آموزشآموزش ایکس (توییتر)

درس ۲ از ۲۸، شبکه‌های اجتماعی، حدود ۲۵ دقیقه خواندن

واژه‌های ایکس

جواب کوتاه

طبق سند رسمی داده‌های ایکس، پست، واحد اصلی محتواست؛ پست معمولی تا دویست و هشتاد نویسه‌ست، و بیشتر از اون، پست بلند حساب می‌شه. جواب، پستیه که زیر پست دیگه‌ای نوشته می‌شه، و همه‌ی جواب‌های یه رشته، یه شناسه‌ی گفت‌وگوی مشترک دارن. بازنشر، که قبلا ریتوییت بود، پست یکی دیگه رو، همون‌طور، دوباره منتشر می‌کنه؛ نقل‌قول، همون پست رو با یه حرف از خودتون، بالاش، می‌ذاره، و برخلاف بازنشر، ویرایش می‌شه. پسند، علنیه؛ نشانک، خصوصیه، ولی تعدادش عمومیه. دیده شدن، یعنی چند بار پست جلوی چشم آدم‌ها اومده؛ و زدن روی پیوند و رفتن به پروفایل، فقط برای صاحب حساب دیده می‌شه. نشانه‌ی @ یعنی صدا کردن یه نفر، # هشتگ، و $ نماد. رشته‌پست، چند پست پشت هم از یه نفره. ویرایش، تا سی دقیقه بعد از انتشار و حداکثر پنج باره، و تاریخچه‌ش می‌مونه. محافظت‌شده یعنی پست‌ها خصوصی‌ان. و توی پروفایل، اسم نمایشی معمولا تا پنجاه نویسه، و نام کاربری با @، معمولا تا پونزده نویسه‌ست. مثل تابلوهای کنار جاده‌ی یه شهر تازه، که تا معنی‌شون رو ندونید، راه رو گم می‌کنید.

هر واژه، یه تابلو

درس قبل گفت ایکس، تابلوی اعلانات یه میدونه. حالا، پیش از اینکه روی تابلو چیزی بچسبونید، باید زبون میدون رو بلد باشید: هر دکمه و هر عدد زیر هر پست، یه اسم داره.

مثل تابلوهای کنار جاده‌ی یه شهر تازه: تا معنی‌شون رو ندونید، راه رو گم می‌کنید. این درس، واژه‌های ایکس رو، یکی‌یکی، با یه خط، می‌گه؛ از روی سند رسمی داده‌های ایکس، که برنامه‌نویس‌ها، برای شناختن هر بخش، می‌خونن.

اسم‌های قدیم، اسم‌های تازه

سند برنامه‌نویس‌های ایکس، هنوز، اسم‌های قدیمی رو کنار تازه‌ها داره: جایی Post، یعنی پست، و جایی Tweet، یعنی توییت؛ و عددها رو با اسم‌های قدیمی، مثل retweet_count، یعنی شمارش ریتوییت، نگه داشته. یعنی توییت و پست، یکی‌ان؛ ریتوییت و بازنشر هم، یکی.

برای شما، دونستن هر دو اسم، به درد می‌خوره: خیلی از آدم‌ها، و خیلی از راهنماها، هنوز اسم‌های قدیمی رو به کار می‌برن. وقتی کسی گفت «یه توییت زدم»، یعنی یه پست گذاشته.

پست

سند داده‌های ایکس، می‌گه Post، یعنی پست، واحد اصلی محتوا توی ایکسه. هر پست، متن داره، و اطلاعات کنارش، و اشاره به چیزهای مرتبط، مثل نویسنده، رسانه، و نظرسنجی. یعنی پست، همون یادداشتیه که روی تابلوی میدون می‌چسبونید.

و یه نکته: هر پست، یه شناسه‌ی یکتا، و یه زمان ساخت داره. یعنی هر پست، یه نشونی جدا داره، که می‌شه به اشتراک گذاشت؛ و همیشه معلومه، کی منتشر شده.

پست بلند

سند داده‌ها، برای پست‌های بیشتر از دویست و هشتاد نویسه، یه بخش جدا داره، به اسم note_tweet، که متن کامل پست بلند رو، نگه می‌داره. یعنی دویست و هشتاد، مرز پست معمولیه، و بیشتر از اون، پست بلند حساب می‌شه.

برای کسب‌وکار، پست بلند، برای وقتیه که یه توضیح، واقعا جا لازم داره. ولی حتی توی پست بلند، خط اول، همونیه که بیشترین چشم رو می‌بینه؛ پس حرف اصلی رو، همون اول بزنید.

جواب

Reply، یعنی جواب: پستی که زیر یه پست دیگه نوشته می‌شه. سند داده‌ها می‌گه هر پست، می‌تونه به پست‌های دیگه اشاره کنه، و یکی از این اشاره‌ها، replied_to، یعنی «جواب به»، ه. و سند گفت‌وگو می‌گه همه‌ی جواب‌های یه رشته، یه شناسه‌ی گفت‌وگوی مشترک دارن.

و یه تنظیم مهم: سند داده‌ها، می‌گه برای هر پست، می‌شه تعیین کرد چه کسی جواب بده: همه، فقط کسایی که توی پست صداشون کردید، یا فقط دنبال‌کننده‌ها. برای یه پست اطلاع‌رسانی کسب‌وکار، بستن جواب‌ها، گاهی، از یه درخت گفت‌وگوی شلوغ، بهتره.

بازنشر

Repost، یعنی بازنشر، که قبلا Retweet بود: پست یه نفر دیگه رو، همون‌طور که هست، برای دنبال‌کننده‌های خودتون، دوباره منتشر می‌کنید. سند داده‌ها، این رو یکی از اشاره‌های پست می‌گه، به اسم retweeted، و تعدادش رو، توی عددهای عمومی هر پست، حساب می‌کنه.

یعنی بازنشر، مثل اینه که یادداشت یکی دیگه رو، از تابلوی اون، برداری و به تابلوی خودت بزنی، با اسم نویسنده‌ی اصلی. سند ویرایش هم می‌گه بازنشر، ویرایش نمی‌شه؛ چون حرف شما نیست، حرف اونه.

نقل‌قول

Quote، یعنی نقل‌قول: پست یه نفر دیگه رو، با یه حرف از خودتون، بالاش، منتشر می‌کنید. سند داده‌ها، این رو هم یکی از اشاره‌های پست می‌گه، به اسم quoted، و تعدادش رو جدا، به اسم quote_count، می‌شمره. و سند ویرایش، می‌گه پست نقل‌قول، برخلاف بازنشر، ویرایش می‌شه.

فرق بازنشر و نقل‌قول، فرق «اینو ببینید» با «اینو ببینید، چون فلان» ه. برای کسب‌وکار، نقل‌قول، جای اضافه کردن دانشه: یه خبر توی حوزه‌تون رو، با یه جمله‌ی توضیح، نقل‌قول کنید.

پسند

Like، یعنی پسند: زدن روی قلب زیر یه پست. سند عددها، تعداد پسندها رو، جزو عددهای عمومی هر پست می‌گه، که هر کسی می‌بینه. و معرفی رسمی برنامه، می‌گه بخش تاریخچه، پسندها رو، کنار نشانک‌ها و ویدیوها، یه‌جا، جمع می‌کنه.

پسند، ساده‌ترین واکنشه: یعنی «دیدم، خوشم اومد». برای یه کسب‌وکار، پسند دادن به پست‌های مفید آدم‌های حوزه‌تون، یه راه آروم برای گفتن «من هم این‌جام» ه.

نشانک

Bookmark، یعنی نشانک: نگه داشتن یه پست برای بعد. سند نشانک‌های ایکس، می‌گه نشانک‌ها خصوصی‌ان، و فقط برای کاربری که ساختشون، دیده می‌شن؛ و می‌شه اون‌ها رو، توی پوشه، مرتب کرد. ولی تعداد نشانک‌های هر پست، طبق سند عددها، عمومیه.

پس پسند، علنیه؛ نشانک، خصوصی. یه پست آموزشی که نشانک زیاد گرفته، یعنی آدم‌ها، اون رو برای بعد، لازم داشتن؛ این، برای یه کسب‌وکار، نشونه‌ی خیلی خوبیه.

دیده شدن

Impressions، یعنی دیده شدن: چند بار یه پست، جلوی چشم آدم‌ها اومده. سند عددهای ایکس، این رو، به اسم impression_count، جزو عددهای عمومی می‌گه، که هر کسی می‌بینه.

دیده شدن، با خونده شدن، یکی نیست؛ یه نفر، شاید فقط از روی پست، رد شده باشه. ولی برای مقایسه‌ی پست‌های خودتون با هم، عدد خوبیه: کدوم پست، جلوی چشم بیشتری رفته.

زدن روی پیوند و پروفایل

سند عددها، دو عدد رو، غیرعمومی می‌گه، یعنی فقط صاحب حساب می‌بینه: url_link_clicks، یعنی زدن روی پیوند، و user_profile_clicks، یعنی رفتن به پروفایل. و سند داده‌ها، یه دسته‌ی دیگه هم داره: engagements، یعنی کل تعامل‌ها.

برای کسب‌وکار، این دو عدد، از پسند، مهم‌ترن. پسند، یعنی خوششون اومد؛ زدن روی پیوند، یعنی خواستن بیشتر بدونن. و رفتن به پروفایل، یعنی خواستن بدونن شما کی هستید.

دنبال‌کننده و دنبال‌شده

Follower، یعنی دنبال‌کننده، کسی که شما رو دنبال می‌کنه؛ Following، یعنی دنبال‌شده، کسی که شما دنبالش می‌کنید. سند داده‌ها، عددهای عمومی هر کاربر رو این‌طوری می‌گه: تعداد دنبال‌کننده، تعداد دنبال‌شده، تعداد پست، و تعداد فهرست‌هایی که اون کاربر توشه.

و یه عدد تازه هم داره: verified_followers_count، یعنی تعداد دنبال‌کننده‌های تاییدشده. سند داده‌ها، این عددها رو، راهی برای حدس زدن دامنه‌ی رسیدن یا اثرگذاری یه حساب، می‌گه؛ ولی یه حدس، نه یه حکم.

صدا کردن با @

Mention، یعنی صدا کردن: نوشتن @ و بعد نام کاربری یه نفر، توی پست. سند داده‌ها، صدا کردن‌ها رو، جزو بخش‌های ویژه‌ی متن پست، کنار هشتگ و پیوند، می‌شمره. و یکی از تنظیم‌های جواب، فقط به کسایی که صدا کردید، اجازه‌ی جواب می‌ده.

برای کسب‌وکار، صدا کردن، یعنی کسی که صداش کردید، خبردار می‌شه. پس فقط کسی رو صدا کنید که واقعا به حرفتون ربط داره؛ صدا کردن آدم‌های معروف، بی دلیل، توی میدون هم، مثل داد زدن اسم یه غریبه‌ست.

هشتگ و نماد

Hashtag، یعنی هشتگ: کلمه‌ای که با # شروع می‌شه، و پست رو به یه موضوع، وصل می‌کنه. و Cashtag، یعنی نماد: کلمه‌ای که با $ شروع می‌شه، و معمولا برای نماد یه سهم، به کار می‌ره. سند داده‌ها، هر دو رو، کنار پیوند و صدا کردن، جزو بخش‌های ویژه‌ی متن پست و متن معرفی پروفایل، می‌گه.

یه هشتگ مرتبط، کمک می‌کنه پست، توی یه موضوع، پیدا بشه؛ ولی ده تا هشتگ، پست رو شلوغ و خوندنش رو سخت می‌کنه. یکی یا دو تا، کافیه.

رشته‌پست

Thread، یعنی رشته‌پست: چند پست پشت هم، از یه نفر، که هر کدوم، جواب پست قبلی خودشه. سند ویرایش ایکس، از «جواب به بقیه، جز رشته‌ی خود آدم» حرف می‌زنه؛ یعنی جوابی که آدم به پست خودش می‌ده، رشته‌ی خودشه، و با جواب به دیگران، فرق داره.

و چون همه‌ی جواب‌ها، یه شناسه‌ی گفت‌وگو دارن، کل رشته، یه‌جا، دیده می‌شه. برای کسب‌وکار، رشته‌پست، راه گفتن یه موضوع بلندتره، تیکه‌تیکه؛ ایستگاه نوشتن این مسیر، یه درس کامل، براش داره.

ویرایش

سند ویرایش ایکس، صاف می‌گه: پست‌ها، تا سی دقیقه بعد از انتشار، و حداکثر پنج بار، ویرایش می‌شن، و هر ویرایش، یه شناسه‌ی تازه می‌سازه. و سند داده‌ها، می‌گه تاریخچه‌ی ویرایش، به اسم edit_history_tweet_ids، نگه داشته می‌شه؛ یعنی نسخه‌های قبلی، پنهان نیستن.

و یه فهرست هم می‌گه، از پست‌هایی که ویرایش نمی‌شن: تبلیغ‌ها، پست‌های نظرسنجی‌دار، جواب به دیگران، بازنشر، پست‌های جامعه، پست‌های مشترک، و پست‌های برنامه‌ریزی‌شده. و معرفی برنامه، ویرایش رو، جزو امکانات پرمیوم می‌گه.

پست محافظت‌شده

سند داده‌ها، برای هر کاربر، یه بخش protected داره، و می‌گه یعنی این کاربر، پست‌هاش رو، محافظت کرده؛ به عبارت دیگه، پست‌هاش خصوصی‌ان. و سیاست حریم خصوصی، از «پست‌های محافظت‌شده» کنار پیام‌های مستقیم، حرف می‌زنه.

برای یه کسب‌وکار، که می‌خواد دیده بشه، پست محافظت‌شده، معمولا، معنی نداره؛ تابلویی که پشت در بسته‌ست، از میدون، دیده نمی‌شه. ولی برای یه حساب شخصی، جدا از حساب کاری، ممکنه به کار بیاد.

فهرست

List، یعنی فهرست: گروهی از حساب‌ها، که یه نفر کنار هم گذاشته. سند داده‌ها، هر فهرست رو با اسم، توضیح، تعداد عضو، تعداد دنبال‌کننده، و اینکه خصوصیه یا نه، می‌گه. و مثال خودش، یه فهرست از آدم‌های فعال جامعه‌ی دوچرخه‌سواری یه منطقه‌ست.

برای کسب‌وکار، یه فهرست خصوصی از آدم‌ها و کسب‌وکارهای حوزه‌تون، یعنی یه خط زمانی جدا، که خبرهای حوزه‌تون رو، بی شلوغی، نشون می‌ده. و تعداد فهرست‌هایی که شما توشون هستید، یکی از عددهای عمومی پروفایلتونه.

رسانه

Media، یعنی رسانه: هر عکس، GIF، یا ویدیو که به پست وصله. سند داده‌ها، سه نوع رو اسم می‌بره: photo، یعنی عکس؛ animated_gif، یعنی تصویر متحرک؛ و video، یعنی ویدیو، با مدت زمانش.

و برای ویدیو، یه عدد جالب هم داره، که فقط صاحب حساب می‌بینه: چند نفر، ویدیو رو تا یک‌چهارم، نصف، سه‌چهارم، و آخر، دیدن. برای یه کسب‌وکار که ویدیوی محصول می‌ذاره، این عدد، می‌گه آدم‌ها، کجای ویدیو، رفتن.

نظرسنجی

Poll، یعنی نظرسنجی: پستی با چند گزینه، که آدم‌ها، یکی رو انتخاب می‌کنن. سند داده‌ها، می‌گه هر نظرسنجی، گزینه‌هایی داره، هر کدوم با جایگاه، متن، و تعداد رای. و سند ویرایش، پست‌های نظرسنجی‌دار رو، جزو پست‌هایی می‌گه که ویرایش نمی‌شن.

پس پیش از انتشار نظرسنجی، گزینه‌ها رو، دو بار بخونید؛ اشتباه تایپی توی گزینه، بعدا، درست نمی‌شه. برای کسب‌وکار، نظرسنجی، راه ساده‌ی پرسیدن از مخاطبه.

واژه‌های پروفایل

سند داده‌ها، بخش‌های پروفایل رو این‌طوری می‌گه: name، یعنی اسم نمایشی، که لازم نیست اسم یه آدم باشه، و معمولا تا پنجاه نویسه‌ست. username، یعنی نام کاربری، همون که با @ میاد، یکتاست ولی می‌شه عوضش کرد، و معمولا حداکثر پونزده نویسه‌ست. description، یعنی معرفی یا بیو.

و چند بخش دیگه: location، یعنی جا، که یه متن آزاده و ممکنه جای واقعی نباشه؛ url، یعنی پیوند پروفایل؛ profile_image، یعنی عکس پروفایل؛ profile_banner، یعنی سربرگ؛ و pinned_tweet، یعنی پست سنجاق‌شده، که بالای پروفایل می‌مونه. درس پروفایل حرفه‌ای، همه رو، کامل می‌گه.

نشان‌ها و برچسب‌ها

سند داده‌ها، چند نشونه‌ی پروفایل رو اسم می‌بره: is_identity_verified، یعنی هویت این کاربر، تایید شده؛ affiliation، یعنی وابستگی، که نشان وابستگی یه کاربر رو می‌ده؛ و parody، یعنی این حساب، برچسب «تقلیدی» یا طنز، داره. و نوع اشتراک پرمیوم هم، جدا، نگه داشته می‌شه.

و معرفی رسمی برنامه، تیک آبی رو، جزو امکانات اشتراک X Premium می‌گه. یعنی تیک آبی، بیشتر نشونه‌ی اشتراکه؛ برای فهمیدن اینکه یه حساب، واقعا مال یه کسب‌وکاره، به نشونه‌های دیگه هم، مثل پیوند سایت رسمی، نگاه کنید.

پیام مستقیم، اسپیس، جامعه

Direct Message، یعنی پیام مستقیم: گفت‌وگوی خصوصی، که معرفی برنامه، برای دوست‌ها، دنبال‌کننده‌ها، مشتری‌ها، و همکارها، می‌گه. Spaces، یعنی اسپیس: گفت‌وگوی صوتی زنده، که سند برنامه‌نویس‌ها، می‌گه تا چهارده روز جلوتر، برنامه‌ریزی می‌شه. Community، یعنی جامعه: گروهی از آدم‌ها دور یه علاقه، که پست‌هاش، طبق سند ویرایش، ویرایش نمی‌شن.

این سه، سه جور اتاق کنار میدونن: یکی برای حرف دونفره، یکی برای حرف زنده با صدا، و یکی برای جمع‌های کوچیک‌تر. هر کدوم، یه درس جدا توی این مسیر داره.

محتوای حساس

سند داده‌ها، برای هر پست، یه بخش possibly_sensitive داره، و می‌گه یعنی این محتوا، ممکنه حساس شناخته بشه. یعنی ایکس، بعضی پست‌ها رو، با یه هشدار، نشون می‌ده.

برای کسب‌وکار، یه قاعده‌ی ساده: محتوایی بذارید که اگه یه مشتری، با بچه‌ش کنارش نشسته بود، خجالت نکشید. پستی که حساس شناخته بشه، کمتر جلوی چشم آدم‌ها میاد، و برای یه کسب‌وکار، هیچ سودی نداره.

برای هر سنی

برای یه نوجوون، که تازه حساب ساخته، دونستن فرق پسند و نشانک، یه درس حریم خصوصیه: پسند، علنیه، و دیگران می‌بینن به چی واکنش دادید؛ نشانک، خصوصیه. و طبق شرایط استفاده، ایکس، برای سیزده سال به بالاست.

و برای یه پدربزرگ که می‌خواد پست‌های یه روزنامه‌نگار رو دنبال کنه، کافیه سه واژه رو بلد باشه: دنبال کردن، جواب، و پسند. بقیه، کم‌کم، خودش میاد.

همه‌ی واژه‌ها، یه‌جا

Post، پست. Reply، جواب. Repost، بازنشر. Quote، نقل‌قول. Like، پسند. Bookmark، نشانک. Impressions، دیده شدن. Follower، دنبال‌کننده. Following، دنبال‌شده. Mention، صدا کردن. Hashtag، هشتگ. Cashtag، نماد.

Thread، رشته‌پست. Edit، ویرایش. Protected، محافظت‌شده. List، فهرست. Media، رسانه. Poll، نظرسنجی. Name، اسم نمایشی. Username، نام کاربری. Bio، معرفی. Banner، سربرگ. Pinned Post، پست سنجاق‌شده. Direct Message، پیام مستقیم. Spaces، اسپیس. Community، جامعه.

خط زمانی و تاریخچه

Timeline، یعنی خط زمانی: جریان پست‌هایی که با باز کردن ایکس می‌بینید. معرفی رسمی برنامه، Custom Timelines، یعنی خط‌های زمانی دلخواه موضوعی، رو هم می‌گه، که با Grok کار می‌کنن و می‌شه سنجاقشون کرد؛ و History، یعنی تاریخچه، که نشانک‌ها، پسندها، ویدیوها، و مقاله‌ها رو، یه‌جا، جمع می‌کنه.

و Priority Notifications، یعنی اعلان‌های اولویت‌دار، که طبق همون معرفی، تعامل‌های مهم‌تر شما رو، اول نشون می‌ده. برای صاحب یه کسب‌وکار، یعنی جواب یه مشتری، زیر صدها اعلان دیگه، گم نمی‌شه.

واژه‌های حساب حرفه‌ای

سیاست حریم خصوصی ایکس، Professional Account، یعنی حساب حرفه‌ای، رو اسم می‌بره، با Professional Category، یعنی دسته‌ی حرفه‌ای، و اطلاعات تماس عمومی، مثل نشونی، ایمیل تماس، و شماره‌ی تماس. و معرفی رسمی برنامه، از Creator Revenue Sharing، یعنی سهم درآمد سازنده‌ها، و محتوای انحصاری برای مشترک‌ها، حرف می‌زنه.

این‌ها، واژه‌هایی‌ان که وقتی حساب کسب‌وکار می‌سازید، می‌بینید. آخرین درس این ایستگاه، می‌گه کدومش، واقعا، به کار یه کسب‌وکار میاد.

تعامل

سند داده‌ها، یه عدد کلی هم داره: engagements، یعنی تعامل‌ها؛ که جزو عددهای غیرعمومی پسته، کنار دیده شدن، زدن روی پیوند، و رفتن به پروفایل. Engagement، یعنی هر کاری که یه نفر، با پست شما، می‌کنه: پسند، جواب، بازنشر، زدن، و بقیه.

یه عدد کلی، برای مقایسه‌ی سریع، خوبه. ولی برای تصمیم، عددهای جزئی، بیشتر می‌گن: پستی که تعامل زیادش، همه پسنده، با پستی که تعامل زیادش، زدن روی پیوند خریده، دو داستان کاملا متفاوت دارن.

Grok و پرمیوم، به عنوان واژه

Grok، اسم دستیار هوش مصنوعی ایکسه، که معرفی رسمی برنامه، می‌گه با داده‌های لحظه‌ای ایکس کار می‌کنه، و خبرها رو خلاصه می‌کنه، ویدیوها رو توضیح می‌ده، و درباره‌ی پست‌ها، زمینه‌ی بیشتری می‌ده. X Premium، اسم اشتراک پولیه، با تیک آبی، دیده شدن بیشتر، اولویت جواب‌ها، تبلیغ کمتر، ویدیوی بلندتر، و ویرایش.

سند داده‌ها، حتی نوع اشتراک رو هم، با چند اسم نگه می‌داره: None، یعنی بی اشتراک؛ Basic؛ Premium؛ و PremiumPlus. یعنی پرمیوم، چند سطح داره.

به چه ترتیبی، یاد بگیریم

این همه واژه، یه‌جا، زیاده؛ لازم نیست همه رو امروز حفظ کنید. یه ترتیب ساده: هفته‌ی اول، فقط پنج تا: پست، جواب، پسند، دنبال کردن، و صدا کردن. با همین پنج تا، می‌شه توی میدون، راه رفت و حرف زد.

هفته‌ی دوم، بازنشر و نقل‌قول و نشانک. هفته‌ی سوم، عددها: دیده شدن، زدن روی پیوند، و رفتن به پروفایل. و بقیه، مثل فهرست و رشته‌پست و اسپیس، هر وقت لازمشون داشتید. زبون میدون، با راه رفتن توش، یاد گرفته می‌شه، نه با حفظ کردن.

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «واژه‌های اصلی ایکس، چی‌ان؟»:

پست، یادداشت اصلیه؛ معمولی تا دویست و هشتاد نویسه، بیشتر، پست بلند. جواب، پست زیر پست یه نفر دیگه‌ست. بازنشر، همون ریتوییت، پست یکی دیگه رو، همون‌طور، دوباره منتشر می‌کنه؛ نقل‌قول، با یه حرف از خودتون. پسند، علنیه؛ نشانک، خصوصیه، ولی تعدادش عمومیه. دیده شدن، یعنی چند بار پست جلوی چشم اومده؛ زدن روی پیوند و رفتن به پروفایل، فقط برای صاحب حساب دیده می‌شه. @ یعنی صدا کردن، # هشتگ، $ نماد. رشته‌پست، چند پست پشت هم از یه نفر. ویرایش، تا سی دقیقه و پنج بار. محافظت‌شده، یعنی پست‌ها خصوصی‌ان. نام کاربری، با @، معمولا تا پونزده نویسه.

چند باور رایج

  • «توییت و پست، دو چیزن.» یکی‌ان؛ اسم عوض شده.
  • «نشانک، مثل پسند، علنیه.» نشانک، خصوصیه.
  • «بازنشر رو می‌شه ویرایش کرد.» فقط نقل‌قول.
  • «ویرایش، نسخه‌ی قبلی رو پاک می‌کنه.» تاریخچه، می‌مونه.
  • «دیده شدن، یعنی خونده شدن.» فقط جلوی چشم اومدن.

یه مثال

یه فروشگاه کتاب، توی ایکس، هر هفته یه پست از کتاب تازه می‌ذاشت، و فقط به تعداد پسندها، نگاه می‌کرد. یه هفته، یه پست، پسند کمی گرفت، و صاحب فروشگاه، فکر کرد شکست خورده.

یه روز، عددهای غیرعمومی همون پست رو دید: زدن روی پیوند، از همه‌ی پست‌های قبلی، بیشتر بود؛ و نشانک‌ها هم، زیاد. یعنی آدم‌ها، کم پسند داده بودن، ولی پیوند خرید رو زده بودن، و پست رو، برای بعد، نگه داشته بودن.

درس این مثال: هر واژه، یه عدده، و هر عدد، یه چیز می‌گه. پسند، همه‌ی داستان نیست.

تمرین امروز

امروز، زبون میدون رو، تمرین کنید.

  1. یه پست ایکس پیدا کنید، و عددهای زیرش رو، با اسمشون، بنویسید.
  2. فرق بازنشر و نقل‌قول رو، با یه مثال از حوزه‌ی کاری‌تون، بنویسید.
  3. سه پست مفید رو، نشانک کنید.
  4. یه فهرست خصوصی، با پنج حساب از حوزه‌ی کاری‌تون، بسازید.
  5. یه جمله‌ی کمتر از دویست و هشتاد نویسه، درباره‌ی کارتون، بنویسید.

درس بعدی، ساختن حساب ایکس رو، آموزش می‌ده.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • پست، جواب، بازنشر، نقل‌قول.
  • پسند علنی، نشانک خصوصی؛ دیده شدن و زدن روی پیوند.
  • @ صدا کردن، # هشتگ، $ نماد.
  • رشته‌پست؛ ویرایش تا سی دقیقه و پنج بار.
  • پروفایل: اسم، نام کاربری، معرفی، سربرگ، سنجاق.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد