آموزشآموزش گوگل ادز و تبلیغات آنلاین
گوگل ادز چیست و چطور کار میکند
جواب کوتاه
گوگل ادز، یا Google Ads، برنامهی تبلیغ آنلاین Googleه. طبق راهنمای رسمی، با گوگل ادز، آگهی آنلاین میسازید تا دقیقا وقتی آدمها به محصول یا خدمت شما علاقهمندن، بهشون برسید؛ برای معرفی کسبوکار، فروش، شناخته شدن، یا آوردن بازدید به سایت. حساب، آنلاین مدیریت میشه، و متن آگهی، تنظیمها، و بودجه رو، هر وقت بخواید، عوض میکنید. حداقل هزینهای در کار نیست: بودجه رو خودتون تعیین و کنترل میکنید، جای نمایش آگهی رو انتخاب میکنید، و اثرش رو میسنجید. هر بار که آگهیای نشون داده میشه، از یه حراج رد میشه؛ ولی نه حراجی که بیشترین پیشنهاد، همیشه برنده باشه: جای آگهی رو، ترکیبی از مبلغ پیشنهادی، کیفیت آگهی و صفحهی مقصد، و چند عامل دیگه، به اسم رتبهی آگهی، تعیین میکنه. حساب، سه لایه داره: حساب، کمپین، و گروه آگهی. بیشتر وقتها، به ازای کلیک پول میدید، و هزینهی واقعی هر کلیک، اغلب، کمتر از سقفیه که گذاشتید. مثل تابلوی یه مغازه توی یه خیابون شلوغ، که فقط وقتی روشن میشه که یه رهگذر، بلند، دنبال همون چیزی بگرده که شما میفروشید؛ و فقط وقتی پول میدید که کسی، وارد مغازه بشه.
تابلویی که فقط برای مشتری درست روشن میشه
این، اولین درس مسیر گوگل ادزه. یه خیابون شلوغ رو تصور کنید، پر از مغازه، که تابلوهاشون، همه خاموشن. یه رهگذر، بلند میگه: «یه پیتزای تحویلی میخوام». همون لحظه، تابلوی چند تا پیتزافروشی روشن میشه؛ نه کفشفروشی، نه نونوایی.
و یه قانون عجیبتر: هر پیتزافروشی، فقط وقتی پول تابلو رو میده که رهگذر، واقعا، وارد مغازهش بشه. گوگل ادز، دقیقا، همین تابلوهاست؛ ولی توی جستوجوی Google و جاهای دیگهی اینترنت.
گوگل ادز، دقیق
راهنمای رسمی، اینطوری تعریفش میکنه: گوگل ادز، یا Google Ads، برنامهی تبلیغ آنلاین Googleه؛ و با اون، آگهی آنلاین میسازید تا دقیقا وقتی آدمها به محصولها و خدمتهای شما علاقهمندن، بهشون برسید.
کلمهی کلیدی، «دقیقا وقتی»ه. تبلیغ روی بیلبورد خیابون، رو همه میبینن، چه بخوان چه نه. گوگل ادز، بیشتر، به کسی نشون داده میشه که همین الان، داره دنبالش میگرده. این، بزرگترین فرقش با تبلیغهای قدیمیه.
برای چه کاری
همون راهنما، چهار کاربرد میشمره: معرفی کسبوکار، کمک به فروش محصول یا خدمت، بالا بردن شناخته شدن، و بیشتر کردن بازدید سایت. و راهنمای «دربارهی گوگل ادز»، میگه اگه میخواید به مشتریهای تازه، آنلاین، برسید، شاید تبلیغ با گوگل ادز، به کارتون بیاد.
و یه جملهی مهم داره: وقتی با گوگل ادز تبلیغ میکنید، دارید روی کسبوکارتون سرمایهگذاری میکنید؛ پس مطمئن بشید میفهمید چطوری کار میکنه، و این سرمایهگذاری، چطوری، توی بودجهی خودتون، کمک میکنه. این مسیر، دقیقا، برای همینه.
همهچیز، آنلاین و قابل تغییر
راهنما، میگه حسابهای گوگل ادز، آنلاین مدیریت میشن؛ پس هر وقت بخواید، کمپین رو میسازید و عوض میکنید، از جمله متن آگهی، تنظیمها، و بودجه. یعنی برخلاف یه آگهی چاپی، که بعد از چاپ، دیگه عوض نمیشه، آگهی گوگل ادز رو، امروز صبح، میشه درست کرد.
این، هم آزادیه، هم یه دام. آزادیه، چون اشتباه رو زود درست میکنید. دامه، چون آسونه که هر روز، بیدلیل، همهچیز رو عوض کنید، و هیچوقت نفهمید چی واقعا کار کرد.
بی حداقل هزینه
یکی از مهمترین جملههای راهنمای رسمی: هیچ تعهدی برای حداقل هزینه نیست؛ بودجه رو خودتون تعیین و کنترل میکنید. یعنی میتونید با یه بودجهی کوچیک شروع کنید، و هر وقت خواستید، بیشترش کنید یا قطعش کنید.
و راهنمای مدیریت هزینه، میگه بودجهی میانگین روزانه، مقداریه که حاضرید هر روز، به طور میانگین، برای هر کمپین خرج کنید، و مقدارش، کاملا دست شماست. درس چهارم، دربارهی هزینه، دقیقتر میگه.
شما انتخاب میکنید
راهنما، سه چیز رو، توی دست شما میدونه: جای نمایش آگهی رو انتخاب میکنید؛ بودجهای که براتون راحته، رو تعیین میکنید؛ و اثر آگهی رو، بهراحتی، میسنجید.
یعنی گوگل ادز، یه بستهی آماده نیست که بخرید و منتظر بمونید. یه ابزاره، که با تصمیمهای شما کار میکنه: کجا، چقدر، برای کی. تصمیمهای بد، پول رو هدر میدن؛ تصمیمهای خوب، مشتری میارن.
حراج، توی یه نگاه
راهنمای رسمی حراج آگهی، میگه هر بار که یه آگهی نشون داده میشه، از چیزی به اسم حراج آگهی رد میشه؛ فرایندی که تصمیم میگیره کدوم آگهیها، شرایط نمایش دارن و با چه ترتیبی، یا اصلا، هیچ آگهیای، به حداقل رتبهی لازم برای نمایش، میرسه یا نه.
و یه جملهی خیلی مهم داره: این، مثل حراج یه اثر هنری نیست که بیشترین پیشنهاد، همیشه، برنده بشه. درس دوم، کل حراج رو باز میکنه؛ اینجا، فقط ایدهش رو ببینید.
مثال پیتزای راهنما
راهنمای حراج، با یه مثال، قدمها رو نشون میده. یه نفر، «پیتزا تحویل» رو جستوجو میکنه. سیستم، همهی آگهیهایی رو پیدا میکنه که کلمههای کلیدیشون، به اندازهی کافی، با این جستوجو جورن؛ و آگهیهایی که شرایط ندارن، مثلا برای یه کشور دیگهان یا رد شدن، رو کنار میذاره.
بعد، آگهیهایی رو که رتبهی کافی ندارن، مثلا احتمال کلیک کمی دارن یا تجربهی خوبی نمیدن، حذف میکنه. بقیه، به ترتیب رتبهی آگهی، نشون داده میشن؛ و اون آدم، آگهیهای مرتبط رو میبینه و پیتزاش رو سفارش میده. و میگه هر بار کسی جستوجو میکنه، کل حراج، از نو، شروع میشه.
رتبهی آگهی
راهنما، میگه آگهیها، به ترتیب رتبهی آگهی، یا Ad Rank، روی صفحه چیده میشن؛ و رتبهی آگهی، ترکیبی از اینهاست: مبلغ پیشنهادی، کیفیت آگهی و صفحهی مقصد، آستانههای رتبهی آگهی، رقابتی بودن حراج، زمینهی جستوجوی اون آدم، و اثر مورد انتظار امکانات اضافه و قالبهای دیگهی آگهی.
و میگه مهمترین چیزی که باید یادتون بمونه، اینه: حتی اگه رقیبتون، پیشنهاد بیشتری بده، شما هنوز میتونید با آگهی و صفحهی باکیفیت، جای بهتری بگیرید؛ با قیمت کمتر. یعنی گوگل ادز، فقط بازی پول نیست.
هزینهی واقعی هر کلیک
راهنمای هزینهی واقعی کلیک، میگه هزینهی واقعی هر کلیک، مبلغ نهاییه که برای یه کلیک میپردازید؛ و اغلب، کمتر، گاهی خیلی کمتر، از سقف پیشنهادی هر کلیک، یعنی بیشترین مبلغی که معمولا میپردازید.
و دلیلش رو میگه: توی حراج، فقط کمترین مبلغی رو میپردازید که برای رسیدن به آستانهی رتبه، و جلو زدن از رقیبی که درست زیر شماست، لازمه. یعنی سقفی که میذارید، همیشه، همون چیزی نیست که میدید.
سه لایه: حساب، کمپین، گروه آگهی
راهنمای ساختار حساب، میگه گوگل ادز، سه لایه داره: حساب، کمپینها، و گروههای آگهی. و میگه پیش از ساختن آگهیهای بیشتر، این طراحی سهلایه رو بفهمید، تا آگهیها، کلمههای کلیدی، و گروهها رو، توی کمپینهای موثری، که به مخاطب درست میرسن، مرتب کنید.
حساب، با یه ایمیل یکتا، رمز، و اطلاعات صورتحساب، شناخته میشه. هر کمپین، بودجه و تنظیمهای خودش رو داره، که تعیین میکنه آگهیها کجا دیده بشن. و هر گروه آگهی، مجموعهای از آگهیها و کلمههای کلیدی شبیه به هم رو داره.
کمپین، مثل یه فصل
کمپین رو، مثل یه پروژهی تبلیغاتی ببینید: «فروش تابستونی»، یا «معرفی شعبهی تازه». چون هر کمپین، طبق راهنما، بودجه و تنظیمهای خودش رو داره، میتونید برای هر هدف، یه کمپین جدا بسازید، و بودجهی هر کدوم رو، جدا، کنترل کنید.
یه اشتباه رایج: همهچیز، توی یه کمپین. اونوقت، نمیدونید پول، بیشتر، صرف کدوم محصول شد، و کدوم، واقعا، فروش آورد.
هر کمپین، یه سوال: این پول، برای کدوم هدفه؟
گروه آگهی، مثل یه قفسه
گروه آگهی، طبق راهنما، مجموعهای از آگهیها و کلمههای کلیدی شبیه به همه. مثلا توی یه کمپین کفش، یه گروه برای کفش ورزشی، و یه گروه برای کفش رسمی. کلمههای کلیدی «کفش دویدن» و «کتونی»، با آگهیهای کفش ورزشی، توی یه گروه.
اینطوری، کسی که «کفش دویدن» جستوجو میکنه، آگهی کفش ورزشی میبینه، نه کفش رسمی. هر چی گروهها مرتبتر، آگهی، مرتبطتر؛ و همونطور که دیدیم، مرتبطتر بودن، یعنی رتبهی بهتر، با هزینهی کمتر.
کلمهی کلیدی
کلمهی کلیدی، یا Keyword، کلمه یا عبارتیه که شما انتخاب میکنید، تا وقتی کسی چیزی شبیهش رو جستوجو کرد، آگهی شما، توی حراج، شرکت کنه. همونطور که مثال پیتزا گفت، سیستم، آگهیهایی رو پیدا میکنه که کلمههای کلیدیشون، به اندازهی کافی، با جستوجو جورن.
انتخاب کلمهی کلیدی، مهمترین تصمیم اولیهست. «کفش»، خیلی کلیه؛ میلیونها نفر، با هزار منظور مختلف، میگردن. «کفش دویدن زنانه سایز ۳۸»، دقیقتره؛ کسی که این رو میگرده، احتمالا، میخواد بخره.
چند کلمهی دقیق، از صد کلمهی کلی، بهتره.
آگهیها، کجا دیده میشن
راهنمای «دربارهی گوگل ادز»، یه بخش جدا دربارهی اینکه آگهیها، کجای Google دیده میشن، داره. شناختهشدهترین جا، صفحهی نتیجهی جستوجوی Googleه، با برچسب آگهی؛ و انواع دیگهی کمپین، آگهی رو، توی جاهای دیگه، مثل ویدیوها و سایتهای همکار، نشون میدن.
این مسیر، بیشتر، از آگهی جستوجو شروع میکنه، چون برای بیشتر کسبوکارهای کوچیک، سادهترین و مستقیمترین راهه: کسی که دنبال شماست، شما رو پیدا میکنه. ایستگاههای بعدی، بقیهی جاها رو هم، معرفی میکنن.
هدفگیری مکانی
یه تنظیم مهم، برای هر کسبوکار محلی: هدفگیری مکانی. راهنمای رسمی، یه صفحهی کامل دربارهی هدفگیری آگهیها به مکانهای جغرافیایی داره؛ یعنی میتونید تعیین کنید آگهی، فقط به آدمهایی توی یه کشور، شهر، یا محدودهی خاص، نشون داده بشه.
و همونطور که مثال پیتزا گفت، آگهیای که برای یه کشور دیگه تنظیم شده، اصلا، توی حراج اون جستوجو، شرکت نمیکنه. برای یه پیتزافروشی محلی، نشون دادن آگهی به کسی توی یه شهر دیگه، فقط پول هدر دادنه.
محدودهی درست، نصف کاره.
بیشتر، روی گوشی
راهنمای کامل گوگل ادز، یه عدد مهم میگه: بیش از نصف جستوجوهای Google.com، از دستگاههای همراهه؛ و یه راهنمای جدا، برای آماده کردن سایت و آگهی برای گوشی داره.
یعنی اگه آگهی شما، کسی رو به سایتی میبره که روی گوشی، سخت باز میشه، یا دکمههاش، ریزه، پولی که برای کلیک دادید، هدر رفته. پیش از هر تبلیغی، سایت رو، روی یه گوشی معمولی، باز کنید.
یه گوشی قدیمیتر، بهترین آزمونه؛ چون خیلی از مشتریها، گوشی نو ندارن.
سنجیدن اثر
راهنمای رسمی، یکی از ویژگیهای گوگل ادز رو، سنجش آسون اثر آگهی میدونه. و راهنمای تعریف تبدیل، میگه تبدیل، یا Conversion، کاریه که یه مشتری، بعد از تعامل با آگهی، انجام میده و برای کسبوکار شما ارزش داره؛ مثل خرید، ثبتنام، یا تماس.
همونطور که مسیرهای آنالیتیکس و تگ منیجر گفتن، سنجش تبدیل، با تگ گوگل یا تگ منیجر، انجام میشه. بی سنجش تبدیل، فقط میدونید چند نفر کلیک کردن؛ نه اینکه چند نفر، واقعا، خریدن.
عدد کلیک، فقط نصف داستانه.
متن آگهی، کوتاه
راهنمای «آگهیها رو برای موفقیت آماده کنید»، برای آگهیهای جستوجوی واکنشگرا، که سیستم، خودش، از چند تیتر و توضیح، آگهی میسازه، چند پیشنهاد مشخص داره: دستکم هشت تا ده تیتر؛ دستکم پنج تیتر یکتا، که یه عبارت رو تکرار نکنن؛ کلمهی کلیدی، توی دو تیتر؛ و دستکم دو توضیح یکتا.
و پیشنهاد میکنه دستکم سه تیتر، بی کلمهی کلیدی باشن، و به جاش، مزیتها، ویژگیها، مشکلی که حل میکنید، یا اطلاعات ارسال و برگشت کالا رو بگن. درسهای بعدی این مسیر، نوشتن آگهی رو، کامل، آموزش میدن.
آگهی، رتبهی طبیعی رو نمیخره
یه سوءتفاهم رایج: «اگه به Google پول تبلیغ بدم، توی نتیجههای عادی هم، بالاتر میام». راهنمای رسمی «جستوجو چطور کار میکنه»، صریحا، میگه Google، برای بیشتر خزیدن یه سایت، یا رتبهی بالاتر، پول قبول نمیکنه؛ و رتبهبندی، بهطور برنامهای، انجام میشه.
یعنی آگهیها، یه بخش جدا، با برچسب «آگهی»ان؛ و نتیجههای عادی، یه بخش دیگه. پول، فقط جای شما رو، توی بخش آگهی، تعیین میکنه. درس سوم، فرق گوگل ادز و سئو رو، کامل، میگه.
گوگل ادز، چی نیست
گوگل ادز، یه دکمهی جادویی فروش نیست. اگه محصول، قیمت، یا سایت، مشکل داره، تبلیغ، فقط آدمهای بیشتری رو، به همون مشکل، میرسونه. و یه قرارداد ثابت با نتیجهی تضمینی هم نیست؛ هر جستوجو، یه حراج تازهست، با نتیجهای که، طبق راهنما، ممکنه هر بار، فرق کنه.
و گوگل ادز، جای سئو رو نمیگیره؛ کنارشه. تبلیغ، با قطع پول، قطع میشه؛ سئو، آهستهتر، ولی ماندگارتره. درس سوم، این مقایسه رو، کامل، میکنه.
دو خطر، برای تازهکارها
خطر اول: کلمهی کلیدی خیلی کلی، و هدفگیری مکانی باز. نتیجه: آگهی، به آدمهایی نشون داده میشه که هیچوقت مشتری نمیشن، و بودجه، تا ظهر، تموم میشه. خطر دوم: بی سنجش تبدیل. نتیجه: نمیدونید پول، فروش آورد یا نه، و تصمیمها، از روی حدس گرفته میشن.
برای هر دو، راهحل، سادهست: کلمههای دقیق، مکان دقیق، و سنجش تبدیل، از روز اول. و یه بودجهی کوچیک، که اگه اشتباهی شد، ارزون تموم بشه.
اشتباه کوچیک، درس بزرگ.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، سه سوال، پیش از اولین ریال تبلیغ: یک، آدمها، محصول من رو، توی Google، جستوجو میکنن؟ دو، سایت من، روی گوشی، درست کار میکنه و خرید یا تماس، توش آسونه؟ سه، میتونم بسنجم چند نفر، از تبلیغ، مشتری شدن؟
اگه جواب هر سه، بله بود، گوگل ادز، ارزش امتحان داره. اگه یکی، نه بود، اول، همون رو درست کنید. درس پنجم این مسیر، دقیقا، به همین سوال جواب میده: گوگل ادز، برای چه کسبوکاری.
برای هر سنی
برای یه نوجوون که تازه با بازاریابی آنلاین آشنا میشه، گوگل ادز، یه درس خوب دربارهی بازاره: چطوری یه آگهی، با چند عامل، برنده میشه، نه فقط با پول بیشتر. اسمها، مثل رتبهی آگهی و هزینهی کلیک، اولش سخت به نظر میان؛ ولی همون تابلوی مغازه، کافیه.
و برای یه صاحب کسبوکار باتجربه، که تبلیغ رو، با روزنامه و بیلبورد میشناسه، مهمترین فرق، یه جملهست: اینجا، فقط به کسی نشون داده میشید که همین الان، دنبال شماست؛ و فقط وقتی پول میدید که بیاد.
چند واژه
Google Ads، گوگل ادز. Campaign، کمپین. Ad Group، گروه آگهی. Keyword، کلمهی کلیدی. Ad Auction، حراج آگهی. Ad Rank، رتبهی آگهی. Quality Score، امتیاز کیفیت؛ از ۱ تا ۱۰.
Max CPC، سقف هزینهی هر کلیک. Actual CPC، هزینهی واقعی هر کلیک. Average Daily Budget، بودجهی میانگین روزانه. Location Targeting، هدفگیری مکانی. Conversion، تبدیل. Landing Page، صفحهی مقصد. Responsive Search Ad، آگهی جستوجوی واکنشگرا.
بودجهی روزانه، یه نکتهی مهم
راهنمای مدیریت هزینه، یه نکته داره که خیلیها رو غافلگیر میکنه: هزینهی واقعی یه روز، ممکنه تا دو برابر بودجهی میانگین روزانه بشه؛ که بهش «تحویل اضافه»، یا Overdelivery، میگن، و برای جبران روزهای کمترافیکه.
ولی همون راهنما، میگه بیشتر از سقف شارژ ماهانه، پول کم نمیشه؛ و یه مثال میزنه: اگه بودجهی روزانهی یه کمپین، کل ماه، ده دلار باشه، بیشترین مبلغی که برای اون ماه حساب میشه، ۳۰۴ دلاره، یعنی ده دلار ضرب در ۳۰.۴، میانگین روزهای ماه. درس چهارم، دربارهی هزینه، کاملتر میگه.
امتیاز کیفیت، یه نگاه
راهنمای مدیریت هزینه، امتیاز کیفیت، یا Quality Score، رو یه تخمین از کیفیت آگهیها، کلمههای کلیدی، و صفحههای مقصد میدونه، از ۱ تا ۱۰؛ و میگه آگهیهای باکیفیتتر، میتونن به قیمت کمتر و جای بهتر برسن. و سه جزءش رو میشمره: نرخ کلیک مورد انتظار، ارتباط آگهی، و تجربهی صفحهی مقصد.
و یه نکتهی ظریف هم داره: امتیاز کیفیت، یه تخمین جمعبندیشده از عملکرد کلیه، و موقع حراج، برای تعیین رتبهی آگهی، استفاده نمیشه. یعنی یه راهنماست، که نشون میده کجا رو بهتر کنید؛ نه خود عدد حراج.
هزینهی نمایش و هزینهی صورتحساب
راهنما، دو عدد رو از هم جدا میکنه: هزینهی ارائهشده، یعنی هزینهی همهی کلیکها یا نمایشهایی که یه کمپین گرفته؛ و هزینهی صورتحسابشده، یعنی مبلغی که واقعا باید بپردازید، بعد از تعدیلهایی مثل تحویل اضافه، فعالیت نامعتبر، و موارد دیگه.
یعنی اگه یه روز، کلیکهای مشکوک و غیرواقعی روی آگهی شما اومد، ممکنه توی هزینهی صورتحساب، تعدیل بشه. برای دیدن دقیق، راهنما، از صفحهی خلاصهی صورتحساب و گزارش هزینهی صورتحسابشده، اسم میبره.
از کجا شروع کنم
راهنمای «دربارهی گوگل ادز»، چند موضوع رو، به ترتیب، پیشنهاد میکنه: رشد کسبوکار با گوگل ادز، جاهایی که آگهی دیده میشه، کنترل بودجه، انتخاب کلمههای کلیدی درست، حراج، کمک به سایت برای گرفتن نتیجه، و مدیریت وقت و حساب. و میگه وقتی آماده بودید، یه حساب بسازید و با همین راهنما، جلو برید.
این مسیر هم، تقریبا، همین ترتیب رو داره. پیش از ساختن حساب، چهار درس بعدی رو بخونید؛ چون بیشتر اشتباههای پرهزینه، توی هفتهی اول، از ندونستن همینها میان.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «گوگل ادز چیه و چطوری کار میکنه»:
گوگل ادز، برنامهی تبلیغ آنلاین Googleه، که طبق راهنمای رسمی، آگهی شما رو، دقیقا وقتی آدمها به محصول یا خدمتتون علاقهمندن، نشون میده؛ برای فروش، معرفی، شناخته شدن، یا بازدید سایت. حداقل هزینهای نیست؛ بودجه، جای نمایش، و همهی تنظیمها، دست شماست، و هر وقت، عوض میشن. هر نمایش، یه حراجه؛ ولی نه بیشترین پیشنهاد، بلکه رتبهی آگهی، ترکیب پیشنهاد، کیفیت آگهی و صفحهی مقصد، و چند عامل دیگه، برنده رو تعیین میکنه. هزینهی واقعی هر کلیک، اغلب، کمتر از سقفتونه. حساب، سه لایه داره: حساب، کمپین، گروه آگهی. و پول دادن به آگهی، رتبهی طبیعی جستوجو رو نمیخره.
چند باور رایج
- «بیشترین پیشنهاد، همیشه برندهست.» رتبهی آگهی، با کیفیت هم حساب میشه.
- «گوگل ادز، حداقل هزینه داره.» هیچ حداقلی نیست.
- «آگهی بدم، توی نتیجههای عادی هم بالا میام.» Google، برای رتبه، پول قبول نمیکنه.
- «سقف هر کلیک، همون چیزیه که میدم.» اغلب، کمتر میدید.
- «یه کمپین، برای همهچیز، کافیه.» هر هدف، کمپین خودش.
یه مثال
یه تعمیرگاه دوچرخه، توی یه محله، با گوگل ادز شروع کرد. اول، کلمهی کلیدی «دوچرخه» رو گذاشت، بی هدفگیری مکانی. توی دو روز، بودجهی هفته تموم شد؛ بیشتر کلیکها، از آدمهایی بود که دنبال خرید دوچرخهی نو، توی شهرهای دیگه، بودن.
از نو شروع کرد: کلمههای «تعمیر دوچرخه» و «پنچرگیری دوچرخه»، هدفگیری فقط تا پنج کیلومتری تعمیرگاه، و یه رویداد تبدیل برای کلیک روی دکمهی تماس. با همون بودجه، این بار، هفتهای چند تماس واقعی گرفت؛ و میدونست هر تماس، تقریبا، چقدر براش تموم شده.
درس این مثال: بودجهی بیشتر، مشکل رو حل نکرد؛ تنظیم درست، حل کرد. پیش از بیشتر کردن پول، همیشه، اول، به کلمهها و مکان نگاه کنید.
تمرین امروز
امروز، تابلوی مغازهتون رو، روی کاغذ بکشید.
- پنج عبارتی که فکر میکنید مشتریها، برای پیدا کردن شما، جستوجو میکنن رو بنویسید.
- اونها رو توی Google جستوجو کنید و ببینید آگهیای، بالای نتیجهها، هست یا نه.
- مشخص کنید کسبوکارتون، تا چه فاصلهای، مشتری میگیره.
- سایتتون رو، روی گوشی، باز کنید و ببینید تماس یا خرید، چقدر آسونه.
- تبدیل اصلیتون رو بنویسید: خرید، تماس، یا فرم.
درس بعدی، حراج آگهی رو، کامل، باز میکنه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- برنامهی تبلیغ آنلاین Google.
- آگهی، وقتی دیده میشه که آدمها دنبال همونن.
- بی حداقل هزینه؛ بودجه دست شماست.
- حراج با رتبهی آگهی، نه فقط بیشترین پیشنهاد.
- سه لایه: حساب، کمپین، گروه آگهی.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.