سئو کلاه سفید و کلاه سیاه
جواب کوتاه
سئو کلاه سفید (White hat SEO) یعنی کارهایی که سایت رو برای آدمها بهتر میکنه و قانونهای گوگل رو رعایت میکنه؛ سئو کلاه سیاه (Black hat SEO) یعنی ترفندهایی که سعی میکنن گوگل رو فریب بدن تا یه صفحه بیلیاقت بالا بیاد. کلاه سیاه شاید یه مدت جواب بده، ولی گوگل این کارها رو توی سیاستهای اسپمش اسم برده و دیر یا زود سایت رو پایین میکشه یا کلا از نتایج بیرون میکنه.
دو مغازه، توی یه خیابون
دو تا مغازهی لباس رو تصور کنید که توی یه خیابون کنار همن. اولی جنس خوب میاره، قیمت درست میده، و هر کی یه بار خرید کرده، به دوستش هم میگه. دومی یه تابلوی خیلی بزرگ زده که روش نوشته «حراج ۹۰ درصد، فقط امروز»، ولی هر روز همین رو نوشته و هیچ حراجی هم در کار نیست. چند هفتهی اول، مغازهی دوم شلوغتره. ولی کمکم مردم میفهمن، دیگه نمیرن، و به بقیه هم میگن نرید.
سئو هم همین دو راه رو داره. یه راه، اینه که سایت رو واقعا بهتر کنید تا آدمها جوابشون رو بگیرن و گوگل هم این رو ببینه. راه دیگه، اینه که با ترفند گوگل رو گول بزنید تا یه صفحهی بیارزش بالا بیاد. به اولی میگن سئو کلاه سفید، و به دومی سئو کلاه سیاه. این درس هر دو رو میگه، ولی بیشتر روی کلاه سیاه تمرکز میکنه؛ نه برای اینکه یادش بگیرید، برای اینکه بشناسیدش و گولش رو نخورید.
کلاه سفید و کلاه سیاه، یعنی چی
کلاه سفید، به انگلیسی White hat SEO، و کلاه سیاه، به انگلیسی Black hat SEO، اسمهاییان که خود اهل سئو برای این دو راه ساختن. گوگل توی سندهاش این اسمها رو به کار نمیبره؛ گوگل به کارهای سیاه میگه اسپم، و فهرستشون رو توی سیاستهای اسپم (Spam policies) نوشته.
پس هر وقت شنیدید «فلان کار کلاه سیاهه»، میتونید برید ببینید توی سیاستهای اسپم گوگل اسمش هست یا نه. تقریبا همیشه هست. این درس هم دقیقا همین کار رو میکنه: هر ترفند کلاه سیاه رو با اسم رسمیش توی فهرست گوگل میگه، با یه مثال روزمره.
کلاه سفید: سایت رو واقعا بهتر کنید
کلاه سفید یعنی هر کاری که سایت رو برای آدم بهتر میکنه و همزمان به گوگل کمک میکنه این بهتر بودن رو ببینه. مثلا:
- محتوایی بنویسید که واقعا جواب سوال آدمها رو بده.
- همون کلمهای رو به کار ببرید که مردم جستجو میکنن، و بذاریدش توی عنوان و جاهای اصلی.
- سایت رو سریع کنید که روی گوشی هم زود باز بشه.
- لینک داخلی درست بدید که هم آدم و هم ربات راهشون رو پیدا کنن.
- برای عکسها متن جایگزین بنویسید.
- کاری کنید که بقیه خودشون به سایتتون لینک بدن، چون محتواتون به دردشون خورده.
همهی این کارها یه چیز مشترک دارن: اگه گوگل فردا نبود، باز هم برای آدمها خوب بودن. این بهترین آزمون کلاه سفیده. سایتی که برای آدم ساخته شده، با هر تغییری توی الگوریتم گوگل، کمتر آسیب میبینه، چون گوگل هم دنبال همین چیزه.
کلاه سیاه: فریب، به جای بهتر شدن
کلاه سیاه یعنی هر کاری که به جای بهتر کردن سایت برای آدم، سعی میکنه سیستم رتبهبندی گوگل رو گول بزنه. خود گوگل میگه این رفتارها میتونه باعث بشه یه صفحه یا کل سایت پایینتر بیاد یا کامل از نتایج حذف بشه.
چرا آدمها سراغش میرن؟ چون گاهی سریع جواب میده. یه سایت با چند صد لینک خریدنی ممکنه چند هفته بالا بیاد. ولی گوگل هر سال بهتر این ترفندها رو تشخیص میده، و وقتی تشخیص داد، معمولا همهی اون رشد با هم از بین میره، گاهی با چیزهای بیشتر. مثل کسی که با قرض گرفتن پول، خونهی بزرگتری اجاره کرده؛ یه مدت خوش میگذره، ولی قسطها میان.
کلاه خاکستری چیه
یه اسم سوم هم میشنوید: کلاه خاکستری (Grey hat SEO). منظورشون کارهاییه که نه کاملا تمیزن، نه آشکارا توی فهرست اسپم. مثلا تبادل لینک «دوستانه» با چند سایت دیگه، یا نوشتن صدها صفحهی خیلی شبیه به هم برای شهرهای مختلف.
حرف من اینه: کلاه خاکستری معمولا یه اسم قشنگ برای کلاه سیاهیه که هنوز گیر نیفتاده. اگه مجبورید از خودتون بپرسید «این کار مجازه یا نه؟»، احتمالا داره به سمت سیاه میره. مثلا تبادل لینک زیاد، که هدفش فقط رتبه باشه، توی سیاستهای اسپم لینک گوگل اسم برده شده. پس اون خاکستری، در واقع سیاه بوده.
یه آزمون یهخطی برای هر ترفند
قبل از اینکه سراغ فهرست بریم، یه آزمون ساده یاد بگیرید که خیلی جاها به کارتون میاد: «اگه گوگل نبود، باز هم این کار رو میکردم؟» یا یه جور دیگه: «اگه این کار رو به مشتریم نشون بدم، خجالت میکشم؟»
اگه یه کار رو فقط به خاطر گوگل میکنید و جلوی آدمها قایمش میکنید، احتمالا کلاه سیاهه. مثلا نوشتن یه راهنمای کامل دربارهی نگهداری فرش، حتی اگه گوگل نبود، برای مشتریهای قالیشویی مفیده. ولی نوشتن کلمهی «قالیشویی ارزان تهران» صد بار ته صفحه با رنگ سفید، فقط برای گوگله، و هیچ مشتریای نباید ببیندش. با همین آزمون، بیشتر ترفندهای پایین رو خودتون تشخیص میدید.
پنهانکاری: دو چهره برای یه صفحه
پنهانکاری، به انگلیسی Cloaking، یعنی نشون دادن یه محتوا به موتور جستجو و یه محتوای دیگه به آدم، با قصد بالا بردن رتبه و گمراه کردن آدمها. مثالی که خود گوگل میزنه: صفحهای که برای موتور جستجو دربارهی مقصدهای سفره، ولی برای آدم، صفحهی فروش داروی تخفیفیه.
این کار معمولا با تشخیص ربات انجام میشه: سایت میبینه درخواست از طرف گوگلباته، یه صفحهی تمیز و پرمتن نشون میده؛ میبینه آدمه، یه صفحهی دیگه. مثل مغازهای که وقتی بازرس میاد، جنس اصل میذاره روی پیشخون، و وقتی مشتری میاد، جنس تقلبی.
یه نکتهی مهم: هر تفاوتی پنهانکاری نیست. خود گوگل میگه مثلا سایتی که بخشی از محتواش پولیه و پشت اشتراک قفله، پنهانکاری حساب نمیشه، به شرطی که گوگل همون محتوای کاملی رو ببینه که یه مشترک میبینه. معیار اینه که قصد فریب باشه یا نه. یه نکتهی دیگه هم گوگل میگه: هکرها خیلی وقتها از پنهانکاری استفاده میکنن تا صاحب سایت هک رو نبینه؛ یعنی گاهی پنهانکاری کار خود صاحب سایت نیست.
تکرار بیجای کلمهی کلیدی
تکرار بیجای کلمهی کلیدی، به انگلیسی Keyword stuffing، یعنی پر کردن صفحه با کلمههای کلیدی یا عددها برای دستکاری رتبه. گوگل میگه این کلمهها معمولا توی یه فهرست یا گروه، غیرطبیعی یا بیربط به متن میان. مثالهاش: فهرست شمارهتلفن بدون هیچ ارزش اضافه، بلوکهایی از اسم شهرها و استانها که صفحه میخواد براشون رتبه بگیره، و تکرار یه کلمه طوری که جمله غیرطبیعی بشه.
یه نمونه که حتما دیدید: «ما بهترین تعمیرکار یخچالیم. تعمیر یخچال ما بهترین تعمیر یخچاله. اگه دنبال تعمیر یخچالید، تعمیر یخچال ما رو انتخاب کنید.» این متن برای هیچ آدمی خوندنی نیست. و گوگل هم سالهاست دیگه این رو نشونهی خوب بودن نمیدونه؛ برعکس، نشونهی اسپم میدونه.
اسپم لینک: لینکی که با پول یا قرار ساخته شده
گوگل به لینکهایی که سایتهای دیگه به شما میدن، به عنوان یه نشونهی اعتماد نگاه میکنه. همین باعث شده خیلیها بخوان این نشونه رو مصنوعی بسازن. اسپم لینک، به انگلیسی Link spam، یعنی ساختن لینک به یه سایت یا از یه سایت، با هدف اصلی دستکاری رتبه. مثالهایی که خود گوگل میزنه:
- خرید و فروش لینک برای رتبه، چه با پول، چه با دادن محصول یا خدمت در ازای لینک.
- تبادل لینک زیاده از حد، از نوع «تو به من لینک بده، من به تو».
- استفاده از برنامههای خودکار برای ساختن لینک به سایت.
- لینکهایی که توی رپورتاژ یا مقالهی مهمان، با متن لینک پر از کلمهی کلیدی، گذاشته میشن.
- لینکهای بیکیفیت توی فهرستها و سایتهای نشانهگذاری.
- لینکهایی که توی پاورقی یا قالب سایتهای زیاد پخش شدن.
- لینکهای اسپم توی نظرهای وبلاگ و انجمنها.
پس آیا هر لینک پولی ممنوعه؟ نه. تبلیغ پولی که لینک داره کاملا مجازه، به شرطی که اون لینک با یه برچسب مثل rel="sponsored" یا rel="nofollow" مشخص بشه، که به گوگل بگه این لینک برای رتبه نیست. مشکل از جایی شروع میشه که لینک پولی رو مثل یه لینک طبیعی جا بزنید.
صفحههای دروازهای: چند تا در، یه اتاق
سوءاستفادهی دروازهای، به انگلیسی Doorway abuse، یعنی ساختن سایت یا صفحههایی که فقط برای رتبه گرفتن توی جستجوهای خیلی شبیه به هم ساخته شدن و آدم رو به صفحههای واسطهای میبرن که به اندازهی مقصد اصلی مفید نیستن. مثالهای گوگل: داشتن چند سایت با نشونی و صفحهی اول کمی متفاوت برای گرفتن همهی جستجوها؛ ساختن چند دامنه یا صفحه برای شهرها یا منطقههای مختلف که همه آدم رو به یه صفحه میفرستن؛ و صفحههایی که فقط برای فرستادن آدم به بخش اصلی سایت ساخته شدن.
مثال ایرانیش: یه شرکت باربری صد تا صفحه میسازه با عنوان «باربری در نارمک»، «باربری در پونک»، «باربری در شهرک غرب» و الی آخر، که متن همهشون یکیه و فقط اسم محله عوض شده. اگه واقعا توی هر محله یه اطلاعات خاص دارید، مثلا محدودیت ساعت ورود کامیون یا قیمت جدا، اون صفحه ارزش داره. ولی اگه فقط اسم عوض شده، این دقیقا دروازهست.
کپی محتوا، و همکاری فروش بیارزش
کپی محتوا، به انگلیسی Scraping، یعنی برداشتن محتوای سایتهای دیگه، که معمولا اعتبار بیشتری دارن، و گذاشتنش توی سایت خودتون، با این فرض که حجم بیشتر محتوا رتبه رو بالا میبره. گوگل مثال میزنه: بازنشر محتوای دیگران بدون هیچ ارزش اضافه، کپی با کمی تغییر کلمهها، و سایتی که فقط ویدیو یا عکس سایتهای دیگه رو جاسازی کرده بدون اینکه چیزی بهش اضافه کنه.
یه مورد شبیهش، همکاری فروش نازکه، به انگلیسی Thin affiliation. یعنی صفحههایی که لینک همکاری فروش دارن، ولی توضیح و نقد محصولشون مستقیم از فروشندهی اصلی کپی شده، بی هیچ محتوای اصیل یا ارزش اضافه. همکاری فروش خودش ایرادی نداره؛ اگه شما خودتون محصول رو امتحان کردید و تجربهی واقعیتون رو مینویسید، این ارزش داره. مشکل، کپی خالیه.
محتوای انبوه: هزار صفحه، هیچ حرف
سوءاستفاده از محتوای انبوه، به انگلیسی Scaled content abuse، یعنی ساختن تعداد زیادی صفحه با هدف اصلی دستکاری رتبه، نه کمک به آدم. خود گوگل میگه مهم نیست این صفحهها با چی ساخته بشن؛ با هوش مصنوعی، با برنامهی خودکار، با آدم، یا ترکیبی از اینا. معیار، ارزششونه، نه ابزارشون.
این یعنی چی؟ یعنی استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن، به خودی خود ممنوع نیست. ولی اگه با هوش مصنوعی روزی هزار مقالهی بیروح دربارهی هر کلمهای که پیدا کردید بسازید، که هیچکدوم چیز تازهای نمیگه، این دقیقا محتوای انبوهه. مثل کارخونهای که هزار تا کتاب چاپ میکنه که توشون فقط یه جمله تکرار شده.
دامنهی کهنه، و اعتبار قرضی
سوءاستفاده از دامنهی منقضی، به انگلیسی Expired domain abuse، یعنی خریدن یه دامنهی منقضیشده و استفادهی دوباره ازش، بیشتر برای دستکاری رتبه، با محتوایی که ارزش کمی داره یا هیچ ارزشی نداره. مثالی که گوگل میزنه: محتوای همکاری فروش روی سایتی که قبلا مال یه نهاد دولتی بوده. یعنی یه نفر از اعتبار گذشتهی اون نشونی استفاده میکنه که چیز بیربطی بفروشه.
شبیهش، سیاست اعتبار سایت، به انگلیسی Site reputation policy، هست. یعنی وقتی محتوای یه نفر دیگه روی یه سایت معتبر منتشر میشه، بیشتر به خاطر اینکه از اعتبار اون سایت استفاده کنه و بهتر از اونی که خودش میتونست رتبه بگیره. مثلا یه سایت خبری معتبر یه بخش راه میندازه که توش صفحههای کد تخفیف یا وام فوری یه شرکت دیگه رو میذاره، بیربط به کار اصلی خودش. اسم خودمونیش میشه «اجاره دادن اعتبار».
تغییر مسیر فریبدهنده، و وعدهی دروغ
تغییر مسیر فریبدهنده، به انگلیسی Sneaky redirects، یعنی فرستادن آدم به نشونیای غیر از اونی که درخواست کرده بود، با قصد نشون دادن محتوایی که خیلی با انتظارش فرق داره. مثلا گوگل یه صفحه رو میبینه، ولی آدمی که از نتایج روش کلیک میکنه، به یه سایت دیگه منتقل میشه. انتقالهای معمول، مثل جابهجا کردن سایت به دامنهی تازه یا جمع کردن دو صفحه توی یکی، کاملا مجازن؛ فرقشون اینه که فریبی توشون نیست.
کارکرد گمراهکننده، به انگلیسی Misleading functionality، هم یه چیزیه شبیه این: ساختن سایتی که آدم رو فکر میاندازه به یه چیزی دسترسی پیدا میکنه، ولی واقعا نمیکنه. مثال گوگل: سایتی با یه «سازندهی» ساختگی که ادعا میکنه اعتبار رایگان فروشگاه اپ میده، ولی نمیده. یا سایتی که میگه فلان کار رو انجام میده، ولی آدم رو به تبلیغهای فریبنده میبره.
وقتی اسپم بیاجازهی شما میاد
دو تا از سیاستهای اسپم، دربارهی کارهای خود صاحب سایت نیستن، ولی باز هم سایتش آسیب میبینه. اولی محتوای هکشدهست، به انگلیسی Hacked content: هر محتوایی که بدون اجازه، از راه یه حفرهی امنیتی، روی سایت گذاشته شده. مثلا تزریق کد، صفحههای اسپمی که هکر اضافه کرده، یا تغییر مسیر مخفی که آدم رو به سایت دیگهای میبره. خیلی وقتها صاحب سایت خودش خبر نداره؛ ولی گوگل میبینه و جلوی اسم سایت توی نتایج هشدار میذاره.
دومی اسپم کاربره، به انگلیسی User-generated spam: محتوای اسپمی که کاربرها از راه بخشهایی مثل نظر، انجمن یا پروفایل اضافه کردن. مثلا صدها نظر با لینکهای قمار زیر نوشتههای وبلاگتون. باز هم صاحب سایت معمولا خبر نداره.
برای همینه که امنیت هم جزو سئوئه. بهروز نگه داشتن وردپرس و افزونهها، و بستن یا بررسی نظرها، فقط برای امنیت نیست؛ برای اینه که سایتتون یه روز بیدلیل از گوگل نیفته.
نظرها رو بیصاحب ول نکنید
اسپم کاربر از اون چیزاییه که یواشیواش جمع میشه. یه وبلاگ که دو سال کسی بهش سر نزده، ممکنه هزاران نظر اسپم زیر نوشتههاش داشته باشه. چند تا کار ساده جلوش رو میگیره:
- نظرها قبل از نمایش تایید بشن.
- از یه افزونهی ضد اسپم استفاده کنید.
- لینکهای توی نظرها به طور پیشفرض برچسب rel="ugc" یا rel="nofollow" داشته باشن؛ وردپرس خودش این کار رو میکنه.
- اگه بخش نظر به کارتون نمیاد، کلا ببندیدش.
گوگل از کجا میفهمه
گوگل اسپم رو دو جور پیدا میکنه. یکی سیستمهای خودکار؛ گوگل یه سیستم تشخیص اسپم داره که بهش SpamBrain میگن، و خیلی از این ترفندها رو خودش، بیدخالت آدم، تشخیص میده. دومی بررسی آدم؛ کارمندهای گوگل سایتها رو بررسی میکنن، و اگه ببینن یکی از سیاستها زیر پا رفته، یه اقدام دستی (Manual action) ثبت میکنن.
اقدام دستی توی سرچ کنسول، توی بخش «امنیت و اقدامهای دستی» دیده میشه، با توضیح اینکه چه چیزی دیده شده. ولی پایین اومدن به خاطر سیستمهای خودکار، معمولا هیچ پیامی نداره؛ فقط میبینید ورودی گوگلتون یهو افتاده. برای همین خیلی از سایتها اصلا نمیفهمن چرا افتادن.
جریمه چه شکلیه
جریمهی اسپم، چند شکل داره. ممکنه فقط چند صفحه پایین بیان. ممکنه کل سایت پایین بیاد. و توی بدترین حالت، کل سایت از نتایج گوگل حذف بشه. گاهی هم گوگل فقط اثر اون ترفند رو خنثی میکنه؛ مثلا لینکهای خریدنی رو اصلا حساب نمیکنه، که یعنی پولی که دادید، کامل هدر رفته.
مثال: یه فروشگاه اینترنتی صد تا لینک از سایتهای بیربط خریده و چند ماه هم بالا اومده. بعد یه روز ورودیش نصف میشه. نه پیامی، نه هشداری. بعدا میفهمه گوگل اون لینکها رو بیاثر کرده، و چون رشد سایت روی همون لینکها بود، با رفتنشون، همهی رشد هم رفت.
اگه جریمه شدید، چطور برگردید
اگه سرچ کنسول اقدام دستی نشون میده، راه برگشت معلومه:
- توضیح اقدام دستی رو دقیق بخونید؛ گوگل میگه چه چیزی رو دیده.
- همهی موارد رو، نه فقط چند نمونه، درست کنید؛ مثلا صفحههای کپی رو بردارید یا لینکهای خریدنی رو حذف کنید.
- هر کاری کردید رو یادداشت کنید.
- از توی سرچ کنسول درخواست بررسی دوباره (Reconsideration request) بفرستید و توضیح بدید چی رو درست کردید.
- صبر کنید؛ بررسی دوباره ممکنه چند روز تا چند هفته طول بکشه.
اگه پیامی نیست و فقط ورودی افتاده، باید خودتون بگردید ببینید کدوم کار با فهرست اسپم جور درمیاد، و درستش کنید. برگشت از جریمهی خودکار معمولا کندتره، چون باید صبر کنید سیستم دوباره سایت رو ارزیابی کنه.
چرا کلاه سفید آخرش برندهست
کلاه سفید آرومتره. یه محتوای خوب نوشتن، یه سایت سریع ساختن، و منتظر موندن که بقیه بهتون لینک بدن، وقت میبره. ولی هر چی میسازه، مال خود شماست و میمونه. هر تغییر الگوریتم گوگل، به جای اینکه ترس باشه، معمولا به نفع شماست، چون گوگل هر بار سعی میکنه بیشتر به چیزی برسه که شما از اول ساختید: بهترین جواب برای آدم.
کلاه سیاه مثل ساختن خونه روی یخه. شاید زودتر ساخته بشه، ولی با اولین گرما، همهچیز میریزه. و بدتر از اون، گاهی اعتبار دامنهتون هم آسیب میبینه و برگشتنش خیلی سختتر از شروع از صفره. اگه کسبوکار واقعی دارید، که قراره سالها بمونه، کلاه سیاه یه قمار بیارزشه.
چند تا حرف که زیاد میشنوید
- «استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن، کلاه سیاهه.» نه به خودی خود. معیار گوگل ارزش محتواست، نه ابزارش؛ صفحهی انبوه بیارزش با هر ابزاری اسپمه.
- «رپورتاژ خریدن همیشه ممنوعه.» تبلیغ پولی مجازه، به شرطی که لینکش برچسب sponsored یا nofollow داشته باشه.
- «هر متن پنهانی اسپمه.» منوی جمعشونده و زبونه برای راحتی آدم مشکلی نداره؛ متن سفید روی سفید برای ربات اسپمه.
- «کلاه خاکستری بیخطره.» معمولا یه قدم تا سیاهه؛ مثلا تبادل لینک زیاد توی فهرست اسپم گوگل هست.
- «اگه جریمه شده بودم، گوگل پیام میداد.» فقط اقدام دستی پیام داره؛ پایین اومدن خودکار معمولا بیپیامه.
- «سایتم هک شده، تقصیر من نیست، پس گوگل کاری نمیکنه.» محتوای هکشده هم توی سیاستهای اسپمه و گوگل جلوی سایت هشدار میذاره.
واژههای این درس، یه جا
- سئو کلاه سفید (White hat SEO): بهتر کردن سایت برای آدم، طبق قانونها.
- سئو کلاه سیاه (Black hat SEO): ترفند برای فریب گوگل.
- سئو کلاه خاکستری (Grey hat SEO): کارهای مرزی، معمولا یه قدم تا سیاه.
- سیاستهای اسپم (Spam policies): فهرست رسمی کارهای ممنوع گوگل.
- پنهانکاری (Cloaking): دو محتوای متفاوت برای ربات و آدم.
- تکرار بیجای کلمه (Keyword stuffing): پر کردن صفحه با کلمهی کلیدی.
- اسپم لینک (Link spam): لینک خریدنی یا قراری برای رتبه.
- صفحهی دروازهای (Doorway): صفحههای شبیه برای جستجوهای شبیه.
- کپی محتوا (Scraping): برداشتن محتوای دیگران بیارزش اضافه.
- محتوای انبوه (Scaled content abuse): صفحههای زیاد بیارزش با هر ابزاری.
- اقدام دستی (Manual action): جریمهای که کارمند گوگل ثبت میکنه.
- درخواست بررسی دوباره (Reconsideration request): درخواست برداشتن اقدام دستی بعد از درست کردن.
یه تمرین کوتاه
سایت خودتون، یا یه سایتی که زیاد میبینید، رو با این چند سوال بسنجید:
- ته صفحهها فهرستی از اسم شهرها یا کلمههای تکراری هست؟
- صفحههایی دارید که فقط اسم محله یا شهرشون با هم فرق داره؟
- لینکی خریدید که برچسب sponsored نداره؟
- زیر نوشتهها نظرهای اسپم با لینکهای عجیب هست؟
- توی سرچ کنسول، بخش اقدامهای دستی خالیه؟
اگه جواب چهار سوال اول «نه» و جواب آخری «آره» بود، سایتتون از نظر کلاه سیاه تمیزه. حالا وقتشه انرژیتون رو بذارید روی کلاه سفید؛ درس بعدی این مسیر، اصول پایهی جستجوی گوگل، دقیقا همین رو میگه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- کلاه سفید یعنی کار برای آدم، طبق قانونهای گوگل.
- کلاه سیاه یعنی فریب گوگل یا آدم برای رتبهی بیجا.
- کلاه خاکستری اسم رسمی نداره و معمولا یه قدم تا سیاهه.
- تقریبا همهی ترفندهای کلاه سیاه توی سیاستهای اسپم خود گوگل اسم برده شدن.
- گوگل اسپم رو هم با سیستم خودکار و هم با بررسی آدم پیدا میکنه.
- جریمه میتونه پایین اومدن یا حذف کامل از نتایج باشه.
- کلاه سفید آرومتره ولی چیزی که میسازه، میمونه.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.