تفاوت تگ منیجر و گوگل آنالیتیکس
جواب کوتاه
تگ منیجر و گوگل آنالیتیکس، دو ابزار با دو کار متفاوتن. طبق راهنمای رسمی Google، گوگل آنالیتیکس، سکوییه که از سایت و اپ شما داده جمع میکنه تا گزارشهایی بسازه که دربارهی کسبوکارتون دید بدن؛ یعنی میشمره، مرتب میکنه، و گزارش میده. و گوگل تگ منیجر، یه سیستم مدیریت تگه، که تگها، یعنی کدهایی مثل تگ آنالیتیکس، رو بی عوض کردن کد سایت، روی سایت میذاره و میگه کی اجرا بشن؛ یعنی داده رو میفرسته، ولی خودش، هیچ گزارشی از بازدیدکنندهها نمیده. برای راه انداختن آنالیتیکس با تگ منیجر، طبق راهنما، تگ گوگل، یا مقصد Google Analytics، رو با شناسهی تگ، توی تگ منیجر میسازید؛ که ویژگی آنالیتیکس رو بارگذاری میکنه، کوکیهای آنالیتیکس رو تنظیم میکنه، و رویدادهای خودکار و سنجش پیشرفته رو میفرسته. آنالیتیکس، بی تگ منیجر هم کار میکنه؛ ولی تگ منیجر، بی ابزاری مثل آنالیتیکس، چیزی برای فرستادن نداره. مثل یه پیک و یه حسابدار: پیک، رسیدها رو از مغازه میبره؛ حسابدار، میشمره و گزارش ماهانه رو مینویسه.
یه پیک، و یه حسابدار
درس قبل فرق تگ منیجر و تگ گوگل رو گفت. این درس، آخرین درس ایستگاه شروعه، و یه سوال خیلی رایج رو جواب میده: تگ منیجر و گوگل آنالیتیکس، فرقشون چیه؟ یه مغازه رو تصور کنید، با یه پیک و یه حسابدار.
پیک، هر روز، رسیدهای فروش رو از مغازه برمیداره و به دفتر حسابداری میبره. حسابدار، رسیدها رو میشمره، دستهبندی میکنه، و آخر ماه، یه گزارش مینویسه. پیک، هیچوقت گزارش نمینویسه؛ حسابدار، هیچوقت توی خیابون نمیره. تگ منیجر، پیکه؛ آنالیتیکس، حسابدار.
دو تعریف، کنار هم
راهنمای رسمی «آنالیتیکس چطور کار میکنه»، میگه گوگل آنالیتیکس، سکوییه که از سایتها و اپهای شما داده جمع میکنه، تا گزارشهایی بسازه که دربارهی کسبوکارتون، دید بدن. و راهنمای معرفی تگ منیجر، میگه گوگل تگ منیجر، یه سیستم مدیریت تگه، که اجازه میده تگها رو روی سایت، بی عوض کردن کد سایت، تنظیم و مدیریت کنید.
همین دو جمله، کل فرق رو میگن: یکی، «گزارش میسازه»؛ اون یکی، «تگ مدیریت میکنه». یکی حسابداره، یکی پیک.
آنالیتیکس، چی کار میکنه
همونطور که مسیر آنالیتیکس گفت، آنالیتیکس، سه کار میکنه: داده جمع میکنه، پردازش و مرتب میکنه، و گزارش میده. میگه چند نفر اومدن، از کجا، چی کار کردن، و چند نفر به هدف رسیدن.
و همهی چیزهایی که توی گزارشها میبینید، مثل رویداد کلیدی، کاربر فعال، نرخ درگیری، و منبع ورود، مال آنالیتیکسن. تگ منیجر، هیچکدوم از اینها رو، نشون نمیده.
تگ منیجر، چی کار میکنه
راهنمای اجزای تگ منیجر، میگه تگ، کدیه که داده رو به یه سیستم، مثل گوگل آنالیتیکس، میفرسته؛ و تگ منیجر، تگها رو، با تریگر و متغیر، مدیریت میکنه. یعنی تگ منیجر، تصمیم میگیره کدوم داده، کی، و به کجا بره.
مثلا: «وقتی فرم تماس فرستاده شد، یه رویداد به آنالیتیکس بفرست، با اسم فرم». تگ منیجر، این دستور رو اجرا میکنه؛ ولی اینکه این ماه، چند فرم فرستاده شد، و از کدوم کانال، رو آنالیتیکس میگه.
تگ منیجر، گزارش نمیده
یه اشتباه رایج، که خیلیها میکنن: تگ منیجر رو باز میکنن و دنبال تعداد بازدید میگردن. ولی تگ منیجر، هیچ گزارشی از بازدیدکنندهها نداره. توی پنلش، تگها، تریگرها، متغیرها، نسخهها، و پیشنمایش هست؛ نه نمودار بازدید.
یعنی کیف پیک، پر از رسیده، ولی هیچ دفتر حسابی توش نیست. برای دیدن عددها، باید سراغ ابزار گزارشدهنده، مثل آنالیتیکس، برید.
مسیر داده، از سایت تا گزارش
وقتی هر دو رو دارید، مسیر داده، اینطوریه: یه بازدیدکننده، توی سایت، یه کاری میکنه. تگ منیجر، که با دو تکه کد روی صفحهست، اون کار رو میبینه، تریگر مربوط رو اجرا میکنه، و تگ آنالیتیکس رو، با دادهی درست، میفرسته. و آنالیتیکس، داده رو دریافت، پردازش، و توی گزارش، نشون میده.
سه ایستگاه: سایت، تگ منیجر، آنالیتیکس. اگه یه عدد توی گزارش اشتباهه، باید ببینید مشکل، کجای این مسیره: سایت درست کار نکرد؟ تگ منیجر، درست نفرستاد؟ یا آنالیتیکس، درست تنظیم نشده؟
آنالیتیکس، بی تگ منیجر
آنالیتیکس، بی تگ منیجر هم کار میکنه. همونطور که مسیر آنالیتیکس گفت، راهنمای راهاندازی، سه راه برای گذاشتن تگ گوگل میده: جای آمادهی سیستم سایت، گذاشتن دستی کد، یا تگ منیجر. دو راه اول، اصلا تگ منیجر نمیخوان.
یعنی برای یه سایت ساده، آنالیتیکس، به تنهایی، با تگ گوگل مستقیم، کامل کار میکنه. حسابداری که رسیدها رو، خود صاحب مغازه، هر روز، میبره دفترش؛ بی پیک.
تگ منیجر، بی ابزار مقصد
ولی برعکسش، معنی نداره. تگ منیجر، بی ابزاری که داده رو بگیره، مثل آنالیتیکس یا Google Ads، چیزی برای فرستادن نداره. یه پیک، بی دفتری که رسیدها رو تحویل بگیره، فقط توی خیابون میچرخه.
پس اگه کسی گفت «تگ منیجر نصب کردیم، دیگه آمار داریم»، بپرسید: «به کجا میفرسته؟ آنالیتیکس، داخلش، تنظیم شده؟». خیلی وقتها، ظرف تگ منیجر، نصبه، ولی هیچ تگی داخلش نیست، یا تگی که هست، منتشر نشده.
با هم، بهتر
راهنمای کامل تگ منیجر، میگه تگ منیجر، با گوگل آنالیتیکس ۴، کاملا یکپارچهست، و همهی نیازهای آنالیتیکس، از رویدادها، تا سنجش بین چند دامنه، و فروشگاه اینترنتی، رو پشتیبانی میکنه.
یعنی وقتی هر دو رو دارید، تگ منیجر، کارهایی رو که برای آنالیتیکس، سخته یا کد میخواد، آسون میکنه: رویدادهای خاص، کلیک روی یه دکمه، دیده شدن یه بخش، یا مبلغ خرید. آنالیتیکس، همچنان، گزارش میده؛ فقط دادهی کاملتری گرفته.
مقصد Google Analytics، توی تگ منیجر
راهنمای راهاندازی آنالیتیکس توی تگ منیجر، روش پیشنهادی رو، اضافه کردن «مقصد Google Analytics» میدونه. قدمها: توی تگ منیجر، ظرف رو باز کنید؛ «افزودن تگ» رو بزنید؛ از تنظیم تگ، Google Analytics و بعد Google Analytics رو انتخاب کنید؛ و شناسهی تگ رو وارد کنید.
و میگه برای هر سایت، یه تگ گوگل یکتا بسازید. یعنی پیک، یه نشونی مشخص برای دفتر حسابداری داره؛ و هر مغازه، نشونی خودش رو.
این تگ، دقیقا چیکار میکنه
همون راهنما، کار تگ گوگل رو، توی تگ منیجر، اینطوری میگه: ویژگی آنالیتیکس رو، روی صفحه، بارگذاری میکنه، و تنظیمهای مشترک تگهای آنالیتیکس رو اعلام میکنه؛ کوکیهای آنالیتیکس رو تنظیم میکنه؛ و رویدادهای خودکار و رویدادهای سنجش پیشرفته رو میفرسته.
یعنی با همین یه تگ، بیشتر چیزهایی که مسیر آنالیتیکس گفت، مثل بازدید صفحه، اسکرول، کلیک بیرونی، و فرم، به آنالیتیکس میرسن. رویدادهای خاصتر، با تگهای رویداد جدا، اضافه میشن.
پیش از شروع
راهنما، پیشنیازها رو هم میگه: باید یه حساب و ویژگی GA4، و یه جریان دادهی وب برای سایت، ساخته باشید. و باید به ظرف تگ منیجر سایت دسترسی داشته باشید، و نقش ویرایشگر یا بالاتر، توی حساب آنالیتیکس.
یعنی ترتیب درست: اول، حسابدار رو استخدام کنید، یعنی آنالیتیکس رو بسازید؛ بعد، به پیک بگید رسیدها رو کجا ببره. اگه آنالیتیکس هنوز ساخته نشده، تگ منیجر، شناسهای برای فرستادن نداره.
پارامترهای پیکربندی و رویداد
راهنما، میگه میتونید پارامترهای پیکربندی اضافه کنید، که روی تنظیم تگ مقصد اثر دارن؛ و برای استفادهی دوباره، یه متغیر تنظیم پیکربندی بسازید. و پارامترهای رویداد، که با هر رویداد فرستاده میشن، مثل واحد پول یه قیمت؛ و میگه پارامترهای رویداد، فقط برای همون تگی که بهش اضافه کردید، معتبرن.
و یه پیشنهاد مهم داره: از اسمهای پیشنهادی پارامترها استفاده کنید، تا آنالیتیکس، بتونه ابعاد و معیارها رو، خودش، براتون پر کنه. یعنی پیک، رسید رو، با همون فرمی ببره که حسابدار، میشناسه.
تگهای رویداد GA4
برای رویدادهای خاص، مثل فرستادن یه فرم مشخص یا کلیک روی یه دکمه، توی تگ منیجر، تگهای رویداد GA4 میسازید. اطلاعیهی رسمی تگ گوگل، میگه تگهای رویداد GA4، هنوز از شناسهی سنجش استفاده میکنن، و رویدادهایی که با یه تگ رویداد GA4 اجرا میشن، فقط به همون جریان دادهی GA4 میرن.
هر تگ رویداد، یه اسم رویداد داره، چند پارامتر، و یه تریگر. همون آشپزخونهی درس دوم: غذا، زنگ، و جزئیات برگه. و هر رویدادی که اینطوری میفرستید، توی آنالیتیکس، میتونه رویداد کلیدی بشه.
پیک، به دفترهای دیگه هم میره
یه فرق دیگه: آنالیتیکس، فقط برای خودش داده جمع میکنه؛ ولی تگ منیجر، طبق راهنمای مقصدها، داده رو به مقصدهای غیر Google و مقصدهای Google، مثل Google Ads و گوگل آنالیتیکس، میفرسته.
یعنی همون پیک، میتونه یه نسخه از رسید رو به حسابدار، یه نسخه به تیم تبلیغ، و یه نسخه به یه ابزار دیگه ببره. برای همین، تگ منیجر، معمولا، از آنالیتیکس، بزرگتر به نظر میاد؛ چون آنالیتیکس، فقط یکی از مقصدهاشه.
یه راه پیشرفته: سرور تگ گذاری
راهنمای راهاندازی آنالیتیکس توی تگ منیجر، از یه راه پیشرفته هم اسم میبره: تگ گذاری سمت سرور، که اجازه میده بعضی تگها رو، از سایت یا اپ، به یه سرور ببرید، و کارایی رو بهتر کنید. و میگه میتونید همهی رویدادها رو، به جای آنالیتیکس، به یه ظرف سرور تگ منیجر بفرستید.
این، یه موضوع پیشرفتهست که برای بیشتر کسبوکارهای کوچیک، لازم نیست. فقط بدونید که توی اون حالت، پیک، رسیدها رو اول به یه انبار واسط میبره، و از اونجا، به دفترها.
تنظیمها، توی دو جا
وقتی هر دو رو دارید، تنظیمها، توی دو جا هستن، و باید بدونید کدوم، کجاست. توی تگ منیجر: کدوم تگ، با کدوم تریگر، و چه پارامتری. توی آنالیتیکس: کدوم رویداد، رویداد کلیدیه، مدت نگهداری داده، صافیها، و مخاطبها.
مثلا اگه بخواید «فرستادن فرم» رو هدف حساب کنید، دو کار لازمه: توی تگ منیجر، تگ رویدادش رو بسازید و منتشر کنید؛ و توی آنالیتیکس، اون رویداد رو، رویداد کلیدی کنید. یکی بدون اون یکی، کامل نیست.
چک کردن، توی دو جا
برای چک کردن هم، دو ابزار هست، و هر کدوم، یه بخش از مسیر رو نشون میده. پیشنمایش تگ منیجر، طبق راهنما، نشون میده تگها، چطوری اجرا شدن و چه دادهای فرستادن؛ یعنی پیک، رسید رو برداشت یا نه.
و گزارش لحظهای و DebugView آنالیتیکس، طبق راهنمای رویدادها، نشون میدن رویداد، به آنالیتیکس رسید یا نه، و با چه پارامترهایی؛ یعنی حسابدار، رسید رو گرفت یا نه. اگه پیشنمایش، اجرا رو نشون داد ولی آنالیتیکس، چیزی نگرفت، مشکل، بین این دوئه؛ مثلا شناسهی اشتباه.
دو نقش، گاهی دو آدم
توی خیلی از کسبوکارها، این دو ابزار، دو آدم مختلف دارن: یه نفر، معمولا کسی با کمی دانش فنی، تگ منیجر رو اداره میکنه؛ یه نفر، معمولا کارشناس بازاریابی یا مدیر، گزارشهای آنالیتیکس رو میخونه.
این تقسیم، خوبه؛ به شرطی که با هم حرف بزنن. مدیری که توی آنالیتیکس میبینه یه رویداد مهم نیست، باید به کسی که تگ منیجر رو اداره میکنه بگه. و کسی که یه تگ رو عوض میکنه، باید به کسی که گزارش میخونه خبر بده، تا یه پرش ناگهانی توی عددها، گیجش نکنه.
سه قاطیکردن رایج
یک: «تگ منیجر، گزارش بازدید نشون نمیده، پس خرابه.» نه؛ کارش، گزارش نیست. دو: «توی آنالیتیکس، یه تگ کلیک ساختم.» نه؛ تگ و تریگر، توی تگ منیجرن؛ آنالیتیکس، فقط رویدادی رو که رسیده، نشون میده و میتونه کلیدیش کنه.
سه: «تگ منیجر نصبه، پس آنالیتیکس هم هست.» نه حتما؛ باید مقصد آنالیتیکس، داخل ظرف ساخته و منتشر شده باشه. هر سه، از قاطی کردن پیک و حسابدار میان.
مالکیت هر کدوم
هر دو ابزار، حساب خودشون، مدیرهای خودشون، و دسترسیهای خودشون رو دارن. همون قانون مسیر تگ منیجر، برای آنالیتیکس هم، معقوله: حساب، مال خود کسبوکار باشه، نه یه شرکت بیرونی؛ دستکم دو مدیر؛ و به شرکتهای بیرونی، دسترسی بدید، نه مالکیت.
یه فهرست ساده، توی یه جای امن، نگه دارید: حساب آنالیتیکس، با کدوم ایمیل؛ ظرف تگ منیجر، با کدوم ایمیل؛ و کیها، به هر کدوم، دسترسی دارن. روزی که یه نفر میره، همین فهرست، کار رو، چند دقیقهای میکنه.
چهار سوال، برای هر گزارش اشتباه
وقتی یه عدد توی آنالیتیکس، عجیبه، این چهار سوال رو، به ترتیب، بپرسید. یک: تگ گوگل، روی همهی صفحهها هست؟ دو: توی پیشنمایش تگ منیجر، تگ مربوط، اجرا میشه؟ سه: توی گزارش لحظهای آنالیتیکس، رویداد میرسه؟ چهار: توی تنظیم آنالیتیکس، رویداد، درست کلیدی شده؟
جواب هر کدوم که «نه» بود، همونجا مشکله. این ترتیب، از سایت شروع میکنه و به گزارش میرسه؛ همون مسیری که داده، طی میکنه.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، از کل این ایستگاه، یه نقشهی ذهنی کافیه: آنالیتیکس، جاییه که عددها رو میبینید و تصمیم میگیرید. تگ منیجر، جاییه که تعیین میشه چه عددهایی، اصلا، جمع بشن. تصمیم با آنالیتیکس؛ جمعآوری با تگ منیجر.
و اگه فقط وقت یاد گرفتن یکی رو دارید، آنالیتیکس رو یاد بگیرید؛ چون عددها و تصمیمها، اونجان. تگ منیجر رو، میشه به یه نفر دیگه سپرد؛ به شرط اینکه مالکیتش، با خودتون بمونه.
این تقسیم ساده، جلوی خیلی از سردرگمیها رو میگیره.
برای هر سنی
پیک و حسابدار، تصویریه که هر کسی، از هر سنی، میفهمه. اگه همهی جزئیات این درس رو فراموش کردید، فقط این یادتون بمونه: یکی میبره، یکی میشمره.
برای یه نوجوون که تازه با این ابزارها آشنا شده، یه تمرین ساده: توی آنالیتیکس، گزارش لحظهای رو باز کنید؛ توی تگ منیجر، پیشنمایش رو. بعد، یه کلیک توی سایت کنید و ببینید، هر کدوم، چی نشون میده.
و این دو کلمه، از هر اسم فنیای، بیشتر به کار میان.
چند واژه
Google Analytics، گوگل آنالیتیکس؛ جمع، پردازش، گزارش. Google Tag Manager، تگ منیجر؛ مدیریت تگها. Destination، مقصد. Google Analytics Destination Tag، تگ مقصد آنالیتیکس. GA4 Event Tag، تگ رویداد GA4.
Configuration Parameter، پارامتر پیکربندی. Event Parameter، پارامتر رویداد. Recommended Parameter Names، اسمهای پیشنهادی پارامتر. Server-side Tagging، تگ گذاری سمت سرور. Preview، پیشنمایش تگ منیجر. Realtime و DebugView، دو گزارش چک آنالیتیکس.
پارامتر سراسری، با احتیاط
راهنمای راهاندازی آنالیتیکس توی تگ منیجر، یه نکتهی ظریف داره: پیشنهاد میکنه تنظیمها رو، برای همهی مقصدها، از تنظیمات خود تگ منیجر انجام بدید، نه با کد gtag.js روی صفحه. و میگه اگه بخواید یه زمینهی مشترک، بین چند تگ گوگل بسازید، میتونید پارامترهای سراسری رو، مستقیم، با gtag.js روی سایت بذارید، که همهی تگهای گوگل سایت، اونها رو میخونن.
ولی یه هشدار مهم کنارش داره: این گزینه رو، فقط برای دادههای غیرحساس استفاده کنید. یعنی چیزی که همهی تگها میخونن، نباید اطلاعات شخصی یا حساس باشه؛ همون قانونی که مسیر آنالیتیکس، دربارهی اطلاعات شناسایی شخصی گفت.
یه ظرف، برای همه
همون راهنما، از یه تجربهی بهتر، برای تگها توی تگ منیجر، اسم میبره: یه ظرف واحد، که همهی تگها رو بارگذاری میکنه، با تنظیمها و دسترسیهایی که در سطح ظرف کنترل میشن. و سه مزیت میشمره: کارایی بهتر تگها، چون جاوااسکریپت کمتری روی صفحهست و صفحهها، سریعتر باز میشن؛ مدیریت آسونتر، با یه زبانهی تنظیمات مرکزی؛ و دسترسی تیمی سادهتر.
یعنی وقتی هر دو ابزار رو دارید، بهتره همهی تگهای Google، از جمله آنالیتیکس، از همون ظرف، مدیریت بشن؛ نه بخشی توی ظرف و بخشی، مستقیم توی کد سایت.
یه جمعبندی، برای ایستگاه شروع
این، آخرین درس ایستگاه شروع مسیر تگ منیجره. پنج درس، پنج تصویر: تابلو برق، به جای سیمکشی توی دیوار؛ آشپزخونه، با غذا و زنگ و برگه؛ چادر یا خونه؛ چندراهی یه برند، یا تابلو برق همهی برندها؛ و پیک و حسابدار.
اگه این پنج تصویر یادتون بمونه، بیشتر تصمیمهای پایه، روشن میشن: تگ منیجر، چیه، چطوری کار میکنه، کی لازمه، با تگ گوگل چه فرقی داره، و با آنالیتیکس چه رابطهای. ایستگاههای بعدی، دستبهکار میشن.
چرا این دو، اینقدر قاطی میشن
یه دلیلش، اسمهاست. هر دو، با «گوگل» شروع میشن؛ هر دو، با سایت سروکار دارن؛ و توی هر دو، کلمهی «رویداد» هست. توی تگ منیجر، «رویداد» یعنی اتفاقی که تریگر بهش گوش میده؛ توی آنالیتیکس، «رویداد» یعنی دادهای که رسیده و شمرده میشه.
یه راه ساده برای جدا کردن: هر وقت کلمهای شنیدید، بپرسید «این، دربارهی بردنه، یا شمردن؟». تگ، تریگر، متغیر، ظرف، و انتشار، دربارهی بردنن؛ گزارش، کاربر، نشست، رویداد کلیدی، و نرخ درگیری، دربارهی شمردن.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «تگ منیجر و آنالیتیکس چه فرقی دارن»:
گوگل آنالیتیکس، طبق راهنمای رسمی، از سایت و اپ داده جمع میکنه و گزارش میسازه: چند نفر، از کجا، چی کار کردن، و چند نفر به هدف رسیدن. گوگل تگ منیجر، یه سیستم مدیریت تگه، که کدهایی مثل تگ آنالیتیکس رو، بی عوض کردن کد سایت، میذاره و با تریگر میگه کی اجرا بشن؛ داده رو میفرسته، ولی خودش گزارش نمیده، و به مقصدهای دیگه، مثل Ads و ابزارهای غیر Google، هم میفرسته. آنالیتیکس، بی تگ منیجر هم کار میکنه؛ تگ منیجر، بی مقصد، نه. با هم: توی تگ منیجر، مقصد Google Analytics و تگهای رویداد رو میسازید؛ توی آنالیتیکس، رویدادها رو کلیدی میکنید و گزارش میخونید. یکی میبره، یکی میشمره.
چند باور رایج
- «تگ منیجر، گزارش بازدید داره.» نه؛ گزارش، کار آنالیتیکسه.
- «تگ منیجر نصبه، پس آمار داریم.» مقصد آنالیتیکس باید ساخته و منتشر بشه.
- «آنالیتیکس، حتما تگ منیجر لازم داره.» بی اون هم کار میکنه.
- «تگ کلیک رو توی آنالیتیکس میسازم.» تگ و تریگر، توی تگ منیجرن.
- «یکیشون رو یاد بگیرم کافیه.» دو کار؛ ولی تصمیمها، توی آنالیتیکسن.
یه مثال
یه مدرسهی آنلاین زبان، یه کارشناس بازاریابی داشت که هر روز، گزارشهای آنالیتیکس رو میخوند، و یه طراح سایت پارهوقت، که تگ منیجر رو اداره میکرد. یه روز، کارشناس دید رویداد «ثبتنام کلاس آزمایشی»، دو هفتهست، توی آنالیتیکس، صفره.
با همون چهار سوال جلو رفتن. تگ گوگل، روی همهی صفحهها بود. توی پیشنمایش تگ منیجر، معلوم شد تگ رویداد ثبتنام، اجرا نمیشه؛ چون دو هفته پیش، فرم ثبتنام رو عوض کرده بودن و تریگر، هنوز، دنبال دکمهی قدیمی بود. طراح، تریگر رو درست کرد، با پیشنمایش تست کرد، منتشر کرد؛ و کارشناس، توی گزارش لحظهای، رسیدن رویداد رو دید. از اون روز، قرار گذاشتن هر تغییری توی فرمها، به هر دو خبر داده بشه.
درس این مثال: وقتی پیک و حسابدار، با هم حرف میزنن، یه عدد صفر، دو هفته طول نمیکشه تا پیدا بشه.
تمرین امروز
امروز، پیک و حسابدارتون رو بشناسید.
- بنویسید آنالیتیکس و تگ منیجر سایتتون، هر کدوم، با کدوم ایمیل ساخته شدن و کی مدیرشه.
- توی تگ منیجر، ببینید مقصد Google Analytics، ساخته و منتشر شده یا نه.
- یه رویداد مهم رو پیدا کنید و ببینید توی تگ منیجر تگ داره و توی آنالیتیکس کلیدیه یا نه.
- یه بار، پیشنمایش تگ منیجر و گزارش لحظهای آنالیتیکس رو، کنار هم، امتحان کنید.
- چهار سوال گزارش اشتباه رو، یه جایی، یادداشت کنید.
ایستگاههای بعدی این مسیر، نصب تگ منیجر و ساختن اولین تگها رو، قدم به قدم، آموزش میدن.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- آنالیتیکس، میشمره و گزارش میده.
- تگ منیجر، تگها رو میذاره و داده رو میفرسته؛ گزارش نمیده.
- آنالیتیکس، بی تگ منیجر هم کار میکنه.
- تگ منیجر، به چند مقصد، از جمله آنالیتیکس، میفرسته.
- دو کار، دو ابزار؛ با هم، بهتر.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.