آموزشآموزش ایکس (توییتر)

درس ۴ از ۲۸، شبکه‌های اجتماعی، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

پروفایل حرفه‌ای

جواب کوتاه

طبق سند داده‌های ایکس، پروفایل این بخش‌ها رو داره: اسم نمایشی، که لازم نیست اسم یه آدم باشه و معمولا تا پنجاه نویسه‌ست؛ نام کاربری، که با @ میاد؛ عکس پروفایل؛ سربرگ، یعنی تصویر پهن بالای پروفایل؛ معرفی یا بیو، که پیوند و @ و # رو هم می‌شناسه؛ جا، که یه متن آزاده و ممکنه جای واقعی نباشه؛ پیوند، که هر نشونی‌ای می‌تونه باشه؛ و پست سنجاق‌شده، که بالای پروفایل می‌مونه. طبق سیاست حریم خصوصی، اسم، نام کاربری، و عکس پروفایل، برای همه، حتی بی ورود، دیده می‌شن، و طبق سند عددها، چند نفر از پست‌ها به پروفایل می‌رن رو فقط خودتون می‌بینید. برای کسب‌وکار: اسم برند، کوتاه؛ لوگوی ساده یا صورت روشن، یکسان همه‌جا؛ سربرگ با چیز مهم وسطش؛ معرفی دو سه خطی که می‌گه چی کار می‌کنید، برای کی، و چی منتظرشون باشه؛ اسم شهر؛ یه پیوند به جای سفارش؛ و یه پست معرفی سنجاق‌شده. اگه حساب حرفه‌ای می‌سازید، یه دسته‌ی حرفه‌ای لازمه، و نشونی و ایمیل و شماره‌ی تماس، همیشه عمومی‌ان. تیک آبی، طبق معرفی برنامه، با اشتراک پرمیوم میاد. مثل یه غرفه‌ی چیده‌شده توی بازار، با سایه‌بون و تابلو و یه جنس ویژه جلوی ویترین.

چیدن غرفه

درس قبل غرفه رو ثبت کرد. حالا، وقت چیدنه. یه غرفه‌ی خوب توی بازار رو تصور کنید: بالاش، یه سایه‌بون رنگی؛ روی سایه‌بون، تابلوی اسم؛ کنارش، چهره‌ی آشنای صاحب غرفه، یا لوگوش؛ یه تخته‌ی کوچیک که می‌گه چی می‌فروشه؛ یه فلش به مغازه‌ی اصلی؛ و یه جنس ویژه، جلوی ویترین.

پروفایل ایکس، همین غرفه‌ست. سند داده‌های ایکس، بخش‌هاش رو اسم می‌بره: اسم نمایشی، عکس پروفایل، سربرگ، معرفی، جا، پیوند، و پست سنجاق‌شده. این درس، هر کدوم رو، برای یه کسب‌وکار، باز می‌کنه.

چرا پروفایل، مهمه

سند عددهای ایکس، یه عدد غیرعمومی رو اسم می‌بره: user_profile_clicks، یعنی چند نفر، از یه پست، به پروفایل شما رفتن. یعنی یه پست خوب، آدم‌ها رو، به پروفایل می‌فرسته؛ و اون‌جا، تصمیم می‌گیرن دنبالتون کنن، روی پیوندتون بزنن، یا برگردن.

و سیاست حریم خصوصی، می‌گه اطلاعات پروفایل، مثل اسم، نام کاربری، و عکس، برای عموم، حتی بی ورود، دیده می‌شه. یعنی پروفایل، ویترینیه که هر کسی، از هر جا، می‌بینه؛ حتی پیش از اینکه یه پست از شما بخونه.

اسم نمایشی

سند داده‌ها، می‌گه اسم نمایشی، همونیه که کاربر روی پروفایلش تعریف کرده، لازم نیست اسم یه آدم باشه، و معمولا تا پنجاه نویسه‌ست. این، اولین چیزیه که کنار هر پست، دیده می‌شه.

برای کسب‌وکار، سه راه رایج هست: فقط اسم برند، مثل «شیرینی‌پزی باران»؛ اسم آدم و کار، مثل «مریم، شیرینی‌پز»؛ یا اسم آدم و برند، مثل «مریم از شیرینی‌پزی باران». اگه مردم، شما رو بیشتر از برند می‌شناسن، اسم خودتون اول بیاد؛ اگه برند رو، برند.

اسم، کوتاه و خوندنی

پنجاه نویسه، جای زیادیه؛ ولی کنار هر پست، فقط بخش کوتاهی از اسم، خوب دیده می‌شه. اسمی که وسطش، یه جمله‌ی تبلیغی، چند ایموجی، و یه شماره‌ی تلفنه، نه خوندنیه، نه قابل اعتماد.

یه آزمون ساده: اسم نمایشی رو، بلند، بخونید. اگه یه نفر، با شنیدنش، بتونه توی جست‌وجو، پیداتون کنه، خوبه. و اسم، با اسم حساب‌هاتون توی بقیه‌ی جاها، مثل اینستاگرام و تلگرام، یکی باشه.

نام کاربری، توی پروفایل

سند داده‌ها، نام کاربری رو، یکتا، ولی قابل عوض کردن، و معمولا تا پونزده نویسه، می‌گه؛ و سیاست حریم خصوصی، اون رو جزو اطلاعات عمومی پروفایل می‌شمره. درس قبل، انتخابش رو گفت؛ این‌جا، یه نکته‌ی پروفایل.

نام کاربری، توی پیوند پروفایل‌تون میاد. پس هر جا، از کارت ویزیت تا جعبه‌ی محصول، پیوند پروفایل ایکس رو می‌ذارید، همین اسم، دیده می‌شه. اگه یه روز عوضش کردید، همه‌ی اون جاها رو هم، به‌روز کنید.

عکس پروفایل

سند داده‌ها، profile_image_url رو، نشونی عکس پروفایل، همون‌طور که روی پروفایل نشون داده می‌شه، می‌گه؛ و سیاست حریم خصوصی، عکس پروفایل رو، جزو اطلاعات عمومی. این عکس، کوچیک، کنار هر پست و هر جواب شما، دیده می‌شه.

برای یه برند، لوگو؛ برای یه آدم حرفه‌ای، یه عکس روشن از صورت، با پس‌زمینه‌ی ساده. چون عکس، خیلی کوچیک نشون داده می‌شه، لوگوی پرجزئیات یا عکس دور و شلوغ، توی اون اندازه، خونده نمی‌شه. یه شکل ساده، با رنگ‌های واضح، بهتره.

همه‌جا، یه چهره

مشتری‌ای که شما رو توی اینستاگرام دیده، توی ایکس، اول، از روی عکس، می‌شناسه. اگه عکس پروفایل، توی هر جا، فرق داشته باشه، باید حدس بزنه که این، همون شماست یا یه نفر دیگه.

پس یه عکس، یا یه لوگو، برای همه‌ی جاها. و اگه یه روز لوگو رو عوض کردید، همه‌جا، با هم عوضش کنید. یه چهره‌ی ثابت، یه جور امضای دیداریه.

معرفی، یا بیو

سند داده‌ها، description رو، متن معرفی پروفایل، یا همون بیو، می‌گه، اگه کاربر نوشته باشه. و می‌گه توی معرفی هم، مثل پست، پیوند، هشتگ، صدا کردن با @، و نماد با $، شناخته می‌شن.

یه معرفی خوب برای کسب‌وکار، سه چیز رو، توی دو سه خط، می‌گه: چی کار می‌کنید، برای کی، و توی این حساب، چی منتظرشون باشه. مثلا: «طراحی لباس عروس، سفارشی. این‌جا: پشت صحنه‌ی دوخت، و نکته‌های انتخاب پارچه.»

معرفی، بی شعار

معرفی‌ای که فقط می‌گه «بهترین»، «بی‌نظیر»، یا «با کیفیت‌ترین»، به خواننده، هیچ چیز نمی‌گه؛ همه، همینو می‌گن. یه جمله‌ی مشخص، مثل «پنج سال دوخت لباس عروس، توی یه کارگاه کوچیک»، بیشتر می‌گه.

و اگه یه حساب دیگه‌ی مرتبط دارید، مثلا حساب شخصی‌تون یا حساب کارگاه، می‌شه با @ توی معرفی، صداش کرد. ولی یکی دو تا، کافیه؛ معرفی‌ای که پر از @ و # ه، شلوغه.

جا

سند داده‌ها، location رو، جایی که کاربر توی پروفایل نوشته می‌گه، و یه نکته‌ی مهم داره: این، یه متن آزاده، و ممکنه یه جای واقعی رو نشون نده؛ ولی ممکنه توی جست‌وجوهایی که با جا کار می‌کنن، تقریبی، به حساب بیاد.

برای کسب‌وکاری که مشتری محلی داره، اسم شهر، کمک می‌کنه پیداتون کنن، و مشتری بفهمه به کارش میاد یا نه. ولی نشونی دقیق خونه، نه؛ اسم شهر یا محله، کافیه.

پست سنجاق‌شده

سند داده‌ها، pinned_tweet_id رو، شناسه‌ی پست سنجاق‌شده‌ی کاربر می‌گه، و توضیح می‌ده که این پست، بالای پروفایل، سنجاق شده. یعنی هر کسی، پروفایل شما رو باز کنه، اول، همین پست رو می‌بینه، هر قدر هم پست تازه بذارید.

پست سنجاق‌شده، جنس ویژه‌ی جلوی ویترینه. برای کسب‌وکار، بهترین انتخاب، معمولا یکی از این‌هاست: یه معرفی کوتاه از کار و راه سفارش؛ بهترین پست آموزشی‌تون؛ یا یه خبر مهم، مثل محصول تازه. و هر چند وقت، عوضش کنید، تا کهنه نشه.

حساب حرفه‌ای، و تماس

سیاست حریم خصوصی، می‌گه اگه حساب حرفه‌ای بسازید، باید یه دسته‌ی حرفه‌ای انتخاب کنید، و می‌تونید نشونی، ایمیل تماس، و شماره‌ی تماس اضافه کنید؛ و تاکید می‌کنه این‌ها، همیشه، عمومی‌ان.

دسته‌ی حرفه‌ای، مثل تابلوی صنف غرفه‌ست: می‌گه شیرینی‌فروشی‌اید یا کتاب‌فروشی. و اطلاعات تماس، فقط اونی رو بذارید که می‌خواید همه، برای همیشه، ببینن: ایمیل کاری، شماره‌ی کاری، و نشونی مغازه، اگه مغازه دارید. نشونی خونه، و شماره‌ی شخصی، نه.

نشان‌ها و برچسب‌ها

سند داده‌ها، چند نشونه‌ی پروفایل رو اسم می‌بره: is_identity_verified، یعنی هویت تایید شده؛ affiliation، یعنی نشان وابستگی، مثلا وابستگی یه کارمند به یه شرکت؛ و parody، یعنی برچسب «تقلیدی». و معرفی رسمی برنامه، تیک آبی رو، جزو امکانات اشتراک X Premium می‌گه.

برای کسب‌وکار، یعنی تیک آبی، چیزیه که با اشتراک میاد، نه یه گواهی خودکار اعتبار. اعتماد واقعی مشتری، بیشتر از پیوند به سایت رسمی، پست‌های مفید، و پروفایل مرتب، میاد. و اگه یه حساب، با اسم و عکس شما، ولی نام کاربری دیگه دیدید، به نشونه‌ها دقت کنید.

پروفایل باز، نه بسته

سند داده‌ها، می‌گه کاربری که پست‌هاش رو محافظت کرده، پست‌هاش خصوصی‌ان. این، برای حساب شخصی، گاهی خوبه؛ ولی برای کسب‌وکار، غرفه‌ای که درش بسته‌ست، رهگذر رو، به داخل نمی‌کشه.

پس برای حساب کسب‌وکار، پست‌ها رو، عمومی بذارید. و طبق سیاست حریم خصوصی، یادتون باشه، چیزی که عمومیه، ممکنه توی موتورهای جست‌وجو هم، بیاد؛ این، برای کسب‌وکار، یه فرصته.

عددهای پروفایل

سند داده‌ها، عددهای عمومی هر کاربر رو این‌طوری می‌گه: تعداد دنبال‌کننده، تعداد دنبال‌شده، تعداد پست، و تعداد فهرست‌هایی که اون کاربر توشه. و یه عدد جدا هم داره، تعداد دنبال‌کننده‌های تاییدشده. این عددها، روی پروفایل، جلوی چشم همه‌ست.

یه پروفایل تازه، با عددهای کم، عادیه؛ لازم نیست ازش خجالت بکشید. کاری که نباید بکنید، خریدن دنبال‌کننده‌ست؛ درس قبل گفت شرایط استفاده، دور زدن و روش‌های غیررسمی رو، منع می‌کنه. تعداد فهرست‌ها، یه عدد جالبه: یعنی چند نفر، شما رو، توی یه فهرست موضوعی، گذاشتن.

آزمون پنج‌ثانیه‌ای

یه آزمون ساده برای پروفایل: پروفایل رو، به یه نفر که شما رو نمی‌شناسه، پنج ثانیه نشون بدید، و بعد ببندید. ازش بپرسید: این حساب، مال کیه، چی کار می‌کنه، و اگه بخوای سفارش بدی، کجا می‌ری؟

اگه هر سه رو، درست گفت، پروفایل، کارش رو می‌کنه. اگه نه، معمولا یکی از این سه، گیره: اسم یا عکس، گنگه؛ معرفی، کلیه؛ یا پیوند، نیست.

ترتیب چیدن

یک، اسم نمایشی، همون اسم برند یا اسم شما. دو، عکس پروفایل، لوگو یا صورت روشن، همونی که همه‌جا دارید. سه، سربرگ، با چیز مهم وسطش. چهار، معرفی، دو سه خط: چی، برای کی، چی منتظرشون باشه.

پنج، جا، اسم شهر. شش، پیوند، به یه جای مشخص. هفت، یه پست معرفی بنویسید و سنجاقش کنید. هشت، اگه حساب حرفه‌ای می‌سازید، دسته و فقط تماس‌های کاری. نه، آزمون پنج‌ثانیه‌ای.

پروفایل، کهنه می‌شه

پروفایل، یه بار چیده نمی‌شه و تموم. پیوند سایت عوض می‌شه، محصول تازه میاد، و پست سنجاق‌شده، کهنه می‌شه. سیاست حریم خصوصی می‌گه می‌تونید اطلاعات پروفایل رو، هر وقت، با ویرایش پروفایل، ببینید و عوض کنید.

یه عادت خوب: هر ماه، یه بار، پروفایل خودتون رو، از چشم یه رهگذر، باز کنید. پیوند کار می‌کنه؟ سنجاق، هنوز درسته؟ معرفی، با کار امروزتون جوره؟

و هر بار که چیزی رو عوض کردید، آزمون پنج‌ثانیه‌ای رو، دوباره، با یه نفر تازه، انجام بدید؛ چشمی که پروفایل رو برای اولین بار می‌بینه، چیزهایی رو می‌بینه که شما، دیگه نمی‌بینید.

برای هر سنی

برای یه نوجوون که پروفایل می‌سازه، یه قاعده‌ی ساده: هیچ چیزی که جای زندگی یا مدرسه رو نشون می‌ده، توی پروفایل نه؛ نه توی عکس، نه توی جا، نه توی معرفی. طبق سیاست حریم خصوصی، پروفایل، برای همه، دیده می‌شه.

و برای یه پدربزرگ که درباره‌ی باغبونی می‌نویسه، یه عکس روشن از صورتش، توی باغ، و یه معرفی مثل «چهل سال باغبونی، این‌جا نکته‌هاش رو می‌نویسم»، از هر طراحی پیچیده‌ای، گرم‌تر و قابل اعتمادتره.

چند واژه

Profile، پروفایل. Display Name، اسم نمایشی. Username، نام کاربری. Profile Photo، عکس پروفایل. Header یا Banner، سربرگ. Bio، معرفی. Location، جا. Website، پیوند.

Pinned Post، پست سنجاق‌شده. Professional Account، حساب حرفه‌ای. Professional Category، دسته‌ی حرفه‌ای. Verified، تاییدشده. Affiliation، وابستگی. Parody، تقلیدی. Profile Clicks، رفتن به پروفایل.

نمونه، برای چند کار

یه کافه: عکس پروفایل، لوگوی کافه؛ سربرگ، عکس پیشخون با فنجون‌ها؛ معرفی، «کافه‌ی کوچیک محله، قهوه‌ی تازه‌دم. این‌جا: منوی هر روز و رویدادها.»؛ پیوند، منو یا نقشه. یه برنامه‌نویس مستقل: عکس، صورت روشن؛ سربرگ، یه صفحه‌ی ساده با اسم چند پروژه؛ معرفی، «طراحی سایت برای کسب‌وکارهای کوچیک. این‌جا: نکته‌های سرعت و سادگی.»؛ پیوند، نمونه‌کارها.

یه آموزشگاه موسیقی: عکس، لوگو؛ سربرگ، عکس یه کلاس؛ معرفی، «کلاس پیانو و گیتار، از هفت تا هفتاد سال. این‌جا: یه تمرین کوتاه هر هفته.»؛ پیوند، ثبت‌نام. الگو، توی هر سه، یکیه: چی، برای کی، و چی منتظرشون باشه.

کارمندها، و نشان وابستگی

سند داده‌های ایکس، از affiliation، یعنی وابستگی، حرف می‌زنه، و می‌گه با اون، می‌شه نشان وابستگی یه کاربر رو گرفت. یعنی ایکس، راهی داره که حساب یه نفر، به عنوان وابسته به یه حساب دیگه، مثلا یه شرکت، نشون داده بشه.

برای یه کسب‌وکار کوچیک، که چند نفر توی تیمش هستن، ساده‌ترین کار اینه: هر کس، حساب خودش رو داشته باشه، و توی معرفی‌ش، بنویسه کجا کار می‌کنه، و حساب کسب‌وکار رو، با @، صدا کنه. این‌طوری، مشتری، آدم‌های پشت غرفه رو هم، می‌شناسه.

چیزهایی که توی پروفایل، نه

چند چیز، توی پروفایل یه کسب‌وکار، جا نداره: شماره‌ی شخصی؛ نشونی خونه؛ عکسی که نشون می‌ده بچه‌ها کجا مدرسه می‌رن؛ و هر قولی که نمی‌تونید نگه دارید، مثل «جواب در یک دقیقه».

سیاست حریم خصوصی ایکس، می‌گه محتوای عمومی، حتی بعد از پاک شدن، ممکنه جای دیگه بمونه. یعنی چیزی که یه روز توی پروفایل بود، ممکنه نسخه‌ش، توی یه موتور جست‌وجو یا یه جای دیگه، بمونه. پیش از نوشتن، یه بار فکر کنید: اگه یه غریبه، این رو ده سال دیگه بخونه، اشکالی داره؟

سنجاق، برای هر فصل

پست سنجاق‌شده، می‌تونه با فصل کار عوض بشه. یه گل‌فروشی، نزدیک روزهای پرسفارش، یه پست درباره‌ی راه سفارش زودهنگام، سنجاق می‌کنه؛ و بعد، دوباره، پست معرفی همیشگی. یه آموزشگاه، نزدیک شروع ترم، پست ثبت‌نام؛ و بقیه‌ی سال، بهترین آموزش کوتاه.

یه قاعده: سنجاق، همیشه باید درست باشه. پستی که می‌گه «ثبت‌نام تا آخر ماه»، روز بعد از آخر ماه، اگه هنوز سنجاقه، به مشتری، حرف اشتباه می‌زنه.

پروفایل، با صدای خودتون

معرفی، اولین جمله‌ایه که مشتری، از شما می‌خونه. اگه توی پست‌ها، خودمونی و گرم می‌نویسید، معرفی هم، همون‌طور باشه؛ اگه رسمی‌اید، رسمی. معرفی‌ای که با پست‌ها جور نیست، مثل تابلویی که با فروشنده‌ی پشت غرفه، نمی‌خونه.

یه راه ساده: معرفی رو، طوری بنویسید که اگه یه مشتری، جلوی غرفه، پرسید «شما چی کار می‌کنید؟»، همون رو، با صدای بلند، می‌گفتید. همون جمله، بهترین معرفیه.

پروفایل، پیش از اولین پست

درس قبل گفت پروفایل، از همون لحظه‌ی ساختن حساب، عمومیه. پس بهتره پیش از اولین پست، و پیش از اینکه پیوند حساب رو جایی بذارید، پروفایل، کامل باشه. کسی که از روی کارت ویزیت، به یه پروفایل خالی می‌رسه، با عکس پیش‌فرض و بی معرفی، معمولا، برمی‌گرده.

یه ترتیب ساده: امروز، پروفایل؛ فردا، پست معرفی و سنجاقش؛ پس‌فردا، پیوند حساب، روی کارت و سایت و بقیه‌ی شبکه‌ها. این‌طوری، هر کسی که میاد، یه غرفه‌ی آماده می‌بینه.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «پروفایل ایکس رو، برای کسب‌وکار، چطوری بچینم؟»:

طبق سند داده‌های ایکس، پروفایل این بخش‌ها رو داره: اسم نمایشی، تا حدود پنجاه نویسه؛ نام کاربری؛ عکس پروفایل؛ سربرگ؛ معرفی، که پیوند و @ و # رو هم می‌شناسه؛ جا، که یه متن آزاده؛ پیوند؛ و پست سنجاق‌شده، که بالای پروفایل می‌مونه. طبق سیاست حریم خصوصی، اسم، نام کاربری، و عکس، برای همه، حتی بی ورود، دیده می‌شن. برای کسب‌وکار: اسم برند، لوگوی ساده و یکسان همه‌جا، سربرگ با چیز مهم وسطش، معرفی دو سه خطی بی شعار، اسم شهر، یه پیوند، و یه پست معرفی سنجاق‌شده. اطلاعات تماس حساب حرفه‌ای، همیشه عمومی‌ان؛ فقط تماس کاری. تیک آبی، طبق معرفی برنامه، با اشتراک پرمیوم میاد.

چند باور رایج

  • «اسم نمایشی، باید اسم آدم باشه.» لازم نیست.
  • «جا، همیشه جای واقعیه.» یه متن آزاده.
  • «تیک آبی، یعنی رسمی.» با اشتراک پرمیوم میاد.
  • «پروفایل رو بی ورود، کسی نمی‌بینه.» اسم و عکس، برای همه.
  • «تماس حرفه‌ای رو، فقط ایکس می‌بینه.» همیشه عمومیه.

یه مثال

یه مربی ورزش، توی ایکس، پست‌های خوبی می‌ذاشت، و عدد رفتن به پروفایلش هم، بالا بود؛ ولی تقریبا کسی، دنبالش نمی‌کرد یا روی پیوندش نمی‌زد. پروفایلش رو، از چشم یه رهگذر، باز کرد: عکس، یه منظره‌ی کوه بود؛ معرفی، یه جمله‌ی انگیزشی؛ و پیوندی، نبود.

عکس رو، یه عکس روشن از صورتش، توی باشگاه، کرد؛ معرفی رو نوشت: «مربی تمرین در خانه برای آدم‌های پرمشغله. این‌جا: یه تمرین کوتاه، هر روز.»؛ یه پیوند به صفحه‌ی ثبت‌نام کلاس‌ها گذاشت؛ و یه پست معرفی، با سه تمرین ساده، سنجاق کرد. از هفته‌ی بعد، همون آدم‌هایی که به پروفایل می‌اومدن، می‌موندن.

درس این مثال: پست، آدم رو تا در غرفه میاره؛ پروفایل، تصمیم می‌گیره بیاد تو یا نه.

تمرین امروز

امروز، غرفه‌تون رو بچینید.

  1. اسم نمایشی رو، کوتاه و یکسان با بقیه‌ی جاها، بنویسید.
  2. یه عکس پروفایل ساده، و یه سربرگ با چیز مهم وسطش، بذارید.
  3. یه معرفی دو سه خطی بنویسید: چی، برای کی، چی منتظرشون باشه.
  4. یه پیوند، و اسم شهر، اضافه کنید.
  5. یه پست معرفی بنویسید، سنجاقش کنید، و آزمون پنج‌ثانیه‌ای رو، با یه نفر، انجام بدید.

درس بعدی، می‌گه ایکس، برای کسب‌وکار، به چه کاری میاد.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • اسم، نام کاربری، عکس، سربرگ، معرفی، جا، پیوند، سنجاق.
  • اسم و عکس و نام کاربری، برای همه دیده می‌شن.
  • یه چهره همه‌جا؛ معرفی بی شعار؛ یه پیوند.
  • تماس حساب حرفه‌ای، همیشه عمومیه.
  • آزمون پنج‌ثانیه‌ای، و نگاه ماهانه.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد