آموزشآموزش گوگل تگ منیجر

درس ۱ از ۸۹، سئو و گوگل، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

گوگل تگ منیجر چیست

جواب کوتاه

گوگل تگ منیجر، یا Google Tag Manager، ابزار رایگان Googleه که کدهای آمار و تبلیغ، یعنی «تگ»ها، رو از یه پنل تحت وب، روی سایت یا اپ می‌ذاره، بی اینکه هر بار، کد سایت رو عوض کنید. طبق راهنمای رسمی Google، برای استفاده، دو تکه کد، روی هر صفحه‌ی سایت می‌ذارید؛ و بعد از اون، به جای ویرایش کد، تگ‌ها رو از همون پنل، تنظیم و منتشر می‌کنید. همه‌ی تگ‌ها، تریگرها، و متغیرهای یه سایت، توی یه «ظرف»، یا Container، هستن. سه مفهوم اصلی داره: تگ، یعنی چه کدی، مثل تگ گوگل آنالیتیکس یا تگ تبدیل تبلیغ؛ تریگر، یعنی کی اجرا بشه، مثل باز شدن صفحه، کلیک، یا فرستادن فرم؛ و متغیر، یعنی با چه داده‌ای، مثل اسم محصول یا قیمت. پیش از انتشار، با پیش‌نمایش، تست می‌کنید؛ و هر بار انتشار، یه نسخه ذخیره می‌شه که می‌شه بهش برگشت. تگ منیجر، هم تگ‌های Google رو پشتیبانی می‌کنه، هم تگ‌های دیگه. مثل یه تابلو برق، به جای اینکه هر وسیله رو، مستقیم، توی دیوار سیم‌کشی کنید: یه جا، همه‌ی کلیدها.

تابلو برق، به جای سیم‌کشی توی دیوار

این، اولین درس مسیر تگ منیجره. یه خونه رو تصور کنید که هر وسیله‌ش، چراغ، کولر، آبگرمکن، مستقیم، توی دیوار سیم‌کشی شده. هر بار بخواید یه وسیله رو عوض کنید یا خاموش کنید، باید دیوار رو باز کنید و یه برقکار بیارید.

حالا یه تابلو برق بذارید: همه‌ی سیم‌ها، به یه جا می‌رسن، و هر وسیله، یه کلید داره. روشن، خاموش، و حتی زمان‌سنج، بی باز کردن دیوار. گوگل تگ منیجر، همین تابلو برقه، برای کدهایی که روی سایت می‌ذارید.

تگ منیجر، دقیق

راهنمای رسمی Google، اینطوری تعریفش می‌کنه: گوگل تگ منیجر، یا Google Tag Manager، یه سیستم مدیریت تگه، که اجازه می‌ده تگ‌ها رو روی سایت، تنظیم و مدیریت کنید، بی اینکه کد سایت رو عوض کنید.

و راهنمای کامل تگ منیجر، اضافه می‌کنه که با این ابزار، کدهای سنجش و تکه‌کدهای مرتبط، که بهشون تگ می‌گن، رو، سریع و آسون، روی سایت یا اپ، به‌روز می‌کنید. یعنی کارش، خودش سنجیدن نیست؛ کارش، گذاشتن و مدیریت کدهاییه که می‌سنجن.

اصلا، تگ یعنی چی

راهنمای اجزای تگ منیجر، می‌گه تگ، یه تکه کده که روی یه صفحه یا اپ اجرا می‌شه. و می‌گه بیشتر تگ‌هایی که توی سیستم‌های مدیریت تگ استفاده می‌شن، برای فرستادن اطلاعات سنجش، از سایت شما، به یه سیستم دیگه‌ان؛ مثل تگ گوگل آنالیتیکس، و تگ تبدیل Google Ads.

یعنی هر ابزاری که می‌خواد بدونه توی سایت شما چی می‌گذره، یه تگ داره. یه سایت معمولی، ممکنه چند تا تگ داشته باشه: یکی برای آمار، یکی برای تبلیغ، یکی برای یه ابزار دیگه.

بی تگ منیجر، چی می‌شد

راهنمای اجزا، می‌گه اگه از یه سیستم مدیریت تگ استفاده نکنید، کد هر تگ، مستقیم، به کد منبع سایت، اضافه می‌شه. ولی با تگ منیجر، همه‌ی تگ‌ها رو، از یه رابط کاربری تحت وب، کنترل می‌کنید.

یعنی همون سیم‌کشی توی دیوار. هر بار تیم تبلیغ، یه تگ تازه بخواد، یا آمار، یه رویداد تازه بخواد، باید برنامه‌نویس، کد سایت رو عوض کنه. با تگ منیجر، بیشتر این تغییرها، از پنل، انجام می‌شه.

دو تکه کد، یه بار

راهنمای رسمی، می‌گه برای استفاده از تگ منیجر، دو تکه کد، به هر صفحه‌ی سایت اضافه می‌کنید. و بعد از اضافه کردن این دو تکه، دیگه لازم نیست کد سایت رو، زیاد عوض کنید؛ به جاش، تگ‌ها رو، از رابط تگ منیجر، تنظیم می‌کنید.

این، کار اولیه‌ایه که یه بار، معمولا با کمک طراح سایت، یا با افزونه‌ی سیستم ساخت سایت، انجام می‌شه. درس دوم، می‌گه بعد از نصب، چطوری کار می‌کنه.

بعد از نصب، چی می‌شه

راهنما، می‌گه وقتی تگ منیجر نصب شد، سایت یا اپ، می‌تونه با سرورهای تگ منیجر، ارتباط بگیره. بعد، از رابط تحت وب، تگ‌ها رو تنظیم می‌کنید، تریگرهایی می‌سازید که باعث می‌شن تگ، وقتی یه اتفاق خاص میفته، اجرا بشه، و متغیرهایی می‌سازید که تنظیم تگ‌ها رو، ساده‌تر و خودکارتر می‌کنن.

یعنی کار روزمره، از کد سایت، به یه پنل منتقل می‌شه. کسی که برنامه‌نویس نیست، مثل یه کارشناس بازاریابی، با کمی یادگیری، می‌تونه خیلی از تغییرها رو، خودش انجام بده.

ظرف، یا Container

راهنمای رسمی، می‌گه مجموعه‌ی تگ‌ها، تریگرها، متغیرها، و تنظیم‌های مرتبطی که روی یه سایت یا اپ نصبه، رو ظرف، یا Container، می‌گن. و می‌گه یه ظرف تگ منیجر، می‌تونه جای همه‌ی تگ‌های دستی دیگه‌ی سایت رو بگیره، از جمله تگ‌های Google Ads، گوگل آنالیتیکس، و تگ‌های شرکت‌های دیگه.

یعنی ظرف، همون تابلو برقه: یه جعبه که همه‌ی کلیدها، توشه. برای هر سایت، معمولا، یه ظرف.

حساب و ظرف

راهنمای ساختن حساب، می‌گه اول، یه حساب تگ منیجر بسازید، که بالاترین سطح سازمان شرکت شماست؛ و بعد، برای هر سایت و اپ شرکت، یه ظرف. قدم‌ها: به tagmanager.google.com برید، با حساب Google وارد بشید، ساختن حساب رو بزنید، کشور رو انتخاب کنید، و اسم ظرف رو بنویسید.

و یه نکته‌ی ساده می‌گه: برای سایت، اسم ظرف، بهتره نشونی اصلی سایت باشه، مثل www.example.com؛ و لازم نیست برای هر صفحه‌ی سایت، یه ظرف جدا بسازید. یه سایت، یه ظرف.

انواع ظرف

طبق همون راهنما، موقع ساختن ظرف، نوعش رو انتخاب می‌کنید: وب، که رایج‌ترینه، برای سایت یا اپ تحت وب؛ iOS، برای اپ آیفون و آیپد؛ Android، برای اپ اندروید؛ AMP، برای سایت‌هایی با صفحه‌های سریع موبایل AMP؛ و Server، برای سایت‌هایی که از تگ منیجر سمت سرور استفاده می‌کنن.

برای بیشتر کسب‌وکارها، وب، کافیه. بقیه، برای حالت‌های خاص‌ترن، و این مسیر، بیشتر روی ظرف وب، تمرکز می‌کنه.

سه مفهوم اصلی

راهنمای اجزا، تگ منیجر رو با سه مفهوم اصلی، و یه مفهوم کمکی، توضیح می‌ده. تگ: کدی که داده رو به یه سیستم، مثل گوگل آنالیتیکس، می‌فرسته. تریگر: به اتفاق‌های خاص، مثل کلیک، فرستادن فرم، یا باز شدن صفحه، گوش می‌ده؛ و وقتی اتفاقی با تعریفش جور بشه، تگ‌هایی که بهش وصلن، اجرا می‌شن.

متغیر: یه جای خالی اسم‌دار، برای مقداری که عوض می‌شه، مثل اسم محصول، قیمت، یا تاریخ. و لایه‌ی داده: جایی که تگ منیجر، مقدارها رو، موقت، توی مرورگر نگه می‌داره، تا تگ‌ها، تریگرها، و متغیرها، ازش استفاده کنن. درس دوم، هر کدوم رو، دقیق‌تر باز می‌کنه.

تگ: چه کدی

توی تابلو برق، تگ، همون وسیله‌ست: چراغ، کولر، یا آبگرمکن. هر تگ، یه کار مشخص داره: یکی، بازدید رو به آنالیتیکس می‌فرسته؛ یکی، خرید رو به سیستم تبلیغ گزارش می‌ده؛ یکی، برای یه ابزار دیگه، داده جمع می‌کنه.

راهنمای کامل، می‌گه تگ منیجر، با گوگل آنالیتیکس ۴، کاملا یکپارچه‌ست، و همه‌ی نیازهای آنالیتیکس، از رویدادها، تا سنجش بین چند دامنه، و فروشگاه اینترنتی، رو پوشش می‌ده. و برای Google Ads، تگ‌های تبدیل و بازاریابی مجدد رو هم.

تریگر: کی

تریگر، کلید و زمان‌سنج تابلو برقه. راهنمای اجزا، می‌گه تگ‌ها، در جواب اتفاق‌ها اجرا می‌شن؛ اتفاق‌هایی مثل باز شدن صفحه، کلیک روی دکمه، یا اسکرول صفحه. و توی تگ منیجر، تریگرها رو تعریف می‌کنید، تا به این اتفاق‌ها گوش بدن و بگن تگ، کی اجرا بشه.

مثال خود راهنما: اگه بخواید یه تگ، فقط روی صفحه‌ی رسید خرید اجرا بشه، یه تریگر می‌سازید با این شرط: «نشونی صفحه، شامل example.com/purchase/receipt.html باشه». یعنی تگ تبدیل، فقط وقتی کسی واقعا خرید رو تموم کرد، روشن می‌شه.

متغیر: با چه داده‌ای

متغیر، همون کنتوره، که یه عدد یا مقدار رو می‌خونه. راهنما، می‌گه تگ منیجر، خیلی متغیر آماده داره، و می‌تونید متغیرهای سفارشی هم بسازید. مثال خودش: متغیر آماده‌ی «url»، نشونی صفحه‌ای که الان بازه رو، توی خودش داره.

و می‌گه متغیرها رو، یا توی شرط تریگرها استفاده می‌کنید، مثل همون مثال صفحه‌ی رسید، یا برای فرستادن اطلاعات به تگ‌ها؛ مثلا فرستادن مبلغ خرید، به تگ تبدیل تبلیغ.

لایه‌ی داده، کوتاه

راهنمای اجزا، می‌گه لایه‌ی داده، یا Data layer، برای نگه داشتن موقت داده‌ست؛ یه قالب ساختاریافته، که تگ منیجر می‌فهمه، تا داده رو، از صفحه یا اپ، به تگ‌ها، تریگرها، و متغیرها، برسونه.

و یه نکته‌ی آرامش‌بخش می‌گه: همیشه لازم نیست. اگه تگ‌ها، فقط موقع باز شدن صفحه اجرا بشن و اطلاعاتی بیشتر از نشونی صفحه و صفحه‌ی قبلی لازم نداشته باشن، فقط کافیه کد ظرف، روی هر صفحه باشه؛ و لایه‌ی داده، احتمالا، لازم نیست. برای کارهای پیچیده‌تر، مثل خرید، درس‌های بعدی، بیشتر می‌گن.

هم Google، هم بقیه

راهنمای مقایسه‌ی تگ منیجر و تگ گوگل، می‌گه تگ منیجر، تگ‌های مخصوص Google، طیف گسترده‌ای از تگ‌های شرکت‌های دیگه، و حتی تگ‌های سفارشی رو، پشتیبانی می‌کنه. و راهنمای کامل، تگ منیجر رو «فروشگاه یکجا برای همه‌ی تگ‌ها، نه فقط تگ‌های Google» می‌دونه.

این، فرق مهم تگ منیجر با تگ گوگله، که درس چهارم، کامل می‌گه: تگ گوگل، فقط به سرویس‌های Google داده می‌فرسته؛ تگ منیجر، ظرفیه برای همه.

تگ سفارشی

راهنمای پیش از نصب، می‌گه اگه نمی‌تونید یه تگ روی سایت رو، با یکی از تگ‌های پشتیبانی‌شده جایگزین کنید، یه تگ سفارشی بسازید؛ و می‌گه برای این قدم، شاید به کمک یه برنامه‌نویس وب، نیاز داشته باشید.

یعنی حتی ابزاری که تگ منیجر، آماده‌ش رو نداره، می‌تونه توی همون ظرف بیاد. ولی تگ سفارشی، کد واقعیه که روی سایت اجرا می‌شه؛ پس فقط از منبع مطمئن، و با دقت.

پیش‌نمایش، پیش از انتشار

یکی از بهترین امکانات تگ منیجر: پیش‌نمایش و اشکال‌یابی. راهنمای رسمی، می‌گه این حالت، اجازه می‌ده سایتی که کد ظرف روشه رو، طوری ببینید که انگار پیش‌نویس فعلی ظرف، منتشر شده؛ تا پیش از انتشار، تنظیم‌ها رو تست کنید.

و می‌گه رابط اشکال‌یابی، جزئیات تگ‌ها رو نشون می‌ده، از جمله اینکه تگ‌ها چطوری اجرا شدن و چه داده‌ای فرستادن. یعنی پیش از اینکه کلید رو برای همه‌ی خونه بزنید، یه بار، توی یه اتاق، امتحانش می‌کنید.

انتشار

راهنمای انتشار، می‌گه وقتی یه ظرف رو منتشر می‌کنید، تگ منیجر، تغییرها رو فعال می‌کنه؛ و اگه توی یه فضای کار، تگ، تریگر، یا متغیری اضافه یا ویرایش کردید، باید منتشرش کنید، تا روی سایت یا اپ، کار کنه.

یعنی تا وقتی «ارسال» و «انتشار» رو نزدید، هیچ تغییری، روی سایت واقعی، اتفاق نمیفته. این، یه لایه‌ی ایمنیه: می‌تونید با خیال راحت، توی پنل، چیزی رو امتحان کنید.

نسخه، برای برگشت

راهنما، می‌گه نسخه، یه عکس از تنظیم ظرف، توی یه لحظه‌ی مشخصه، و هر بار که ظرف منتشر می‌شه، یه نسخه ثبت می‌شه. و می‌گه نسخه‌ها، برگشتن از اشتباه رو آسون‌تر می‌کنن؛ مثلا اگه کسی، اشتباهی، یه نسخه رو پیش از آماده شدن منتشر کنه، می‌تونید به یه نسخه‌ی قبلی برگردید و اون رو منتشر کنید.

و می‌گه تگ منیجر، تاریخچه‌ی انتشار رو نگه می‌داره، تا ببینید هر نسخه، کی فعال بوده و کی منتشرش کرده. پیشنهادش هم اینه که برای هر نسخه، اسم و توضیحی بنویسید که معلوم کنه چه تغییری داده شده.

انتقال تگ‌های قبلی

اگه سایت، از قبل، چند تگ دستی داره، راهنمای رسمی، می‌گه بهترین کار، اینه که همه‌ی تگ‌ها رو، یکجا، به تگ منیجر منتقل کنید؛ ولی این، اجباری نیست، و تگ منیجر، تگ‌های منتقل‌شده رو، کنار تگ‌هایی که بیرونش مدیریت می‌شن، اجرا می‌کنه.

و راهنمای پیش از نصب، می‌گه اول، همه‌ی تگ‌های سایت رو شناسایی کنید، و یه برنامه‌ی انتقال بنویسید. یه نکته‌ی مهم: یه تگ رو، هم دستی، هم با تگ منیجر، نذارید؛ وگرنه، هر بازدید، دو بار شمرده می‌شه.

یه حساب، برای هر سازمان

راهنمای رسمی، می‌گه حساب تگ منیجر، اجازه می‌ده تگ‌های یه یا چند سایت و اپ رو مدیریت کنید؛ و هر چند می‌شه از یه حساب Google، چند حساب تگ منیجر ساخت، معمولا، فقط یه حساب تگ منیجر، برای هر شرکت یا سازمان، لازمه.

و راهنمای پیش از نصب، می‌گه بهترین کار، یه ظرف برای هر دامنه‌ی وبه؛ ولی اگه تجربه‌ی کاربر و تگ‌ها، روی چند دامنه پخشه، بهتره یه ظرف، برای همه‌ی اون دامنه‌ها. و یادآوری می‌کنه که وقتی یه ظرف منتشر می‌شه، همه‌ی تغییرهاش، روی همه‌ی دامنه‌ها، فعال می‌شن.

دست‌کم دو مدیر

یه نکته‌ی خیلی کاربردی از راهنمای پیش از نصب: اگه حساب، فقط یه مدیر داره، و اون آدم، در دسترس نباشه، ممکنه دسترسی به تگ‌ها رو از دست بدید؛ و پیشنهاد می‌کنه دست‌کم یه مدیر دیگه هم اضافه کنید.

و می‌گه حساب باید توسط کسی از خود سازمان مدیریت بشه، نه یه شرکت بیرونی؛ و یه برنامه داشته باشید که اگه کسی از سازمان رفت، دسترسی، از دست نره. یعنی کلید تابلو برق، دست صاحب‌خونه‌ست؛ برقکار، فقط یه کلید مهمون داره.

اگه یه شرکت، برامون کار می‌کنه

راهنما، برای شرکت‌های تبلیغاتی و خدماتی، دقیق می‌گه: سازمانی که تگ‌هاش مدیریت می‌شه، خودش باید حساب تگ منیجر رو بسازه؛ مثلا اگه یه شرکت تبلیغاتی، تگ‌های شرکت شما رو مدیریت می‌کنه، شرکت شما، حساب رو می‌سازه و حساب Google اون شرکت رو، به عنوان کاربر، اضافه می‌کنه.

و می‌گه چند کاربر، می‌تونن یه حساب رو مدیریت کنن، و مدیرهای حساب، به هر کاربر، دسترسی متفاوتی می‌دن. این‌طوری، اگه روزی، همکاری با اون شرکت تموم شد، فقط دسترسیش رو برمی‌دارید؛ ظرف و تگ‌ها، مال خودتون می‌مونه.

رایگانه

مثل گوگل آنالیتیکس، نسخه‌ی معمولی تگ منیجر هم، رایگانه؛ و راهنمای پیش از نصب، از یه نسخه‌ی سازمانی، به اسم Google Tag Manager 360، اسم می‌بره، که امکاناتی مثل «منطقه‌ها»، یا Zones، برای کنترل ظرف‌های اضافه، داره.

برای کسب‌وکارهای کوچیک و متوسط، نسخه‌ی رایگان، کامله. همه‌ی درس‌های این مسیر، با همین نسخه، انجام‌شدنی‌ان.

برای کی لازمه

تگ منیجر، برای هر سایتی که بیشتر از یه کد ساده‌ی آمار لازم داره، به کار میاد: سایتی که هم آنالیتیکس، هم تبلیغ Google، هم یه ابزار دیگه داره؛ فروشگاهی که می‌خواد خریدها رو، دقیق، به سیستم تبلیغ گزارش بده؛ یا تیمی که بازاریاب‌هاش، هر هفته، یه کمپین تازه دارن.

و برای سایتی که فقط یه کد آنالیتیکس می‌خواد و هیچ کار دیگه‌ای نه، شاید لازم نباشه. درس سوم، دقیقا، به همین سوال جواب می‌ده: کی بله، کی نه.

تگ منیجر، چی نیست

تگ منیجر، ابزار آمار نیست؛ خودش هیچ گزارشی از بازدیدکننده‌ها نمی‌ده. کارش، رسوندن داده، به ابزارهایی مثل آنالیتیکسه، که اون‌ها گزارش می‌دن. درس پنجم، این فرق رو، کامل، می‌گه.

و تگ منیجر، ابزار ساخت سایت هم نیست؛ متن و عکس و ظاهر سایت رو عوض نمی‌کنه. فقط کدهایی که پشت صحنه کار می‌کنن رو، مدیریت می‌کنه. همون تابلو برق: وسیله نمی‌سازه، فقط روشن و خاموششون می‌کنه.

برای صاحب‌های کسب‌وکار

برای یه صاحب کسب‌وکار، بزرگ‌ترین فایده‌ی تگ منیجر، استقلاله: دیگه برای هر تغییر کوچیک توی تگ‌های تبلیغ یا آمار، منتظر برنامه‌نویس نمی‌مونید. و دومین فایده، کنترله: همه‌ی کدهایی که روی سایت شما اجرا می‌شن، توی یه جا، با یه فهرست، دیده می‌شن.

و یه احتیاط: حساب رو، خودتون بسازید، دست‌کم دو مدیر داشته باشید، و به شرکت‌های بیرونی، دسترسی بدید، نه مالکیت. این سه کار، از روز اول، دردسرهای بعدی رو، کم می‌کنه.

برای هر سنی

تگ منیجر، از درس‌های فنی‌تر این کتابخونه‌ست؛ ولی ایده‌ش، به سادگی یه تابلو برقه، که هر کسی توی خونه‌ش دیده. اگه جاییش فنی بود، از روش بگذرید؛ سه کلمه، کافیه: تگ، تریگر، متغیر.

برای یه نوجوون که سایت شخصی ساخته، تگ منیجر، یه راه خوب برای یاد گرفتن اینه که سایت‌ها، پشت صحنه، چطوری با ابزارهای دیگه حرف می‌زنن؛ با پیش‌نمایش، بی ترس از خراب کردن چیزی.

چند واژه

Google Tag Manager، یا GTM، گوگل تگ منیجر. Tag Management System، یا TMS، سیستم مدیریت تگ. Tag، تگ؛ چه کدی. Trigger، تریگر؛ کی. Variable، متغیر؛ با چه داده‌ای. Data Layer، لایه‌ی داده.

Container، ظرف. Workspace، فضای کار؛ جایی که تغییرها رو آماده می‌کنید. Preview and Debug، پیش‌نمایش و اشکال‌یابی. Publish، انتشار. Version، نسخه. Custom Tag، تگ سفارشی. Google tag، تگ گوگل؛ کد gtag.js.

اول برنامه، بعد تگ

راهنمای پیش از نصب، یه پیشنهاد مهم داره: هر پیاده‌سازی تگ منیجر، باید با یه استراتژی آمار و یه برنامه‌ی پیاده‌سازی تگ شروع بشه. یعنی پیش از باز کردن پنل، بنویسید چه چیزهایی رو می‌خواید بسنجید، و هر کدوم، کی و کجا اتفاق میفته.

مثلا: «فرم تماس، توی صفحه‌ی تماس، وقتی فرستاده می‌شه؛ خرید، توی صفحه‌ی رسید؛ کلیک روی شماره تلفن، توی همه‌ی صفحه‌ها». این فهرست کوتاه، بعدا، دقیقا به تگ و تریگر و متغیر تبدیل می‌شه.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «گوگل تگ منیجر چیه»:

گوگل تگ منیجر، ابزار رایگان Googleه، که طبق راهنمای رسمی، اجازه می‌ده تگ‌ها، یعنی کدهای آمار و تبلیغ، رو بی عوض کردن کد سایت، تنظیم و مدیریت کنید. یه بار، دو تکه کد روی هر صفحه می‌ذارید؛ بعد، همه‌چیز از یه پنل تحت وب انجام می‌شه. همه‌ی تگ‌ها، تریگرها، و متغیرهای یه سایت، توی یه ظرفن. تگ، یعنی چه کدی؛ تریگر، یعنی کی، مثل کلیک یا فرم؛ متغیر، یعنی با چه داده‌ای، مثل قیمت. با پیش‌نمایش تست می‌کنید، با انتشار فعال می‌کنید، و با نسخه‌ها، به عقب برمی‌گردید. هم تگ‌های Google، هم تگ‌های دیگه و سفارشی. خودش آمار نمی‌ده؛ داده رو به ابزارهایی مثل آنالیتیکس می‌رسونه.

چند باور رایج

  • «تگ منیجر، خودش آمار می‌ده.» داده رو به ابزار آمار می‌رسونه.
  • «هر تغییری توی پنل، فورا روی سایته.» تا انتشار، نه.
  • «شرکت تبلیغاتی، حساب رو برامون بسازه.» خودتون بسازید، اون‌ها کاربر باشن.
  • «یه مدیر، کافیه.» دست‌کم دو مدیر.
  • «همیشه لایه‌ی داده لازمه.» برای کارهای ساده، نه.

یه مثال

یه فروشگاه اینترنتی گل و گیاه، سه کد روی سایتش داشت: آنالیتیکس، تبلیغ Google، و یه ابزار دیگه؛ هر سه، مستقیم توی کد سایت. هر بار تیم تبلیغ، یه تغییر می‌خواست، باید یه هفته منتظر طراح سایت می‌موند.

صاحب فروشگاه، خودش یه حساب تگ منیجر ساخت، طراح سایت، یه بار، دو تکه کد رو گذاشت، و سه کد قبلی رو، یکی‌یکی، به ظرف منتقل کردن؛ بعد، کدهای دستی رو از سایت برداشتن. یه مدیر دوم هم اضافه کرد، و به شرکت تبلیغاتی، فقط دسترسی کاربری داد. از اون به بعد، تغییر تگ تبلیغ، از یه هفته، به یه ساعت رسید؛ با پیش‌نمایش، پیش از انتشار.

تمرین امروز

امروز، تابلو برق سایتتون رو، توی ذهنتون بکشید.

  1. فهرست همه‌ی کدهایی که روی سایتتون هست رو بنویسید: آمار، تبلیغ، و بقیه.
  2. برای هر کدوم، بنویسید چی کار می‌کنه و کی باید اجرا بشه.
  3. اگه حساب تگ منیجر دارید، ببینید چند مدیر داره.
  4. اگه یه شرکت بیرونی، تگ‌هاتون رو مدیریت می‌کنه، ببینید حساب، مال کیه.
  5. سه کلمه‌ی تگ، تریگر، و متغیر رو، با یه مثال از سایت خودتون، بنویسید.

درس بعدی، می‌گه تگ، تریگر، و متغیر، چطوری با هم کار می‌کنن.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • ابزار رایگان Google برای گذاشتن کدهای آمار و تبلیغ از یه پنل.
  • دو تکه کد، یه بار، روی هر صفحه؛ بعد، بی دست زدن به کد.
  • تگ یعنی چه کدی، تریگر یعنی کی، متغیر یعنی با چه داده‌ای.
  • پیش‌نمایش پیش از انتشار؛ نسخه برای برگشت.
  • هم تگ‌های Google، هم بقیه.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد