آموزشآموزش گوگل ادز و تبلیغات آنلاین
حراج آگهی
جواب کوتاه
هر بار کسی توی Google جستوجو میکنه، طبق راهنمای رسمی، یه حراج آگهی اتفاق میفته، که اول تعیین میکنه کدوم آگهیها شرایط نمایش دارن، و بعد، ترتیبشون رو. قدمها: سیستم، آگهیهایی رو پیدا میکنه که کلمهی کلیدیشون با جستوجو جوره؛ آگهیهای بی شرایط، مثل هدفگیری کشور دیگه یا ردشده، رو کنار میذاره؛ و از بقیه، فقط اونهایی نشون داده میشن که رتبهی آگهیشون، از آستانه بالاتره. رتبهی آگهی، یا Ad Rank، از شش عامل ساخته میشه: پیشنهاد شما، کیفیت آگهی و صفحهی مقصد، آستانههای رتبه، رقابتی بودن حراج، زمینهی جستوجو، مثل مکان و دستگاه و زمان، و اثر مورد انتظار امکانات اضافهی آگهی. برای همین، این حراج، مثل حراج هنری نیست: حتی اگه رقیب، بیشتر پیشنهاد بده، شما میتونید با آگهی و صفحهی بهتر، جای بالاتری، با قیمت کمتر، بگیرید. و معمولا، کمتر از سقف پیشنهادتون میپردازید: فقط به اندازهای که از آستانه رد بشید و از رقیب پایینی جلو بزنید. حراج، برای هر جستوجو، از نو، تکرار میشه. مثل راهنمای یه بازار، که برای هر مشتری، از نو، تصمیم میگیره کدوم غرفهها رو، به چه ترتیبی، نشون بده.
راهنمای بازار
درس قبل گفت گوگل ادز، تابلوی مغازهایه که برای مشتری درست، روشن میشه. این درس، یه سوال رو جواب میده: وقتی چند مغازه، همه، میخوان تابلوشون روشن بشه، کی برندهست؟ یه بازار بزرگ رو تصور کنید، با یه راهنما دم در.
هر مشتری که میرسه و میگه دنبال چیه، راهنما، چند غرفه رو، به ترتیب، نشونش میده. ولی راهنما، فقط به اینکه هر غرفه، چقدر بهش پول میده، نگاه نمیکنه؛ به اینکه غرفه، چقدر خوب و مرتبطه، و مشتری، کجا و با چه حالیه، هم نگاه میکنه. و برای مشتری بعدی، از نو، فکر میکنه. این، حراج آگهی گوگل ادزه.
هر بار، یه حراج
راهنمای رسمی حراج، میگه هر بار که یه آگهی نشون داده میشه، از چیزی به اسم حراج آگهی رد میشه؛ فرایندی که تصمیم میگیره کدوم آگهیها شرایط نمایش دارن، و به چه ترتیبی؛ یا اصلا، هیچ آگهیای، به حداقل رتبهی لازم برای نمایش، میرسه یا نه.
و راهنمای رتبهی آگهی، میگه حراج، اول تعیین میکنه کدوم آگهیها شرایط دارن، و دوم، چطوری بین آگهیهای واجد شرایط، رتبهبندی بشن. یعنی دو مرحله: «میتونه نشون داده بشه؟» و «کجا؟».
حراج هنری نیست
یه جملهی کلیدی از راهنما: این، مثل حراج یه اثر هنری نیست که بیشترین پیشنهاد، همیشه، برنده بشه. توی حراج هنری، هر کی بیشتر پول بده، تابلو مال اونه. توی حراج گوگل ادز، پول، فقط یکی از چند عامله.
دلیلش سادهست: Google، میخواد کسی که جستوجو میکنه، آگهیهای مرتبط و مفید ببینه. اگه فقط پول تعیینکننده بود، آگهیهای بیربط ولی پرپول، صفحه رو پر میکردن، و مردم، دیگه به آگهیها اعتماد نمیکردن.
قدم اول: جستوجو و پیدا کردن
راهنمای تعریف حراج، قدمها رو اینطوری میگه: وقتی کسی جستوجو میکنه، سیستم گوگل ادز، همهی آگهیهایی رو پیدا میکنه که کلمههای کلیدیشون، با اون جستوجو، جوره. توی مثال راهنما، یه نفر «پیتزا تحویل» رو جستوجو میکنه، و همهی آگهیهایی که کلمههاشون، به اندازهی کافی، با این عبارت جورن، پیدا میشن.
یعنی اگه کلمهی کلیدی شما، با جستوجو، جور نباشه، اصلا وارد حراج نمیشید. همونطور که درس قبل گفت، انتخاب کلمهی کلیدی، اولین دروازهست.
قدم دوم: شرایط
راهنما، میگه از اون آگهیها، سیستم، هر آگهیای که شرایط نداره رو نادیده میگیره؛ مثل آگهیهایی که یه کشور دیگه رو هدف گرفتن، یا به خاطر نقض سیاستها، رد شدن.
یعنی پیش از هر مقایسهای، آگهی شما، باید دو چیز رو داشته باشه: هدفگیریای که به اون آدم بخوره، و تایید شدن. یه آگهی ردشده، هر چقدر پول پشتش باشه، توی حراج نیست.
قدم سوم: آستانه
راهنمای حراج، میگه سیستم، بعد، تعیین میکنه کدوم آگهیها، رتبهی کافی برای نمایش دارن؛ مثلا آیا احتمال کلیک کافی دارن، و آیا آگهی و صفحهی مقصد، تجربهی خوبی میدن. و آگهیهایی که به حداقل استاندارد کیفیت نمیرسن، حذف میشن.
یعنی حتی اگه هیچ رقیبی نباشه، یه آگهی خیلی بیکیفیت، ممکنه اصلا نشون داده نشه. آستانه، یه کف کیفیته، که Google، برای حفظ تجربهی جستوجو، گذاشته.
قدم چهارم: ترتیب
آخر، طبق راهنما، آگهیهای باقیمونده، به ترتیب رتبهی آگهی، روی صفحه نشون داده میشن؛ و توی مثال، اون آدم، آگهیهای مرتبط رو میبینه و پیتزای دلخواهش رو سفارش میده.
و راهنما، یه نکتهی مهم اضافه میکنه: هر بار کسی پیتزا بخواد و جستوجو کنه، کل این فرایند، از نو، شروع میشه، با نتیجههایی که ممکنه، هر بار، فرق کنه؛ بسته به زمینهی جستوجو و رقابت آگهیدهندهها، درست توی همون لحظه.
رتبهی آگهی
راهنمای رتبهی آگهی، میگه هم توی مرحلهی شرایط، هم توی مرحلهی رتبهبندی، Google، امتیاز رتبهی آگهی، یا Ad Rank، رو حساب میکنه. و بهطور کلی، آگهیدهندهای که بالاترین رتبه رو داره، جای اول رو میگیره، و دومی، جای دوم؛ به شرطی که آگهیها، از آستانههای مربوط، رد بشن.
و راهنمای تعریف، میگه توی هر حراج، رتبهی آگهی، یه بار حساب میشه تا معلوم بشه آگهی، شرایط نمایش داره یا نه، و یه بار دیگه، تا معلوم بشه نسبت به بقیهی آگهیهای واجد شرایط، کجا قرار میگیره.
شش عامل رتبه
راهنمای رتبهی آگهی، میگه امتیاز رتبه، بهطور کلی، بر پایهی شش عامله: پیشنهاد شما؛ کیفیت آگهی و صفحهی مقصد؛ آستانههای رتبهی آگهی؛ رقابتی بودن حراج؛ زمینهی جستوجوی اون آدم؛ و اثر مورد انتظار امکانات اضافهی آگهی و قالبهای دیگه.
هر کدوم رو، پایینتر، یکییکی، باز میکنیم. فعلا، فقط یادتون باشه: از شش عامل، فقط یکی، پوله. پنج تای دیگه، به کیفیت، شرایط، و آدمی که جستوجو میکنه، برمیگردن.
عامل یک: پیشنهاد
راهنما، میگه وقتی پیشنهادتون رو تعیین میکنید، به گوگل ادز میگید بیشترین مبلغی که حاضرید برای یه کلیک روی آگهیتون بپردازید، چقدره. و میگه مبلغی که در نهایت میپردازید، اغلب، کمتره؛ و پیشنهاد رو، هر وقت بخواید، میتونید عوض کنید.
پیشنهاد، یه سقفه، نه یه قیمت ثابت. مثل وقتی که به راهنمای بازار میگید: «برای هر مشتری که بفرستی، حداکثر اینقدر میدم». بعدا میبینیم چرا معمولا، کمتر از این سقف، میپردازید.
سقف بالا، تضمین جای بالا نیست.
عامل دو: کیفیت آگهی و صفحه
راهنما، میگه گوگل ادز، با بررسی چند عامل، میخواد نتیجههای باکیفیت به آدمها بده؛ از جمله مفید و مرتبط بودن آگهی و صفحهی مقصد، و انتظاری که آدمها، بعد از کلیک روی آگهی، از صفحهی مقصد دارن. و میگه محاسبهی رتبه، کیفیت لحظهی حراج رو هم، در نظر میگیره، مثل نرخ کلیک مورد انتظار، ارتباط آگهی، و تجربهی صفحهی مقصد.
یعنی اگه آگهی شما، «کفش دویدن» میگه، ولی کلیک، به صفحهی اصلی یه فروشگاه همهچیزفروش میره، انتظار آدم، برآورده نشده؛ و کیفیت، پایین میاد. آگهی، صفحه، و جستوجو، باید یه داستان رو بگن.
عامل سه: آستانهها
راهنما، میگه برای اطمینان از کیفیت آگهیها، Google، حداقل آستانههایی میذاره که یه آگهی، برای نمایش، باید بهشون برسه. و راهنمای هزینهی واقعی کلیک، میگه توی شبکهی جستوجو، آستانهها، و در نتیجه، هزینهی واقعی کلیک، معمولا، برای آگهیهای بالای نتیجههای جستوجو، بالاترن.
دلیلش، به گفتهی راهنما، اینه که تجربهی باکیفیت حفظ بشه، و هزینه، ارزش جای برجسته رو نشون بده. یعنی جای بالای صفحه، هم سختتر به دست میاد، هم گرونتره.
عامل چهار: رقابت
راهنما، میگه اگه دو آگهی که برای یه جا رقابت میکنن، رتبههای نزدیک به هم داشته باشن، هر کدوم، شانس مشابهی برای بردن اون جا دارن. ولی هر چی فاصلهی رتبهی دو آگهیدهنده بیشتر بشه، آگهی با رتبهی بالاتر، احتمال بیشتری برای بردن داره، ولی ممکنه هزینهی بیشتری هم بپردازه.
یعنی رقابت، یه عامل زندهست: اگه امروز، یه رقیب تازه، با آگهی خوب، وارد بازار بشه، جای شما و هزینهی شما، عوض میشه، حتی اگه شما، هیچ تغییری نداده باشید.
بازار، هیچوقت ثابت نیست.
عامل پنج: زمینهی جستوجو
راهنما، میگه توی حراج، زمینه مهمه؛ و موقع محاسبهی رتبه، اینها رو بررسی میکنه: عبارتی که اون آدم جستوجو کرده، مکانش موقع جستوجو، نوع دستگاهش، مثل گوشی یا کامپیوتر، زمان جستوجو، و چیزهای دیگه.
یعنی یه آگهی، ممکنه برای کسی که با گوشی، توی همون محله، ساعت هشت شب، «پیتزا تحویل» میگرده، رتبهی بالایی داشته باشه؛ و برای کسی که با کامپیوتر، از یه شهر دیگه، صبح زود، همون رو میگرده، نه. همون آگهی، دو حراج، دو نتیجه.
عامل شش: امکانات اضافه
راهنما، میگه موقع ساختن آگهی، میتونید اطلاعات اضافه، مثل شماره تلفن، یا پیوندهای بیشتر به صفحههای مشخص سایت، بهش اضافه کنید؛ که بهشون «امکانات آگهی»، یا Ad assets، میگن. و گوگل ادز، تخمین میزنه این امکانات و قالبهای دیگه، چه اثری روی عملکرد آگهی دارن.
و راهنمای تعریف رتبه، میگه موقع تخمین این اثر، چیزهایی مثل ارتباط، نرخ کلیک، و برجستگی امکانات روی صفحه رو در نظر میگیره. یعنی یه شماره تلفن یا چند پیوند مفید، فقط تزیین نیستن؛ به رتبه هم کمک میکنن.
مثال نردبون راهنما
راهنمای رتبهی آگهی، یه مثال سادهشده میزنه: هفت آگهیدهنده، با رتبههای ۸۰، ۵۰، ۳۰، ۱۰، منفی ۱۰، منفی ۳۰، و منفی ۳۵. اگه حداقل رتبه برای نمایش، هر جای صفحه، صفر باشه، سه تای آخر، اصلا شرایط نمایش ندارن.
و اگه حداقل رتبه برای جای بالای صفحه، که معمولا بالای نتیجههای جستوجوئه، ۴۰ باشه، فقط دو تای اول، یعنی ۸۰ و ۵۰، اونجا نشون داده میشن. و ۳۰ و ۱۰، شرایط نمایش، توی جاهای پایینتر صفحه رو دارن. یه نردبون، با دو پلهی ورودی.
یه بار، با مداد حسابش کنید؛ همیشه یادتون میمونه.
بالا، و خیلی بالا
راهنما، دو معیار برای فهمیدن جای آگهی، روی صفحهی نتیجه، معرفی میکنه: درصد نمایش بالای صفحه، و درصد نمایش خیلی بالای صفحه، یعنی اولین جای آگهی. و توی همون مثال، آگهیدهندهی ۸۰، که اولین جای بالای صفحهست، یه نمایش هم برای «بالا» و هم برای «خیلی بالا» میگیره.
و برای بیشتر کردن سهم از جای بالا، راهنما، اول از همه، میگه کیفیت آگهی و تجربهی صفحهی مقصد رو بهتر کنید. یعنی باز هم، راه بالا رفتن، فقط پول نیست.
چرا معمولا کمتر از سقف میدید
راهنمای هزینهی واقعی کلیک، میگه هزینهی واقعی، اغلب، کمتر از سقف پیشنهاد هر کلیکه؛ چون توی حراج، فقط کمترین مبلغی رو میپردازید که برای رد شدن از آستانههای رتبه، و جلو زدن از رتبهی رقیبی که درست زیر شماست، لازمه.
و یه نکتهی جالب: اگه رقیبی درست زیر شما نباشه، مثلا هیچ آگهیدهندهی دیگهای از آستانه رد نشده باشه، فقط به اندازهی رسیدن به آستانه، پول میدید. یعنی سقف، بیمهی شماست؛ نه قیمتی که حتما پرداخت میشه.
مثال پرداخت راهنما
راهنما، یه مثال دیگه میزنه: پنج آگهیدهنده، برای حداکثر چهار جای بالای نتیجهها رقابت میکنن، با رتبههای ۸۰، ۵۰، ۳۰، ۱۰، و ۵. اگه حداقل رتبه برای بالای صفحه، ۴۰ باشه، فقط ۸۰ و ۵۰، اونجا نشون داده میشن؛ و آگهیدهندهی ۸۰، فقط به اندازهای میپردازه که از ۵۰ جلو بزنه.
و اگه حداقل رتبه برای پایین نتیجهها، ۸ باشه، از سه تای باقیمونده، ۳۰ و ۱۰، پایین صفحه نشون داده میشن، و ۳۰، توی جای اول پایین، فقط به اندازهی جلو زدن از ۱۰ میپردازه. و ۵، اصلا نشون داده نمیشه.
کیفیت، قیمت رو هم پایین میاره
راهنمای رتبهی آگهی، میگه اجزای کیفیت رتبه، به چند شکل، اثر دارن: روی شرایط نمایش، چون معیارهای کیفیت، به تعیین آستانههای رتبه برای آگهی شما، کمک میکنن؛ و روی هزینهی واقعی هر کلیک: آگهیهای باکیفیتتر، اغلب، به هزینهی کلیک کمتری میرسن.
یعنی کیفیت، دو بار، به نفع شماست: یه بار، جای بهتر؛ یه بار، پول کمتر برای هر کلیک. برای همین، بهتر کردن آگهی و صفحه، معمولا، ارزونترین راه بهتر شدن نتیجهست.
جای آگهی، بالا و پایین میره
راهنمای حراج، میگه چون حراج، برای هر جستوجو تکرار میشه، هر بار، ممکنه نتیجهی متفاوتی داشته باشه، بسته به رقابت اون لحظه و آگهیای که استفاده میشه؛ و میگه اگه جای آگهیتون روی صفحه، نوسان داره، نگران نباشید؛ طبیعیه.
یعنی اگه امروز صبح، آگهیتون رو، اول صفحه دیدید، و عصر، سوم، هیچ اشتباهی نشده. و یه نکتهی عملی: برای دیدن آگهی خودتون، مدام جستوجو نکنید؛ هر جستوجو، یه حراج تازهست، و آمار نمایش رو هم، بیدلیل، عوض میکنه.
امتیاز کیفیت
راهنمای امتیاز کیفیت، میگه امتیاز کیفیت، یا Quality Score، یه ابزار تشخیصه، تا حسی بدست بیارید که کیفیت آگهی شما، در مقایسه با بقیهی آگهیدهندهها، چطوره؛ از ۱ تا ۱۰، و در سطح هر کلمهی کلیدی.
و دو نکتهی خیلی مهم داره: امتیاز کیفیت، یه شاخص اصلی عملکرد نیست، و نباید بهینهش کنید یا با بقیهی دادهها جمعش کنید. و امتیاز کیفیت، ورودی حراج نیست؛ یه ابزار تشخیصه. یعنی دنبال بالا بردن خود عدد نباشید؛ دنبال بهتر کردن چیزهایی باشید که عدد، نشون میده.
سه جزء امتیاز کیفیت
راهنما، سه جزء رو میشمره: نرخ کلیک مورد انتظار، یعنی احتمال اینکه آگهی، وقتی نشون داده میشه، کلیک بخوره؛ ارتباط آگهی، یعنی آگهی، چقدر با منظور پشت جستوجوی آدم، جوره؛ و تجربهی صفحهی مقصد، یعنی صفحهی مقصد، برای کسی که روی آگهی زده، چقدر مرتبط و مفیده.
و میگه هر جزء، با یه وضعیت، ارزیابی میشه: بالاتر از میانگین، میانگین، یا پایینتر از میانگین؛ بر اساس مقایسه با آگهیدهندههای دیگهای که آگهیشون، برای دقیقا همون جستوجو، توی نود روز گذشته، نشون داده شده. و میگه اگه یکی، میانگین یا پایینتر بود، فرصتی برای بهتر شدنه.
اگه به جای عدد، خط دیدید
راهنما، میگه اگه توی ستون امتیاز کیفیت، به جای عدد، یه خط تیره دیدید، یعنی جستوجوهای کافی که دقیقا با کلمهی کلیدی شما جور باشن، برای تعیین امتیاز، نبوده. و دو راه پیشنهاد میکنه: با ابزار برنامهریز کلمهی کلیدی، کلمههای مرتبط پرجستوجوتر پیدا کنید؛ یا نوع تطابق رو بازتر کنید، تا کلمه، توی حراجهای بیشتری شرکت کنه.
و یه نکتهی جالب: میگه امتیاز کیفیت، بر پایهی نمایشهای گذشته برای جستوجوهای دقیقا همون کلمهست؛ پس عوض کردن نوع تطابق، روی خود امتیاز، اثری نداره.
از کجا بهتر کنیم
از روی سه جزء، سه راه ساده: اگه نرخ کلیک مورد انتظار، پایینه، متن آگهی رو، با چیزی که آدمها دنبالشن، جورتر کنید؛ همون پیشنهادهای درس قبل، برای تیترها. اگه ارتباط آگهی، پایینه، گروههای آگهی رو، کوچیکتر و متمرکزتر کنید، تا هر آگهی، با کلمههاش، جور باشه.
و اگه تجربهی صفحهی مقصد، پایینه، کلیک رو به صفحهای ببرید که دقیقا همون چیزی رو نشون میده که آگهی گفته؛ روی گوشی، خوب باز میشه؛ و کار بعدی، مثل خرید یا تماس، توش روشنه.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار کوچیک، که با رقیبهای بزرگتر رقابت میکنه، این درس، یه خبر خوب داره: لازم نیست همیشه بیشتر از اونها پول بدید. یه آگهی دقیق، برای مشتریهای محلی، با یه صفحهی مرتبط و ساده، میتونه، طبق خود راهنما، با پیشنهاد کمتر، جای بهتری بگیره.
و یه هشدار: اگه آگهی شما، اصلا نشون داده نمیشه، شاید مشکل، پول نیست؛ شاید آستانهی کیفیته. پیش از بیشتر کردن پیشنهاد، به سه جزء امتیاز کیفیت، نگاه کنید.
برای هر سنی
حراج آگهی، با همهی اسمهاش، یه درس سادهی بازاره: کسی که بهترین چیز رو، برای مشتری، با قیمت معقول، داره، باید جلو بیفته. برای یه نوجوون که دربارهی کسبوکار کنجکاوه، مثال نردبون و مثال پرداخت، دو مثال سادهی ریاضیان، که ارزش یه بار، دستی حساب کردن، رو دارن.
و برای یه صاحب کسبوکار باتجربه، که فکر میکنه تبلیغ، فقط بازی پوله، این درس، یه دید تازه میده: اینجا، کیفیت، واقعا، پول ذخیره میکنه.
چند واژه
Ad Auction، حراج آگهی. Eligibility، شرایط نمایش. Ad Rank، رتبهی آگهی. Ad Rank Threshold، آستانهی رتبه. Bid، پیشنهاد. Max CPC، سقف هزینهی هر کلیک. Actual CPC، هزینهی واقعی هر کلیک.
Ad Assets، امکانات آگهی. Search Context، زمینهی جستوجو. Top و Absolute Top، بالای صفحه و خیلی بالای صفحه. Quality Score، امتیاز کیفیت. Expected CTR، نرخ کلیک مورد انتظار. Ad Relevance، ارتباط آگهی. Landing Page Experience، تجربهی صفحهی مقصد.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «حراج گوگل ادز چطوری کار میکنه»:
هر جستوجو، یه حراج تازهست. طبق راهنمای رسمی، سیستم، آگهیهایی رو پیدا میکنه که کلمهی کلیدیشون جوره، بیشرایطها رو کنار میذاره، و فقط اونهایی رو نشون میده که رتبهی آگهیشون، از آستانه بالاتره، به ترتیب رتبه. رتبهی آگهی، از شش عامل ساخته میشه: پیشنهاد، کیفیت آگهی و صفحهی مقصد، آستانهها، رقابت، زمینهی جستوجو مثل مکان و دستگاه و زمان، و اثر امکانات اضافه. پس بیشترین پیشنهاد، همیشه برنده نیست. معمولا کمتر از سقف میدید: فقط به اندازهی رد شدن از آستانه و جلو زدن از رقیب پایینی. امتیاز کیفیت، از ۱ تا ۱۰، یه ابزار تشخیصه، نه ورودی حراج.
چند باور رایج
- «بیشترین پیشنهاد، همیشه اوله.» رتبه، با شش عامل حساب میشه.
- «هر کلیک، همون سقف رو میدم.» معمولا کمتر.
- «جای آگهیم، باید ثابت بمونه.» نوسان، طبیعیه.
- «امتیاز کیفیت، توی حراج استفاده میشه.» ابزار تشخیصه، نه ورودی.
- «آگهی نشون داده نمیشه، پس پول کمه.» شاید آستانهی کیفیته.
یه مثال
یه آموزشگاه موسیقی کوچیک، برای «کلاس گیتار» تبلیغ میداد، و هر چی پیشنهادش رو بیشتر میکرد، باز، پایینتر از یه آموزشگاه زنجیرهای بزرگ، نشون داده میشد. مدیرش، ستون امتیاز کیفیت رو باز کرد: تجربهی صفحهی مقصد، پایینتر از میانگین. آگهی، کاربرها رو به صفحهی اصلی سایت میبرد، که از کلاس پیانو تا فروش ساز، همهچیز داشت.
یه صفحهی تازه، فقط برای کلاس گیتار ساخت: ساعتها، سطحها، قیمت، و یه دکمهی تماس بزرگ. آگهی رو به همین صفحه برد، و شماره تلفن رو هم، به عنوان یه امکان اضافه، گذاشت. چند هفته بعد، با همون پیشنهاد قبلی، و گاهی کمتر، بیشتر وقتها، بالاتر از رقیب بزرگ، نشون داده میشد.
درس این مثال: پیش از بالا بردن پیشنهاد، به صفحهای که آگهی بهش میره، نگاه کنید؛ اونجا، معمولا، ارزونترین راه بهتر شدنه.
تمرین امروز
امروز، مثل یه راهنمای بازار، فکر کنید.
- یکی از کلمههای کلیدیتون رو انتخاب کنید و بنویسید کسی که اون رو جستوجو میکنه، دقیقا، دنبال چیه.
- صفحهای که آگهی برای اون کلمه بهش میره رو باز کنید و ببینید همون رو نشون میده یا نه.
- اگه حساب دارید، ستون امتیاز کیفیت و سه جزءش رو، برای اون کلمه، ببینید.
- یه امکان اضافه، مثل شماره تلفن یا چند پیوند، به آگهی فکر کنید.
- مثال نردبون رو، یه بار، با عددهای خودتون، روی کاغذ حساب کنید.
درس بعدی، گوگل ادز رو با سئو مقایسه میکنه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- هر جستوجو، یه حراج تازه.
- رتبهی آگهی، از شش عامل؛ نه فقط پول.
- آستانهی رتبه، حداقل لازم برای نمایشه.
- معمولا کمتر از سقف پیشنهاد میپردازید.
- امتیاز کیفیت، ابزار تشخیصه، نه ورودی حراج.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.