تفاوت تگ منیجر و gtag (تگ گوگل)
جواب کوتاه
تگ گوگل، یا Google tag، که اسم فنیش gtag.jsه، یه تکه کد با یه شناسهی تگه، که طبق راهنمای رسمی Google، داده رو از سایت شما، به مقصدهای Google، مثل Google Ads و گوگل آنالیتیکس، میفرسته؛ و فقط میتونه به سرویسهای Google داده بده. یه تکه کد، روی هر صفحه میذارید؛ و برای رویدادهای خاص، باید با جاوااسکریپت، کد بنویسید. گوگل تگ منیجر، یه سیستم مدیریت تگه، با دو تکه کد روی هر صفحه، که تگهای Google، تگهای شرکتهای دیگه، و تگهای سفارشی رو، از یه پنل، با تریگر، متغیر، پیشنمایش، و نسخه، مدیریت میکنه. یه نکتهی مهم: تگ گوگل، خودش، میتونه داخل تگ منیجر باشه؛ و Google، تگهای گوگل رو ارتقا داده تا بخشی از امکانات تگ منیجر، مثل تگ گذاری با رابط کاربری، اشکالیابی، و کنترل نسخه، رو هم داشته باشن. یعنی این دو، رقیب نیستن: تگ گوگل، یه چندراهی هوشمنده برای وسیلههای یه برند؛ تگ منیجر، تابلو برقیه که این چندراهی، و سیمهای بقیهی برندها رو، با هم نگه میداره.
چندراهی، یا تابلو برق
درس قبل گفت کی تگ منیجر لازمه. این درس، دو اسمی رو که خیلیها قاطی میکنن، از هم جدا میکنه: تگ گوگل، و تگ منیجر. یه چندراهی برق هوشمند رو تصور کنید، که همهی وسیلههای یه برند خاص رو، از یه پریز، روشن میکنه. خیلی راحته، به شرطی که همهی وسیلههاتون، از همون برند باشن.
حالا یه تابلو برق کامل: همون چندراهی رو هم، توی خودش جا میده، ولی سیمهای برندهای دیگه، کلیدهای جدا، زمانسنج، و یه دفتر ثبت تغییرها هم داره. تگ گوگل، چندراهیه؛ تگ منیجر، تابلو برق.
اسمها، روشن
تگ گوگل، یا Google tag، اسم رسمی کدیه که اسم فنیش gtag.jsه؛ و قبلا، بهش «تگ سراسری سایت»، یا Global site tag، میگفتن. راهنمای رسمی، میگه همهی تگهای سراسری سایت، به تگ گوگل تبدیل شدن، و اگه یه تگ سراسری روی سایت دارید، لازم نیست برای استفاده از تگ گوگل، سایت رو عوض کنید.
و گوگل تگ منیجر، یا GTM، ابزاریه که مسیر ما، دربارهشه. پس سه اسم، gtag.js، Google tag، و Global site tag، تقریبا، به یه چیز اشاره میکنن؛ و تگ منیجر، یه چیز دیگهست.
تگ گوگل، دقیق
راهنمای تگ گوگل، میگه این تگ، اجازه میده داده رو از سایت، به مقصدهای وصلشدهی محصولهای Google بفرستید، تا اثر سایت و تبلیغهاتون رو بسنجید. و راهنمای مقایسه، میگه تگ گوگل، یه تگ واحده، که برای فرستادن داده به Google Ads و گوگل آنالیتیکس ۴، که بهشون «مقصد» میگن، لازمه.
و یه نکتهی جالب داره: میگه وقتی فناوریهایی مثل کوکی، به خاطر تغییرهای حریم خصوصی، مرورگرها، و قانونها، عوض میشن، داشتن یه تگ گذاری باکیفیت، روی کل سایت، برای دقیقترین سنجش، مهمه.
یه شناسه، چند مقصد
راهنما، میگه تگ گوگل، یه شناسهی تگ، یا Tag ID، داره، که روی سایت میذارید تا از محصولها و سرویسهای مختلف Google استفاده کنید. و راهنمای شناسه، میگه به جای مدیریت چند تگ برای حسابهای مختلف Google، میتونید یه تگ گوگل رو، روی کل سایت استفاده کنید و به چند مقصد، وصلش کنید.
و میگه یه تگ، میتونه چند شناسهی تگ داشته باشه؛ مثلا بعد از ترکیب چند تگ. شناسهی اول، شناسهی «اصلی»ه. یعنی یه چندراهی، با چند پریز، برای چند وسیلهی یه برند.
یه تگ، برای Ads و Analytics
راهنمای مقصدها، یه جملهی کاربردی داره: اگه هم از Google Ads و هم از گوگل آنالیتیکس استفاده میکنید، فقط کافیه یه تگ گوگل نصب کنید؛ و محصول دیگه رو، بعدا، به عنوان یه مقصد، توی تنظیمات اضافه کنید.
یعنی دیگه لازم نیست دو کد جدا، یکی برای تبلیغ و یکی برای آمار، روی سایت باشه. یه کد، و دو مقصد. این، همون چیزیه که خیلی از سایتها، سالها، با دو کد جدا، اشتباه انجام میدادن.
ترکیب تگها
راهنمای تگ گوگل، از یه مزیت دیگه هم اسم میبره: اگه بیش از یه تگ روی سایت نصب دارید، میتونید تگهای گوگلتون رو، ترکیب کنید، تا دادهی بهتری بگیرید و همه رو، توی یه جا، مدیریت کنید.
و یه مزیت دیگه: مدیریت دسترسی. میگه میتونید دسترسی کاربرها به تنظیمهای تگ رو، جدا از دسترسی به بقیهی محصولهاتون، مدیریت کنید؛ تا کنترل بیشتری داشته باشید که کی، تنظیمهای حیاتی سنجش رو، عوض میکنه.
مرز تگ گوگل: فقط Google
راهنمای مقایسه، صاف میگه: تگ گوگل، یعنی gtag.js، فقط میتونه به سرویسهای Google داده بفرسته. این، بزرگترین مرز بین دو ابزاره.
اگه یه ابزار گفتوگوی آنلاین، یه ابزار تبلیغاتی غیر Google، یا یه ابزار نقشهی حرارتی دارید، تگ گوگل، کاری براش نمیکنه. اون کدها، یا مستقیم، جدا، توی سایت میرن، یا توی تگ منیجر. چندراهی یه برند، به وسیلهی برند دیگه، نمیخوره.
یه تکه کد، و جاوااسکریپت
راهنما، میگه gtag.js، یه چارچوب تگ گذاری جاوااسکریپته، که برای راه انداختنش، یه تکه کد، روی هر صفحهی سایت اضافه میکنید. و میگه برای استفادهی موثر از gtag.js، باید با عوض کردن کد سایت، با جاوااسکریپت، راحت باشید.
یعنی سنجشهای پیشفرض، بی کد اضافه؛ ولی برای هر رویداد خاص، مثلا کلیک روی یه دکمهی مشخص، کسی باید کد بنویسه. توی تگ منیجر، همون کار، با تریگر و شرط، از پنل انجام میشه.
تگ منیجر، دقیق
راهنمای مقایسه، تگ منیجر رو یه سیستم مدیریت تگ میدونه، که اجازه میده تگها رو، بی عوض کردن کد سایت، تنظیم و مدیریت کنید؛ با دو تکه کد روی هر صفحه. و میگه تگ منیجر، تگهای مخصوص Google، طیف گستردهای از تگهای شرکتهای دیگه، و حتی تگهای سفارشی رو پشتیبانی میکنه.
و راهنمای مقصدها، تگ منیجر رو، یه تگ واحد برای فرستادن داده به مقصدهای غیر Google و مقصدهای Google، توصیف میکنه. یعنی تابلو برق، همهی برندها رو، میپذیره.
یک تکه، یا دو تکه
یه فرق کوچیک، ولی واقعی: طبق راهنما، gtag.js، یه تکه کد روی هر صفحه میخواد؛ و تگ منیجر، دو تکه. ولی بعد از اون، کار روزمره، فرق بزرگی داره: با gtag.js، تغییرها، بیشتر، با کد؛ با تگ منیجر، بیشتر، از پنل.
برای کسی که هیچوقت نمیخواد کد سایت رو دوباره لمس کنه، دو تکه کد، یه بار، و بعد، پنل، معمولا، معاملهی بهتریه.
تگ گوگل، داخل تگ منیجر
مهمترین نکتهی این درس: این دو، رقیب نیستن. اطلاعیهی رسمی تیم تگ منیجر، میگه میتونید یه تگ گوگل رو، داخل تگ منیجر بذارید؛ و تگ گوگل، جای تگ قدیمی «پیکربندی GA4» رو گرفته.
و راهنمای مقایسه، میگه اگه از تگهای پیکربندی GA4 استفاده میکردید، خودکار، به تگ گوگل ارتقا پیدا کردن، و سنجش، مثل قبل کار میکنه و لازم نیست کاری بکنید. یعنی توی تابلو برق، یه چندراهی Google هست؛ و کنارش، سیمهای بقیه.
تگ گوگل داخل تگ منیجر، چه مزیتی داره
اطلاعیه، چند مزیت میشمره: یکپارچگی بیشتر با محصولهای دیگهی Google، چون تگ گوگل، میتونه به چند مقصد Google داده بفرسته؛ مثلا کاربرهای Google Ads، میتونن تگ گوگل رو طوری تنظیم کنن که تبدیلها رو، از راه تگ منیجر، بفرسته.
و متغیرهای تنظیم: تگ گوگل و تگهای رویداد GA4، اجازه میدن پارامترها رو، در سطح پیکربندی و رویداد، دوباره استفاده کنید.
متغیرهای تنظیم، با مثال
اطلاعیه، دو نوع متغیر تنظیم رو، با مثال، توضیح میده. متغیر تنظیم پیکربندی: پارامترهایی که وقتی تگ گوگل بارگذاری میشه، تنظیم میشن. مثال: سایتتون به چند زبونه، و میخواید مخاطبها رو بر اساس زبان جدا کنید؛ یه متغیر پیکربندی، با پارامتر زبان، میسازید، و توی همهی تگهای گوگل، استفاده میکنید.
متغیر تنظیم رویداد: پارامترهای اضافه، همراه هر رویداد. مثال: یه فروشگاه که حراج داره، و میخواد بدونه چند نفر، از کد تخفیف استفاده کردن؛ به جای اضافه کردن دستی پارامتر تخفیف به هر تگ، اون رو با یه متغیر تنظیم رویداد، دوباره استفاده میکنه.
شناسهی تگ، شناسهی سنجش
اطلاعیه، یه تغییر اسمی رو هم میگه: تگ گوگل، از «شناسهی تگ»، یا Tag ID، استفاده میکنه، نه «شناسهی سنجش»، یا Measurement ID. ولی تگهای رویداد GA4، هنوز، از شناسهی سنجش استفاده میکنن، و رویدادهاشون، فقط به همون جریان دادهی GA4 میرن.
برای شما، توی عمل، این یعنی: اگه یه جا، «Tag ID» خواست و یه جا «Measurement ID»، هر دو، معمولا، همون «G-»ی آشنا رو نشون میدن؛ ولی کاربردشون، کمی فرق داره. تگ گوگل، در کلی؛ تگ رویداد، یه پیام مشخص به یه جریان داده.
تگ گوگل، ارتقا یافته
راهنمای مقایسه و راهنمای مقصدها، هر دو، یه خبر مهم دارن: Google، همهی تگهای گوگل، یعنی gtag.js، رو ارتقا داده تا تواناییهای تگ منیجر رو هم داشته باشن؛ و سایتهایی که فقط gtag.js دارن، حالا، میتونن از تگ گذاری با رابط کاربری، اشکالیابی، و کنترل نسخه، استفاده کنن.
و راهنمای تگ گوگل، میگه حالا یه صفحهی رابط تگ منیجر، داخل حسابهای Google Ads، گوگل آنالیتیکس، و Campaign Manager 360، برای تگهای گوگل هست؛ تا بعد از نصب اولیه، بی اضافه کردن کد، به امکانات سنجش دسترسی داشته باشید. یعنی چندراهی هم، حالا، چند کلید کوچیک داره.
تغییر تنظیم، روی همهی مقصدها
یه هشدار از راهنمای تگ گوگل: عوض کردن تنظیمهای تگ گوگل، یا ظرف تگ منیجر، روی همهی مقصدهای وابسته اثر میذاره. یعنی اگه تگ گوگل، هم به آنالیتیکس، هم به Ads داده میده، یه تغییر، هر دو رو عوض میکنه.
این، هم مزیته، هم خطر. مزیت: یه بار تنظیم، همهجا اثر. خطر: یه اشتباه، همهجا اثر. برای همین، پیشنمایش و دسترسی کنترلشده، توی هر دو ابزار، مهمه.
حریم خصوصی و رضایت
راهنمای تگ گوگل، یه بخش امنیت و حریم خصوصی داره: میگه محصولهای Google، فقط روی صفحههایی داده جمع میکنن که تگ مربوطه رو گذاشتید. و میگه به کاربرها، اطلاعات روشن و کامل دربارهی دادهای که جمع میکنید بدید، و جایی که قانون الزام میکنه، رضایت بگیرید.
و میگه اگه جایی که قانون الزام میکنه، رضایت کاربرها برای شخصیسازی تبلیغ رو نگرفتید، جمعآوری دادهی بازاریابی مجدد رو، غیرفعال کنید. این قانون، برای هر دو ابزار، یکیه؛ ابزار عوض بشه، مسئولیت، نه.
مقایسه، کنار هم
تگ گوگل: یه تکه کد؛ یه شناسهی تگ؛ چند مقصد، فقط Google؛ سنجشهای پیشفرض، بی کد اضافه؛ رویدادهای خاص، با جاوااسکریپت؛ حالا، با بخشی از امکانات رابط کاربری، اشکالیابی، و نسخه، از داخل محصولهای Google.
تگ منیجر: دو تکه کد؛ یه ظرف؛ Google، شرکتهای دیگه، و سفارشی؛ تریگر، متغیر، و لایهی داده؛ پیشنمایش، نسخه، و فضای کار؛ مدیریت کاربرها با دسترسیهای مختلف. و تگ گوگل، میتونه یکی از تگهای داخل همین ظرف باشه.
کدوم، کی
همون فهرستهای درس قبل، اینجا هم کار میکنن. فقط ابزارهای Google، سنجشهای پیشفرض، و بی تیم برنامهنویسی: تگ گوگل، که راهنما میگه برای همین حالت، عالیه. ابزارهای غیر Google، رویدادهای خاص زیاد، یا کار تیمی با پیشنمایش و نسخه: تگ منیجر.
و حالت سوم، که خیلی رایجه: تگ منیجر، با یه تگ گوگل داخلش. اینطوری، هم از مزیتهای تگ گوگل، مثل چند مقصد Google، استفاده میکنید، هم از مزیتهای تگ منیجر، مثل تگهای دیگه و تریگرها.
یه اشتباه رایج: دو بار نصب
یه اشتباه خیلی رایج: تگ گوگل، یه بار مستقیم توی کد سایت، و یه بار هم داخل تگ منیجر. نتیجه: هر بازدید، دو بار شمرده میشه، و همهی عددهای آنالیتیکس، دو برابر میشن.
اگه تصمیم گرفتید تگ گوگل رو، داخل تگ منیجر ببرید، کد مستقیم رو، از سایت بردارید. همونطور که راهنمای معرفی تگ منیجر میگه، تگ منیجر، تگهای منتقلشده رو کنار تگهای بیرونی هم اجرا میکنه؛ پس خودش جلوی این دوبارهکاری رو نمیگیره. با پیشنمایش، و گزارش لحظهای آنالیتیکس، چک کنید هر بازدید، فقط یه بار ثبت میشه.
یه نگاه، کافیه.
از gtag به تگ منیجر
راهنمای مقایسه، یه پیوند به «انتقال تگها از gtag.js به تگ منیجر» داره، و میگه اگه نیازهای تگ گذاری شما رشد کرد، همیشه میتونید بعدا، تگهاتون رو منتقل کنید. ترتیب سادهش: تگ منیجر رو راه بندازید؛ تگ گوگل رو، با همون شناسه، داخل ظرف بسازید؛ با پیشنمایش تست کنید؛ کد مستقیم رو بردارید؛ و منتشر کنید.
این ترتیب، مهمه: اول تگ تازه، بعد برداشتن قدیمی؛ و همه، توی یه روز. اگه اول کد قدیمی رو بردارید و تگ منیجر، چند روز بعد راه بیفته، اون چند روز، توی آمار، خالی میمونه.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، یه جملهی این درس، از همه مهمتره: این دو، یکیشون رو انتخاب نمیکنید که اون یکی رو کنار بذارید؛ تگ گوگل، تقریبا همیشه، هست؛ سوال، اینه که مستقیم، یا داخل تگ منیجر.
و یه سوال ساده، برای جلسه با کسی که سایتتون رو اداره میکنه: «تگ گوگل ما، الان، کجاست؟ مستقیم توی سایت، یا توی تگ منیجر، یا هر دو؟» اگه جواب «هر دو» بود، همون اشتباه دو بار شمردنه، و ارزش یه بررسی فوری رو داره.
یه سوال، ده دقیقه وقت، و شاید یه ماه آمار درست.
برای هر سنی
اگه این درس، با همهی اسمهاش، گیجکننده بود، فقط تصویر رو یادتون بمونه: چندراهی یه برند، و تابلو برق همهی برندها؛ و چندراهی، میتونه توی تابلو برق باشه. بقیه، جزئیاته.
برای یه نوجوون با سایت شخصی، که فقط آنالیتیکس داره، تگ گوگل، کافیه. اگه یه روز، یه ابزار دیگه هم اضافه کرد، یا خواست یه دکمهی خاص رو بسنجه، همین درس، دوباره، به کارش میاد.
تصویر، از اسمها، بیشتر یادتون میمونه؛ و همین، برای تصمیم درست، کافیه.
چند واژه
Google tag، تگ گوگل. gtag.js، اسم فنی تگ گوگل. Global site tag، اسم قدیمی تگ گوگل. Tag ID، شناسهی تگ. Measurement ID، شناسهی سنجش؛ برای تگهای رویداد GA4. Destination، مقصد.
Google Tag Manager، تگ منیجر. Container، ظرف. GA4 Configuration Tag، تگ پیکربندی GA4؛ جایش رو، تگ گوگل گرفته. Configuration Settings Variable، متغیر تنظیم پیکربندی. Event Settings Variable، متغیر تنظیم رویداد. Double Tagging، دو بار نصب.
از کجا بفهمم کدوم رو دارم
یه راه ساده: شناسهها رو نگاه کنید. شناسهی تگ گوگل، همون «G-»ی آشناست، یا برای تبلیغ، «AW-». و شناسهی ظرف تگ منیجر، طبق نمونههای راهنماهای Google، با «GTM-» شروع میشه. اگه توی تنظیمات سیستم سایت، یا توی کد صفحه، فقط «G-» دیدید، تگ گوگل مستقیم دارید؛ اگه «GTM-» دیدید، تگ منیجر دارید؛ و اگه هر دو رو، روی یه صفحه دیدید، ببینید «G-»، فقط داخل ظرفه، یا مستقیم هم هست.
و راهنمای مقایسهی آنالیتیکس، یه ابزار هم پیشنهاد میده: خلاصهی پوشش تگ، توی خود آنالیتیکس، که نشون میده تگ گوگل، روی کدوم صفحههای سایت هست. این، هم برای پیدا کردن صفحههای بی تگ به درد میخوره، هم برای فهمیدن وضعیت کلی.
دسترسی، توی هر دو
راهنمای تگ گوگل، میگه کاربرها رو، توی بخش مدیریت خود تگ گوگل، مدیریت میکنید؛ و تنظیمات مدیریت کاربر تگ گوگل، اجازه میده دسترسی به تنظیمهای تگ رو، جدا از دسترسی به بقیهی محصولها، کنترل کنید.
و تگ منیجر، همونطور که درس اول گفت، کاربرها و دسترسیهای خودش رو داره. یعنی اگه هر دو رو دارید، دسترسی رو، توی دو جا، بررسی کنید: کی میتونه تنظیم تگ گوگل رو عوض کنه، و کی میتونه ظرف تگ منیجر رو منتشر کنه. یه کلید فراموششده، توی هر کدوم، همهچیز رو باز میذاره.
تبلیغ و سنجش خودکار
راهنمای تگ گوگل، یکی از مزیتهاش رو اینطوری میگه: سنجش خودکار تبدیلها و عملکرد کمپین، توی Google Ads. و راهنمای مقصدها، میگه وقتی با Google Ads استفاده میشه، تگ منیجر، اجازه میده تبدیلها رو، با تنظیم تریگرها و شرطهای مشخص، دقیقتر بسنجید.
یعنی برای تبلیغدهندهها، هر دو راه، به سنجش تبدیل میرسن؛ فرق، توی دقت و انعطافه. تگ گوگل، سنجش خودکار رو میده؛ تگ منیجر، اجازه میده بگید دقیقا کدوم کار، روی کدوم صفحه، با کدوم مبلغ، تبدیل حساب بشه.
کیفیت، از پوشش کامل میاد
چه تگ گوگل مستقیم داشته باشید، چه داخل تگ منیجر، یه چیز، از همه مهمتره: پوشش کامل. همونطور که راهنمای تگ گوگل میگه، تگ گذاری باکیفیت روی کل سایت، برای دقیقترین سنجش، مهمه؛ و محصولهای Google، فقط روی صفحههایی داده جمع میکنن که تگ دارن.
یعنی بهترین ابزار، روی نصف صفحهها، از یه ابزار سادهتر روی همهی صفحهها، بدتره. پیش از هر بحث دربارهی «کدوم بهتره»، مطمئن بشید هر کدوم دارید، روی همهی صفحهها هست.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «تگ منیجر و gtag چه فرقی دارن»:
تگ گوگل، یا gtag.js، که قبلا تگ سراسری سایت بود، یه تکه کد با یه شناسهی تگه، که طبق راهنمای رسمی، داده رو به چند مقصد Google، مثل Ads و آنالیتیکس، میفرسته؛ فقط به Google، و برای رویدادهای خاص، با جاوااسکریپت. تگ منیجر، یه سیستم مدیریت تگه با دو تکه کد، که تگهای Google، شرکتهای دیگه، و سفارشی رو، با تریگر، متغیر، پیشنمایش، و نسخه، از یه پنل مدیریت میکنه. تگ گوگل، میتونه داخل تگ منیجر باشه، و جای تگ پیکربندی GA4 رو گرفته؛ و Google، تگ گوگل رو ارتقا داده تا بخشی از امکانات تگ منیجر رو هم داشته باشه. فقط، هیچوقت، هر دو رو، همزمان، مستقیم و داخل ظرف، نذارید.
چند باور رایج
- «تگ گوگل و تگ منیجر، رقیبن.» تگ گوگل، میتونه داخل تگ منیجر باشه.
- «تگ گوگل، به هر ابزاری داده میده.» فقط به Google.
- «برای Ads و Analytics، دو کد لازمه.» یه تگ گوگل، دو مقصد.
- «تگ سراسری قدیمی، باید عوض بشه.» خودکار، تگ گوگل شده.
- «دو بار نصب، ضرری نداره.» عددها، دو برابر میشن.
یه مثال
یه آژانس مسافرتی، دید آمار بازدید سایتش، از یه ماه به بعد، یهو، دو برابر شده؛ ولی تعداد تماسها، همون بود. کسی که سایت رو اداره میکرد، بررسی کرد: یه ماه پیش، تگ منیجر رو راه انداخته بودن و تگ گوگل رو داخلش گذاشته بودن، ولی کد مستقیم قدیمی رو، از سایت، برنداشته بودن.
کد مستقیم رو برداشتن، با پیشنمایش و گزارش لحظهای، چک کردن که هر بازدید، یه بار ثبت میشه، و منتشر کردن. یه درس دیگه هم گرفتن: چون تگ گوگل، هم به آنالیتیکس و هم به Ads وصل بود، تبدیلهای تبلیغ هم، توی همون ماه، دو بار شمرده شده بودن؛ و گزارش ماه قبل رو، با این آگاهی، دوباره خوندن.
درس این مثال: هر بار ابزار رو عوض میکنید، روز اول، یه نگاه به گزارش لحظهای بندازید؛ دو برابر شدن ناگهانی، معمولا، یعنی دو بار نصب.
تمرین امروز
امروز، ببینید چندراهیتون، کجاست.
- ببینید تگ گوگل سایتتون، مستقیم توی کده، داخل تگ منیجره، یا هر دو.
- اگه هر دو بود، یکی رو، با پیشنمایش و دقت، بردارید.
- شناسهی تگ گوگلتون رو پیدا کنید و ببینید به چه مقصدهایی وصله.
- اگه Ads و Analytics دارید، ببینید با یه تگ گوگل کار میکنن یا دو کد جدا.
- ابزارهای غیر Google سایت رو فهرست کنید؛ اینها، کار تگ منیجرن.
درس بعدی، فرق تگ منیجر و گوگل آنالیتیکس رو، میگه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- تگ گوگل: یه کد، یه شناسه، چند مقصد Google.
- تگ گوگل، فقط به سرویسهای Google داده میده.
- تگ منیجر: دو تکه کد؛ Google، بقیه، و سفارشی.
- تگ گوگل میتونه داخل تگ منیجر باشه.
- تگ گوگل ارتقا یافته، بخشی از امکانات تگ منیجر رو داره.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.