آنالیتیکس چطور کار میکند: کد، رویداد، گزارش
جواب کوتاه
گوگل آنالیتیکس، سه قدم داره: جمع کردن، پردازش، و گزارش. اول، یه حساب، یه ویژگی برای سایت، و یه جریان دادهی وب میسازید، و تگ گوگل، یعنی همون تکه کد با شناسهی «G-»، رو روی هر صفحه میذارید؛ یا با جای آمادهی سیستم ساخت سایت، یا دستی بعد از تگ head، یا با تگ منیجر. بعد، هر کاری که بازدیدکننده میکنه، یه رویداده، یا Event؛ مثل باز کردن صفحه، اسکرول، کلیک روی پیوند بیرونی، یا فرستادن فرم؛ و هر رویداد، چند پارامتر داره، مثل نشونی صفحه. طبق راهنمای رسمی Google، بیشتر رویدادها، در دستههایی تا ۲۰ تایی، فرستاده میشن؛ و رویدادهای کلیدی، فورا. آنالیتیکس، رویدادها رو پردازش میکنه، بر اساس دستگاه و مرورگر و چیزهای دیگه، مرتب میکنه، و توی گزارشها نشون میده؛ و دادهی پردازششده، دیگه عوض نمیشه. مثل ادارهی پست: یه نامهرسون دم هر صفحه، هر کار یه کارت پستال با چند تمبر، کارتها توی کیسه، و ادارهی مرکزی که کارتها رو مرتب میکنه و توی قفسهها میذاره.
ادارهی پست
درس قبل گفت آنالیتیکس، دربون سایته. این درس، میره پشت صحنه: دربون، چطوری مینویسه، و دفتر، چطوری به گزارش تبدیل میشه؟ یه ادارهی پست رو تصور کنید. دم هر صفحهی سایت، یه نامهرسون هست. هر کاری که یه بازدیدکننده میکنه، یه کارت پستاله، با چند تمبر روش که جزئیات رو میگن.
نامهرسون، کارتها رو توی کیسه میذاره و به ادارهی مرکزی میفرسته. اونجا، کارتها مرتب میشن، دستهبندی میشن، و توی قفسهها، یعنی گزارشها، قرار میگیرن. کل آنالیتیکس، همین مسیره.
سه قدم: جمع، پردازش، گزارش
راهنمای رسمی «آنالیتیکس چطور کار میکنه»، کار رو، سه قدم میکنه. اول، جمع کردن: کد سنجش، روی هر صفحه، اطلاعات جمع میکنه. دوم، پردازش: کد، اطلاعات رو بستهبندی میکنه و به آنالیتیکس میفرسته، و آنالیتیکس، اونها رو جمع و مرتب میکنه. سوم، گزارش: دادهی پردازششده، به شکل گزارش، دیده میشه.
هر جای این مسیر، یه چیز خراب بشه، گزارش، اشتباه میشه. برای همین، دونستن این سه قدم، به درد میخوره؛ وقتی یه عدد، عجیبه، میدونید کجا رو بگردید.
سه لایه: حساب، ویژگی، جریان داده
راهنمای راهاندازی، سه لایه رو میسازه. بیرونیترین، حساب، یا Accountه. داخلش، ویژگی، یا Property، برای یه سایت یا اپ. و داخل ویژگی، جریان داده، یا Data Stream: یه سایت یا یه اپ مشخص، که داده میفرسته.
مثل ادارهی پست: حساب، کل شرکت پسته؛ ویژگی، یه شهر؛ جریان داده، یه محله که نامه ازش میاد. برای یه سایت ساده، یه حساب، یه ویژگی، و یه جریان دادهی وب، کافیه.
ساختن حساب
قدمهای راهنما: به analytics.google.com برید؛ اگه بار اوله، «شروع سنجش» رو بزنید؛ اسم حساب رو بنویسید؛ و تنظیمهای اشتراک داده، که تعیین میکنه چه دادهای با Google به اشتراک گذاشته بشه، رو انتخاب کنید.
و میگه اگه از قبل حساب دارید، از بخش مدیریت، یا Admin، گزینهی ساختن، و بعد حساب، رو بزنید. برای ورود، فقط یه حساب Google لازمه؛ همونی که برای Gmail دارید.
ساختن ویژگی
راهنما، برای ساختن ویژگی، میگه یه اسم بدید، مثلا «سایت شرکت من»، منطقهی زمانی و ارز گزارش رو انتخاب کنید، دستهی صنعت و اندازهی کسبوکار رو بگید، و انتخاب کنید میخواید با آنالیتیکس چی کار کنید.
و یه نکتهی جالب میگه: آنالیتیکس، گزارشهای پیشفرض رو، بر اساس همین هدفی که انتخاب میکنید، تنظیم میکنه؛ مثلا اگه «جذب مشتری بیشتر» رو بزنید، گزارشهایی برای سنجش جذب مشتری میبینید. آخر، شرایط استفاده رو قبول میکنید، و به ساختن جریان داده میرسید.
ساختن جریان دادهی وب
راهنما: از بخش مدیریت، زیر جمعآوری و تغییر داده، جریانهای داده رو بزنید؛ «وب» رو انتخاب کنید؛ نشونی اصلی سایت، مثل example.com، و یه اسم برای جریان، بنویسید.
و همینجا، گزینهی سنجش پیشرفته رو میبینید. همونطور که درس قبل گفت، راهنما، پیشنهاد میکنه همین الان روشنش کنید؛ چون بعدا، میتونید هر رویدادش رو، جدا، خاموش کنید.
تگ گوگل و شناسهی G-
بعد از ساختن جریان داده، یه شناسهی سنجش، یا Measurement ID، میگیرید؛ که طبق راهنما، با «G-» و یه ترکیب از عدد و حرف شروع میشه، و پیوند بین سایت و جریان دادهست. و یه تکه کد، به اسم تگ گوگل، یا Google tag، که با یه خط «Google tag (gtag.js)» شروع میشه.
تگ، همون نامهرسونه؛ و شناسه، نشونی ادارهی پستیه که نامهها باید بهش برسن. تگ، باید روی همهی صفحهها باشه. سه راه، برای گذاشتنش هست.
راه اول: جای آمادهی سیستم سایت
راهنمای راهاندازی، میگه خیلی از سیستمهای ساخت سایت، یا CMS، از قبل، با آنالیتیکس هماهنگن؛ کافیه شناسهی «G-» رو، از جزئیات جریان داده، کپی کنید، و توی جایی که اون سیستم برای آنالیتیکس گذاشته، بچسبونید. و از افزونهی Site Kit، ساخت Google برای وردپرس، هم اسم میبره.
این، سادهترین راهه، و برای بیشتر سایتهایی که با یه سیستم آماده ساخته شدن، کافیه. هیچ کدی، دستی، نمینویسید.
راه دوم: گذاشتن دستی کد
اگه سیستم سایت، جای آماده نداره، راهنما میگه کد کامل تگ گوگل رو، از بخش دستورالعملهای نصب، با گزینهی نصب دستی، کپی کنید، و با امکان HTML سفارشی همون سیستم، بچسبونید. و اگه به HTML صفحهها دسترسی دارید، کد رو، درست بعد از تگ head، روی هر صفحه، بذارید.
و راهنما، صادقانه میگه: برای این کار، به HTML صفحهها دسترسی لازمه؛ اگه خودتون نمیتونید، از طراح سایتتون بخواید. یه کار پنج دقیقهای برای اونه.
راه سوم: تگ منیجر
راه سوم، طبق راهنما، گوگل تگ منیجره؛ یه ابزار رایگان دیگهی Google، که کدهای آمار و تبلیغ رو، از یه پنل، روی سایت میذاره. برای جمعآوری پایه، راهنما میگه تگ پیکربندی آنالیتیکس رو، توی تگ منیجر، اضافه کنید.
این راه، برای وقتیه که چند ابزار، روی سایت دارید، یا میخواید رویدادهای خاص، مثل کلیک روی یه دکمهی مشخص، رو بسنجید. توی همین کتابخونه، یه مسیر کامل برای تگ منیجر هست.
تا سی دقیقه صبر کنید
بعد از گذاشتن کد، راهنما میگه جمعآوری داده، ممکنه تا سی دقیقه طول بکشه تا شروع بشه؛ و بعد، میتونید با گزارش لحظهای، مطمئن بشید داده میرسه.
و یه نکتهی رفع اشکال هم میگه: اگه توی ستون ویژگی، گزینهی جریانهای داده رو نمیبینید، احتمالا، توی یه ویژگی قدیمی UA هستید، نه ویژگی تازهی GA4؛ با انتخابگر ویژگی، به ویژگی تازه برید.
پس اگه همون اول چیزی ندیدید، نگران نباشید؛ نیم ساعت بعد، دوباره نگاه کنید.
رویداد: هر کار، یه کارت پستال
راهنمای رویدادها، میگه رویداد، اجازه میده یه تعامل یا اتفاق خاص، توی سایت یا اپ، رو بسنجید؛ مثلا وقتی کسی یه صفحه رو باز میکنه، روی یه پیوند میزنه، یا یه خرید رو تموم میکنه؛ یا حتی رفتار سیستم، مثل بسته شدن ناگهانی یه اپ.
توی GA4، همهچیز، رویداده. حتی باز کردن یه صفحه، یه رویداد به اسم page_viewه. این، فرق اصلی با نسخهی قدیمیه، که درس بعد، کامل، میگه.
پارامتر: تمبرهای روی کارت
هر رویداد، چند پارامتر، یا Parameter، داره که جزئیاتش رو میگن. مثلا طبق راهنمای سنجش پیشرفته، رویداد بازدید صفحه، دو پارامتر داره: نشونی صفحه، و نشونی صفحهی قبلی. و رویداد کلیک بیرونی، پارامترهایی مثل نشونی پیوند و دامنهی پیوند.
یعنی رویداد، میگه «چی شد»، و پارامترها، میگن «کجا، کدوم، چقدر». این پارامترها، توی گزارشها، به ستونهایی تبدیل میشن که باهاشون، عددها رو، تقسیم و مقایسه میکنید.
چهار نوع رویداد
راهنمای رویدادها، چهار نوع رو میشمره. دو نوع، خودکار جمع میشن: رویدادهای خودکار، که با راهاندازی آنالیتیکس، پیشفرض جمع میشن؛ و رویدادهای سنجش پیشرفته، که وقتی سنجش پیشرفته روشنه، جمع میشن.
و دو نوع، باید خودتون پیاده کنید: رویدادهای پیشنهادی، که اسم و پارامترهاشون، از قبل، تعریف شده، و امکانات گزارش امروز و آینده رو باز میکنن؛ و رویدادهای سفارشی، که خودتون تعریف میکنید. راهنما میگه فقط وقتی سفارشی بسازید که هیچ نوع دیگهای، به کارتون نیاد؛ چون توی بیشتر گزارشهای استاندارد، دیده نمیشن.
سنجش پیشرفته، چی جمع میکنه
راهنمای سنجش پیشرفته، میگه با روشن کردن گزینهها توی خود آنالیتیکس، تعاملها با محتوا سنجیده میشن، و هیچ تغییری توی کد لازم نیست. اولین رویدادش، بازدید صفحهست، که هر بار صفحه باز میشه، ثبت میشه، و راهنما میگه نمیشه خاموشش کرد.
و چند رویداد دیگه: اسکرول، کلیک بیرونی، جستوجوی داخل سایت، تعامل با ویدیوی YouTube، دانلود فایل، و تعامل با فرم. هر کدوم رو، پایینتر، کوتاه، میگیم. و راهنما، یه مسئولیت هم یادآوری میکنه: شما باید مطمئن بشید هیچ اطلاعات شناسایی شخصی، جمع نمیشه.
اسکرول و کلیک بیرونی
طبق راهنما، رویداد اسکرول، اولین باری ثبت میشه که کاربر، به پایین هر صفحه میرسه؛ یعنی وقتی نود درصد عمق صفحه، دیده بشه. این، میگه چند نفر، یه مقاله یا صفحهی محصول رو، تا آخر، خوندن.
و رویداد کلیک بیرونی، هر بار ثبت میشه که کاربر، روی پیوندی بزنه که از دامنهی فعلی، به یه سایت دیگه میره. مثلا اگه روی صفحهی تماس، یه پیوند به نقشه یا پیامرسان دارید، این رویداد، میگه چند نفر، روش زدن.
جستوجوی داخلی، ویدیو، دانلود
راهنما، رویداد جستوجوی داخل سایت رو، وقتی ثبت میکنه که کاربر، یه صفحهی نتیجهی جستوجو ببینه، با توجه به یه پارامتر توی نشونی صفحه؛ و کلمهای که جستوجو شده رو هم، نگه میداره. این، یه گنجه: میفهمید آدمها، توی سایت شما، دنبال چی میگردن.
برای ویدیوهای YouTube جاسازیشده، شروع، پیشرفت در ۱۰، ۲۵، ۵۰، و ۷۵ درصد، و تموم شدن ویدیو؛ و برای دانلود فایل، وقتی کسی روی پیوند یه فایل، مثل PDF، Excel، یا ZIP، میزنه. یعنی بی یه خط کد، میدونید چند نفر کاتالوگ PDF رو دانلود کردن.
شروع فرم، فرستادن فرم
راهنما، دو رویداد برای فرم داره: شروع فرم، اولین باری که کاربر، توی یه نشست، با یه فرم تعامل میکنه؛ و فرستادن فرم، وقتی فرم رو میفرسته. و میگه با این دو، میتونید ببینید چند نفر، پر کردن فرم رو شروع کردن، و چند نفر، فرستادن.
فاصلهی این دو عدد، یه پیام مهم داره. اگه صد نفر شروع کردن و ده نفر فرستادن، احتمالا، فرم، خیلی طولانی یا گیجکنندهست. یه فرم کوتاهتر، گاهی، از هر تبلیغی، بیشتر مشتری میاره.
رویدادهای پیشنهادی و سفارشی
رویدادهای پیشنهادی، طبق راهنما، رویدادهاییان که خودتون پیاده میکنید، ولی اسم و پارامترهاشون، از قبل تعریف شده؛ مثلا برای فروشگاه، رویدادهای مربوط به خرید. چون Google، این اسمها رو میشناسه، گزارشهای آمادهی بیشتری، براشون هست.
و رویدادهای سفارشی، برای وقتیان که هیچکدوم از اینها، کار شما رو پوشش نمیده. قاعدهی راهنما، سادهست: اول خودکار، بعد پیشرفته، بعد پیشنهادی، و آخر، سفارشی. پیاده کردن این دو نوع، معمولا، با تگ منیجر یا کمک یه برنامهنویسه.
رویداد کلیدی
راهنما، میگه رویداد کلیدی، رویدادیه که یه کار خیلی مهم برای موفقیت کسبوکار رو میسنجه؛ و هر رویدادی که جمع میکنید، میتونه کلیدی بشه. کافیه رویدادی که اون کار رو میسنجه رو، بسازید یا پیدا کنید، و علامت کلیدی بزنید.
و بعد از علامت زدن، میبینید چند نفر اون کار رو کردن، و کدوم کانالهای بازاریابی، آدمها رو به اون کار رسوندن. مثلا اگه فرستادن فرم رو کلیدی کنید، میفهمید فرمها، بیشتر از جستوجو میان یا از تبلیغ.
سفر یه کلیک
راهنمای رویدادها، یه مثال قدمبهقدم داره: یه نفر، روی یه پیوند، توی سایت شما، میزنه که به یه سایت بیرونی میره. آنالیتیکس، رویداد کلیک رو میگیره، و رویداد و پارامترهاش رو، توی گزارش لحظهای، نشون میده. بعد، رویداد رو کامل پردازش میکنه. و آخر، داده رو، توی ابعاد و معیارهایی که توی گزارشها و مخاطبها استفاده میشن، نشون میده.
یعنی همون کارت پستال: نوشته میشه، اول، توی صندوق جلوی اداره دیده میشه، بعد، مرتب میشه، و آخر، توی قفسهی درست، میره.
کیسههای بیستتایی
راهنما، میگه بیشتر رویدادها، یکییکی فرستاده نمیشن؛ بلکه دستهبندی میشن، و هر دسته، تا ۲۰ رویداد داره. ولی چند استثنا میگه: رویدادهای کلیدی، فورا فرستاده میشن، هر چند ممکنه بخشی از یه دسته باشن؛ و رویدادهایی که روی دستگاه نگه داشته شدن، وقتی کاربر از صفحه بیرون میره، فرستاده میشن.
و یه سقف وزن هم هست: طبق راهنما، هر بار ارسال، تا ۱۶ کیلوبایت دادهی رویداد؛ و اگه یه دسته، از این بیشتر بشه، فرستاده میشه، ولی کل دسته، پردازش نمیشه. یعنی رویدادهایی با پارامترهای خیلی سنگین، میتونن، بیصدا، گم بشن.
وقتی اینترنت قطعه
راهنما، میگه وقتی دستگاه کاربر، آفلاین میشه، مثلا وسط کار با اپ، اینترنتش قطع میشه، آنالیتیکس، دادهی رویدادها رو، روی دستگاه نگه میداره، و وقتی دوباره آنلاین شد، میفرسته.
ولی یه مهلت داره: راهنما میگه رویدادهایی که بیشتر از دو روز تقویمی، بهعلاوهی امروز، بعد از اتفاق افتادن برسن، نادیده گرفته میشن. یعنی کارت پستالی که بیش از حد، توی جیب نامهرسون مونده، دیگه، توی دفتر نمیاد.
پردازش، توی ادارهی مرکزی
راهنمای «آنالیتیکس چطور کار میکنه»، میگه آنالیتیکس، داده رو، بر اساس معیارهایی مثل گوشی یا کامپیوتر بودن دستگاه، یا مرورگر، جمع و مرتب میکنه. و تنظیمهایی هست که شکل پردازش رو عوض میکنه، مثل صافی برای کنار گذاشتن بازدید کارکنان.
و دوباره، جملهی مهم: بعد از پردازش، داده، توی پایگاهی ذخیره میشه که نمیشه تغییرش داد. پس هر تنظیمی، فقط از لحظهی خودش به بعد، اثر داره؛ و به گذشته، برنمیگرده.
گزارش لحظهای
طبق راهنمای رویدادها، کارت تعداد رویداد بر اساس اسم، توی گزارش لحظهای، هر رویدادی که توی سی دقیقهی گذشته اتفاق افتاده، و تعدادش رو، نشون میده؛ و با زدن روی یه رویداد، پارامترهاش رو میبینید.
بهترین کاربردش: آزمایش. خودتون سایت رو باز کنید، یه صفحه رو تا پایین اسکرول کنید، یه فرم رو بفرستید؛ و توی گزارش لحظهای، ببینید این رویدادها، ثبت شدن یا نه. اگه شدن، نامهرسون، سر کارشه.
نمای اشکالیابی
راهنما، یه گزارش دیگه هم معرفی میکنه: DebugView، یا نمای اشکالیابی، که همهی رویدادهای یه کاربر رو نشون میده؛ و میگه برای وقتی خوبه که میخواید مطمئن بشید یه رویداد و پارامترهاش رو، درست تنظیم کردید. و میگه پیش از استفاده، باید حالت اشکالیابی رو، روشن کنید.
و یه نکتهی ظریف: راهنما میگه ظرفهایی که توی حالت اشکالیابی بارگذاری میشن، رویدادها رو دستهبندی نمیکنن، تا تجربهی لحظهای بهتر بشه. یعنی موقع آزمایش، هر کارت، فورا، دیده میشه.
گزارشها
بعد از پردازش، طبق راهنما، داده، به شکل گزارش، توی آنالیتیکس، دیده میشه. گزارشها، همون قفسههای مرتبشدهان: یکی برای اینکه آدمها از کجا میان، یکی برای اینکه چه صفحههایی دیده شدن، یکی برای رویدادها، و یکی برای رویدادهای کلیدی.
ایستگاههای بعدی این مسیر، گزارشها رو، یکییکی، میخونن. فعلا، فقط بدونید هر عدد توی هر گزارش، از همین کارتهای پستال اومده؛ اگه کارتی نوشته نشده، هیچ گزارشی، نمیتونه نشونش بده.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، از همهی این درس، سه کار، مهمترن: تگ رو، با سادهترین راه ممکن، روی همهی صفحهها بذارید؛ سنجش پیشرفته رو روشن کنید؛ و کار اصلی سایت، مثل فرستادن فرم یا خرید، رو رویداد کلیدی کنید.
بقیه، مثل رویدادهای پیشنهادی و سفارشی، و اشکالیابی، رو میشه بعدا، با کمک یه متخصص، اضافه کرد. همین سه کار، از روز اول، دفتر دربون رو، بهدردبخور میکنه.
برای هر سنی
این درس، کمی فنیتره؛ ولی ایدهش، مثل نامهی پستیه، که همه میشناسن: یه نفر مینویسه، یه نفر میبره، یه جا مرتب میکنه، و یه نفر میخونه. اگه جاییش، فنی بود، از روش بگذرید؛ همون سه کار بالا، کافیه.
برای یه نوجوون که سایت شخصی ساخته، گزارش لحظهای، یه بازی جالبه: سایت رو با گوشی باز کنید و ببینید، تقریبا همون لحظه، توی گزارش، یه نفر، اضافه میشه.
چند واژه
Account، حساب. Property، ویژگی. Data Stream، جریان داده. Google tag، تگ گوگل؛ کد gtag.js. Measurement ID، شناسهی سنجش، با «G-». CMS، سیستم مدیریت محتوا.
Event، رویداد. Parameter، پارامتر؛ جزئیات رویداد. Automatically Collected، خودکار. Enhanced Measurement، سنجش پیشرفته. Recommended Event، رویداد پیشنهادی. Custom Event، رویداد سفارشی. Key Event، رویداد کلیدی. Batch، دسته. Realtime، لحظهای. DebugView، نمای اشکالیابی.
یه چکلیست پنجدقیقهای
بعد از راهاندازی، این پنج سوال رو، یکییکی، جواب بدید. یک: تگ، روی همهی صفحهها هست، نه فقط صفحهی اول؟ دو: سنجش پیشرفته، روشنه؟ سه: گزارش لحظهای، بازدید خودتون رو نشون میده؟ چهار: رویداد کلیدی، تعریف شده؟ پنج: منطقهی زمانی، درسته؟
اگه هر پنج تا، بله بود، نامهرسونها، سر کارن، و هر چی از این به بعد اتفاق بیفته، توی دفتر میاد. اگه یکی، نه بود، همون یکی رو درست کنید؛ لازم نیست همهچیز رو از اول بسازید.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «آنالیتیکس چطوری کار میکنه»:
سه قدم: جمع، پردازش، گزارش. یه حساب، یه ویژگی برای سایت، و یه جریان دادهی وب میسازید، و تگ گوگل، با شناسهی «G-»، رو روی هر صفحه میذارید: با جای آمادهی سیستم سایت، دستی بعد از head، یا با تگ منیجر. هر کار بازدیدکننده، یه رویداده با چند پارامتر؛ چهار نوع: خودکار، سنجش پیشرفته مثل اسکرول و فرم، پیشنهادی، و سفارشی. کارهای مهم رو، رویداد کلیدی میکنید. رویدادها، در دستههای تا ۲۰ تایی فرستاده میشن، پردازش و مرتب میشن، و توی گزارشها میان؛ و دادهی پردازششده، عوض نمیشه. با گزارش لحظهای، درستی کار رو چک کنید.
چند باور رایج
- «کد، فقط روی صفحهی اول کافیه.» روی هر صفحه.
- «برای سنجش اسکرول و فرم، کد لازمه.» سنجش پیشرفته، بی کد.
- «رویداد سفارشی، همیشه بهتره.» آخرین انتخاب؛ توی گزارشهای استاندارد نیست.
- «داده، همون لحظه، کامل میرسه.» تا ۳۰ دقیقه، و پردازش.
- «تنظیم تازه، گذشته رو درست میکنه.» فقط از حالا به بعد.
یه مثال
یه شرکت کوچیک تعمیرات خونگی، فرم درخواست تعمیرکار، روی سایتش داشت، ولی تماس کمی میگرفت. شناسهی «G-» رو، توی جای آمادهی سیستم سایتش گذاشت، سنجش پیشرفته رو روشن کرد، و فرستادن فرم رو، رویداد کلیدی کرد.
بعد از دو هفته، دید رویداد شروع فرم، صد و بیست بار ثبت شده، ولی فرستادن فرم، فقط هجده بار. فرم، دوازده خونه داشت. به چهار خونه کوتاهش کرد: اسم، شماره، محله، و مشکل. دو هفتهی بعد، فرستادن فرم، تقریبا سه برابر شد. یه خط کد ننوشت؛ فقط خوند.
درس این مثال: گاهی، بزرگترین فایدهی آنالیتیکس، دیدن جاییه که آدمها، وسط راه، برمیگردن.
تمرین امروز
امروز، نامهرسونها رو سر کار بفرستید.
- توی analytics.google.com، یه حساب، یه ویژگی، و یه جریان دادهی وب بسازید.
- سنجش پیشرفته رو روشن نگه دارید.
- شناسهی «G-» رو، با سادهترین راه، روی سایت بذارید.
- بعد از سی دقیقه، سایت رو باز کنید و گزارش لحظهای رو ببینید.
- کار اصلی سایت رو پیدا کنید و رویداد کلیدی کنید.
درس بعدی، فرق GA4 با نسخهی قدیمی آنالیتیکس رو، میگه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- سه قدم: جمع کردن، پردازش، گزارش.
- حساب، ویژگی، جریان داده، و تگ گوگل با «G-» روی هر صفحه.
- هر کار، یه رویداد با چند پارامتر.
- چهار نوع رویداد: خودکار، پیشرفته، پیشنهادی، سفارشی.
- دادهی پردازششده، عوض نمیشه.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.