ساختن حساب ایکس
جواب کوتاه
برای ساختن حساب ایکس، طبق شرایط استفاده، باید دستکم سیزده ساله باشید. برنامه رو فقط از App Store یا Google Play بگیرید، که سازندهش X Corp. نوشته شده و رایگانه، یا حساب رو از سایت x.com توی مرورگر بسازید. طبق سیاست حریم خصوصی ایکس، برای ثبتنام اینها لازمه: یه اسم نمایشی، یه نام کاربری، یه رمز، یه ایمیل یا شمارهی تلفن، که یکی کافیه، تاریخ تولد، و زبان نمایش؛ یا میشه با اطلاعات یه سرویس دیگه، وارد شد. اسم نمایشی، لازم نیست اسم یه آدم باشه و معمولا تا پنجاه نویسهست؛ نام کاربری، که با @ میاد، یکتاست و معمولا تا پونزده نویسه، پس کوتاه و شبیه اسمتون توی بقیهی جاها انتخابش کنید. خود شرایط استفاده میگه شما مسئول نگهداری حسابید: یه رمز قوی بذارید که فقط برای همین حسابه، و تایید دومرحلهای رو با یه برنامهی احراز هویت یا یه کلید امنیتی روشن کنید. برای کسبوکار، حساب رو جدا از حساب شخصی، با یه ایمیل کاری بسازید، و هیچ برنامهی غیررسمی که قول دنبالکننده میده، به کار نبرید؛ ایکس میتونه حساب رو معلق کنه. مثل ثبت یه غرفه توی بازار هفتگی، پیش از چیدن جنس.
یه غرفه، توی میدون
درس قبل زبون میدون رو گفت. حالا وقتشه یه جا، توی میدون، برای خودتون بگیرید: یه حساب ایکس. مثل یه غرفه توی بازار هفتگی، که پیش از چیدن جنس، باید ثبتش کنید: اسم غرفه، یه راه تماس، و یه قفل برای در.
این درس، ثبت غرفهست: از کجا برنامه رو بگیرید، چه اطلاعاتی لازمه، چه اسمی بذارید، و چطور قفلش کنید. چیدن غرفه، یعنی عکس و معرفی و سربرگ، کار درس بعدیه.
پیش از همه: سن
شرایط استفادهی ایکس، روشن میگه: در هر حال، برای استفاده از خدمات، باید دستکم سیزده ساله باشید. و برای ساختن حساب، طبق سیاست حریم خصوصی، تاریخ تولد هم، جزو اطلاعات لازمه.
و فروشگاهها، سختگیرترن: App Store، ردهی شونزده سال به بالا، و نسخهی Google Play که ذخیره کردیم، هجده سال به بالا. برای یه نوجوون که میخواد کار کوچیکش رو توی ایکس نشون بده، ساختن حساب، کاریه که بهتره کنار یه بزرگتر، انجام بشه.
برنامه، فقط از جای رسمی
برنامهی ایکس، توی هر دو فروشگاه رسمی هست: App Store برای آیفون، و Google Play برای اندروید. توی هر دو، سازنده، X Corp. نوشته شده، و هر دو میگن برنامه رایگانه، با خرید درونبرنامهای. یعنی اگه یه جا، برای خود برنامهی ایکس، پول خواست، اون، برنامهی رسمی نیست.
یه عادت خوب، که توی مسیر تلگرام هم گفتیم: پیش از نصب، اسم سازنده رو، زیر اسم برنامه، نگاه کنید. برنامهای با اسم و آیکون شبیه، ولی سازندهی دیگه، در اصلی نیست.
یا از وب
شرایط استفادهی ایکس، خدمات ایکس رو، شامل وبسایتها، برنامهها، و بقیهی بخشها میگه؛ و سیاست حریم خصوصی، از دیده شدن حساب روی X.com، ایکس برای آیفون، و ایکس برای اندروید، حرف میزنه. یعنی میشه حساب رو، از خود سایت x.com، توی مرورگر هم ساخت و استفاده کرد.
برای صاحب یه کسبوکار، وب، جای نوشتن پستهای بلندتر، و دیدن عددها روی صفحهی بزرگتره؛ و برنامهی گوشی، جای جواب سریع. هر دو، با یه حساب، کار میکنن.
چه اطلاعاتی لازمه
سیاست حریم خصوصی ایکس، فهرست دقیق رو میگه. برای ساختن حساب شخصی، اینها لازمه: یه اسم نمایشی؛ یه نام کاربری؛ یه رمز؛ یه ایمیل یا شمارهی تلفن؛ تاریخ تولد؛ زبان نمایش؛ و اگه با یه سرویس دیگه وارد میشید، اطلاعات ورود اون سرویس.
یعنی ایمیل یا شماره، یکی کافیه؛ لازم نیست هر دو رو بدید. بقیهی درس، هر کدوم از اینها رو، جدا، باز میکنه.
ایمیل، یا شماره
سیاست حریم خصوصی میگه وقتی ایمیل یا شمارهی تلفن به ایکس میدید، ایکس، اون رو به حسابتون وصل میکنه؛ و بسته به تنظیماتتون، ممکنه ازش برای حدس زدن اطلاعات دیگه دربارهی شما هم استفاده کنه. و میگه از اطلاعات تماستون، اگه تنظیماتتون اجازه بده، برای کمک به دیگران برای پیدا کردن حسابتون، استفاده میکنه.
یه پیشنهاد برای کسبوکار: یه ایمیل کاری بسازید، که چند نفر از تیم هم، اگه لازم شد، بهش دسترسی داشته باشن؛ نه ایمیل شخصی خودتون. اینطوری، اگه یه روز، کسبوکار دست کس دیگهای افتاد، حساب ایکس، با ایمیل شخصی شما، گره نخورده.
تاریخ تولد، حتی برای کسبوکار
سیاست حریم خصوصی، تاریخ تولد رو، جزو اطلاعات لازم برای ساختن حساب میگه. و یه جای دیگه، میگه ایکس ممکنه از نشونهها و دادههاتون، برای حدس زدن، نگه داشتن، یا بررسی سن و هویت، برای رعایت قانون، امنیت، و جلوگیری از کلاهبرداری، استفاده کنه.
یعنی حتی اگه حساب، برای یه کسبوکاره، تاریخ تولد واقعی آدمی که حساب رو میسازه، لازمه. یه تاریخ ساختگی، ممکنه بعدا، موقع اثبات مالکیت حساب، دردسر بسازه.
اسم نمایشی
سند دادههای ایکس، میگه اسم نمایشی، همونیه که کاربر، روی پروفایلش، تعریف کرده؛ لازم نیست اسم یه آدم باشه؛ و معمولا تا پنجاه نویسهست، که ممکنه عوض بشه. سیاست حریم خصوصی هم، یه مثال میزنه: «Creators».
برای کسبوکار، اسم نمایشی، همون اسم برند یا اسم شماست، همونطور که مردم میشناسنتون. اگه هم شما و هم کسبوکار مهمید، مثلا «مریم، شیرینیپز»، هر دو رو، کوتاه، کنار هم، بنویسید.
نام کاربری، با @
سند دادهها، نام کاربری رو، اسم کوتاه یا شناسهای میگه که کاربر، خودش رو با اون معرفی میکنه؛ یکتاست، ولی میشه عوضش کرد؛ و معمولا حداکثر پونزده نویسهست. مثال سیاست حریم خصوصی: «@XCreators».
یه نام کاربری خوب، کوتاه، خوندنی، و شبیه اسم برنده؛ بی عدد و خط زیر اضافه، اگه بشه. چون همین، توی پیوند پروفایلتون، x.com/نامکاربری، میاد، و آدمها، باید بتونن، از روی کارت ویزیت، درست تایپش کنن.
نام کاربری، شبیه بقیهی جاها
اگه توی اینستاگرام یا تلگرام هم هستید، بهتره نام کاربری ایکس، با اونها یکی، یا خیلی نزدیک، باشه. مشتریای که شما رو توی یه جا پیدا کرده، باید بتونه بی حدس زدن، توی جای دیگه هم، پیداتون کنه.
و اگه اسمی که میخواید، گرفته شده، به جای عدد تصادفی، یه کلمهی معنادار اضافه کنید: مثلا اسم شهر، یا کلمهای مثل «shop». سند دادهها میگه نام کاربری قابل عوض کردنه؛ ولی هر بار عوضش کنید، پیوندهای قبلی که جاهای دیگه پخش کردید، به جای درست، نمیرسن.
رمز قوی، فقط برای همین حساب
شرایط استفادهی ایکس، صاف میگه: شما مسئول نگهداری از حسابتون هستید؛ پس یه رمز قوی بذارید، و استفادهش رو، به همین حساب، محدود کنید. یعنی همون رمز ایمیل یا بانک یا تلگرام، نه.
و ادامهی همون جمله، میگه ایکس، مسئول از دست رفتن یا آسیبی که از کوتاهی شما توی این کار پیش بیاد، نیست. یعنی قفل غرفه، با خود شماست. یه رمز طولانی، از چند کلمهی بیربط، که جای دیگه به کار نبردید، توی یه برنامهی مدیریت رمز، بهترین انتخابه.
تایید دومرحلهای
همون جملهی شرایط استفاده، یه کار دیگه هم میگه: تایید دومرحلهای رو، با یه برنامهی احراز هویت، یعنی Authenticator App، یا یه کلید امنیتی، یعنی Security Key، روشن کنید. یعنی ایکس، خودش، این دو روش رو، اسم برده.
برنامهی احراز هویت، هر چند ثانیه، یه کد تازه، روی گوشی خودتون، میسازه؛ کلید امنیتی، یه وسیلهی کوچیکه که به گوشی یا کامپیوتر، وصل میشه. با هر کدوم، حتی اگه یه نفر رمزتون رو بفهمه، بی گوشی یا کلید شما، وارد نمیشه. برای حساب کسبوکار، این، مهمترین قفله.
چرا این دو روش
شرایط استفاده، از میون روشهای تایید دومرحلهای، فقط این دو رو، اسم برده: برنامهی احراز هویت، و کلید امنیتی. هر دو، روی دستگاهی کار میکنن که توی دست خود شماست.
یه نکتهی کاربردی: وقتی تایید دومرحلهای رو روشن میکنید، معمولا یه سری کد پشتیبان هم، برای روز مبادا، میگیرید؛ برای وقتی که گوشی گم شد. اون کدها رو، روی کاغذ، یا توی برنامهی مدیریت رمز، نگه دارید، نه توی گالری عکس گوشی.
ورود با یه سرویس دیگه
سیاست حریم خصوصی، یه راه دیگهی ثبتنام رو هم اسم میبره: ورود با اطلاعات یه سرویس دیگه، که بهش Single Sign-In، یعنی ورود یکپارچه، میگن؛ اگه این روش رو انتخاب کنید، اطلاعات ورود اون سرویس، به ایکس داده میشه.
این راه، سریعتره، ولی حساب ایکس رو، به اون حساب دیگه، گره میزنه. برای کسبوکار، اگه این راه رو انتخاب میکنید، با همون ایمیل کاری کسبوکار، نه حساب شخصی، وارد بشید؛ و قفلهای اون حساب رو هم، محکم کنید.
زبان نمایش
سیاست حریم خصوصی، زبان نمایش رو هم، جزو اطلاعات ساختن حساب میگه؛ و معرفی برنامه، توی App Store، میگه ایکس، به انگلیسی و بیش از چهل زبان دیگه، هست.
زبان نمایش، فقط زبون دکمهها و منوهاست؛ زبون پستهاتون رو، خودتون انتخاب میکنید. اگه مخاطبتون فارسیزبونه، پست فارسی بذارید؛ ولی یاد گرفتن اسم انگلیسی دکمهها، که درس قبل گفت، کمک میکنه، راهنماها رو هم بفهمید.
چند تنظیم، از روز اول
سیاست حریم خصوصی ایکس، چند جا، از «بسته به تنظیماتتون» حرف میزنه: پیدا شدن از روی اطلاعات تماس، تبلیغهای مرتبط، و اشتراک داده با شریکهای تجاری، که میگه با گزینهی «اشتراک داده با شریکهای تجاری»، توی تنظیمات حریم خصوصی و امنیت، کنترلش میکنید.
و میگه جای دقیق، توی جستوجوی ایکس، اختیاریه: جای تقریبی رو خودش جمع میکنه، ولی جای دقیق، فقط اگه خودتون، توی تنظیمات، روشنش کنید. روز اول، ده دقیقه بذارید، و این تنظیمها رو، یکییکی، ببینید؛ بعدا، یادتون میره.
دفترچهی تلفن
سیاست حریم خصوصی، میگه ایکس، دفترچهی تلفن دستگاهتون رو، فقط اگه خودتون انتخاب کنید که به اشتراک بذارید، جمع میکنه. یعنی اختیاریه.
برای حساب کسبوکار، فکر کنید: آیا میخواید ایکس، از روی شمارههای گوشیتون، که شاید شمارهی خانواده و دوستها هم توشه، به شما و اونها، پیشنهاد دنبال کردن بده؟ اگه نه، این رو روشن نکنید. پیدا شدن، از راه پستهای خوب، کافیه.
حساب شخصی و کاری، جدا
مثل درسهای مسیر تلگرام، یه پیشنهاد ساده: اگه یه حساب شخصی دارید، حساب کسبوکار رو جدا بسازید. حرفهای شخصی، نظرهای روزمره، و شوخی با دوستها، جای حساب کسبوکار نیست؛ و مشتریها، لازم نیست اونها رو ببینن.
و یه دلیل امنیتی هم داره: اگه حساب کسبوکار، با ایمیل کاری ساخته شده، و چند نفر از تیم، به اون ایمیل دسترسی دارن، حساب شخصی شما، دستنخورده میمونه. و اگه یه روز، کسبوکار رو فروختید یا سپردید، حساب کاری، با خودش میره.
یه راه ساده برای یادتون موندن: اسم حساب کاری، با اسم مغازه شروع بشه، و اسم حساب شخصی، با اسم خودتون؛ اینطوری، موقع جابهجا شدن بین دو حساب، هیچوقت، اشتباهی، از حساب شخصی، به مشتری جواب نمیدید.
حساب حرفهای
سیاست حریم خصوصی، میگه اگه حساب حرفهای بسازید، باید یه دستهی حرفهای هم بدید، و میتونید اطلاعات دیگهای، مثل نشونی، ایمیل تماس، و شمارهی تماس، اضافه کنید، که همهشون، همیشه، عمومیان.
پس حساب حرفهای، یه قدم بعد از ساختن حسابه، نه همون موقع. اول، حساب رو بسازید و قفل کنید؛ بعد، توی درسهای بعد، پروفایل رو بچینید و تصمیم بگیرید کدوم اطلاعات تماس رو، عمومی کنید.
یه نگاه به قانونها
با ساختن حساب، طبق شرایط استفاده، یه قرارداد الزامآور با ایکس میبندید. و همون شرایط، میگه نباید از خدمات، با روشی جز رابط و راهنمایی که ایکس داده، استفاده کنید؛ و نباید محدودیتهای فنی رو، دور بزنید.
و میگه ایکس، ممکنه حساب رو معلق یا بسته کنه، اگه منطقی بدونه که شما، شرایط یا قانونها رو زیر پا گذاشتید. یعنی برنامههای غیررسمی که «دنبالکنندهی خودکار» یا «پست انبوه» قول میدن، حساب کسبوکار شما رو، به خطر میندازن.
اگه حساب معلق بشه
سیاست حریم خصوصی، یه جملهی جدی داره: اگه قانونها رو زیر پا بذارید و حسابتون معلق بشه، ممکنه ایکس، شناسههایی که با اونها حساب رو ساختید، مثل ایمیل یا شمارهی تلفن، رو برای همیشه نگه داره، تا جلوی ساختن حساب تازه، توسط کسایی که بارها قانون رو شکستن، گرفته بشه.
یعنی حسابی که معلق شد، همیشه با یه ایمیل تازه، از نو، شروع نمیشه. حساب کسبوکار، یه سرمایهست؛ با میانبر، به خطرش نندازید.
اگه خواستید برید
شرایط استفاده، میگه هر وقت بخواید، میتونید با غیرفعال کردن حساب، توافق رو تموم کنید. و سیاست حریم خصوصی، میگه بعد از غیرفعال کردن، حساب، اسم، نام کاربری، و پروفایل عمومی، دیگه روی ایکس دیده نمیشه؛ و تا سی روز، هنوز میشه حساب رو برگردوند.
و میگه پیش از رفتن، میتونید یه نسخه از اطلاعاتتون، مثل پستها، رو دانلود کنید. برای کسبوکار، یعنی پستهای آموزشی سالها کار، با یه تصمیم عجولانه، از دست نمیرن؛ اول نسخه بگیرید، بعد تصمیم بگیرید.
ایکس، چی رو نگه میداره
سیاست حریم خصوصی، میگه اطلاعات پروفایل، مثل اسم نمایشی، نام کاربری، رمز، و ایمیل، تا وقتی حساب هست، نگه داشته میشه. و میگه میتونید اطلاعاتی که دادید رو، با ویرایش پروفایل و تنظیمهای حساب، ببینید، درست کنید، یا عوض کنید.
یعنی ثبتنام، یه کار یهباره نیست؛ هر وقت، ایمیل یا شمارهی کاری عوض شد، توی تنظیمات، عوضش کنید. حسابی که به یه ایمیل قدیمی و از دسترس خارج وصله، روز گم شدن رمز، دیگه برنمیگرده.
ترتیب کار، یهجا
یک، برنامهی رسمی، با سازندهی X Corp.، یا x.com. دو، ایمیل کاری، یا شمارهای که سالها میمونه. سه، تاریخ تولد واقعی سازندهی حساب. چهار، اسم نمایشی، همون اسم برند. پنج، نام کاربری کوتاه، شبیه بقیهی جاها.
شش، رمز قوی، فقط برای همین حساب. هفت، تایید دومرحلهای با برنامهی احراز هویت یا کلید امنیتی، و نگه داشتن کدهای پشتیبان. هشت، ده دقیقه برای تنظیمهای حریم خصوصی. نه، هیچ برنامهی غیررسمی، که قول دنبالکننده میده.
برای هر سنی
برای یه نوجوون شونزده ساله که میخواد نقاشیهاش رو نشون بده، ساختن حساب، یعنی یه بزرگتر، کنارش بشینه، تاریخ تولد واقعی وارد بشه، و تایید دومرحلهای، روی گوشی خودش، روشن بشه. حساب، مال خودشه؛ قفلش هم.
و برای یه مادربزرگ که میخواد دستور پختهاش رو بنویسه، کافیه یه نوه، حساب رو با ایمیل خودش بسازه، رمز رو توی یه برگه، توی یه جای امن خونه بنویسه، و برنامهی احراز هویت رو، روی گوشی مادربزرگ، نصب کنه.
چند واژه
Sign Up، ثبتنام. Log In، ورود. Display Name، اسم نمایشی. Username، نام کاربری. Password، رمز. Date of Birth، تاریخ تولد. Display Language، زبان نمایش.
Two-Factor Authentication، تایید دومرحلهای. Authenticator App، برنامهی احراز هویت. Security Key، کلید امنیتی. Backup Code، کد پشتیبان. Single Sign-In، ورود یکپارچه. Deactivate، غیرفعال کردن. Suspend، معلق کردن.
هر دستگاهی که باهاش وارد میشید
سیاست حریم خصوصی ایکس، میگه وقتی با یه مرورگر یا دستگاه وارد ایکس میشید، ایکس، اون مرورگر یا دستگاه رو، به حسابتون وصل میکنه. یعنی هر جا که یه بار وارد شدید، تا وقتی خارج نشدید، یه در بازه.
برای کسبوکار، این یعنی روی کامپیوتر مشترک مغازه، یا گوشی یه کارمند، بعد از کار، از حساب خارج بشید. و هر وقت یه کارمند رفت، رمز رو عوض کنید، تا هر دستگاهی که اون وارد کرده بود، دیگه نتونه برگرده.
پیامهای خود ایکس
شرایط استفاده، میگه بیشتر پیامهایی که از ایکس میگیرید، دست خودتونه؛ ولی بعضی پیامها، مثل اعلانهای خدمات و پیامهای اداری، جزو خدمات و حسابتونن، و ممکنه نتونید خاموششون کنید.
برای همین، ایمیلی که حساب رو باهاش ساختید، باید ایمیلی باشه که واقعا میخونید. یه پیام اداری دربارهی حسابتون، که توی یه ایمیل فراموششده بمونه، ممکنه دیر، دیده بشه.
از همین حالا، عمومی
همین که حساب ساخته شد، طبق سیاست حریم خصوصی، اطلاعات پروفایل، مثل اسم یا اسم مستعار، نام کاربری، و عکس پروفایل، برای عموم دیده میشه، حتی برای کسی که حساب نداره. یعنی پیش از گذاشتن اولین پست، غرفهتون، با اسم و تابلوش، توی میدون دیده میشه.
برای همین، پیش از اینکه حساب رو به کسی معرفی کنید، درس بعد رو بخونید و پروفایل رو بچینید: یه عکس درست، یه معرفی روشن، و یه پیوند. غرفهای که تابلو نداره، رهگذر رو، گیج میکنه.
حساب، قابل فروش نیست
شرایط استفاده، یه نکتهی کمتر شناختهشده داره: ایکس، به شما یه مجوز شخصی، جهانی، و بی هزینه، برای استفاده از نرمافزارش میده، که قابل واگذاری نیست؛ و این مجوز رو، بی اجازهی صریح ایکس، نمیشه به کس دیگهای واگذار کرد، هدیه داد، فروخت، یا شریک شد.
یعنی خرید یه حساب ایکس آماده، با دنبالکنندههای زیاد، از یه نفر دیگه، راه درستی برای شروع یه کسبوکار نیست. حساب خودتون رو بسازید، و دنبالکنندهها رو، با کار خودتون، جمع کنید.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «حساب ایکس، چطوری بسازم؟»:
طبق شرایط استفادهی ایکس، دستکم سیزده سال لازمه. برنامه رو فقط از App Store یا Google Play، با سازندهی X Corp.، بگیرید، یا از x.com توی مرورگر؛ برنامه، رایگانه. طبق سیاست حریم خصوصی، برای ثبتنام اینها لازمه: اسم نمایشی، نام کاربری، رمز، ایمیل یا شمارهی تلفن، تاریخ تولد، و زبان نمایش. نام کاربری، معمولا تا پونزده نویسهست؛ کوتاه و شبیه بقیهی جاها انتخابش کنید. شرایط استفاده، خودش میگه رمز قوی بذارید، فقط برای همین حساب، و تایید دومرحلهای رو با برنامهی احراز هویت یا کلید امنیتی، روشن کنید. برای کسبوکار، حساب جدا، با ایمیل کاری، بسازید، و برنامهی غیررسمی دنبالکنندهساز، نه.
چند باور رایج
- «هم ایمیل لازمه، هم شماره.» یکی کافیه.
- «برای کسبوکار، تاریخ تولد مهم نیست.» تاریخ واقعی سازنده لازمه.
- «همون رمز ایمیل، کافیه.» رمز جدا، فقط برای همین حساب.
- «برنامهی دنبالکنندهساز، بیخطره.» حساب رو به خطر میندازه.
- «غیرفعال کردن، فوری همه چیز رو پاک میکنه.» سی روز، برای برگشت.
یه مثال
یه کارگاه چرمدوزی، حساب ایکس رو با ایمیل شخصی صاحبش، و همون رمز ایمیلش، ساخت. یه سال بعد، رمز ایمیل، از یه سایت دیگه، لو رفت، و یه نفر، با همون رمز، وارد حساب ایکس کارگاه شد و چند پست عجیب گذاشت.
صاحب کارگاه، حساب رو، با کمک ایمیل، پس گرفت. بعد، یه ایمیل کاری جدا ساخت، رمز تازهای گذاشت که جای دیگه به کار نبرده بود، و تایید دومرحلهای رو، با یه برنامهی احراز هویت، روشن کرد. کدهای پشتیبان رو هم، روی یه برگه، توی گاوصندوق کارگاه، گذاشت.
درس این مثال: قفل غرفه، همون روز اول، ارزونتر از روزیه که دزد، اومده.
تمرین امروز
امروز، غرفهتون رو ثبت کنید.
- برنامهی ایکس رو از فروشگاه رسمی، با سازندهی X Corp.، بگیرید، یا x.com رو باز کنید.
- با ایمیل کاری، یا شمارهای که سالها میمونه، ثبتنام کنید.
- یه نام کاربری کوتاه، شبیه اسمتون توی بقیهی جاها، انتخاب کنید.
- یه رمز قوی و جدا بذارید، و تایید دومرحلهای رو با برنامهی احراز هویت، روشن کنید.
- کدهای پشتیبان رو، جای امن، بنویسید، و ده دقیقه، تنظیمهای حریم خصوصی رو ببینید.
درس بعدی، پروفایل حرفهای رو، آموزش میده.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- دستکم سیزده سال؛ برنامهی رسمی X Corp. یا x.com.
- اسم، نام کاربری، رمز، ایمیل یا شماره، تاریخ تولد، زبان.
- نام کاربری کوتاه، شبیه بقیهی جاها.
- رمز جدا؛ تایید دومرحلهای با برنامه یا کلید.
- حساب کاری جدا؛ دنبالکنندهساز، نه.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.