آموزشمدیریت مالی شخصی

درس ۴ از ۷۶، توسعه فردی، حدود ۲۸ دقیقه خواندن

خالص دارایی چیست

جواب کوتاه

خالص دارایی (Net Worth) یعنی جمع همه‌ی دارایی‌ها منهای جمع همه‌ی بدهی‌ها؛ یعنی اگه امروز همه‌چیز رو بفروشید و همه‌ی بدهی‌ها رو بدید، چی براتون می‌مونه. این عدد، بهتر از درآمد نشون می‌ده آدم جلو می‌ره یا نه؛ چون خیلی‌ها درآمد بالا دارن ولی چیزی ازش نمی‌مونه. خالص دارایی می‌تونه منفی هم باشه، مخصوصا اول زندگی کاری؛ و این عادیه. مهم‌تر از خود عدد، جهتشه: اینکه از یه عکس تا عکس بعدی، بالا رفته یا پایین. پس‌انداز و پرداخت بدهی بالا می‌برنش؛ قرض برای خرج روزانه و دارایی‌هایی که هر سال کم‌ارزش‌تر می‌شن، پایین میارنش. و جایی که قیمت‌ها زود بالا می‌رن، بهتره خالص دارایی رو به «ماه خرج» هم بشمریم، تا اثر تورم دیده بشه.

یه ترازو

یه ترازوی دوکفه‌ای رو تصور کنید. توی یه کفه، همه‌ی چیزهایی رو می‌ذارید که دارید: پول، طلا، ماشین، ودیعه‌ی خونه. توی کفه‌ی دیگه، همه‌ی چیزهایی که بدهکارید: وام، قسط، قرض. ترازو به یه طرف خم می‌شه؛ و اینکه چقدر خم می‌شه، اسمش خالص داراییه.

توی درس قبل عکس مالی امروز رو گرفتیم و دیدیم از چهار گوشه‌ش، دو عدد مهم بیرون میاد. این درس، یکی از اون دو رو کامل باز می‌کنه: خالص دارایی. چیه، چرا مهمه، چطور بخونیمش، و چطور دنبالش کنیم.

تعریف

خالص دارایی (Net Worth)، یعنی جمع همه‌ی دارایی‌ها، منهای جمع همه‌ی بدهی‌ها. به زبون ساده: اگه امروز همه‌ی داشته‌هاتون رو به قیمت روز بفروشید، و با پولش همه‌ی بدهی‌هاتون رو بدید، چقدر براتون می‌مونه.

این مفهوم، از حسابداری شرکت‌ها اومده؛ جایی که بهش «حقوق صاحبان سهام» یا «سرمایه» می‌گن. ولی برای یه نفر یا یه خونواده هم، دقیقا همون معنی رو داره. توی کتاب‌های حسابداری یه فرمول معروف هست: دارایی برابره با بدهی به اضافه‌ی سرمایه. خالص دارایی شخصی، همون سرمایه‌ی این فرموله؛ یعنی سهمی از دارایی‌ها که واقعا مال خود شماست.

یه حساب ساده

یه مثال ساده، با عددهای میلیون تومن و فقط برای فهمیدن: فرض کنید دارایی‌های یه نفر اینان: موجودی حساب ۲۰، طلا ۴۰، و ماشینی که امروز ۳۰۰ می‌ارزه؛ جمع ۳۶۰. بدهی‌هاش: وام ماشین ۱۵۰ و یه خرید قسطی ۱۰؛ جمع ۱۶۰.

خالص داراییش: ۳۶۰ منهای ۱۶۰، یعنی ۲۰۰. یعنی اگه امروز همه‌چیز رو بفروشه و همه‌ی بدهی‌ها رو بده، ۲۰۰ براش می‌مونه. توجه کنید که ماشین با ارزش امروزش حساب شده، نه با قیمتی که خریده؛ و وام ماشین با مبلغ مونده، نه مبلغ اول. این دو نکته، توی درس قبل هم دیدیم، و دقت عدد خالص دارایی، به همین‌ها بستگی داره.

مهم‌تر از درآمد

خیلی‌ها وضع مالی آدم‌ها رو با درآمدشون می‌سنجن: «فلانی حقوق خوبی داره، پس وضعش خوبه». ولی درآمد، فقط نشون می‌ده چقدر پول وارد می‌شه؛ نه اینکه چقدرش می‌مونه.

دو نفر رو تصور کنید. یکی درآمد بالایی داره، ولی همه‌ش رو خرج می‌کنه و کلی قسط هم داره؛ خالص داراییش شاید صفر یا منفی باشه. اون یکی درآمد متوسطی داره، ولی سال‌ها یه بخشش رو کنار گذاشته؛ خالص داراییش خوبه. اگه هر دو فردا کارشون رو از دست بدن، دومی خیلی امن‌تره. خالص دارایی، نتیجه‌ی همه‌ی تصمیم‌های مالی تا امروزه؛ درآمد، فقط یکی از ورودی‌هاشه.

زیر صفر

خالص دارایی می‌تونه منفی باشه؛ یعنی بدهی‌ها از دارایی‌ها بیشتر باشن. این برای خیلی‌ها ترسناکه؛ ولی توی بعضی مرحله‌های زندگی، کاملا عادیه. یه دانشجو که برای درس وام گرفته، یا یه جوون که تازه زندگی مستقل رو شروع کرده و برای وسیله‌های ضروری قسط داره، معمولا خالص دارایی منفی یا نزدیک صفر داره.

چیزی که مهمه، دلیل منفی بودنه، و جهتش. اگه منفی بودن از یه سرمایه‌گذاری روی مهارت یا یه وسیله‌ی ضروری اومده و داره کم‌کم کم می‌شه، نگرانی زیادی نداره. ولی اگه از قرض برای خرج روزانه اومده و هر ماه بیشتر می‌شه، یه زنگ خطره که باید زود بهش جواب داد.

جهت، نه عدد

شاید مهم‌ترین نکته‌ی این درس این باشه: جهت خالص دارایی، از خود عددش مهم‌تره. کسی که خالص داراییش امروز کمه ولی هر سه ماه یه کم بالاتر می‌ره، توی مسیر درستیه. کسی که خالص داراییش زیاده ولی هر سه ماه پایین‌تر میاد، یه مشکل داره، حتی اگه هنوز دیده نشه.

برای همین، یه عکس تنها، فقط یه نقطه‌ست؛ چند عکس پشت سر هم، یه خط می‌سازن، و خط، جهت رو نشون می‌ده. هدف این نیست که به یه عدد خاص برسید؛ هدف اینه که خط، کم‌کم و پیوسته، رو به بالا باشه.

چی بالا می‌بردش

خالص دارایی، از چند راه بالا می‌ره؛ بعضیاش دست شماست و بعضیاش دست بازار:

  • پس‌انداز: هر پولی که از درآمد می‌مونه و خرج نمی‌شه، دارایی رو بیشتر می‌کنه.
  • پرداخت بدهی: هر قسطی که می‌دید، بدهی رو کم می‌کنه؛ پس خالص دارایی بالا می‌ره، حتی اگه حس نکنید.
  • رشد ارزش دارایی‌ها: وقتی ارزش یه دارایی بالا می‌ره، مثل طلا یا خونه.
  • بخشیده شدن بدهی: وقتی یه طلبکار، بخشی از قرض رو می‌بخشه.

جالبه که اولی و دومی، کاملا دست شمان؛ ولی سومی، بیشتر دست بازاره. برای همین، یه برنامه‌ی پایدار، بیشتر روی دو تای اول تکیه می‌کنه، نه روی امید به بالا رفتن قیمت‌ها.

چی پایین میاردش

و از چند راه پایین میاد؛ که دونستنشون، جلوی خیلی از غافلگیری‌ها رو می‌گیره:

  • خرج بیشتر از درآمد: که یا از پس‌انداز کم می‌کنه، یا قرض تازه میاره.
  • قرض برای خرج روزانه: که بدهی می‌سازه بی اینکه دارایی‌ای بیاد.
  • سود و کارمزد بدهی‌ها: که هر ماه بدهی رو بیشتر می‌کنه.
  • کم شدن ارزش دارایی‌ها: مثل ماشین و وسیله‌ها که هر سال کم‌ارزش‌تر می‌شن.

یه نکته‌ی مهم: یه خرید بزرگ با پول نقد، خالص دارایی رو بلافاصله عوض نمی‌کنه، اگه چیزی که خریدید ارزشش رو نگه داره؛ فقط دارایی رو از نقد به یه شکل دیگه تبدیل کرده. ولی اگه ارزشش زود کم بشه، خالص دارایی هم کم‌کم پایین میاد.

دارایی‌هایی که آب می‌رن

بعضی دارایی‌ها، با گذشت زمان، کم‌ارزش‌تر می‌شن. ماشین، گوشی، لپ‌تاپ و خیلی از وسیله‌های خونه، از روزی که خریده می‌شن، شروع به کم شدن ارزش می‌کنن. به این، استهلاک (Depreciation) می‌گن.

این یعنی چیزهایی که برای استفاده می‌خریم، معمولا خالص دارایی رو بالا نمی‌برن؛ حتی اگه گرون باشن. اشکالی نداره؛ ما وسیله‌ها رو برای استفاده می‌خریم، نه برای سرمایه‌گذاری. فقط مهمه که توی عکس مالی، این‌ها رو با ارزش واقعی امروزشون بنویسید، و به خودتون نگید «یه ماشین گرون دارم، پس وضعم خوبه». توی جایی که قیمت‌ها زود بالا می‌رن، گاهی قیمت ماشین هم به عدد بالا می‌ره؛ ولی این بیشتر اثر تورمه، که پایین‌تر می‌بینیم.

قرض برای چی

همه‌ی قرض‌ها، یه اثر روی خالص دارایی ندارن. یه قرض برای خرید چیزی که ارزشش رو نگه می‌داره، مثلا بخشی از پول یه خونه، دارایی و بدهی رو با هم بالا می‌بره؛ و خالص دارایی، تقریبا همون می‌مونه. بعد، با هر قسط، کم‌کم بالا می‌ره.

ولی یه قرض برای یه سفر یا خرج روزانه، بدهی می‌سازه بی اینکه دارایی‌ای بمونه؛ پس خالص دارایی، همون روز پایین میاد. و قرض برای یه ماشین، یه جایی وسط این دوتاست: دارایی میاد، ولی ارزشش هر سال کم می‌شه، در حالی که بدهی با سودش می‌مونه. این، یه سوال ساده پیش از هر قرض می‌سازه: «بعد از خرج شدن این پول، چی برام می‌مونه؟».

نقد و بقیه

خالص دارایی بالا، لزوما یعنی وضع امن نیست. کسی که یه خونه‌ی گرون داره و هیچ پول نقدی نداره، خالص داراییش بالاست؛ ولی اگه فردا یه خرج ناگهانی بیاد، مجبوره قرض بگیره. به این وضع، گاهی می‌گن «خونه‌دار، ولی بی‌پول».

برای همین، کنار خالص دارایی کل، یه عدد دیگه هم ارزش داره: خالص دارایی نقد، یعنی دارایی‌های نقد منهای بدهی‌هایی که زود باید پرداخت بشن. این عدد، نشون می‌ده توی یه بحران، واقعا چقدر جای نفس کشیدن دارید. یه برنامه‌ی خوب، هر دو رو با هم بالا می‌بره.

دارایی‌ای که توی برگه نیست

یه دارایی خیلی بزرگ هست که توی هیچ برگه‌ای نوشته نمی‌شه: مهارت‌ها و توان کار کردن خودتون. اقتصاددان‌ها بهش سرمایه‌ی انسانی (Human Capital) می‌گن؛ یعنی ارزش همه‌ی درآمدی که توی آینده، با دانش و مهارت و سلامتتون، می‌تونید بسازید.

برای یه جوون، این دارایی معمولا از همه‌ی دارایی‌های دیگه بزرگ‌تره؛ حتی اگه خالص دارایی مالیش منفی باشه. برای همین، یه وام برای یاد گرفتن یه مهارت ارزشمند، با یه وام برای خرج روزانه فرق داره: یکی سرمایه‌ی انسانی رو بیشتر می‌کنه، اون یکی نه. و مراقبت از سلامت هم، به همین معنی، مراقبت از بزرگ‌ترین داراییه.

وقتی قیمت‌ها بالا می‌رن

جایی که قیمت‌ها زود بالا می‌رن، خالص دارایی یه دام داره: عددش ممکنه بالا بره، بی اینکه واقعا وضع بهتر شده باشه. مثلا اگه ارزش طلا و ماشین شما، به عدد، دو برابر شده، ولی قیمت همه‌چیز هم دو برابر شده، در واقع قدرت خریدتون عوض نشده.

برعکسش هم هست: بدهی‌هایی که سودشون از تورم کمتره، با گذر زمان، به عدد همون می‌مونن، ولی در واقع سبک‌تر می‌شن. و پول نقدی که بی‌حرکت مونده، به عدد همونه، ولی چیز کمتری می‌خره. برای همین، مقایسه‌ی خالص دارایی امروز با پارسال، فقط به عدد، می‌تونه گمراه‌کننده باشه. مسیر پول یه درس کامل برای تورم داره.

به ماه خرج

یه راه ساده برای دیدن اثر تورم: خالص دارایی رو به «ماه خرج» هم بشمرید. یعنی خالص دارایی رو تقسیم بر خرج معمولی ماهانه کنید. مثلا اگه خالص دارایی ۲۰۰ و خرج ماهانه ۲۰ باشه، خالص دارایی شما «ده ماه خرج» ئه.

این عدد، با تورم کمتر گول می‌زنه؛ چون اگه قیمت‌ها بالا برن، خرج ماهانه هم بالا می‌ره. اگه خالص دارایی به عدد بالا رفته ولی به ماه خرج همون مونده، یعنی فقط با تورم هم‌قدم بودید. ولی اگه به ماه خرج هم بالا رفته، یعنی واقعا جلو رفتید. این دو عدد رو کنار هم بنویسید؛ با هم، تصویر روشن‌تری می‌دن.

توی سن‌های مختلف

خالص دارایی، معمولا یه مسیر آشنا توی طول زندگی داره: اول کار، نزدیک صفر یا منفی؛ سال‌های میانی، کم‌کم بالا؛ و دوران بازنشستگی، کم‌کم مصرف می‌شه، چون درآمد کار کم شده. این، همون الگوییه که توی درس دوم دیدیم.

برای همین، مقایسه‌ی خالص دارایی یه جوون بیست‌وپنج‌ساله با یه آدم پنجاه‌ساله، معنی نداره. هر سنی، کار خودش رو داره: اول کار، ساختن عادت پس‌انداز و پرهیز از بدهی گرون؛ میانسالی، رشد پیوسته؛ و پیری، استفاده‌ی آروم و برنامه‌ریزی‌شده. ایستگاه «هر زندگی، یه برنامه» این رو کامل‌تر می‌بینه.

کنار مانده‌ی ماهانه

توی درس قبل دیدیم عکس مالی، دو عدد مهم داره: خالص دارایی و مانده‌ی ماهانه. این دو، به هم وصلن. مانده‌ی ماهانه، مثل سرعت ماشینه؛ خالص دارایی، مثل جاییه که الان هستید. اگه سرعت مثبت باشه، هر ماه یه کم جلوتر می‌رید؛ و اگه منفی باشه، هر ماه یه کم عقب‌تر.

برای همین، اگه می‌خواید خالص دارایی رو بالا ببرید، اولین جایی که باید نگاه کنید، مانده‌ی ماهانه‌ست. تا وقتی مانده‌ی ماهانه منفیه، هیچ برنامه‌ای خالص دارایی رو پایدار بالا نمی‌بره. درس بعدی، با همین شروع می‌کنه.

برای جوون‌ترها

اگه نوجوون یا دانشجویید، شاید فکر کنید خالص دارایی مال بزرگ‌ترهاست. ولی شروع زودتر، یه مزیت بزرگ داره: عادت. کسی که از هجده‌سالگی هر چند ماه یه بار، حتی با عددهای خیلی کوچیک، خالص داراییش رو نوشته، توی سی‌سالگی یه رابطه‌ی خیلی روشن‌تر با پول داره.

برای شروع، کافیه بنویسید چقدر پول دارید، چقدر به کسی بدهکارید، و چقدر کسی به شما بدهکاره. همین سه خط، اولین عکس مالی و اولین خالص دارایی شماست.

خالص دارایی خونواده

توی یه خونواده، خالص دارایی رو می‌شه به دو شکل دید: جدا برای هر نفر، یا با هم برای کل خونواده. اگه پول‌ها و تصمیم‌ها مشترکن، خالص دارایی مشترک تصویر واقعی‌تری می‌ده.

یه نکته‌ی مهم: پیش از ازدواج یا شروع زندگی مشترک، دونستن خالص دارایی و بدهی‌های همدیگه، خیلی کمک می‌کنه. خیلی از دلخوری‌های مالی زوج‌ها، از بدهی‌هایی میاد که یکی از اون یکی خبر نداشت. گفتن «من این‌قدر بدهی دارم» سخته؛ ولی شنیدنش بعدا، خیلی سخت‌تره.

مقایسه با بقیه

توی اینترنت، زیاد درباره‌ی «ثروت خالص» آدم‌های معروف می‌خونیم. این عددها، معمولا تخمینی‌ان، و مقایسه‌ی خودمون باهاشون، هیچ کمکی نمی‌کنه. حتی مقایسه با دوستا و فامیل هم معمولا گمراه‌کننده‌ست؛ چون ما فقط دارایی‌هایی رو می‌بینیم که نشون داده می‌شن، نه بدهی‌هایی که پشتشونه.

یه ماشین گرون جلوی خونه‌ی یه نفر، ممکنه با یه وام سنگین خریده شده باشه. بهترین مقایسه، مقایسه با خودتونه: عکس امروز در برابر عکس سه ماه پیش. این تنها مقایسه‌ایه که هم منصفانه‌ست و هم چیزی بهتون یاد می‌ده.

ارزش شما نیست

اسم انگلیسی خالص دارایی، Net Worth، یعنی «ارزش خالص»؛ و این اسم، گاهی یه حس اشتباه می‌سازه: انگار ارزش یه آدم، با عدد داراییش سنجیده می‌شه. این‌طور نیست.

خالص دارایی، فقط یه عدد مالیه؛ یه ابزار برای برنامه‌ریزی. ارزش شما، به مهربونی، کار، رابطه‌ها و کارهایی که برای بقیه می‌کنید، ربط داره؛ نه به اینکه امروز کفه‌ی ترازوی مالیتون کدوم وره. اگه عدد امروز بده، فقط یعنی یه نقطه‌ی شروع برای برنامه داره؛ نه چیزی بیشتر.

یه اصطلاح دیگه

اگه «ارزش خالص دارایی» رو جستجو کنید، احتمالا به یه موضوع دیگه هم برمی‌خورید: ارزش خالص دارایی صندوق‌های سرمایه‌گذاری. این، اصطلاح نزدیکیه ولی برای یه چیز دیگه به کار می‌ره.

یه صندوق سرمایه‌گذاری، پول خیلی‌ها رو جمع می‌کنه و با هم سرمایه‌گذاری می‌کنه. ارزش خالص دارایی هر واحد اون صندوق، یعنی ارزش همه‌ی دارایی‌های صندوق، منهای بدهی‌هاش، تقسیم بر تعداد واحدها. منطقش همونه، ولی برای یه صندوقه، نه یه آدم. این درس، درباره‌ی خالص دارایی شخصیه؛ ایستگاه مفهوم‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌ها رو فقط در حد مفهوم می‌بینه.

چی توش هست، چی نیست

برای اینکه خالص دارایی‌های چند عکس رو بشه مقایسه کرد، هر بار باید چیزهای یکسانی رو بشمرید. یه فهرست ثابت بنویسید: کدوم دارایی‌ها حساب می‌شن، و کدوم‌ها نه. مثلا اگه یه بار فرش رو شمردید و یه بار نه، عدد بی‌دلیل بالا و پایین می‌ره.

یه قاعده‌ی ساده: فقط چیزهایی رو بشمرید که واقعا ممکنه یه روز بفروشید یا به پول تبدیل کنید، و ارزششون رو با یه روش ثابت تخمین بزنید. حقوق بازنشستگی آینده و ارث احتمالی رو هم نشمرید؛ این‌ها هنوز مال شما نیستن. اگه خواستید، یه خط جدا براشون بنویسید، بیرون از جمع.

سرعت رشد

خالص دارایی، اول کار خیلی کند رشد می‌کنه؛ چون پس‌اندازهای کوچیک، روی یه عدد کوچیک، تغییر زیادی نمی‌سازن. خیلی‌ها همین‌جا ناامید می‌شن. ولی با گذشت زمان، دو چیز سرعت رو بیشتر می‌کنن: درآمد که معمولا با تجربه بالا می‌ره، و رشد خود دارایی‌ها روی هم، که توی ایستگاه پس‌انداز با اسم سود مرکب می‌بینیم.

مثل یه گلوله‌ی برفی که از بالای تپه شروع به غلتیدن می‌کنه؛ اول کوچیکه و کند، ولی هر دور، برف بیشتری جمع می‌کنه. سال‌های اول، سال‌های ساختن عادتن، نه عدد بزرگ؛ و همین عادت‌ها، سال‌های بعد رو می‌سازن.

وقتی یه اتفاق میفته

گاهی خالص دارایی، یهو پایین میاد: یه بیماری، از دست دادن کار، یه تصادف، یا یه اتفاق خونوادگی. این‌ها بخشی از زندگی‌ان و برای همه پیش میان. یه افت ناگهانی، به معنی اشتباه شما نیست.

کاری که توی این لحظه کمک می‌کنه، دوباره گرفتن عکسه، بی سرزنش؛ و بعد، برگشتن به همون ترتیب کارها که درس بعدی یاد می‌ده. خیلی‌ها بعد از یه اتفاق بد، کلا دنبال کردن رو کنار می‌ذارن؛ ولی دقیقا همون موقع، دونستن عددها از همیشه مهم‌تره. صندوق اضطراری، که توی ایستگاه پس‌انداز می‌سازیم، برای همین لحظه‌هاست.

دنبال کردن

یه روش ساده برای دنبال کردن خالص دارایی، که سالی فقط چند ساعت وقت می‌گیره:

  1. هر سه ماه، عکس مالی رو از نو بگیرید.
  2. خالص دارایی رو به عدد و به ماه خرج بنویسید.
  3. یه جدول کوچیک با سه ستون داشته باشید: تاریخ، خالص دارایی، ماه خرج.
  4. هر بار، یه خط کنارش بنویسید: چه چیزی بالا یا پایین بردش.
  5. سالی یه بار، چهار عکس رو کنار هم ببینید و بنویسید امسال چی یاد گرفتید.

این کار، سالی چهار ساعت وقت می‌گیره. ولی بعد از چند سال، یه نقشه‌ی کامل از زندگی مالیتون دارید؛ و دیدن اینکه خط کم‌کم بالا می‌ره، یکی از قوی‌ترین دلیل‌ها برای ادامه دادنه.

چند باور رایج

  • «درآمد بالا یعنی خالص دارایی بالا.» بستگی داره چقدر می‌مونه.
  • «خالص دارایی منفی یعنی شکست.» اول راه عادیه؛ جهتش مهمه.
  • «ماشین گرون، یعنی دارایی زیاد.» ماشین آب می‌ره، و شاید با وام خریده شده.
  • «عدد بالا رفته، پس جلو رفتم.» با تورم، به ماه خرج هم بسنجید.
  • «خالص دارایی، ارزش منه.» فقط یه عدد مالیه.

یه مثال

سمیرا، بیست‌وشش‌ساله، اولین بار که خالص داراییش رو حساب کرد، به عدد منفی رسید: یه وام دانشجویی و چند قسط داشت، و دارایی کمی. اول ناامید شد؛ بعد یادش اومد که این وام، برای مدرکی بوده که حالا کارش رو ساخته.

تصمیم گرفت فقط جهت رو دنبال کنه. هر سه ماه، عکس گرفت؛ هر ماه یه مبلغ کوچیک پس‌انداز کرد و قسط‌ها رو مرتب داد. بعد از یه سال و نیم، خالص داراییش برای اولین بار مثبت شد. هنوز عدد کوچیکی بود؛ ولی خط، شش بار پشت سر هم، رو به بالا رفته بود. سمیرا می‌گفت دیدن همون خط، از هر چیزی بیشتر انگیزه‌ش داده؛ بیشتر از هر عدد بزرگی که توی اینترنت درباره‌ی ثروت بقیه خونده بود.

تمرین امروز

امروز خالص داراییتون رو حساب کنید؛ با همون برگه‌ی درس قبل و یه ماشین‌حساب ساده.

  1. از برگه‌ی عکس مالی درس قبل، جمع دارایی‌ها و جمع بدهی‌ها رو بردارید.
  2. خالص دارایی رو حساب کنید: جمع دارایی منهای جمع بدهی.
  3. خالص دارایی رو تقسیم بر خرج ماهانه کنید؛ این، خالص دارایی به ماه خرجه.
  4. خالص دارایی نقد رو هم حساب کنید: دارایی نقد منهای بدهی‌های فوری و نزدیک.
  5. یه جدول سه‌ستونه بسازید و این عددها رو با تاریخ امروز توش بنویسید، و برای سه ماه بعد یه یادآوری بذارید.

درس بعدی، می‌گه بعد از این عکس، کارهای مالی رو به چه ترتیبی شروع کنیم: ترتیب کارهای مالی.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • خالص دارایی یعنی همه‌ی دارایی‌ها منهای همه‌ی بدهی‌ها.
  • از درآمد بهتر نشون می‌ده جلو می‌رید یا نه.
  • منفی بودنش، اول راه عادیه؛ جهتش از خود عدد مهم‌تره.
  • پس‌انداز و پرداخت بدهی بالا می‌برنش؛ قرض برای خرج روزانه پایین میاردش.
  • با تورم، خالص دارایی رو به ماه خرج هم بشمرید.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد