آموزشآموزش گوگل تگ منیجر

درس ۳ از ۸۹، سئو و گوگل، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

تگ منیجر لازم دارم؟ کی بله، کی نه

جواب کوتاه

همیشه لازم نیست. طبق راهنمای رسمی Google، تگ گوگل، یعنی همون کد gtag.js، پایه‌ی همه‌ی سنجش‌هاست؛ و برای کسی که فقط سنجش‌های پیش‌فرض، مثل بازدید صفحه، کلیک، و اسکرول، رو می‌خواد، یا تیم برنامه‌نویسی نداره، یا با یه سیستم ساخت سایت کار می‌کنه، کافیه: یه بار نصبش می‌کنید و تموم. ولی تگ منیجر، وقتی لازم می‌شه که چند ابزار مختلف، از جمله ابزارهای غیر Google، روی سایت دارید؛ رویدادهای خاص، مثل کلیک روی یه دکمه‌ی مشخص یا فرستادن یه فرم خاص، رو می‌خواید بسنجید؛ تبلیغ می‌دید و تبدیل‌ها رو می‌سنجید؛ یا چند نفر، مثل بازاریاب و برنامه‌نویس، روی تگ‌ها کار می‌کنن و پیش‌نمایش و نسخه لازم دارید. راهنمای پیش از نصب، می‌گه اگه همه‌ی تگ‌ها، موقع باز شدن صفحه اجرا می‌شن و هر صفحه، نشونی یکتا داره، یه ظرف ساده کافیه؛ و برای حالت‌های پیچیده‌تر، لایه‌ی داده. و همیشه، اول، برنامه. مثل یه چادر با یه چراغ، که مستقیم به برق وصل می‌شه؛ ولی یه خونه، با ده‌ها وسیله، تابلو برق لازم داره.

چادر، یا خونه

درس قبل گفت تگ منیجر چطوری کار می‌کنه. حالا، سوال عملی: اصلا لازمش دارم؟ یه چادر کوهستان رو تصور کنید، با یه چراغ. چراغ رو، مستقیم، به باتری وصل می‌کنید و تموم. هیچ‌کس برای یه چراغ، تابلو برق نمی‌سازه.

ولی یه خونه، با یخچال، کولر، آبگرمکن، و ده تا چراغ، بی تابلو برق، یه دردسر بزرگه. تگ منیجر هم، همین‌طوره: برای یه سایت ساده، با یه کد آمار، شاید زیادی باشه؛ برای سایتی با چند ابزار و چند هدف، تقریبا، لازمه.

جواب کوتاه، از اول

خلاصه‌ی این درس، توی دو جمله: اگه فقط یه کد آنالیتیکس، با سنجش‌های پیش‌فرض، لازم دارید، تگ گوگل کافیه. اگه چند ابزار، رویدادهای خاص، تبلیغ با سنجش تبدیل، یا یه تیم دارید، تگ منیجر.

بقیه‌ی درس، دلیل این دو جمله رو، از راهنماهای رسمی Google، باز می‌کنه، و یه فهرست ساده می‌ده که خودتون، برای سایت خودتون، تصمیم بگیرید.

تگ گوگل، پایه‌ی همه‌چیز

راهنمای مقایسه‌ی تگ منیجر و gtag.js، می‌گه تگ گوگل، یه تگ واحده که روی سایت می‌ذارید تا عملکرد سایت و تبلیغ رو بسنجید، و برای فرستادن داده به Google Ads و گوگل آنالیتیکس ۴، لازمه. و می‌گه تگ گوگل، پایه‌ی همه‌ی کاربردهای سنجشه.

یعنی چه تگ منیجر داشته باشید چه نه، تگ گوگل، یه جایی، هست. فرق، توی اینه که اون رو، مستقیم توی کد سایت می‌ذارید، یا از داخل تگ منیجر. درس بعدی، این فرق رو، کامل، باز می‌کنه.

کی تگ گوگل، کافیه

همون راهنما، صاف می‌گه: این گزینه‌ی تگ گذاری، برای بازاریاب‌هایی که تیم برنامه‌نویسی در دسترس ندارن، یا از یه سیستم مدیریت محتوا استفاده می‌کنن، عالیه. و می‌گه اگه فقط سنجش‌های پیش‌فرض، مثل بازدید صفحه، کلیک، و اسکرول، لازم دارید، می‌تونید تگ گوگل رو یه بار راه بندازید، و کار تمومه.

یعنی برای یه وبلاگ، یه سایت معرفی ساده، یا یه فروشگاه کوچیک که فقط می‌خواد بدونه چند نفر میان و از کجا، تگ گوگل، به همراه سنجش پیشرفته‌ی آنالیتیکس، معمولا، کافیه.

اگه با یه سیستم آماده، سایت ساختید

راهنما، برای کسایی که با سازنده‌ی سایت یا سیستم مدیریت محتوا کار می‌کنن، یه راه جدا داره: نصب تگ گوگل، از داخل همون سیستم. همون‌طور که مسیر آنالیتیکس گفت، خیلی از این سیستم‌ها، یه جای آماده برای شناسه‌ی «G-» دارن.

برای این سایت‌ها، تصمیم، ساده‌تره: اول، با همون جای آماده شروع کنید. اگه بعدا، کارهای پیچیده‌تری خواستید، می‌تونید به تگ منیجر برید. نه همه‌چیز رو از روز اول، نه هیچ‌چیز.

gtag.js و جاوااسکریپت

راهنما، یه نکته‌ی مهم درباره‌ی gtag.js می‌گه: یه چارچوب تگ گذاری جاوااسکریپته، که برای راه انداختنش، یه تکه کد، روی هر صفحه‌ی سایت می‌ذارید؛ و می‌گه برای استفاده‌ی موثر ازش، باید با عوض کردن کد سایت، با جاوااسکریپت، راحت باشید.

یعنی اگه بخواید با gtag.js، رویدادهای خاص بفرستید، باید کد بنویسید. ولی با تگ منیجر، بیشتر این کارها، از پنل، با تریگر و متغیر، انجام می‌شه. این، یکی از دلیل‌های اصلی رفتن به تگ منیجره.

تگ گوگل، فقط به Google

راهنما، یه محدودیت روشن می‌گه: تگ گوگل، فقط می‌تونه به سرویس‌های Google، داده بفرسته. و در مقابل، می‌گه تگ منیجر، تگ‌های مخصوص Google، طیف گسترده‌ای از تگ‌های شرکت‌های دیگه، و حتی تگ‌های سفارشی رو پشتیبانی می‌کنه.

یعنی اگه کنار آنالیتیکس و تبلیغ Google، یه ابزار دیگه هم دارید، مثلا یه ابزار گفت‌وگوی آنلاین، یا یه ابزار تبلیغاتی دیگه، تگ گوگل، اون رو مدیریت نمی‌کنه؛ اون کد، یا جدا توی سایت می‌ره، یا توی تگ منیجر.

کی تگ منیجر، لازمه

از روی راهنماها، چند حالت، که تگ منیجر، تقریبا همیشه، بهترین انتخابه: چند ابزار سنجش و تبلیغ، کنار هم؛ ابزارهایی غیر از Google؛ رویدادهای خاص، مثل کلیک روی یه دکمه، دیده شدن یه بخش، یا فرستادن یه فرم مشخص؛ سنجش تبدیل‌های تبلیغ؛ و کار تیمی، با پیش‌نمایش و نسخه.

هر کدوم رو، پایین‌تر، جدا می‌بینیم. اگه سایت شما، حتی یکی از این‌ها رو داره، تگ منیجر، احتمالا، وقت شما رو، در طول زمان، ذخیره می‌کنه.

چند ابزار

راهنمای معرفی، می‌گه یه ظرف تگ منیجر، می‌تونه جای همه‌ی تگ‌های دستی سایت رو بگیره، از جمله تگ‌های Google Ads، گوگل آنالیتیکس، و تگ‌های شرکت‌های دیگه. و راهنمای کامل، تگ منیجر رو «فروشگاه یکجا برای همه‌ی تگ‌ها» می‌دونه.

وقتی سه، چهار، یا ده ابزار روی سایت دارید، داشتن یه فهرست از همه‌شون، توی یه پنل، با یه جا برای روشن و خاموش کردن، به تنهایی، دلیل کافیه. بی تگ منیجر، معمولا، کسی دقیق نمی‌دونه چه کدهایی، الان، روی سایت اجرا می‌شن.

رویدادهای خاص

سنجش پیشرفته‌ی آنالیتیکس، کارهای عمومی، مثل اسکرول و کلیک بیرونی، رو خودکار می‌گیره. ولی وقتی یه کار خاص می‌خواید، مثلا «کلیک روی دکمه‌ی دریافت مشاوره‌ی رایگان» یا «دیده شدن جدول قیمت‌ها»، باید یه تریگر مشخص بسازید.

و همون‌طور که درس قبل گفت، توی تگ منیجر، این کار، با یه تریگر کلیک یا دیده شدن، و یه شرط، انجام می‌شه؛ بی نوشتن کد. با gtag.js، طبق راهنما، باید با جاوااسکریپت راحت باشید. پس هر چی رویدادهای خاص بیشتر، دلیل تگ منیجر قوی‌تر.

تبلیغ و سنجش تبدیل

راهنمای کامل تگ منیجر، یه بخش جدا برای Google Ads داره: راه‌اندازی سنجش تبدیل و بازاریابی مجدد، با تگ منیجر. و برای گوگل آنالیتیکس ۴، می‌گه تگ منیجر، همه‌ی نیازهای آنالیتیکس، از رویدادها تا فروشگاه اینترنتی، رو پوشش می‌ده.

اگه پول تبلیغ می‌دید، باید بدونید کدوم تبلیغ، خرید یا درخواست آورده. این، یعنی تگ تبدیل، روی صفحه‌ی درست، با مبلغ درست. تگ منیجر، با تریگر صفحه‌ی رسید و متغیر مبلغ، این کار رو، منظم، انجام می‌ده.

کار تیمی

وقتی یه نفر، هم سایت رو می‌سازه، هم تبلیغ می‌کنه، هم آمار رو می‌خونه، شاید کد مستقیم، کافی باشه. ولی وقتی یه بازاریاب، یه برنامه‌نویس، و شاید یه شرکت بیرونی، روی تگ‌ها کار می‌کنن، تگ منیجر، نظم می‌ده.

راهنمای پیش از نصب، می‌گه چند کاربر می‌تونن یه حساب رو مدیریت کنن، و مدیرهای حساب، به هر کدوم، دسترسی متفاوتی می‌دن. یعنی بازاریاب، تگ رو آماده می‌کنه، و کسی با دسترسی بالاتر، منتشر می‌کنه. بی تگ منیجر، هر تغییری، یه درخواست به برنامه‌نویسه.

پیش‌نمایش و نسخه، یه دلیل بزرگ

دو امکان تگ منیجر، به تنهایی، دلیل خوبی برای استفاده‌شن: پیش‌نمایش، که طبق راهنما، اجازه می‌ده پیش از انتشار، تنظیم‌ها رو تست کنید؛ و نسخه‌ها، که اجازه می‌دن اگه کسی اشتباهی چیزی منتشر کرد، به یه نسخه‌ی قبلی برگردید.

با کد مستقیم توی سایت، یه اشتباه، یعنی ویرایش دوباره‌ی کد، و شاید ساعت‌ها داده‌ی خراب. با تگ منیجر، یه کلیک برگشت. برای سایت‌هایی که فروش روزانه دارن، همین، ارزش زیادی داره.

وقتی داده‌ی بیشتری لازمه

همون‌طور که درس قبل گفت، راهنمای اجزا، سه حالت رو جدا می‌کنه: اگه تگ‌ها، فقط موقع باز شدن صفحه، و فقط با نشونی صفحه کار دارن، فقط کد ظرف کافیه. اگه اطلاعات بیشتری، مثل نوع صفحه، لازم دارن، شاید لایه‌ی داده لازم بشه. و اگه داده، بعد از تعامل کاربر، مثل افزودن به سبد، معلوم می‌شه، حتما لایه‌ی داده.

این، روی تصمیم اثر داره: اگه لایه‌ی داده لازمه، یه بار، به برنامه‌نویس نیاز دارید، چه با تگ منیجر، چه بی اون. ولی با تگ منیجر، بعد از اون، بقیه‌ی کار، از پنل انجام می‌شه.

ظرف ساده، یا سفارشی

راهنمای پیش از نصب، می‌گه اگه همه‌ی تگ‌ها، موقع باز شدن صفحه اجرا می‌شن، و هر صفحه، یه نشونی یکتا داره، یه پیاده‌سازی ساده‌ی ظرف، کافیه. و اگه شرایط اجرای تگ‌ها پیچیده‌تره، شاید یه پیاده‌سازی سفارشی‌تر لازم باشه، که معمولا، لایه‌ی داده داره.

یعنی حتی وقتی تگ منیجر رو انتخاب کردید، لازم نیست از روز اول، همه‌چیز پیچیده باشه. با یه ظرف ساده شروع کنید، و هر وقت یه نیاز واقعی اومد، اضافه کنید.

اول برنامه، بعد ابزار

راهنمای پیش از نصب، می‌گه بهترین روش برای هر پیاده‌سازی تگ منیجر، شروع با یه استراتژی آمار و یه برنامه‌ی پیاده‌سازی تگه. و برای سایت تازه، می‌گه نوع تگ‌هایی که لازم دارید رو شناسایی کنید؛ و برای سایتی که تگ داره، همه‌ی تگ‌های فعلی رو شناسایی کنید و یه برنامه‌ی انتقال بنویسید.

یعنی سوال «تگ منیجر لازم دارم؟» رو، با یه سوال دیگه شروع کنید: «چی می‌خوام بسنجم؟». وقتی فهرستش رو نوشتید، جواب، معمولا، خودش روشن می‌شه.

می‌شه بعدا رفت

یه خبر خوب از راهنما: اگه نیازهای تگ گذاری شما رشد کرد، همیشه می‌تونید تگ‌هاتون رو، بعدا، به تگ منیجر منتقل کنید. یعنی شروع با تگ گوگل، یه تصمیم همیشگی نیست.

و راهنمای معرفی، می‌گه بهترین کار، انتقال همه‌ی تگ‌ها، یکجاست؛ ولی اجباری نیست، و تگ منیجر، تگ‌های منتقل‌شده رو، کنار تگ‌های بیرونی، اجرا می‌کنه. پس اگه امروز، یه سایت ساده دارید، با تگ گوگل شروع کنید؛ روزی که خونه بزرگ شد، تابلو برق بذارید.

تگ گوگل هم، بزرگ‌تر شده

راهنمای مقایسه، یه تغییر مهم رو هم می‌گه: Google، همه‌ی تگ‌های گوگل، یعنی gtag.js، رو ارتقا داده تا توانایی‌های تگ منیجر رو هم داشته باشن؛ و سایت‌هایی که فقط gtag.js دارن، حالا، می‌تونن از امکانات تگ گذاری با رابط کاربری، اشکال‌یابی، و کنترل نسخه‌ی تگ منیجر، استفاده کنن.

و می‌گه تنظیم‌های تگ گوگل رو، از داخل محصول‌های Google، مثل آنالیتیکس و Ads، انجام می‌دید و نیاز به تغییر کد سایت، کمتر می‌شه. یعنی مرز بین «فقط تگ گوگل» و «تگ منیجر»، کمرنگ‌تر از قبله؛ ولی برای ابزارهای غیر Google و رویدادهای پیچیده، تگ منیجر، هنوز، جای خودش رو داره.

تگ سفارشی، با احتیاط

یکی از قدرت‌های تگ منیجر، تگ سفارشیه؛ ولی راهنمای تگ‌های سفارشی، یه هشدار مهم داره: بهترین راه پرهیز از مشکل کارایی و بدافزار، استفاده از قالب‌های تگیه که توی خود تگ منیجر ساخته شدن. و می‌گه تگ HTML سفارشی، برای تگیه که هنوز پشتیبانی نمی‌شه، و کدش، رو سازنده‌ی اون ابزار بهتون می‌ده.

یعنی تگ منیجر، یه در بازه که هر کدی رو می‌شه ازش رد کرد. اگه یه نفر، دسترسی انتشار داشته باشه، می‌تونه هر کدی روی سایت شما اجرا کنه. پس تگ منیجر، با قدرتش، یه مسئولیت هم میاره: دسترسی‌ها رو، با دقت بدید.

مالکیت و دسترسی

همون‌طور که درس اول گفت، راهنمای پیش از نصب، می‌گه حساب، باید توسط کسی از خود سازمان مدیریت بشه، نه یه شرکت بیرونی؛ دست‌کم دو مدیر داشته باشه؛ و اگه یه شرکت، تگ‌ها رو مدیریت می‌کنه، خود سازمان، حساب رو بسازه و اون شرکت رو، کاربر کنه.

این، توی تصمیم «لازم دارم یا نه» هم، مهمه: اگه هیچ‌کس توی کسب‌وکار، وقت یا علاقه‌ای برای نگه داشتن کلید تابلو برق نداره، دست‌کم، مالکیت حساب رو، نگه دارید؛ حتی اگه همه‌ی کار، رو یه نفر بیرونی انجام بده.

یه اسم، برای بعد: سمت سرور

راهنمای پیش از نصب، می‌گه بسته به نیازهای تگ گذاری، تگ گذاری سمت سرور، یا Server-side tagging، ممکنه یه راه بهینه برای بهتر کردن کارایی سایت، و بالا بردن کیفیت و امنیت داده باشه.

این، یه موضوع پیشرفته‌ست، که برای بیشتر کسب‌وکارهای کوچیک، از روز اول، لازم نیست. فقط بدونید که اگه یه روز، کسی ازش حرف زد، یه ظرف از نوع Server، توی تگ منیجر، براش هست.

فهرست «بله»

اگه یکی از این‌ها درسته، تگ منیجر، احتمالا، به کارتون میاد: یک، بیش از یه ابزار سنجش یا تبلیغ، روی سایت دارید. دو، دست‌کم یه ابزار غیر Google دارید. سه، می‌خواید کلیک روی یه دکمه، یا فرستادن یه فرم خاص، یا دیده شدن یه بخش، رو بسنجید.

چهار، تبلیغ می‌دید و می‌خواید تبدیل‌ها رو دقیق بسنجید. پنج، بیش از یه نفر، روی تگ‌ها کار می‌کنه. شش، می‌خواید پیش از هر تغییر، تست کنید و اگه لازم شد، برگردید.

فهرست «فعلا نه»

اگه همه‌ی این‌ها درسته، تگ گوگل، فعلا، کافیه: یک، فقط گوگل آنالیتیکس، یا فقط آنالیتیکس و Google Ads، دارید. دو، سنجش‌های پیش‌فرض، مثل بازدید صفحه، کلیک، و اسکرول، کافیه. سه، سایت، با یه سیستم آماده ساخته شده که جای شناسه داره.

چهار، یه نفر، همه‌ی کارها رو انجام می‌ده. پنج، فعلا، تبلیغی با سنجش تبدیل نمی‌دید. و یادتون باشه، طبق راهنما، هر وقت این فهرست عوض شد، می‌تونید منتقل بشید.

چند نمونه

یه وبلاگ آشپزی، با یه نویسنده، که فقط می‌خواد بدونه چند نفر می‌خونن و از کجا میان: تگ گوگل، از جای آماده‌ی سیستم سایت. یه دفتر وکالت، با یه فرم تماس و بی تبلیغ: تگ گوگل، با سنجش پیشرفته، که فرستادن فرم رو هم، خودکار، می‌گیره.

یه فروشگاه اینترنتی، با تبلیغ Google، یه ابزار گفت‌وگوی آنلاین، و یه تیم بازاریابی: تگ منیجر. یه شرکت خدماتی، که یه شرکت بیرونی، تبلیغاتش رو انجام می‌ده: تگ منیجر، با حساب به اسم خود شرکت، و شرکت بیرونی، به عنوان کاربر.

برای صاحب‌های کسب‌وکار

برای یه صاحب کسب‌وکار، بزرگ‌ترین خطر، دو جوره: یا یه ابزار پیچیده، برای یه نیاز ساده، که کسی بلد نیست نگهش داره؛ یا ده تا کد پراکنده توی سایت، که هیچ‌کس نمی‌دونه چی‌ان. فهرست‌های «بله» و «فعلا نه»، کمک می‌کنن بین این دو، جای درست رو پیدا کنید.

و یه نکته‌ی مالی: تگ منیجر، رایگانه؛ پس هزینه‌ش، وقت آدم‌هاست، نه پول. اگه کسی رو دارید که یه بار، درست راهش بندازه، معمولا، در طول زمان، وقت بیشتری ذخیره می‌شه تا صرف.

برای هر سنی

برای یه نوجوون با یه سایت شخصی، جواب ساده‌ست: فعلا، تگ گوگل. ولی اگه کنجکاوید، ساختن یه ظرف تگ منیجر، و بازی با پیش‌نمایش، یه راه بی‌خطر و رایگان برای یاد گرفتنه.

و برای یه صاحب کسب‌وکار باتجربه، که با این ابزارها کمتر کار کرده، کافیه این درس رو، با فهرست‌ها، به کسی که سایتش رو مدیریت می‌کنه نشون بده، و بپرسه: «ما کدوم طرفیم؟»

چند واژه

Google tag، تگ گوگل. gtag.js، اسم فنی تگ گوگل. Destination، مقصد؛ سرویسی که داده رو می‌گیره، مثل GA4 یا Ads. CMS، سیستم مدیریت محتوا. Default Metrics، سنجش‌های پیش‌فرض.

Third-party Tag، تگ شرکت‌های دیگه. Custom HTML Tag، تگ HTML سفارشی. Tag Template، قالب تگ. Conversion Tracking، سنجش تبدیل. Remarketing، بازاریابی مجدد. Server-side Tagging، تگ گذاری سمت سرور. Migration، انتقال.

اول، ببینید الان چی دارید

پیش از هر تصمیمی، یه کار ساده کنید: فهرست همه‌ی کدهایی که الان روی سایت هست. راهنمای پیش از نصب، می‌گه اگه سایت، از قبل تگ داره، اول، همه‌ی تگ‌های سایت یا اپ رو شناسایی کنید. معمولا، طراح سایت یا کسی که سایت رو اداره می‌کنه، می‌دونه چه کدهایی گذاشته شده؛ یا با نگاه به تنظیمات سیستم سایت، پیداشون می‌کنید.

خیلی وقت‌ها، همین فهرست، جواب رو روشن می‌کنه. اگه یه کد پیدا شد، فقط یکی، و از Google، تگ گوگل کافیه. اگه چهار، پنج کد از چند جای مختلف پیدا شد، که هیچ‌کس دقیق نمی‌دونه کدومش هنوز لازمه، وقت تابلو برقه.

یه حساب ساده‌ی وقت

یه راه دیگه برای تصمیم: وقت رو حساب کنید. توی سه ماه گذشته، چند بار لازم شد یه کد روی سایت اضافه، عوض، یا حذف بشه؟ هر بار، چقدر طول کشید تا انجام بشه، از درخواست تا روی سایت؟

اگه جواب، «یه بار، و یه ساعت» بود، تگ منیجر، فعلا، چیزی ذخیره نمی‌کنه. اگه «ماهی چند بار، و هر بار یه هفته منتظر برنامه‌نویس» بود، راه انداختن تگ منیجر، که شاید یه روز کار باشه، توی چند ماه، خودش رو پس می‌ده.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «تگ منیجر لازم دارم؟»:

بستگی داره. طبق راهنمای رسمی Google، تگ گوگل، پایه‌ی همه‌ی سنجش‌هاست، و برای کسی که فقط سنجش‌های پیش‌فرض، مثل بازدید صفحه و کلیک و اسکرول، می‌خواد، یا تیم برنامه‌نویسی نداره، یا با یه سیستم آماده‌ی سایت کار می‌کنه، کافیه؛ ولی فقط به سرویس‌های Google داده می‌فرسته، و برای رویدادهای خاص، با gtag.js، باید با جاوااسکریپت راحت باشید. تگ منیجر، وقتی لازمه که چند ابزار، ابزارهای غیر Google، رویدادهای خاص، سنجش تبدیل تبلیغ، یا کار تیمی با پیش‌نمایش و نسخه دارید. اول، فهرست چیزهایی که می‌خواید بسنجید رو بنویسید؛ و هر وقت نیاز بزرگ شد، می‌شه منتقل شد.

چند باور رایج

  • «هر سایتی، حتما تگ منیجر لازم داره.» برای آمار ساده، تگ گوگل کافیه.
  • «تگ گوگل، به هر ابزاری داده می‌ده.» فقط به سرویس‌های Google.
  • «اگه امروز تگ گوگل بذارم، گیر می‌کنم.» بعدا می‌شه منتقل شد.
  • «تگ سفارشی، بی‌خطره.» قالب‌ها امن‌ترن؛ دسترسی رو کنترل کنید.
  • «تگ منیجر، پولیه.» رایگانه؛ هزینه‌ش، وقته.

یه مثال

یه کلینیک دامپزشکی، یه سایت ساده با نوبت‌دهی آنلاین داشت. طراح سایت، پیشنهاد داد تگ منیجر بذارن. مدیر کلینیک، فهرست «بله» رو خوند: فقط آنالیتیکس داشتن، تبلیغ نمی‌دادن، و فقط یه نفر، سایت رو اداره می‌کرد. تگ گوگل رو، از جای آماده‌ی سیستم سایت گذاشتن، و فرستادن فرم نوبت رو، رویداد کلیدی کردن.

یه سال بعد، کلینیک، تبلیغ Google شروع کرد و یه ابزار گفت‌وگوی آنلاین هم اضافه کرد. حالا، سه مورد از فهرست «بله» درست بود. تگ منیجر رو راه انداختن، تگ گوگل و دو ابزار تازه رو، توی ظرف بردن، و کد مستقیم قبلی رو برداشتن. نه زودتر از نیاز، نه دیرتر.

ابزار، با نیاز رشد کرد.

تمرین امروز

امروز، تصمیم خودتون رو بگیرید.

  1. فهرست چیزهایی که می‌خواید روی سایت بسنجید رو بنویسید.
  2. فهرست «بله» رو بخونید و تیک بزنید چند تاش، برای شما، درسته.
  3. فهرست «فعلا نه» رو هم، همین‌طور.
  4. اگه تگ منیجر دارید، ببینید چند تگ سفارشی داره و کی‌ها دسترسی انتشار دارن.
  5. یه جمله بنویسید: ما فعلا تگ گوگل لازم داریم یا تگ منیجر، و چرا.

درس بعدی، فرق تگ منیجر و تگ گوگل، یعنی gtag، رو، دقیق می‌گه.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • فقط آمار پیش‌فرض؟ تگ گوگل کافیه.
  • چند ابزار، رویداد خاص، تبلیغ؟ تگ منیجر.
  • کار تیمی، پیش‌نمایش، نسخه؟ تگ منیجر.
  • اول برنامه‌ی سنجش، بعد ابزار.
  • می‌شه از تگ گوگل شروع کرد و بعدا منتقل شد.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد