گوگل آنالیتیکس چیست
جواب کوتاه
گوگل آنالیتیکس، یا Google Analytics، ابزار رایگان Googleه که میگه چند نفر به سایت یا اپ شما اومدن، از کجا اومدن، توش چی کار کردن، و چند نفرشون به هدفی که شما میخواید رسیدن، مثل خرید یا پر کردن فرم. طبق راهنمای رسمی Google، آنالیتیکس، از سایت و اپ شما داده جمع میکنه تا گزارشهایی بسازه که دربارهی کسبوکارتون، دید بدن. برای این کار، یه حساب میسازید، و یه تکه کد کوچیک جاوااسکریپت، روی صفحههای سایت میذارید؛ هر بار کسی صفحهای رو باز میکنه، این کد، اطلاعات مستعار، یعنی بی اسم، دربارهی کاری که اون آدم توی صفحه کرده رو، جمع میکنه. همینطور، زبان مرورگر، نوع مرورگر، دستگاه، و منبع ورود، مثل جستوجو، تبلیغ، یا ایمیل رو. نسخهی امروزش، گوگل آنالیتیکس ۴، یا GA4، جای نسخهی قدیمی، یعنی Universal Analytics، رو گرفته. مثل دربون یه مغازه با یه دفتر، که مینویسه چند نفر اومدن، از کدوم خیابون، کدوم قفسهها رو دیدن، و چند نفر به صندوق رسیدن؛ بی اینکه اسم کسی رو بنویسه.
دربون یه مغازه، با یه دفتر
این، اولین درس مسیر گوگل آنالیتیکسه. یه مغازه رو تصور کنید که یه دربون دم در داره، با یه دفتر. هر کسی میاد، یه خط میکشه؛ مینویسه از کدوم خیابون اومد؛ چه قفسههایی رو دید؛ و آخرش، به صندوق رسید یا نه.
ولی یه قانون داره: اسم کسی رو نمینویسه. آخر روز، صاحب مغازه، دفتر رو میخونه و میفهمه مشتریها از کجا میان، کدوم قفسه، شلوغه، و کجا، بیشتر آدمها، بی خرید، برمیگردن. گوگل آنالیتیکس، همین دربونه، برای سایت شما.
گوگل آنالیتیکس، دقیق
راهنمای رسمی Google، اینطوری تعریفش میکنه: گوگل آنالیتیکس، یا Google Analytics، یه سکوه که از سایتها و اپهای شما داده جمع میکنه، تا گزارشهایی بسازه که دربارهی کسبوکارتون، دید بدن.
یعنی کارش، شمردن و مرتب کردنه؛ نه فروختن، نه تبلیغ، نه ساختن سایت. سایت رو شما میسازید، مشتری رو تبلیغ و جستوجو میارن، و آنالیتیکس، فقط میگه چی شد. توی این مسیر، هر جا «آنالیتیکس» میگیم، منظور همینه.
چهار سوالی که جواب میده
آنالیتیکس، به چهار سوال اصلی، جواب میده: چند نفر اومدن؟ از کجا اومدن؟ توی سایت، چی کار کردن؟ و چند نفرشون، به هدفی که شما میخواید رسیدن؟
مثال خود راهنمای Google، فروشگاه Googleه: کد، میتونه نشون بده چند نفر صفحهی لیوانها رو دیدن و چند نفر صفحهی وسایل خونه رو؛ یا چند نفر، یه عروسک اندروید خریدن، با دیدن اینکه به صفحهی تایید خرید رسیدن یا نه. همون چهار سوال، توی یه مثال.
چند نفر اومدن
سادهترین سوال: امروز، این هفته، این ماه، چند نفر به سایت اومدن؟ این عدد، اولین چیزیه که بیشتر صاحبهای سایت، توی آنالیتیکس، نگاه میکنن. و مهمتر از خود عدد، تغییرشه: این هفته، نسبت به هفتهی پیش، بیشتر شد یا کمتر؟
ولی یه هشدار، که درس چهارم این مسیر، کامل میگه: این عدد، همهی آدمها رو نمیشمره. پس بیشتر از عدد دقیق، به روند، یعنی بالا و پایین رفتنش، نگاه کنید.
از کجا اومدن
راهنمای رسمی، میگه کد، میتونه «منبع ورود» رو هم جمع کنه؛ یعنی چی، آدمها رو اول به سایت آورده: یه موتور جستوجو، یه تبلیغ که روش کلیک کردن، یا یه کمپین ایمیلی.
این، یکی از کاربردیترین بخشهای آنالیتیکسه. اگه پول تبلیغ میدید، میفهمید تبلیغ، واقعا، آدم آورده یا نه. اگه وقت روی سئو میذارید، میبینید جستوجو، چقدر سهم داره. و اگه یه پست توی شبکهی اجتماعی گذاشتید، میبینید ازش کسی اومد یا نه.
توی سایت، چی کار کردن
سوال سوم: کدوم صفحهها دیده شدن، چقدر موندن، تا کجای صفحه پایین رفتن، روی چه پیوندهایی زدن. توی آنالیتیکس امروزی، هر کدوم از این کارها، یه رویداده، یا Event. راهنمای رسمی، میگه رویداد، اجازه میده یه تعامل یا اتفاق خاص رو بسنجید؛ مثلا باز شدن یه صفحه، کلیک روی یه پیوند، یا تموم کردن یه خرید.
مثال خود راهنما: یه سایت خبری، ممکنه رویدادهایی مثل «مقاله خونده شد»، «ویدیو پخش شد»، و «عضو خبرنامه شد» داشته باشه؛ تا بفهمه کدوم محتوا، محبوبتره. درس دوم، رویدادها رو، کامل باز میکنه.
چند نفر به هدف رسیدن
سوال چهارم، معمولا، مهمترینه. راهنمای رسمی، میگه رویداد کلیدی، یا Key event، رویدادیه که یه کار خیلی مهم برای موفقیت کسبوکار رو میسنجه؛ و هر رویدادی که جمع میکنید، میتونه رویداد کلیدی بشه. فقط کافیه علامتش بزنید.
هدف، بسته به سایت، فرق میکنه: برای فروشگاه، خرید؛ برای یه شرکت خدماتی، پر کردن فرم تماس؛ برای یه وبلاگ، عضویت توی خبرنامه. وقتی علامت زدید، آنالیتیکس نشون میده چند نفر این کار رو کردن، و از کدوم راه اومده بودن.
یه تکه کد کوچیک
راهنمای رسمی، میگه برای سنجیدن یه سایت، اول باید یه حساب آنالیتیکس بسازید، و بعد، یه تکه کد کوچیک جاوااسکریپت، روی هر صفحهی سایت بذارید. و هر بار کسی یه صفحه رو باز میکنه، این کد ردیابی، اطلاعات دربارهی تعامل اون آدم با صفحه رو، جمع میکنه.
یعنی دربون، باید دم هر در، وایسه. اگه یه صفحه، کد نداشته باشه، کسی که اونجا میاد، شمرده نمیشه. خیلی از سیستمهای ساخت سایت، طبق راهنما، یه جای آماده برای وارد کردن شناسهی آنالیتیکس دارن، و لازم نیست خودتون کد رو، دستی، بذارید.
اطلاعات مستعار، نه اسم
راهنمای رسمی، یه کلمهی دقیق به کار میبره: کد، اطلاعات «مستعار»، یا Pseudonymous، جمع میکنه. یعنی آنالیتیکس، میگه یه نفر، از فلان شهر، با گوشی، این صفحهها رو دید؛ ولی نمیگه اون نفر، کیه.
و راهنمای دیگهی Google، دربارهی اطلاعات شناسایی شخصی، صریحا، میگه نباید اسم، ایمیل، یا شماره تلفن آدمها رو، به آنالیتیکس بفرستید. این، هم قانون Googleه، هم احترام به آدمها. درس چهارم و ایستگاه حریم خصوصی، بیشتر میگن.
چه چیزهایی از مرورگر
طبق راهنما، کد، اطلاعاتی از مرورگر هم جمع میکنه: تنظیم زبان، نوع مرورگر، مثل Chrome یا Safari، و دستگاه و سیستمعاملی که مرورگر روش کار میکنه.
اینها، برای تصمیمهای ساده، خیلی به درد میخورن. مثلا اگه ببینید هشتاد درصد بازدیدکنندهها، با گوشی میان، میفهمید نسخهی گوشی سایت، از دسکتاپ، مهمتره. یا اگه زبان بیشتر مرورگرها، فارسیه، میدونید متن اصلی، باید فارسی باشه.
از جمع کردن، تا گزارش
راهنما، قدم بعدی رو هم میگه: وقتی کد، داده جمع میکنه، اون رو بستهبندی میکنه و برای پردازش، به آنالیتیکس میفرسته. و آنالیتیکس، داده رو، بر اساس معیارهایی مثل گوشی یا کامپیوتر بودن، یا نوع مرورگر، جمع و مرتب میکنه.
و میگه تنظیمهایی هم هست که شکل پردازش رو عوض میکنه؛ مثلا یه صافی، که بازدیدهای خود کارکنان شرکت، یا برنامهنویسها، رو کنار بذاره. چون بازدید خودتون از سایتتون، چیزی دربارهی مشتری نمیگه.
بعد از پردازش، عوض نمیشه
یه جملهی مهم از راهنمای رسمی: وقتی آنالیتیکس، داده رو پردازش کرد، توی یه پایگاه داده ذخیره میشه که دیگه، نمیشه تغییرش داد. و نتیجه میگیره: موقع تنظیم، هیچ دادهای رو که فکر میکنید شاید بعدا بخواید بررسی کنید، کنار نذارید.
یعنی دفتر دربون، با جوهر نوشته میشه، نه مداد. اگه امروز، یه صافی اشتباه بذارید، دادههای امروز، برای همیشه، همونطور میمونن. پس صافیها و تنظیمها رو، با دقت، و فقط وقتی مطمئنید، بذارید.
گزارشها
آخر کار، طبق راهنما، دادهی پردازششده، به شکل گزارش، توی آنالیتیکس، دیده میشه. گزارش، همون صفحهی آخر روز دفتر دربونه: نمودار، جدول، و عدد.
و یه گزارش خاص، به اسم گزارش لحظهای، یا Realtime، هم هست؛ که طبق راهنمای رویدادها، نشون میده توی سی دقیقهی گذشته، چه رویدادهایی، چند بار، انجام شدن. این، برای وقتیه که میخواید ببینید کد، همین الان، کار میکنه یا نه. ایستگاههای بعدی این مسیر، گزارشها رو، یکییکی، میخونن.
نسخهی امروز: GA4
راهنمای رسمی، میگه گوگل آنالیتیکس ۴، یا GA4، راهحل نسل بعدی سنجش Googleه، و جای Universal Analytics، یعنی نسخهی قدیمی، رو گرفته. و میگه از تیر ۱۴۰۲، یعنی ژوئیهی ۲۰۲۳، نسخهی استاندارد قدیمی، دیگه دادهی تازه پردازش نکرد.
و از تیر ۱۴۰۳، یعنی ژوئیهی ۲۰۲۴، دسترسی به دادههای قدیمی هم، تموم شد. نسخهی قدیمی رو، از شناسهش میشه شناخت: با «UA-» شروع میشد. درس سوم، فرق این دو نسخه رو، کامل، میگه. اگه جایی، آموزشی دربارهی «UA» دیدید، کهنهست.
حساب و ویژگی
راهنمای راهاندازی، دو لایه رو میگه: حساب، یا Account، و ویژگی، یا Property. حساب، معمولا، برای یه کسبوکاره؛ و ویژگی، برای یه سایت یا اپ مشخص. راهنما میگه اگه یه سایت، مال یه کسبوکار جداست، شاید بخواید یه حساب جدا براش بسازید.
و میگه هر حساب، تا ۲۰۰۰ ویژگی میتونه داشته باشه. برای بیشتر کسبوکارهای کوچیک، یه حساب و یه ویژگی، کافیه. درس دوم، قدمهای ساختن رو، دقیق، میگه.
شناسهی سنجش
راهنمای رسمی، میگه شناسهی سنجش، یا Measurement ID، یه شناسهی یکتا برای هر جریان دادهی وبه، یعنی هر سایتی که توی آنالیتیکس ثبت کردید؛ و شکلش، «G-» و بعد یه ترکیب از عدد و حرفه.
و میگه این شناسه، پیوند حیاتی بین سایت و جریان دادهست، و مطمئن میشه داده، به جای درست میره. یعنی همون نشونی دفتر دربون. وقتی یه سیستم ساخت سایت، از شما شناسهی آنالیتیکس میخواد، منظورش همینه.
سایت، و اپ
آنالیتیکس، فقط برای سایت نیست. راهنمای راهاندازی، میگه میتونید جریان دادهی وب، یا جریان دادهی اپ اندروید و iOS بسازید؛ و برای اپ، یه پروژهی Firebase، که ابزار برنامهنویسی Google برای اپهاست، خودکار، ساخته و وصل میشه.
این مسیر، بیشتر روی سایت تمرکز میکنه، چون بیشتر کسبوکارها، اول، سایت دارن. ولی مفهومها، یعنی رویداد، رویداد کلیدی، و گزارش، برای اپ هم، همونن.
سنجش پیشرفته، بی کد اضافه
راهنمای راهاندازی، یه گزینهی مهم موقع ساختن جریان دادهی وب داره: سنجش پیشرفته، یا Enhanced measurement. میگه این گزینه، بازدید صفحه و رویدادهای دیگه رو، خودکار، جمع میکنه، و پیشنهاد میکنه همون موقع، روشنش کنید؛ چون بعدا، میتونید هر رویدادی رو که نمیخواید، جدا، خاموش کنید.
و راهنمای سنجش پیشرفته، میگه برای این کار، لازم نیست کدی رو عوض کنید. یعنی با یه کلید، دربون، علاوه بر شمردن ورود، تا کجای صفحه پایین رفتن، کلیک روی پیوندهای بیرونی، و جستوجوی داخل سایت رو هم، مینویسه.
رایگانه
راهنمای راهاندازی، یه تیتر ساده داره: «دید گرفتن از سایت یا اپ، بی هزینه». یعنی نسخهی معمولی گوگل آنالیتیکس، رایگانه. یه نسخهی پولی هم، برای شرکتهای بزرگ، به اسم Google Analytics 360 هست، که درس پنجم این مسیر، فرقش رو میگه.
برای بیشتر کسبوکارهای کوچیک و متوسط، نسخهی رایگان، کاملا کافیه. و رایگان بودن، یعنی هیچ دلیلی نیست سایتی که دارید، بی آنالیتیکس بمونه.
یه تنظیم کوچیک، با اثر بزرگ
راهنمای راهاندازی، موقع ساختن ویژگی، منطقهی زمانی گزارش رو میپرسه، و یه مثال میزنه: اگه یه بازدیدکننده، توی منطقهی زمانی خودش، سهشنبه بیاد، ولی توی منطقهی زمانی شما دوشنبه باشه، بازدید، دوشنبه ثبت میشه.
و میگه عوض کردن منطقهی زمانی، فقط روی دادههای بعدی اثر داره، و ممکنه یه پرش یا افت توی نمودار ببینید. پس از همون اول، منطقهی زمانی کسبوکار خودتون رو انتخاب کنید، و بعدا، دست بهش نزنید.
آنالیتیکس، چی نیست
آنالیتیکس، ابزار سئو نیست؛ نمیگه گوگل، سایت شما رو برای چه کلمههایی، توی نتیجهها نشون داده. برای اون، ابزار دیگهای هست، به اسم سرچ کنسول، که توی همین کتابخونه، درس مقایسهش هست. آنالیتیکس، ابزار ساخت سایت یا تبلیغ هم نیست.
و آنالیتیکس، اسم و شمارهی بازدیدکنندهها رو نمیده، و همهشون رو هم، نمیشمره. درس چهارم، دقیقا دربارهی همینهاست. یه ابزار، وقتی به درد میخوره که بدونید چی کار میکنه، و چی نه.
برای کی لازمه
هر کسی که یه سایت داره و میخواد بدونه سایت، کار میکنه یا نه: صاحب یه فروشگاه اینترنتی، که میخواد بدونه کدوم محصول، بیشتر دیده میشه؛ یه شرکت خدماتی، که میخواد بدونه فرم تماس، چند بار پر شده؛ یه نویسندهی وبلاگ، که میخواد بدونه کدوم نوشته، خوندهتره.
و هر کسی که برای تبلیغ پول میده. بی آنالیتیکس، تبلیغ، مثل تیراندازی توی تاریکیه؛ نمیدونید تیر، به هدف خورد یا نه.
خلاصه: هر کسی که سایتش، قراره یه کاری براش بکنه، باید بدونه سایت، اون کار رو میکنه یا نه.
برای صاحبهای کسبوکار
برای یه صاحب کسبوکار، سه عدد، از همه مهمترن: چند نفر اومدن، از کجا، و چند نفر به هدف رسیدن. بقیهی عددها، برای وقتیه که این سه، یه چیزی رو نشون دادن و میخواید بفهمید چرا.
یه عادت ساده، از همون هفتهی اول: هر دوشنبه، ده دقیقه، فقط همین سه عدد رو، با هفتهی پیش، مقایسه کنید. ده دقیقهی منظم، از سه ساعت گشتن بیهدف توی گزارشها، بیشتر کمک میکنه.
و اگه یه هفته، یکی از این سه عدد، یهو، خیلی بالا یا پایین رفت، اون هفته، وقت گذاشتن برای گزارشهای بیشتر، ارزش داره.
برای هر سنی
آنالیتیکس، با همهی اسمها و نمودارهاش، اولش ترسناک به نظر میاد؛ ولی ایدهش، به سادگی دفتر دربونه. برای یه نوجوون که وبلاگ یا سایت شخصی ساخته، دیدن اینکه چند نفر نوشتهش رو خوندن، یه انگیزهی بزرگه.
و برای یه صاحب کسبوکار باتجربه، که شاید با کامپیوتر، کمتر راحته، کافیه یه نفر، یه بار، همون سه عدد رو نشونش بده. بقیهش، با تکرار، جا میافته.
چند واژه
Google Analytics، گوگل آنالیتیکس. GA4، نسخهی چهارم و امروزی. Universal Analytics، یا UA، نسخهی قدیمی. Account، حساب. Property، ویژگی؛ یه سایت یا اپ. Data Stream، جریان داده. Measurement ID، شناسهی سنجش، با «G-».
Event، رویداد؛ هر کار توی سایت. Key Event، رویداد کلیدی؛ هدف. Traffic Source، منبع ورود. Pseudonymous، مستعار؛ بی اسم. Enhanced Measurement، سنجش پیشرفته. Report، گزارش. Realtime، لحظهای.
دادهها، تا کی میمونن
راهنمای نگهداری داده، میگه میتونید انتخاب کنید آنالیتیکس، دادههای سطح کاربر و رویداد رو، چه مدت نگه داره و بعد، خودکار پاک کنه. برای نسخهی رایگان، دو گزینه هست: دو ماه، یا چهارده ماه. و برای نسخهی 360، گزینههای طولانیتر هم هست.
ولی یه نکتهی مهم: همون راهنما، میگه این تنظیم، روی گزارشهای استاندارد و جمعبندیشده، اثری نداره؛ فقط روی بخش کاوش، یا Explorations، و گزارشهای قیف اثر میذاره. یعنی عددهای کلی، مثل تعداد بازدید ماهانه، میمونن؛ ولی تحلیلهای جزئی، فقط تا همون مدت. بیشتر کسبوکارها، چهارده ماه رو انتخاب میکنن، تا بتونن امسال رو با پارسال مقایسه کنن.
آنالیتیکس، برای کدوم تصمیمها
آنالیتیکس، خودش تصمیم نمیگیره؛ ولی جلوی تصمیمهای کورکورانه رو میگیره. چند نمونه: پول تبلیغ رو، کجا بیشتر کنم؟ کدوم صفحه، آدمها رو فراری میده؟ نسخهی گوشی سایت، مهمتره یا کامپیوتر؟ کدوم محصول، بیشتر دیده میشه ولی کمتر خریده میشه؟
برای هر کدوم، یه عدد توی آنالیتیکس هست که جوابش رو نزدیکتر میکنه. ولی عدد، فقط میگه چی شد؛ چرا شد، رو باید خودتون، با شناخت کسبوکارتون، و گاهی، با پرسیدن از خود مشتریها، پیدا کنید.
سه اشتباه رایج شروع
اشتباه اول: کد رو فقط روی صفحهی اول گذاشتن؛ یعنی دربون، فقط دم در اصلی، و بقیهی درها، بی دربون. اشتباه دوم: هدف رو تعریف نکردن؛ یعنی دفتر، پر از عدد، ولی هیچکدوم، به سوال اصلی، یعنی «فروش شد یا نه»، جواب نمیده.
اشتباه سوم: صافی یا تنظیم اشتباه، روز اول؛ و چون همونطور که راهنما میگه، دادهی پردازششده، عوض نمیشه، اون اشتباه، توی گزارشها میمونه. برای همین، روز اول، فقط سنجش پیشرفته رو روشن کنید و هدف رو علامت بزنید؛ تنظیمهای پیچیدهتر، بعدا، با درسهای بعدی.
هفتهی اول، چی ببینیم
هفتهی اول بعد از وصل کردن، عددها، کم و بیمعنی به نظر میان؛ طبیعیه. فقط دو چیز رو چک کنید: یکی، گزارش لحظهای؛ خودتون سایت رو باز کنید و ببینید توی سی دقیقهی گذشته، یه بازدید ثبت شد یا نه. یعنی دربون، سر کارشه.
دوم، رویداد کلیدی؛ یه بار، خودتون فرم رو پر کنید یا یه خرید آزمایشی بکنید، و ببینید ثبت میشه یا نه. اگه این دو، درست بودن، صبر کنید؛ از هفتهی دوم و سوم، عددها، کمکم، معنی پیدا میکنن.
عجله نکنید؛ دفتر، کمکم پر میشه.
اگه سایت رو با یه سیستم آماده ساختید
راهنمای راهاندازی، میگه خیلی از سیستمهای مدیریت محتوا، یا CMS، که سایت رو باهاشون میسازن، از قبل، با آنالیتیکس هماهنگن؛ کافیه شناسهی «G-» رو، از بخش جریانهای داده، کپی کنید و توی جای مخصوصش، توی همون سیستم، بچسبونید. و برای وردپرس، از افزونهی Site Kit خود Google، اسم میبره.
یعنی برای بیشتر سایتها، وصل کردن آنالیتیکس، کار یه برنامهنویس نیست؛ کار پنج دقیقهی خود صاحب سایته. درس دوم، همین قدمها رو، با جزئیات، میره.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «گوگل آنالیتیکس چیه»:
گوگل آنالیتیکس، ابزار رایگان Googleه که طبق راهنمای رسمی، از سایت و اپ شما داده جمع میکنه تا گزارشهایی بسازه که دربارهی کسبوکارتون دید بدن. با یه تکه کد کوچیک روی هر صفحه، اطلاعات مستعار، یعنی بی اسم، جمع میکنه: چند نفر اومدن، از کجا، مثل جستوجو یا تبلیغ یا ایمیل، با چه دستگاه و مرورگری، و چی کار کردن؛ هر کار، یه رویداده، و کارهای مهم، مثل خرید، رویداد کلیدی. داده، بعد از پردازش، عوض نمیشه. نسخهی امروزش، GA4ه، که جای نسخهی قدیمی UA رو گرفته؛ و یه نسخهی پولی، 360، هم برای شرکتهای بزرگ هست.
چند باور رایج
- «آنالیتیکس، اسم بازدیدکنندهها رو میده.» اطلاعات مستعاره، بی اسم.
- «آنالیتیکس، همون سرچ کنسوله.» دو ابزار، دو کار.
- «پولیه.» نسخهی معمولی، رایگانه.
- «دادهی اشتباه رو بعدا درست میکنم.» بعد از پردازش، عوض نمیشه.
- «آموزشهای UA، هنوز به کار میان.» UA تموم شده؛ GA4.
یه مثال
یه نونوایی محلی، یه سایت ساده با منو و فرم سفارش کیک داشت، و هر ماه، برای یه تبلیغ کوچیک، پول میداد. صاحبش، نمیدونست تبلیغ، اثری داره یا نه. یه روز، آنالیتیکس رو وصل کرد و فرم سفارش رو، رویداد کلیدی گذاشت.
یه ماه بعد، دید بیشتر سفارشها، از جستوجوی «کیک تولد» توی گوگل میان، نه از تبلیغ. پول تبلیغ رو، برای ماه بعد، نصف کرد، و با بقیهش، عکسهای بهتری از کیکها گرفت. آنالیتیکس، هیچ کاری نکرد جز اینکه نشون بده؛ تصمیم، با خودش بود.
درس این مثال: آنالیتیکس، جای حدس رو با عدد عوض میکنه؛ و همین، گاهی، از هر ابزار پولی، بیشتر صرفهجویی میکنه.
تمرین امروز
امروز، دفتر دربون سایتتون رو، توی ذهنتون بسازید.
- هدف سایتتون رو، توی یه جمله بنویسید: خرید، فرم، تماس، یا عضویت.
- سه راهی که فکر میکنید مردم از اونها به سایت میان رو بنویسید.
- اگه سایت دارید، ببینید سیستم ساخت سایتتون، جای وارد کردن شناسهی آنالیتیکس داره یا نه.
- سه عددی که هر هفته میخواید ببینید رو بنویسید.
- اگه آموزشی دربارهی «UA» دارید، کنارش بذارید؛ کهنهست.
درس بعدی، میگه آنالیتیکس چطوری کار میکنه: کد، رویداد، و گزارش.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- ابزار رایگان Google برای شمردن بازدید سایت و اپ.
- میگه چند نفر، از کجا، چی دیدن، و چند نفر به هدف رسیدن.
- با یه تکه کد کوچیک روی هر صفحه کار میکنه.
- اطلاعات مستعاره، نه اسم و شمارهی آدمها.
- نسخهی امروز: GA4؛ نسخهی قدیمی، تموم شده.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.