آموزشمدیریت مالی شخصی

درس ۳ از ۷۶، توسعه فردی، حدود ۲۸ دقیقه خواندن

عکس مالی امروز: دارایی، بدهی، درآمد و خرج

جواب کوتاه

عکس مالی امروز یعنی چهار عدد روی یه برگه: همه‌ی دارایی‌ها، یعنی هر چیزی که دارید و ارزش پولی داره، مثل پول نقد، حساب بانکی، طلا، وسیله‌ی نقلیه و ودیعه‌ی خونه؛ همه‌ی بدهی‌ها، یعنی هر چیزی که باید پس بدید، مثل وام، قسط و قرض از خونواده؛ درآمد خالص ماهانه، یعنی پولی که واقعا هر ماه به دستتون می‌رسه؛ و خرج ماهانه، که خودش دو بخش داره: ثابت، مثل اجاره و قسط، و متغیر، مثل خوراک و رفت‌وآمد، به اضافه‌ی سهم ماهانه‌ی خرج‌های سالانه. از این چهار عدد، دو عدد مهم بیرون میاد: خالص دارایی و مانده‌ی ماهانه. و سه سنجش ساده: چه سهمی از درآمد قسط می‌شه، چه سهمی پس‌انداز می‌شه، و ذخیره‌ی نقد چند ماه خرج ضروری رو پوشش می‌ده.

یه برگه

یه برگه‌ی سفید رو تصور کنید که با دو خط، به چهار گوشه تقسیم شده. بالا راست: دارایی‌ها. بالا چپ: بدهی‌ها. پایین راست: درآمد ماهانه. پایین چپ: خرج ماهانه. همه‌ی وضع مالی امروز شما، توی همین یه برگه جا می‌شه.

توی درس قبل دیدیم مدیریت مالی شخصی چیه و با چه مفهوم‌هایی کار می‌کنه. این درس، کاملا عملیه: قدم به قدم یاد می‌ده این برگه رو چطور پر کنید؛ چی رو بشمرید، چی رو نه، و بعد از پر شدنش، چطور ازش چیزی بفهمید.

چرا عکس

چرا بهش می‌گیم عکس؟ چون یه لحظه رو ثبت می‌کنه. وضع مالی مدام عوض می‌شه: حقوق میاد، قسط می‌ره، قیمت‌ها بالا می‌رن. عکس امروز، تصویر همین لحظه‌ست؛ و ارزشش اینه که می‌شه با عکس سه ماه بعد مقایسه‌ش کرد و دید جلو رفتیم یا عقب.

خیلی‌ها حس کلی دارن که «وضعم خوب نیست» یا «بد نیست»؛ ولی هیچ‌وقت عددها رو کنار هم ندیدن. حس، معمولا یا بدتر از واقعیته یا بهتر. عکس، جای حس رو با عدد عوض می‌کنه؛ و فقط با عدد می‌شه برنامه ریخت. مثل کسی که فکر می‌کنه چاق شده؛ تا روی ترازو نره، نمی‌دونه چقدر، و نمی‌تونه برنامه‌ای بریزه که بفهمه جواب داده یا نه.

جمع کردن کاغذها

پیش از نوشتن، یه ساعت وقت بذارید و این‌ها رو جمع کنید؛ هر چی دقیق‌تر، عکس روشن‌تر:

  • موجودی همه‌ی حساب‌های بانکی و کارت‌ها.
  • قراردادهای وام و قسط، با مبلغ مونده و قسط ماهانه.
  • قرارداد اجاره یا رهن، با مبلغ ودیعه.
  • آخرین فیش حقوقی، یا فهرست درآمدهای چند ماه اخیر.
  • قبض‌ها و پرداخت‌های ثابت ماهانه.
  • هر یادداشتی از قرض‌هایی که دادید یا گرفتید.

اگه چیزی رو پیدا نکردید، اشکالی نداره؛ یه عدد تقریبی بنویسید و کنارش یه علامت سوال بذارید. عکس اول، لازم نیست کامل باشه؛ دفعه‌ی بعد، دقیق‌ترش می‌کنید.

دارایی‌ها

دارایی (Asset)، یعنی هر چیزی که دارید و ارزش پولی داره؛ یعنی اگه لازم بشه، می‌شه به پول تبدیلش کرد. دارایی‌ها رو بهتره به سه دسته تقسیم کنید، از نقدترین به کم‌نقدترین:

  1. نقد: پول نقد، موجودی حساب‌ها و کارت‌ها.
  2. نیمه‌نقد: طلا، سپرده‌ی بلندمدت، یا هر چیزی که چند روزه فروخته می‌شه.
  3. کم‌نقد: خونه، زمین، ماشین، و وسیله‌های باارزشی که فروختنشون وقت می‌بره.

این تقسیم، توی درس قبل دیدیم چرا مهمه: وقت یه اتفاق ناگهانی، فقط دارایی نقد کمک می‌کنه.

ودیعه و پول دست بقیه

دو دارایی هست که خیلی‌ها فراموششون می‌کنن. اولی، ودیعه یا رهن خونه‌ست. پولی که به صاحبخونه دادید، هنوز مال شماست و آخر قرارداد برمی‌گرده؛ پس یه دارایی کم‌نقده. برای خیلی از مستاجرها، این بزرگ‌ترین داراییشونه.

دومی، پولیه که به کسی قرض دادید. اگه مطمئنید برمی‌گرده، داراییه؛ ولی صادقانه بسنجید. قرضی که چند ساله داده شده و خبری ازش نیست، شاید بهتره توی یه خط جدا با علامت سوال بنویسید، نه کنار دارایی‌های مطمئن. عکس خوب، عکس صادقه؛ نه عکسی که دلمون می‌خواد.

چی رو نشمریم

همه‌ی چیزهایی که داریم، دارایی مالی حساب نمی‌شن. لباس‌ها، ظرف‌ها، و وسیله‌های معمولی خونه، معمولا اگه فروخته بشن، خیلی کمتر از قیمت خریدشون می‌ارزن؛ و فروختنشون هم معمولا توی برنامه نیست. بهتره اینا رو نشمرید، یا فقط وسیله‌های واقعا گرون، مثل یه فرش دستباف یا یه ساز باارزش رو بنویسید.

و پولی که «قراره» بیاد، مثل حقوق ماه بعد یا یه پاداش وعده‌داده‌شده، هنوز دارایی نیست. فقط چیزی که امروز دارید. این قاعده، جلوی یه اشتباه رایج رو می‌گیره: خرج کردن پولی که هنوز نیومده.

ارزش امروز

یه سوال مهم: هر دارایی رو با چه عددی بنویسیم؟ جواب: ارزش امروزش؛ یعنی اگه همین الان بخواید بفروشید، چقدر می‌گیرید. نه قیمتی که خریدید، نه قیمتی که امیدوارید یه روز بفروشید.

یه ماشین که سه سال پیش خریدید، احتمالا امروز ارزش دیگه‌ای داره؛ و یه گوشی دو ساله، خیلی کمتر از قیمت خریدش می‌ارزه. برای پیدا کردن ارزش امروز، قیمت چیزهای مشابه رو توی بازار نگاه کنید، و یه کم پایین‌تر بنویسید؛ چون فروش فوری، معمولا با یه کم تخفیف انجام می‌شه. این احتیاط، عکس رو واقعی‌تر می‌کنه.

بدهی‌ها

بدهی (Liability)، یعنی هر چیزی که باید پس بدید. برای هر بدهی، سه عدد بنویسید: مبلغ مونده، یعنی چقدر هنوز باید بدید؛ قسط ماهانه؛ و نرخ سود یا کارمزد، اگه می‌دونید.

  • وام‌های بانکی و قرض‌الحسنه.
  • خریدهای قسطی، از گوشی تا لوازم خونه.
  • خریدهای اعتباری و «الان بخر، بعدا بده».
  • قرض از خونواده و دوستا، حتی بی سود.
  • قبض‌ها و پرداخت‌های عقب‌افتاده.

نرخ سود هر بدهی، توی درس پنجم این ایستگاه خیلی مهم می‌شه؛ چون تعیین می‌کنه کدوم بدهی اول پرداخت بشه. اگه نرخ یه بدهی رو نمی‌دونید، از روی قرارداد یا با یه تماس با وام‌دهنده پیداش کنید؛ و تا اون موقع، یه علامت سوال کنارش بذارید.

بدهی‌های پنهون

بعضی بدهی‌ها، دیده نمی‌شن؛ چون اسم بدهی ندارن. قرضی که از پدر و مادر گرفتیم و «لازم نیست زود پس بدی». پولی که یه دوست برامون خرج کرده و قرار بوده حساب کنیم. یا خریدهای اعتباری کوچیک که هر کدوم ناچیزه، ولی چندتاشون با هم یه عدد بزرگ می‌سازن.

این‌ها رو هم بنویسید. حتی اگه طلبکار عجله‌ای نداره، این پول مال شما نیست؛ و اگه توی عکس نیاد، تصویر از واقعیت بهتر به نظر میاد. یه نکته‌ی دیگه: خریدهای «الان بخر، بعدا بده»، معمولا چون مبلغ هر قسطشون کمه، از چشم میفتن؛ همه‌شون رو با هم جمع کنید.

ضمانت‌ها

اگه ضامن وام کسی شدید، یا چکی برای ضمانت کسی دادید، این یه بدهی احتمالیه. امروز بدهی شما نیست؛ ولی اگه اون آدم نتونه پرداخت کنه، می‌تونه بدهی شما بشه.

این رو توی ستون بدهی‌ها جمع نکنید، چون هنوز بدهی نیست؛ ولی زیرش، یه خط جدا با عنوان «ضمانت‌ها» بنویسید: برای کی، چقدر، تا کی. خیلی‌ها سال‌ها بعد یادشون میاد ضامن کسی بودن، وقتی یه نامه از بانک میاد. یه خط ساده توی عکس، جلوی این غافلگیری رو می‌گیره.

درآمد

گوشه‌ی سوم، درآمد ماهانه‌ست. اینجا یه نکته‌ی مهم هست: درآمد خالص بنویسید، نه ناخالص. یعنی پولی که واقعا به حسابتون میاد، بعد از کسر بیمه، مالیات و کسورات دیگه. خیلی‌ها حقوق ناخالص رو توی ذهن دارن و بر اساسش برنامه می‌ریزن؛ و بعد تعجب می‌کنن چرا کم میارن.

همه‌ی منبع‌ها رو بنویسید: حقوق اصلی، کار دوم، اجاره، یارانه، کمک خونواده، یا هر پول منظم دیگه. اگه دو نفر توی خونه درآمد دارن، جدا بنویسید و بعد جمع کنید. ایستگاه درآمد، یه درس کامل برای خوندن فیش حقوقی داره.

درآمد نامنظم

اگه درآمدتون نامنظمه، مثل آزادکارها یا کسب‌وکارهای کوچیک، یه عدد ماهانه‌ی واقعی پیدا کردن سخت‌تره. یه راه ساده: درآمد شش یا دوازده ماه گذشته رو جمع کنید و تقسیم بر تعداد ماه‌ها کنید؛ این میانگینه.

ولی برای برنامه‌ریزی، کنار میانگین، کمترین درآمد ماهانه‌ی اون دوره رو هم بنویسید. چرا؟ چون خرج‌های ضروری باید حتی توی ماه‌های کم پرداخت بشن. یه قاعده‌ی محتاطانه: خرج‌های ثابتتون رو بر اساس ماه‌های کم بسنجید، نه میانگین.

خرج‌ها

گوشه‌ی چهارم، خرج ماهانه‌ست؛ و معمولا سخت‌ترین گوشه. چون برخلاف درآمد، که چند منبع مشخص داره، خرج‌ها از صدها جای کوچیک و بزرگ می‌رن. بیشتر آدم‌ها، خرج ماهانه‌شون رو کمتر از واقعیت تخمین می‌زنن.

دو راه برای پیدا کردنش هست. راه سریع: نگاه کردن به گردش حساب بانکی سه ماه گذشته و جمع کردن خروجی‌ها. راه دقیق‌تر: یه ماه کامل، همه‌ی خرج‌ها رو بنویسید. اگه وقت ندارید، از راه سریع شروع کنید و کم‌کم دقیق‌ترش کنید. پرداخت‌های نقدی رو هم یادتون نره؛ این‌ها توی گردش حساب دیده نمی‌شن.

ثابت و متغیر

خرج‌ها رو به دو دسته تقسیم کنید. خرج‌های ثابت، که هر ماه تقریبا یه اندازه‌ان: اجاره، قسط‌ها، شهریه، اشتراک‌ها، و بیمه. خرج‌های متغیر، که هر ماه فرق می‌کنن: خوراک، رفت‌وآمد، تفریح، پوشاک و قبض‌هایی که با مصرف عوض می‌شن.

این تقسیم، یه کاربرد مهم داره: خرج‌های ثابت، کوتاه‌مدت قابل تغییر نیستن؛ اجاره رو نمی‌شه این ماه کم کرد. ولی خرج‌های متغیر، جای تصمیم دارن. برای همین، اگه می‌خواید زود یه کم پول آزاد کنید، سراغ متغیرها برید؛ و اگه می‌خواید یه تغییر بزرگ و بلندمدت بسازید، سراغ ثابت‌ها، مثل یه خونه‌ی ارزون‌تر یا تموم کردن یه قسط.

خرج‌های سالانه

یه دسته‌ی سوم هست که خیلی‌ها فراموشش می‌کنن: خرج‌هایی که سالی یه یا دو بار میان. بیمه‌ی ماشین، معاینه‌ی فنی، خرید عید، ثبت‌نام مدرسه، سفر سالانه، یا تعمیرهای دوره‌ای. چون هر ماه نیستن، توی خرج ماهانه دیده نمی‌شن؛ و وقتی میان، یه ماه رو کامل به هم می‌ریزن.

راه حل ساده‌ست: همه‌ی خرج‌های سالانه رو بنویسید، جمعشون رو تقسیم بر دوازده کنید، و این عدد رو به خرج ماهانه اضافه کنید. اینجوری، عکس شما واقعی‌تر می‌شه؛ و اگه هر ماه همین مبلغ رو کنار بذارید، خرید عید دیگه یه بحران نیست.

خرج‌های کوچیک

یه قسمت از خرج که معمولا از چشم میفته، خرج‌های کوچیک روزانه‌ست: یه خوراکی سر راه، یه تاکسی کوتاه، یه شارژ. هر کدوم ناچیزه، ولی روی هم، گاهی از یه قسط بزرگ‌تر می‌شن.

برای این دسته، یه هفته نوشتن کافیه. همه‌ی خرج‌های کوچیک یه هفته رو جمع کنید و ضرب در چهار و نیم کنید؛ این، یه تخمین ماهانه‌ست. هدف، حذف همه‌شون نیست؛ خیلی‌هاشون کیفیت زندگی رو بهتر می‌کنن. فقط دیدنشون، کمک می‌کنه آگاهانه انتخاب کنید کدوم ارزش داره.

خرج ضروری

برای سنجش ماه‌های ذخیره، یه عدد دیگه هم لازمه: خرج ضروری ماهانه. یعنی کمترین پولی که برای یه ماه زندگی لازم دارید، اگه همه‌ی خرج‌های غیرضروری رو کنار بذارید: اجاره، قسط‌ها، خوراک ساده، قبض‌ها، دارو و رفت‌وآمد ضروری.

این عدد، معمولا خیلی کمتر از خرج معمولیه؛ و دونستنش، یه آرامش خاص داره. چون نشون می‌ده اگه یه روز درآمد کم یا قطع بشه، واقعا با چه عددی می‌شه دوام آورد. توی ایستگاه پس‌انداز، اندازه‌ی صندوق اضطراری رو بر اساس همین عدد می‌سازیم، نه خرج معمولی.

اشتباه‌های رایج

چند اشتباه که توی اولین عکس مالی زیاد دیده می‌شه:

  • نوشتن قیمت خرید به جای ارزش امروز، که دارایی رو بزرگ‌تر نشون می‌ده.
  • فراموش کردن قرض‌های خونوادگی و خریدهای اعتباری کوچیک.
  • نوشتن حقوق ناخالص به جای خالص.
  • جا انداختن خرج‌های سالانه و پرداخت‌های نقدی.
  • شمردن پولی که هنوز نیومده.

هر کدوم از این اشتباه‌ها، تصویر رو بهتر از واقعیت نشون می‌ده؛ و تصمیمی که روی یه تصویر خوش‌بینانه ساخته بشه، معمولا با واقعیت برخورد می‌کنه. اگه بین دو عدد شک دارید، عدد محتاطانه‌تر رو بنویسید.

برگه رو کجا نگه داریم

برگه‌ی عکس مالی، اطلاعات حساسی داره. چند نکته‌ی ساده برای نگه داشتنش: شماره‌ی کامل کارت، رمز، کد تایید یا اطلاعات ورود به بانک رو هیچ‌وقت روی این برگه ننویسید؛ فقط مبلغ‌ها کافیه.

اگه توی گوشی نگهش می‌دارید، جایی بذارید که قفل داره. و اگه کسی، با هر اسمی، از شما خواست عکس این برگه یا موجودی حساب‌هاتون رو براش بفرستید تا «کمکتون کنه»، احتیاط کنید؛ این یکی از راه‌های رایج کلاهبرداریه که توی ایستگاه کلاهبرداری مالی کامل می‌بینیم.

شکل برگه

یه برگه‌ی ساده، از بالا به پایین، این‌جوری چیده می‌شه:

  1. بالای برگه: تاریخ امروز.
  2. گوشه‌ی دارایی: سه دسته‌ی نقد، نیمه‌نقد و کم‌نقد، با جمع هر کدوم و جمع کل.
  3. گوشه‌ی بدهی: هر بدهی با مبلغ مونده و قسط ماهانه، و جمع کل؛ زیرش، خط ضمانت‌ها.
  4. گوشه‌ی درآمد: هر منبع، با جمع درآمد خالص ماهانه.
  5. گوشه‌ی خرج: ثابت، متغیر، سهم ماهانه‌ی سالانه‌ها، و جمع کل.
  6. پایین برگه: دو عدد و سه سنجش، که در ادامه می‌بینیم.

این برگه می‌تونه روی کاغذ باشه، یا یه جدول ساده توی گوشی. مهم اینه که یه جا باشه، و سه ماه بعد، وقتی خواستید عکس تازه بگیرید، راحت پیداش کنید.

دو عدد

وقتی چهار گوشه پر شد، دو تفریق ساده، دو عدد مهم می‌سازن که شاید تا حالا هیچ‌وقت ندیده بودید:

  • خالص دارایی: جمع دارایی‌ها منهای جمع بدهی‌ها. نشون می‌ده اگه امروز همه‌چیز رو بفروشید و همه‌ی بدهی‌ها رو بدید، چی براتون می‌مونه.
  • مانده‌ی ماهانه: درآمد خالص ماهانه منهای خرج ماهانه. نشون می‌ده هر ماه جلو می‌رید یا عقب.

اولی، یه عکس از گذشته‌ست: همه‌ی تصمیم‌های مالی تا امروز. دومی، یه فیلم از آینده‌ست: اگه همین‌جوری ادامه بدید، به کجا می‌رسید. درس بعدی، خالص دارایی رو کامل می‌بینه.

سه سنجش

با همین عددها، سه سنجش ساده می‌شه انجام داد؛ هر کدوم با یه تقسیم:

  1. سهم قسط: جمع قسط‌های ماهانه تقسیم بر درآمد خالص ماهانه. هر چی این سهم بزرگ‌تر باشه، جای کمتری برای بقیه‌ی زندگی می‌مونه.
  2. سهم پس‌انداز: مانده‌ی ماهانه تقسیم بر درآمد خالص. نشون می‌ده چه سهمی از درآمد واقعا می‌مونه.
  3. ماه‌های ذخیره: دارایی نقد تقسیم بر خرج ضروری ماهانه. نشون می‌ده اگه درآمد یهو قطع بشه، چند ماه دوام میارید.

این سه عدد، قضاوت نیستن؛ نقطه‌ی شروعن. هیچ عدد «درستی» برای همه نیست؛ ولی مقایسه‌شون با عکس سه ماه بعد، نشون می‌ده دارید درست جلو می‌رید یا نه.

وقتی عدد ترسناکه

گاهی، بعد از پر کردن برگه، عددها ترسناکن: خالص دارایی منفیه، مانده‌ی ماهانه منفیه، یا ذخیره صفره. این لحظه، برای خیلی‌ها سخته؛ و خیلی‌ها همین‌جا برگه رو کنار می‌ذارن.

ولی یادتون باشه: عدد، تقصیر شما نیست؛ تصویر امروزه. خیلی از دلیل‌ها، مثل بالا رفتن قیمت‌ها یا یه بیماری، دست ما نبودن. و حالا که عدد رو می‌دونید، برای اولین بار می‌تونید براش برنامه بریزید. عکس بد، از هیچ عکسی بهتره؛ چون نقطه‌ی شروع داره. درس پنجم، ترتیب کارها رو دقیقا برای همین لحظه یاد می‌ده.

عکس دونفره

اگه با همسر یا خونواده زندگی می‌کنید و پول مشترکه، عکس هم باید مشترک باشه. بهترین راه، اینه که برگه رو با هم پر کنید، نه اینکه یه نفر پر کنه و به اون یکی نشون بده.

چند پیشنهاد برای این جلسه: یه وقت آروم انتخاب کنید، نه آخر شب یا وسط دعوا. با این جمله شروع کنید: «هدف، پیدا کردن مقصر نیست؛ فقط می‌خوایم ببینیم کجاییم». هر کسی دارایی‌ها و بدهی‌های خودش رو بیاره، حتی اونایی که تا حالا نگفته. و آخر جلسه، فقط یه کار کوچیک مشترک انتخاب کنید؛ نه ده تا.

عکس برای جوون‌ترها

عکس مالی، فقط مال بزرگ‌ترها نیست. یه نوجوون یا دانشجو هم می‌تونه یه نسخه‌ی ساده‌ش رو بگیره: پولی که داره، قرضی که به دوستاش داره یا ازشون طلب داره، پول توجیبی یا درآمد کار پاره‌وقت، و خرج‌های ماهانه‌ش.

این کار ساده، یکی از بهترین تمرین‌های پول برای جوون‌ترهاست؛ چون عادت دیدن عدد رو، پیش از اینکه عددها بزرگ بشن، می‌سازه. اگه پدر یا مادرید، می‌تونید یه بار با بچه‌ی نوجوونتون، برگه‌ی خودش رو با هم پر کنید؛ بی قضاوت، فقط برای دیدن.

هر چند وقت

عکس مالی، هر چند وقت یه بار؟ یه پیشنهاد ساده: درآمد و خرج رو هر ماه نگاه کنید، چون زود عوض می‌شن. و کل برگه، با دارایی‌ها و بدهی‌ها، رو هر سه ماه یه بار از نو بگیرید.

عکس‌های قبلی رو دور نریزید. بعد از یه سال، چهار عکس کنار هم دارید؛ و دیدن اینکه خالص دارایی یا ماه‌های ذخیره، کم‌کم بهتر شدن، یکی از قوی‌ترین انگیزه‌هاییه که می‌شه داشت. همون «دیدن پیشرفت» که توی مسیر علم انگیزه دیدیم.

چند باور رایج

  • «ودیعه‌ی خونه، پول از دست رفته‌ست.» مال شماست و آخر قرارداد برمی‌گرده؛ یه داراییه.
  • «ماشینم همون قیمتی رو داره که خریدم.» ارزش امروز مهمه، نه قیمت خرید.
  • «قرض از خونواده، بدهی نیست.» بدهیه، حتی بی سود و بی عجله.
  • «حقوقم فلان‌قدره» با عدد ناخالص. برنامه رو با درآمد خالص بریزید.
  • «خرج عید و بیمه، خرج اضافه‌ست.» خرج سالانه‌ست؛ هر ماه سهمش رو کنار بذارید.

یه مثال

علی، یه کارمند مستاجر، اولین عکس مالیش رو گرفت؛ عددها به میلیون تومن و فقط برای مثال. دارایی: نقد ۱۵، طلا ۳۰، ماشین با ارزش امروز ۲۵۰، و ودیعه‌ی خونه ۴۰۰؛ جمع ۶۹۵. بدهی: وام ماشین ۱۲۰، دو خرید قسطی ۲۰، و قرض از برادرش ۵۰ که یادش رفته بود؛ جمع ۱۹۰. خالص دارایی: ۵۰۵.

درآمد خالص ماهانه: ۳۰. خرج ثابت: اجاره ۸ و قسط‌ها ۷؛ متغیر: ۱۳؛ سهم ماهانه‌ی سالانه‌ها، مثل بیمه‌ی ماشین و عید: ۳. جمع خرج: ۳۱. مانده‌ی ماهانه: منفی ۱. علی تازه فهمید چرا هر چند ماه یه بار مجبور می‌شد قرض بگیره. ماه‌های ذخیره‌ش هم کمتر از یه ماه بود. خالص داراییش بد نبود، ولی بیشترش کم‌نقد بود. با همین برگه، اولین تصمیمش روشن شد: یه کم از خرج متغیر کم کنه تا مانده‌ی ماهانه مثبت بشه، و قرض برادرش رو هم توی برنامه بیاره. سه ماه بعد، عکس دومش رو گرفت: مانده‌ی ماهانه مثبت دو شده بود، و برای اولین بار، چیزی برای ذخیره داشت.

تمرین امروز

امروز اولین عکس مالیتون رو بگیرید؛ کامل نبودنش اشکالی نداره، شروع کردنش مهمه.

  1. یه ساعت وقت آروم بذارید و کاغذها و موجودی همه‌ی حساب‌ها رو جمع کنید.
  2. برگه رو به چهار گوشه تقسیم کنید و هر گوشه رو، حتی تقریبی، پر کنید.
  3. خالص دارایی و مانده‌ی ماهانه رو با دو تفریق ساده حساب کنید.
  4. سه سنجش رو حساب کنید: سهم قسط، سهم پس‌انداز، ماه‌های ذخیره.
  5. برگه رو با تاریخ امروز یه جا نگه دارید، و یه یادآوری برای سه ماه بعد بذارید.

درس بعدی، یکی از این دو عدد رو دقیق‌تر می‌بینه: خالص دارایی چیست.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • عکس مالی امروز، چهار عدده: دارایی، بدهی، درآمد خالص ماهانه و خرج ماهانه.
  • دارایی‌ها با ارزش امروزشون نوشته می‌شن، نه قیمت خرید؛ ودیعه‌ی خونه هم داراییه.
  • خرج ماهانه یعنی ثابت، متغیر، و سهم ماهانه‌ی خرج‌های سالانه.
  • دو عدد مهم: خالص دارایی و مانده‌ی ماهانه.
  • سه سنجش: سهم قسط، سهم پس‌انداز، و چند ماه ذخیره.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد