاده‌ست، بی نگاه کردن به املا: oranges، clothes، photos، faces، gloves، weeks، sizes، beaches، taxis، wolves.

بعد چک کنید: oranges و faces و sizes و beaches با «ایز»؛ weeks با «س»؛ clothes و photos و gloves و taxis و wolves با «ز». به wolves دقت کنید: wolf با f تموم می‌شه، ولی wolves با v و «ز». و taxis با «ز»، چون صدای آخر taxi صداداره، با اینکه x توی خود کلمه هست.

گوش دادن به s آخر

s آخر کلمه‌ها معمولا کوتاه و آرومه، و گوش ما اغلب از کنارش رد می‌شه. یه تمرین: توی یه ویدیو یا آهنگ انگلیسی، یه دقیقه فقط دنبال s آخر کلمه‌ها بگردید و ببینید «س»ـه یا «ز». اولش سخته، چون «ز» آخر انگلیسی خیلی نرمه؛ ولی کم‌کم فرق رو می‌شنوید.

و یه بار صدای خودتون رو ضبط کنید که جمله‌ی She likes books, plays games and watches films رو می‌گید. بعد گوش بدید: plays و games با «ز» گفتید یا با «س»؟ صدای خودمون از هر معلمی صادق‌تره.

یه داستان کوتاه

کیان توی کلاس زبان، داشت درباره‌ی حیوون‌های خونگیش حرف می‌زد: «I have two dogs and three cats». معلم گفت جمله‌ت کاملا درسته، فقط dogs رو با «ز» بگو. کیان تعجب کرد: «یعنی cats و dogs فرق دارن؟»

معلم دستش رو روی گلوی خودش گذاشت و گفت cat و dog؛ بعد پرسید کدوم آخرش لرزید. کیان امتحان کرد و دید g می‌لرزه، t نه. از اون روز، هر وقت یه s آخر کلمه می‌دید، یه لحظه آخر کلمه رو توی ذهنش می‌گفت و گلوش رو حس می‌کرد. بعد از یه ماه، دیگه لازم نبود فکر کنه؛ دهنش خودش جاده رو پیدا می‌کرد.

چیزی که کیان رو بیشتر از همه خوشحال کرد، این بود که همین یه قاعده، چهار جا به کارش اومد: جمع، فعل، مالکیت و it's. یه بار یاد گرفت و هر روز ده‌ها بار ازش استفاده کرد. خودش می‌گفت این پرفایده‌ترین ده دقیقه‌ای بود که برای تلفظ گذاشته؛ و هر وقت دوستاش می‌پرسیدن از کجا شروع کنن، اول همین درس رو نشونشون می‌داد.

برنامه‌ی یه هفته

  • روز ۱ آزمون گلو: ده جفت بی‌صدا (p و b، t و d، k و g، s و z، f و v).
  • روز ۲ جاده‌ی «ایز»: buses، roses، wishes، watches، judges، boxes.
  • روز ۳ جاده‌ی «س»: cups، cats، books، laughs، months.
  • روز ۴ جاده‌ی «ز»: dogs، cars، days، pens، songs، trees.
  • روز ۵ فعل‌ها: he works، she plays، it watches، he lives.
  • روز ۶ مالکیت و کوتاه‌شده‌ها: Jack's، Tom's، it's، he's.
  • روز ۷ بیست کلمه از دفتر لغتتون: جمعشون رو بگید و توی سه جاده بریزید.

روزی ده دقیقه. این قاعده یه بار که جا بیفته، برای همیشه می‌مونه؛ و چون هر جمله‌ی انگلیسی تقریبا یه s آخر داره، هر روز ده‌ها فرصت تمرین دارید.

برای بچه‌ها و بزرگ‌ترها

برای بچه‌ها، سه جاده رو با سه رنگ روی کاغذ بکشید و کلمه‌ها رو مثل ماشین‌های کوچیک توی جاده‌ی درستشون بذارید. یا بازی «زنبور و مار»: کلمه‌هایی که s آخرشون وزوز می‌کنه (dogs) زنبورن، و اونایی که فیس می‌کنه (cats) مار.

بزرگ‌ترها معمولا قاعده رو زود می‌فهمن، چون منطقیه و یه بار توضیحش کافیه؛ ولی عادت «س» گفتن، که سال‌ها تکرار شده، براشون سخت‌تر عوض می‌شه و چند هفته تمرین می‌خواد. بهترین تمرین براشون، جمله‌های آماده‌ی روزمره‌ست: my friends، his parents، she lives، it's fine. هر کدوم رو چند بار با s درست بگن تا جا بیفته.

سوال‌هایی که زیاد پیش میاد

  • اگه dogs رو «داگس» بگم، کسی نمی‌فهمه؟ می‌فهمن؛ ولی لهجه‌تون سنگین‌تر شنیده می‌شه. این یکی از آسون‌ترین تغییرهاست که لهجه رو طبیعی‌تر می‌کنه.
  • «ز» آخر رو چقدر محکم بگم؟ نه خیلی؛ «ز» آخر انگلیسی نرم و کوتاهه و گاهی آخرش به «س» نزدیک می‌شه. فقط «س» کامل نگید.
  • چرا buses یه هجای اضافه داره ولی cats نه؟ چون بعد از s، یه s دیگه شنیده نمی‌شه؛ پس یه صدادار کوتاه بینشون میاد.
  • این قاعده توی امریکایی هم همینه؟ آره؛ توی همه‌ی لهجه‌های انگلیسی یکیه.
  • knives با «وز» تموم می‌شه یا «فس»؟ «وز»؛ چون f توی جمع v می‌شه و v لرزانه، پس s هم «ز» می‌شه.
  • اسم‌های فارسی هم این قاعده رو دارن؟ آره، وقتی انگلیسی حرف می‌زنید: Reza's با «ز»، Babak's با «س»، Ramesh's با «ایز».

اشتباه‌های رایج

  1. همه‌ی s ها «س»: dogs و days با «ز».
  2. «ایز» بعد از هر es: goes و does با «ز»، نه «ایز».
  3. نگاه به حرف آخر به جای صدای آخر: cakes با «س»، چون صدای آخر k هست.
  4. says با «سیز»: /sez/، «سز».
  5. صدادار اضافه بعد از «س»: cats یه هجاست.
  6. جا انداختن s سوم شخص: he works، نه he work.

تمرین

این دوازده کلمه رو بلند بخونید و هر کدوم رو توی جاده‌ی درستش بذارید: «ایز»، «س» یا «ز».

maps · bags · glasses · lives · cakes · bridges · rooms · hopes · dishes · keys · laughs · goes

  • ɪzglasses · bridges · dishes
  • smaps · cakes · hopes · laughs
  • zbags · lives · rooms · keys · goes

اگه ده تا یا بیشتر درست بود، سه جاده رو می‌شناسید؛ اگه کمتر بود، آزمون گلو رو یه بار دیگه روی همون کلمه‌ها امتحان کنید. دقت کنید: cakes و hopes با e تموم می‌شن ولی «س» دارن، و goes با es ولی «ز». صدا، نه حرف.

قدم بعد، ed آخر فعل‌های گذشته‌ست؛ و خبر خوب اینه که دقیقا همین قاعده‌ی گلو رو داره، با سه جاده‌ی خودش.

درس بعد: تلفظ ed در انگلیسی

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • s آخر سه جوره: «ایز» (buses)، «س» (cats)، «ز» (dogs).
  • «ایز» بعد از s، z، sh، ch، j؛ یه هجای تازه می‌سازه.
  • «س» بعد از p، t، k، f، θ؛ «ز» بعد از صدادار و بقیه‌ی بی‌صداها.
  • آزمون گلو: صدای آخر لرزید؟ «ز». نلرزید؟ «س».
  • همین قاعده برای فعل (works)، مالکیت (Tom's) و it's و he's هم هست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد