آموزشآموزش زبان انگلیسی از صفر تا صد
تایپ انگلیسی: حروف بزرگ، علامتها و تغییر زبان کیبورد
جواب کوتاه
قبل از تایپ انگلیسی، زبان کیبورد رو انگلیسی کنید (روی ویندوز معمولا کلید ویندوز و Space، روی مک Control و Space یا کلید کره، روی گوشی کلید کره). حرفها روی کیبورد به ترتیب QWERTY چیده شدن. برای حرف بزرگ، Shift رو نگه دارید و حرف رو بزنید. توی متن انگلیسی علامت انگلیسی بذارید (, و ? نه ، و ؟)، قبل از علامت فاصله نذارید و بعدش یه فاصله. و هر جا عدد لازمه، عدد لاتین تایپ کنید.
چرا تایپ درس جدا داره
امروز بیشتر از اینکه با دست بنویسیم، تایپ میکنیم: پیام، ایمیل، جستجو، فرم. پس بلد بودن تایپ درست انگلیسی، به همون اندازهی دستخط مهمه؛ شاید هم بیشتر.
فارسیزبانها موقع تایپ انگلیسی چند تا اشتباه خیلی رایج دارن که هیچکدومش به زباندونی ربطی نداره: کیبورد رو فارسی جا میذارن و یه «،» فارسی وسط جملهی انگلیسی تایپ میکنن؛ قبل از علامت سوال فاصله میذارن؛ یا یه کد رو با عدد فارسی وارد میکنن و سایت قبولش نمیکنه. این اشتباهها کوچیکن، ولی یه ایمیل انگلیسی رو خیلی غیرحرفهای نشون میدن.
این درس هر چی برای تایپ درست انگلیسی لازم دارید، یهجا میگه: جای حرفها و انگشتها، حرف بزرگ، عوض کردن زبان، علامتها، نشانهگذاری و فاصله، عدد، گوشی، و انگلیسی وسط فارسی. لازم نیست امروز تایپیست بشید؛ فقط یاد بگیرید درست تایپ کنید، سرعت کمکم خودش میاد.
کیبورد QWERTY
حرفها روی کیبورد به ترتیب الفبا نیستن. ردیف بالا با Q، W، E، R، T و Y شروع میشه و به همین دلیل اسم این چیدمان رو گذاشتن QWERTY، «کوئرتی». این چیدمان رو حدود صد و پنجاه سال پیش، دههی ۱۸۷۰، یه مخترع امریکایی به اسم کریستوفر شولز (Christopher Sholes) برای ماشین تحریر طراحی کرد.
چرا این ترتیب؟ داستان معروف اینه که ماشین تحریرهای قدیمی، اگه دو حرف پرکاربرد کنار هم پشت سر هم زده میشدن، میلههاشون به هم گیر میکردن؛ پس حرفهای پرکاربرد رو از هم دور کردن. هر چی بود، این چیدمان موند و امروز تقریبا همهی کیبوردهای انگلیسی دنیا، از کامپیوتر تا گوشی، همینن.
خبر خوب اینه که لازم نیست این ترتیب رو حفظ کنید؛ با تمرین، انگشتها خودشون جای هر حرف رو یاد میگیرن. ولی سه ردیف رو بشناسید: ردیف بالا (QWERTYUIOP)، ردیف وسط یا ردیف خونه (ASDFGHJKL)، و ردیف پایین (ZXCVBNM). کیبورد فارسی هم همین سه ردیف رو داره، فقط با حرفهای فارسی روی همون کلیدها.
کیبورد فارسی و انگلیسی روی هم
کیبورد فارسی و انگلیسی روی یه سختافزارن؛ هر کلید هم یه حرف انگلیسی داره و هم یه حرف فارسی. مثلا کلیدی که روش Q هست، توی فارسی «ض» میده، و کلید A توی فارسی «ش». برای همین وقتی زبان رو اشتباه جا میذارید و hello تایپ میکنید، روی صفحه «اثممخ» میاد: هر کلید، حرف فارسی خودش رو داده.
این یه خبر خوب هم داره: اگه فارسی رو دهانگشتی تایپ میکنید، انگشتهاتون جای کلیدها رو بلدن؛ فقط باید یاد بگیرن روی هر کلید، کدوم حرف انگلیسیه. ردیف خونه همونه، برآمدگی F و J همون؛ فقط حرفها عوض شدن.
بعضیها روی کیبوردشون برچسب حرفهای فارسی و انگلیسی رو کنار هم دارن. این برای شروع کمک میکنه؛ ولی هدف اینه که کمکم به کیبورد نگاه نکنید. یه راه: هر روز چند دقیقه یه متن کوتاه انگلیسی رو بی نگاه کردن به کیبورد تایپ کنید، حتی اگه کند باشه.
ردیف خونه
ردیف وسط کیبورد یه اسم خاص داره: ردیف خونه (Home row). اینجا جاییه که انگشتها وقتی تایپ نمیکنن، استراحت میکنن. چهار انگشت دست چپ روی A، S، D و F؛ چهار انگشت دست راست روی J، K، L و علامت نقطهویرگول (;). دو تا شست هم روی کلید بلند پایین، یعنی فاصله (Space).
از این خونه، هر انگشت مسئول کلیدهای بالا و پایین خودشه. مثلا انگشت اشارهی چپ که روی F هست، R و V رو هم میزنه؛ و چون انگشت اشاره قویترینه، G و T و B هم کنارش مال اونه. بعد از زدن هر کلید، انگشت برمیگرده خونه.
اگه دقت کنید، روی F و J یه برآمدگی کوچیک هست که با انگشت حس میشه. این برآمدگیها برای اینن که بی نگاه کردن، انگشتهای اشاره جای خونه رو پیدا کنن. هر وقت گم شدید، انگشتها رو روی F و J بذارید و بقیه خودشون جا میافتن.
تایپ دهانگشتی
تایپ دهانگشتی (Touch typing) یعنی تایپ با هر ده انگشت و بی نگاه کردن به کیبورد. این مهارت برای انگلیسی و فارسی یکیه، چون هر دو روی همون کلیدها و همون ردیف خونهان. اگه فارسی رو دهانگشتی تایپ میکنید، برای انگلیسی فقط باید جای حرفهای انگلیسی رو یاد بگیرید.
یاد گرفتنش چند هفته تمرین روزانه میخواد، و اولش کندتر از تایپ با دو انگشته. بیشتر آدمها همینجا ول میکنن. ولی اگه چند هفته صبر کنید، سرعت از تایپ با دو انگشت خیلی بیشتر میشه و دیگه چشمتون بین کیبورد و صفحه بالا و پایین نمیره.
توی این درس اسم هیچ سایت یا برنامهی آموزش تایپ رو نمیگیم؛ خیلیهاشون رایگانن. فقط سه اصل رو یادتون باشه: انگشتها روی ردیف خونه، هر انگشت محلهی خودش، و به کیبورد نگاه نکنید حتی اگه کند شدید. سرعت آخر از همه میاد؛ اول درستی.
حرف بزرگ
توی درس حروف بزرگ و کوچک دیدید که حرف بزرگ کجا میاد: اول جمله، I، اسمها و روز و ماه. حالا تایپش: کلید Shift رو با انگشت کوچیک دست مخالف نگه دارید و حرف رو بزنید. برای A که دست چپه، Shift سمت راست رو با انگشت کوچیک راست؛ برای J، Shift سمت چپ.
Caps Lock یه کلید دیگهست که اگه یه بار بزنید، همهی حرفها بزرگ تایپ میشن تا دوباره بزنیدش. این فقط برای وقتیه که چند حرف بزرگ پشت هم لازم دارید، مثل کوتاهشدهها (USA، PDF). برای حرف بزرگ اول جمله، Shift بهتره؛ چون Caps Lock رو آدم یادش میره خاموش کنه و یه پیام کامل با حرف بزرگ میفرسته، که توی پیامها یعنی داد زدن.
یه نکتهی امنیتی هم یادتون باشه: رمز عبور به حرف بزرگ و کوچیک حساسه. اگه رمز درست رو زدید و قبول نشد، اول ببینید Caps Lock روشن نمونده.
عوض کردن زبان
کیبورد کامپیوتر و گوشی شما احتمالا دو زبان داره: فارسی و انگلیسی. قبل از تایپ انگلیسی، باید زبان رو عوض کنید. راهش به دستگاه بستگی داره:
- ویندوز: معمولا کلید ویندوز و Space با هم، یا Alt و Shift؛ اسم زبان هم پایین صفحه، کنار ساعت، دیده میشه.
- مک: Control و Space، یا کلید کره (Globe) گوشهی پایین کیبورد؛ پرچم یا اسم زبان بالای صفحه.
- گوشی: کلید کره کنار فاصله؛ روی بعضی گوشیها با کشیدن انگشت روی کلید فاصله.
یه عادت خوب: قبل از شروع به تایپ، یه نگاه به اسم زبان بندازید. خیلیها چند کلمه تایپ میکنن و بعد میبینن همهش با حرفهای فارسی نوشته شده؛ مثلا به جای hello، «اثممخ». اگه این اتفاق افتاد، نگران نباشید؛ زبان رو عوض کنید، پاک کنید و دوباره تایپ کنید.
علامتها
علامتها بیشتر روی ردیف عددها و کنار Enter هستن، و خیلیهاشون با Shift تایپ میشن. جاشون توی کیبورد امریکایی و بریتانیایی کمی فرق داره؛ این جدول جای رایجشون رو توی کیبورد امریکایی میگه، که توی ایران رایجتره:
- .full stop (امریکایی: period)کلید نقطه، کنار کاما
- ,commaکلید کنار نقطه
- ?question markShift و کلید /
- !exclamation markShift و 1
- @atShift و 2 (بریتانیایی: Shift و ')
- 'apostropheکلید کنار Enter
- "quotation marksShift و کلید '
- -hyphen / dashکنار صفر
- _underscoreShift و -
- /slashکنار Shift راست
اگه یه علامت رو پیدا نکردید، روی خود کلیدها نگاه کنید: علامت بالایی هر کلید با Shift تایپ میشه و پایینی بی Shift. و یادتون باشه که روی کیبورد فارسی، همین کلیدها گاهی علامت دیگهای میدن؛ پس اول زبان رو انگلیسی کنید.
چند علامت دیگه
غیر از علامتهای نوشتن، چند علامت دیگه هم توی متنهای انگلیسی زیاد میبینید و خوبه بدونید اسمشون چیه، چون گاهی پشت تلفن یا توی کلاس باید بگیدشون:
- $ dollar؛ قبل از عدد میاد: $5، یعنی پنج دلار.
- % percent؛ بعد از عدد: 20%، یعنی بیست درصد.
- & and یا ampersand؛ یعنی «و»، مثل Tom & Jerry.
- # hash یا hashtag؛ توی شبکههای اجتماعی.
- * asterisk یا star؛ برای پاورقی یا ضرب.
- + و = plus و equals؛ جمع و مساوی.
همهی اینها روی ردیف عددها هستن و با Shift تایپ میشن. یه نکتهی نوشتنی: توی انگلیسی، علامت دلار قبل از عدد میاد ($5) ولی خونده میشه «پنج دلار» (five dollars)؛ یعنی ترتیب نوشتن و خوندن فرق داره. این رو توی درس اعداد بزرگ و قیمت کامل میبینید.
نشانهگذاری انگلیسی
فارسی و انگلیسی چند علامت مشترک دارن ولی شکلشون فرق داره. ویرگول فارسی «،» برعکس ویرگول انگلیسی «,» هست؛ نقطهویرگول «؛» در برابر «;»؛ علامت سوال «؟» در برابر «?»؛ و گیومهی فارسی « » در برابر " " انگلیسی. وقتی کیبورد فارسیه، علامتهای فارسی تایپ میشن.
فارسی
سلام، خوبی؟ «ممنون»
English
Hi, how are you? "Thanks"
یکی از رایجترین اشتباههای فارسیزبانها توی ایمیل انگلیسی، علامتهای فارسی وسط متن انگلیسیه: «Hi، how are you؟». خوانندهی انگلیسیزبان این علامتها رو عجیب میبینه و گاهی برنامهها درست نشونشون نمیدن. راه حلش سادهست: قبل از نوشتن متن انگلیسی، زبان کیبورد رو عوض کنید و تا آخر متن، انگلیسی نگهش دارید.
یه علامت مهم دیگه هم هست که فارسی به این شکل نداره: آپاستروف (Apostrophe)، همون علامت کوچیک بالایی توی don't (نکن)، I'm (من هستم) و Sara's book (کتاب سارا). این علامت توی انگلیسی خیلی پرکاربرده و کلیدش معمولا کنار Enter هست.
فاصله
قانون فاصله توی انگلیسی ساده و سختگیره: قبل از نقطه، ویرگول، علامت سوال، علامت تعجب، دونقطه و نقطهویرگول هیچ فاصلهای نمیاد؛ بعدشون دقیقا یه فاصله. Hi. How are you? درسته؛ Hi . How are you ? نه.
توی پرانتز و گیومه، فاصله بیرونشونه، نه داخلشون: (like this) و "like this"، نه ( like this ). و بعد از یه کلمه و قبل از کلمهی بعدی همیشه یه فاصله؛ دو فاصله پشت هم هم غلطه، هرچند قدیمها بعد از نقطه دو فاصله میذاشتن.
فارسی هم تقریبا همین قانون رو داره، ولی خیلی از ما توی فارسی هم قبل از علامت سوال فاصله میذاریم و همون عادت رو به انگلیسی میاریم. اگه همین یه عادت رو درست کنید، ایمیلهاتون یهدفعه خیلی مرتبتر دیده میشن.
عدد لاتین
وقتی کیبورد فارسیه، عددها هم فارسی تایپ میشن: ۱۲۳۴. وقتی انگلیسیه، لاتین: 1234. توی متن انگلیسی همیشه عدد لاتین بنویسید.
ولی جایی که این فرق واقعا دردسر میسازه، فرمها و کدهاست. خیلی از سایتها و برنامهها، مخصوصا سایتهای خارجی، فقط عدد لاتین قبول میکنن: کد تایید، شمارهی کارت، تاریخ تولد، کد پستی. اگه یه کد رو درست وارد کردید و قبول نشد، اول ببینید عددها فارسی تایپ نشده باشن.
روی گوشی، بعضی کیبوردها عدد لاتین رو حتی وقتی زبان فارسیه، توی یه صفحهی جدا نشون میدن. و یه نکتهی کوچیک: شماره تلفن رو توی فرمهای خارجی با کد کشور مینویسن، مثلا ایران 98+، و صفر اول شماره رو حذف میکنن.
تایپ روی گوشی
کیبورد گوشی همون QWERTY هست، ولی چند ویژگی داره که خوبه بشناسید. اول، حرف بزرگ خودکار: بیشتر گوشیها اول جمله خودشون حرف بزرگ میذارن. دوم، غلطگیر خودکار (Autocorrect): کلمهی غلط رو خودش درست میکنه؛ گاهی هم کلمهی درست شما رو به یه کلمهی دیگه عوض میکنه، پس قبل از فرستادن یه نگاه بندازید.
سوم، نگه داشتن کلید: اگه یه کلید رو کمی نگه دارید، حرفها و علامتهای بیشتری نشون میده؛ مثلا e رو نگه دارید و é و è ظاهر میشن، یا نقطه رو نگه دارید و علامتهای دیگه. و چهارم، پیشنهاد کلمه: گوشی بالای کیبورد سه کلمه پیشنهاد میده که با زدن روشون، کلمه کامل میشه.
این پیشنهادها و غلطگیر، برای کسی که داره انگلیسی یاد میگیره، هم کمکن هم تله. کمکن چون املای درست رو نشون میدن؛ تلهان چون آدم یاد نمیگیره خودش درست بنویسه. یه پیشنهاد: هفتهای یکی دو بار غلطگیر رو خاموش کنید و ببینید بی کمکش چقدر درست تایپ میکنید.
انگلیسی وسط فارسی
گاهی یه کلمهی انگلیسی رو وسط یه جملهی فارسی مینویسید، مثل «امروز email فرستادم». فارسی از راست به چپه و انگلیسی از چپ به راست؛ و برنامهها سعی میکنن هر کدوم رو جهت خودش نشون بدن. بیشتر وقتها درست کار میکنه، ولی گاهی، مخصوصا وقتی کلمهی انگلیسی آخر جملهست یا کنار یه علامت، علامتها جابهجا دیده میشن.
دو نکته کمک میکنه: اول، زبان کیبورد رو دقیقا سر کلمهی انگلیسی عوض کنید و بعدش برگردونید؛ اگه علامت بعد از کلمهی انگلیسی رو هم با کیبورد انگلیسی بزنید، جهتش قاطی میشه. دوم، توی ورد و برنامههای نوشتن، جهت پاراگراف رو درست تنظیم کنید: پاراگراف فارسی راست به چپ، پاراگراف انگلیسی چپ به راست. اگه یه متن کامل انگلیسی مینویسید، از اول تا آخر جهت پاراگراف رو چپ به راست بذارید تا علامتها سر جای خودشون بمونن؛ این یکی از دلیلهای رایج بههمریختگی ایمیلهای انگلیسیه که توی یه برنامهی فارسی نوشته شدن.
ایمیل و نشانی سایت
نشانی ایمیل و سایت چند قانون تایپ دارن که اگه رعایت نشه، کار نمیکنن: هیچ فاصلهای ندارن، همهی حرفهاشون انگلیسیه، و معمولا با حرف کوچیک نوشته میشن. یه فاصلهی اضافه یا یه حرف فارسی، کل نشانی رو خراب میکنه.
توی ایمیل، علامت @ وسطه و نقطهها جای درستشون: sara.m@mail.com. توی نشانی سایت، یه نکتهی مهم: نقطه رو با نقطهی انگلیسی بزنید، نه علامت دیگهای. و اگه یه نشانی رو برای کسی مینویسید، بعد از نشانی نقطهی آخر جمله نذارید، چون ممکنه جزو نشانی حساب بشه و لینک خراب بشه.
جملهی همهحرف
یه جملهی معروف انگلیسی هست که همهی ۲۶ حرف الفبا رو داره و صد ساله که برای تمرین تایپ و امتحان فونتها به کار میره: The quick brown fox jumps over the lazy dog؛ یعنی «روباه قهوهای تند از روی سگ تنبل میپره». به این جور جملهها میگن جملهی همهحرف (Pangram).
این جمله بهترین تمرین اوله، چون هر انگشت باید دستکم یه بار کار کنه. هر روز چند بار تایپش کنید: اول آروم و درست، با حرف بزرگ اول و نقطه آخر؛ بعد کمی تندتر. وقتی بی نگاه کردن و بی اشتباه تایپش کردید، جای همهی حرفها رو یاد گرفتید.
برنامهی تمرین یه هفتهای
- روز ۱: ردیف خونه؛ انگشتها سر جاشون، asdf jkl; چند بار، بی نگاه.
- روز ۲: ردیف بالا؛ کلمههایی مثل type، write، quiet.
- روز ۳: ردیف پایین؛ کلمههایی مثل box، zoo، van.
- روز ۴: حرف بزرگ با Shift؛ اسم خودتون، شهرتون و روزهای هفته.
- روز ۵: علامتها؛ یه ایمیل کوتاه با نقطه، ویرگول، علامت سوال و @.
- روز ۶: جملهی همهحرف، چند بار، بی نگاه.
- روز ۷: جملههایی که توی دفترتون برای درسهای قبل نوشتید، این بار تایپی.
روزی ده دقیقه کافیه. بعد از این هفته، جملههایی رو که برای هر درس میسازید، گاهی با دست بنویسید و گاهی تایپ کنید؛ اینطوری هم دستخطتون تمرین میشه، هم تایپتون.
برای بچهها و بزرگترها
بچهها معمولا خیلی سریع تایپ یاد میگیرن، به شرطی که از اول درست یاد بگیرن. قبل از اینکه با دو انگشت عادت کنن، ردیف خونه رو نشونشون بدید و یه برچسب کوچیک روی F و J بچسبونید. تایپ اسم خودشون و اسم دوستاشون، بهترین تمرین اوله.
بزرگترها گاهی از کیبورد میترسن، مخصوصا وقتی چیزی اشتباه تایپ میشه. بهشون نشون بدید که پاک کردن (Backspace) همیشه هست و هیچ اشتباهی موندگار نیست. اگه انگشتها یا چشم اذیتشون میکنه، اندازهی نوشتهی صفحه رو بزرگ کنید و از تایپ با دو انگشت هم نترسید؛ برای پیام و ایمیل کوتاه، کاملا کافیه. مهم اینه که حرف و علامت درست تایپ بشه.
نشستن و دستها
تایپ طولانی اگه درست نشسته باشید، خسته نمیکنه. چند اصل ساده: صاف بشینید، مچها کمی بالاتر از کیبورد و رها، نه روی لبهی میز فشرده؛ صفحه هماندازهی چشم یا کمی پایینتر. انگشتها کلید رو نرم بزنن، نه با زور.
هر نیم ساعت یه دقیقه دستها رو باز و بسته کنید و چشمتون رو از صفحه بردارید و به یه جای دور نگاه کنید. اینها ربطی به زبان انگلیسی ندارن، ولی هر کسی که زیاد تایپ میکنه، روزی ازشون ممنون میشه.
یه چیز دیگه هم هست: نور. اگه اتاق تاریکه و صفحه روشن، چشم زود خسته میشه و آدم خم میشه سمت صفحه. یه چراغ ملایم پشت یا کنار صفحه بذارید. برای بچهها صندلی رو طوری بالا بیارید که آرنج هماندازهی میز بشه و پاها روی زمین یا روی یه چهارپایهی کوچیک باشه، نه آویزون.
سوالهایی که زیاد پیش میاد
- کیبورد بریتانیایی بخرم یا امریکایی؟ فرقشون فقط جای چند علامته، مثل @ و ". توی ایران امریکایی رایجتره؛ هر کدوم که دارید، جای علامتهاش رو یه بار یاد بگیرید.
- تایپ دهانگشتی رو حتما یاد بگیرم؟ اگه زیاد تایپ میکنید، آره؛ چند هفته تمرین، سالها وقت صرفهجویی. اگه کم تایپ میکنید، درستی مهمتر از روشه.
- چرا گوشی کلمهی درستم رو عوض میکنه؟ غلطگیر خودکار گاهی کلمهی کمکاربرد رو با یه کلمهی پرکاربرد اشتباه میگیره. قبل از فرستادن، یه نگاه بندازید.
- نیمفاصلهی فارسی توی انگلیسی هست؟ نه؛ انگلیسی نیمفاصله نداره. کلمهها یا با یه فاصله جدان یا با خط تیره (-) به هم وصلن، مثل well-known.
اشتباههای رایج
- علامت فارسی توی متن انگلیسی: «Hi، how are you؟». کیبورد رو انگلیسی کنید.
- فاصله قبل از علامت: «Thanks !» و «Hello ,». قبل از علامت هیچ فاصله.
- عدد فارسی توی کد: «۴۸۲۱» توی فرمی که فقط 4821 قبول میکنه.
- i کوچیک برای «من»: گوشی معمولا درستش میکنه، کامپیوتر نه؛ همیشه I.
- Caps Lock روشن: یه پیام کامل با حرف بزرگ، یا رمزی که قبول نمیشه.
- فاصله توی ایمیل: «sara @mail.com». نشانی ایمیل هیچ فاصلهای نداره.
تمرین
این ایمیل کوتاه رو دقیقا همینطوری، با حرف بزرگ، علامت و فاصلهی درست، تایپ کنید:
Hi Ali, I'm in Tehran on Monday. Can we meet at 5? My email is sara@mail.com. Thanks!
چک کنید: حرف بزرگ اول جملهها و برای Ali، I'm، Tehran و Monday؛ ویرگول بعد از Ali بی فاصلهی قبلش؛ آپاستروف توی I'm؛ عدد 5 لاتین؛ علامت سوال انگلیسی؛ ایمیل بی فاصله؛ و یه فاصله بعد از هر نقطه.
با این درس، ایستگاه الفبا و نوشتن تموم شد. حالا حرفها رو میشناسید، با دست مینویسید، تایپ میکنید و کلمههای ساده رو میخونید. ایستگاه بعد دربارهی صداهای انگلیسیه؛ و اولین قدمش یاد گرفتن علامتهای فونتیکه، تا تلفظ هر کلمهای رو خودتون از دیکشنری بخونید.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- زبان کیبورد رو قبل از تایپ انگلیسی عوض کنید؛ وگرنه علامتها و عددها فارسی تایپ میشن.
- QWERTY: سه ردیف؛ انگشتها روی ردیف خونه، و برآمدگی F و J راهنمای بینگاه.
- حرف بزرگ با Shift؛ Caps Lock فقط برای چند حرف بزرگ پشت هم.
- توی متن انگلیسی: , ; ? و " "، نه ، ؛ ؟ و « »؛ قبل از علامت فاصله نه، بعدش یه فاصله.
- کدها و فرمها گاهی فقط عدد لاتین قبول میکنن؛ 1234 نه ۱۲۳۴.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.