چرا فریمورک: کارهایی که ریاکت تنها نمیکند
جواب کوتاه
ریاکت فقط رابط کاربری میسازه؛ و طبق سند رسمی خودش، ساختن یه اپ کامل با ریاکت خالی، معمولا یعنی ساختن یه فریمورک دستساز. این کارها رو ریاکت تنها نمیکنه و باید خودتون حل کنید: مسیریابی، یعنی اینکه هر نشانی کدوم صفحه رو نشون بده؛ گرفتن داده با حالت بارگذاری، خطا و کش، بی «آبشار» درخواستهای پشت سر هم؛ شکستن کد به بستههای کوچیک؛ و روشهای رندر مثل رندر روی سرور (SSR)، ساختن ایستا (SSG) و کامپوننتهای سرور (RSC)، که برای سرعت باز شدن صفحه و دیده شدن توی موتورهای جستجو مهمن. سند ریاکت میگه این مشکلها به هم گره خوردن و تخصص عمیق میخوان. نکست جیاس، همهی اینها رو آماده داره؛ برای همین، سند رسمی ریاکت برای اپ تازه، شروع با یه فریمورک رو پیشنهاد میکنه.
موتور هنوز ماشین نیست
یه موتور قوی و سالم، خیلی ارزشمنده؛ ولی هنوز ماشین نیست. برای یه ماشین، شاسی لازمه، چرخ، ترمز، فرمون، چراغ و صندلی؛ و همه باید درست به هم وصل بشن. اگه موتور رو داشته باشید و بخواید بقیه رو خودتون بسازید، عملا دارید یه کارخونهی ماشینسازی کوچیک راه میندازید.
ریاکت، موتوره: رابط کاربری رو عالی میسازه. ولی یه سایت کامل، کارهای دیگهای هم لازم داره. توی درس قبل دیدیم نکست جیاس چیه؛ این درس، دقیق میگه چه کارهایی هست که ریاکت تنها نمیکنه، و چرا ساختن خودشون، سختتر از اون چیزیه که به نظر میاد.
از زبون خود ریاکت
جالبه که بهترین دلیلها برای فریمورک، از خود سند رسمی ریاکت میاد؛ نه از سازندههای نکست جیاس. سند ریاکت، یه صفحه داره به اسم «ساختن اپ ریاکت از صفر»، که قدمبهقدم میگه اگه بی فریمورک شروع کنید، با چه مشکلهایی روبهرو میشید.
همون سند، اول کار یه هشدار داره: پیش از اینکه از صفر شروع کنید، به استفاده از یه فریمورک فکر کنید. این درس، همین صفحه رو، بخش به بخش، دنبال میکنه؛ و هر جا، میگه نکست جیاس اون مشکل رو چطور حل کرده.
شروع از صفر، یعنی ساختن فریمورک
سند رسمی ریاکت میگه شروع از صفر، راه سادهای برای شروعه؛ ولی یه بدهبستون بزرگ داره: رفتن این راه، اغلب همون ساختن یه فریمورک دستساز و موقتیه. هر چی نیازهای اپ بیشتر بشه، با مشکلهای فریمورکمانندی روبهرو میشید که فریمورکهای پیشنهادی، از قبل، راهحلهای کامل و پشتیبانیشده براشون دارن.
یعنی سوال واقعی این نیست که «فریمورک بخوام یا نه»؛ سوال اینه که «فریمورک رو خودم بسازم، یا از یکی که آمادهست استفاده کنم». هر اپ ریاکتی که بزرگ بشه، یه جور فریمورک داره؛ یا آماده، یا دستساز.
اپ تکصفحهای (SPA)
سند رسمی ریاکت میگه ابزارهای ساخت، مثل Vite، که توی مسیر ریاکت باهاش کار کردیم، بهطور پیشفرض، یه اپ تکصفحهای فقط سمت کاربر میسازن. اپ تکصفحهای (Single-Page App) یا SPA، طبق همون سند، یه صفحهی HTML رو بارگذاری میکنه، و بعد، با کار کردن کاربر، صفحه رو پویا بهروز میکنه.
همون سند، خوب و بدش رو صادقانه میگه: شروع کردن با SPA سادهتره، و معماری پیشفرض بیشتر ابزارهای ساخته؛ ولی ممکنه بار اول، دیرتر باز بشه. یعنی کاربر، پیش از دیدن هر چیزی، باید صبر کنه تا کد جاوااسکریپت کل اپ برسه و اجرا بشه.
مشکل صفحهی سفید
توی پروژهی Vite ـی مسیر ریاکت، فایل index.html تقریبا خالی بود: یه جعبهی خالی با شناسهی root. یعنی وقتی کاربر صفحه رو باز میکنه، اول همین جعبهی خالی رو میگیره؛ و فقط بعد از اینکه جاوااسکریپت برسه، اجرا بشه، و اگه لازم بود داده بگیره، چیزی روی صفحه میبینه.
روی یه کامپیوتر سریع با اینترنت خوب، این صبر شاید کوتاه باشه. ولی روی یه گوشی ضعیف، با اینترنت کند، کاربر ممکنه چند ثانیه یه صفحهی سفید ببینه؛ و خیلیها، پیش از اینکه چیزی ببینن، صفحه رو میبندن. این، اولین کاریه که ریاکت تنها، حلش نمیکنه.
کار اول: مسیریابی
طبق سند رسمی ریاکت، مسیریابی (Routing) تعیین میکنه وقتی کاربر یه نشانی رو باز میکنه، چه محتوا یا صفحهای نشون داده بشه. همون سند میگه برای این کار، باید یه مسیریاب راه بندازید که نشانیها رو به بخشهای مختلف اپ وصل کنه.
ریاکت، خودش هیچ مسیریابی نداره. یعنی اگه یه سایت با صفحهی اصلی، صفحهی محصول و صفحهی سبد بخواید، باید یه کتابخونهی جدا اضافه کنید، تنظیمش کنید، و یاد بگیرید. سند ریاکت، برای همین، دو کتابخونه پیشنهاد میکنه؛ ولی تنظیم و یکپارچه کردنشون با بقیهی کارها، با خودتونه.
مسیرهای تودرتو و پارامترها
سند رسمی ریاکت ادامه میده که مسیریاب، فقط وصل کردن چند نشانی نیست. باید مسیرهای تودرتو رو هم مدیریت کنید، مثل بخش پنل کاربر با چند زیرصفحه؛ پارامترهای مسیر، مثل شمارهی محصول توی نشانی؛ و پارامترهای جستجو، مثل کلمهای که کاربر توی کادر جستجو نوشته.
همون سند میگه مسیریابها رو میشه توی کد تنظیم کرد، یا بر اساس ساختار پوشهها و فایلهای کامپوننتها تعریف کرد. نکست جیاس، راه دوم رو انتخاب کرده: هر پوشه، یه تیکه از نشانی؛ با پوشههای ویژه برای پارامترها. درس بعدی، App Router، همین رو کامل باز میکنه.
مسیریاب، قلب اپه
یه جملهی مهم از سند رسمی ریاکت: مسیریابها، بخش اصلی اپهای امروزیان، و معمولا با سه چیز دیگه یکپارچهان: گرفتن داده، از جمله پیشگرفتن دادهی کل صفحه برای بارگذاری سریعتر؛ شکستن کد، برای کوچیک کردن بستهی سمت کاربر؛ و روش رندر صفحه، برای تصمیم اینکه هر صفحه چطور ساخته بشه.
یعنی مسیریابی، یه کار جدا نیست که یه کتابخونه بیاد و تموم. به سه کار بزرگ دیگه گره خورده؛ و اگه هر کدوم رو با یه ابزار جدا حل کنید، باید خودتون اینها رو به هم وصل کنید. همون کاری که فریمورک، از اول، انجام داده.
کار دوم: گرفتن داده
طبق سند رسمی ریاکت، گرفتن داده از یه سرور یا منبع دیگه، بخش کلیدی بیشتر اپهاست. و همون سند میگه انجام درستش، مدیریت حالت بارگذاری، حالت خطا و کش کردن دادهی گرفتهشده رو لازم داره؛ که میتونه پیچیده باشه.
برای همین، سند ریاکت میگه کتابخونههایی هستن که مخصوص همین کار ساخته شدن، و کار سخت گرفتن و کش کردن رو انجام میدن؛ و چند تاشون رو پیشنهاد میکنه. باز هم یه کتابخونهی جدا، با تنظیم و یادگیری جدا؛ که باید با مسیریاب هم هماهنگش کنید.
بارگذاری، خطا، کش
این سه حالت که سند رسمی گفت، توی عمل یعنی چی؟ وقتی صفحه داده میخواد، اول باید یه چیزی نشون بده که کاربر بفهمه داره بارگذاری میشه؛ اگه داده نرسید، یه پیام خطای قابل فهم؛ و اگه کاربر به صفحهی قبلی برگشت، بهتره دادهی قبلی رو دوباره نگیره و از کش نشون بده.
هر کدوم از این سه، برای هر صفحه و هر تیکه داده، تکرار میشه. توی نکست جیاس، برای بارگذاری و خطا، فایلهای ویژهای هست که کنار هر صفحه میذارید، و کش هم یه بخش داخلی فریمورکه؛ ایستگاه دوم و چهارم، اینها رو یاد میدن.
مشکل آبشار درخواستها
سند رسمی ریاکت یه هشدار مهم داره: گرفتن داده مستقیم توی کامپوننتها، میتونه به خاطر آبشار درخواستهای شبکه (Network Waterfall)، بارگذاری رو کند کنه. آبشار یعنی درخواستها، پشت سر هم، نه با هم: اول صفحه بارگذاری میشه، بعد کامپوننت اول داده میگیره، بعد کامپوننت توی اون تازه ساخته میشه و دادهی خودش رو میخواد، و همینطور.
هر پلهی این آبشار، یه رفتوبرگشت کامل به سروره؛ و روی اینترنت کند، این پلهها روی هم جمع میشن. سند ریاکت، توی بخش «فریمورک»، هم میگه فریمورکهای پیشنهادی، با کم کردن یا حذف این آبشارها، تجربهی کاربری بهتری میسازن.
راهحل: داده رو زودتر بگیر
سند رسمی ریاکت، راهحل آبشار رو هم میگه: تا جایی که ممکنه، داده رو توی بارگذارهای مسیریاب یا روی سرور، از پیش بگیرید. اینطوری، دادهی کل یه صفحه، همزمان با نشون داده شدن صفحه، یهجا گرفته میشه؛ نه پلهپله.
نکست جیاس، این راهحل رو پیشفرض کرده: کامپوننتهای سرور، داده رو روی سرور، نزدیک دیتابیس، میگیرن؛ جایی که رفتوبرگشت خیلی کوتاهه. و صفحه، با دادهی کامل، به کاربر میرسه. یعنی آبشار، اگه هم باشه، توی آشپزخونهست؛ نه بین کاربر و سرور.
کار سوم: شکستن کد
طبق سند رسمی ریاکت، شکستن کد (Code Splitting) یعنی تقسیم اپ به بستههای کوچیکتر، که هر وقت لازم شدن، بارگذاری بشن. همون سند میگه حجم کد اپ، با هر امکان تازه و هر کتابخونهی اضافه، بیشتر میشه؛ و اپها میتونن کند بارگذاری بشن، چون کد کل اپ باید پیش از استفاده فرستاده بشه.
مثلا کاربری که فقط صفحهی اول یه فروشگاه رو باز کرده، لازم نیست کد صفحهی پرداخت و پنل مدیریت رو هم دانلود کنه. سند ریاکت میگه شکستن کد بر اساس مسیر، اگه با بستهبندی و گرفتن داده یکپارچه باشه، زمان بارگذاری اول رو کم میکنه. نکست جیاس، کد رو خودکار، صفحه به صفحه، میشکنه.
وقتی شکستن کد، کندتر میکنه
سند رسمی ریاکت یه نکتهی ظریف هم داره: اگه شکستن کد درست انجام نشه، ممکنه بارگذاری از حالتی که اصلا شکستن کدی نبود، کندتر بشه. مثال خود سند: یه نمودار رو تنبل بارگذاری میکنید، تا کدش جدا بیاد. ولی اگه نمودار، بعد از اینکه نشون داده شد، تازه دادهش رو بخواد، حالا دو بار صبر میکنید.
همون سند میگه این هم یه آبشاره: به جای اینکه کد و دادهی نمودار همزمان برسن، اول کد میاد، بعد داده. یعنی این سه کار، یعنی مسیر، داده و شکستن کد، نمیشه جدا جدا درست انجامشون داد؛ باید با هم طراحی بشن. این، دقیقا همون کار فریمورکه.
کار چهارم: روشهای رندر
سند رسمی ریاکت میگه چون ابزار ساخت شما فقط اپ تکصفحهای رو پشتیبانی میکنه، باید روشهای رندر دیگه رو خودتون پیاده کنید؛ و حتی اگه اول لازمشون نداشته باشید، ممکنه بعدا، بعضی صفحهها ازشون سود ببرن. سه روش اصلی رو اسم میبره:
- رندر روی سرور (Server-Side Rendering) یا SSR.
- ساختن سایت ایستا (Static Site Generation) یا SSG.
- کامپوننتهای سرور ریاکت (React Server Components) یا RSC.
سه بخش بعدی، هر کدوم رو از زبون همون سند باز میکنن.
رندر روی سرور (SSR)
طبق سند رسمی ریاکت، رندر روی سرور، یه صفحه رو روی سرور میسازه و صفحهی کامل ساختهشده رو به کلاینت میفرسته. یعنی کاربر، به جای یه جعبهی خالی، از همون اول، HTML کامل میگیره؛ و دیگه صفحهی سفیدی در کار نیست.
همون سند صادقانه میگه SSR میتونه سرعت رو بهتر کنه، ولی راهاندازی و نگهداریش از یه اپ تکصفحهای پیچیدهتره؛ و اگه بخواید جریانوار هم باشه، یعنی صفحه تیکهتیکه فرستاده بشه، خیلی پیچیده میشه. توی نکست جیاس، رندر روی سرور، پیشفرضه؛ بی هیچ راهاندازی.
ساختن سایت ایستا (SSG)
طبق سند رسمی ریاکت، ساختن سایت ایستا، فایلهای HTML ایستا رو، موقع ساخت اپ، از پیش درست میکنه. یعنی صفحه، یه بار ساخته میشه و بارها، بی هیچ کار اضافهای، به همه داده میشه؛ سریعترین حالت ممکن.
همون سند میگه SSG هم سرعت رو بهتر میکنه، ولی راهاندازی و نگهداریش میتونه از رندر روی سرور هم پیچیدهتر باشه. توی نکست جیاس، صفحههایی که به دادهی هر درخواست بستگی ندارن، خودکار ایستا ساخته میشن؛ و ایستگاه سوم این مسیر، دقیق میگه کدوم صفحه ایستا میشه و کدوم پویا.
کامپوننتهای سرور (RSC)
طبق سند رسمی ریاکت، کامپوننتهای سرور اجازه میدن کامپوننتهایی که موقع ساخت اجرا میشن، کامپوننتهایی که فقط روی سرور اجرا میشن، و کامپوننتهای تعاملی رو، توی یه درخت ریاکت، کنار هم داشته باشید. همون سند میگه RSC میتونه سرعت رو بهتر کنه، ولی فعلا راهاندازی و نگهداریش، تخصص عمیق لازم داره.
این همون چیزیه که توی درس قبل، با رستوران، توضیح دادیم. ساختنش از صفر، طبق خود ریاکت، کار متخصصهاست؛ ولی توی App Router نکست جیاس، که سند ریاکت کاملترین پیادهسازیش میدونه، هر صفحه از اول، کامپوننت سروره.
هر صفحه، روش خودش
یه نکتهی کلیدی از سند رسمی ریاکت: روشهای رندر باید با مسیریاب یکپارچه باشن، تا بشه برای هر مسیر، روش جدایی انتخاب کرد؛ بی اینکه کل اپ از نو نوشته بشه. مثال خود سند: صفحهی اصلی اپ شاید از ساختن ایستا سود ببره، ولی یه صفحه با فهرست محتوای تازه، با رندر روی سرور بهتر کار کنه.
این، باز هم نشون میده چرا این کارها از هم جدا نیستن: روش رندر، به مسیریاب گره خورده، مسیریاب به گرفتن داده، و گرفتن داده به شکستن کد. توی نکست جیاس، هر صفحه، بسته به کاری که میکنه، خودکار روش مناسب رو میگیره؛ و هر جا لازم بود، خودتون میتونید عوضش کنید.
سه زمانی که کاربر حس میکنه
سند رسمی ریاکت میگه انتخاب روش رندر درست برای هر مسیر، سه زمان رو کم میکنه:
- زمان رسیدن اولین بایت (Time to First Byte): کی اولین تیکهی جواب سرور میرسه.
- اولین نمایش محتوا (First Contentful Paint): کی اولین چیز روی صفحه دیده میشه.
- بزرگترین نمایش محتوا (Largest Contentful Paint): کی بزرگترین بخش دیدنی صفحه، مثل عکس اصلی، نشون داده میشه.
زمان سوم، یکی از شاخصهای اصلی سرعت وب گوگله؛ که ایستگاه ششم، کامل دربارهشه.
موتورهای جستجو
یه دلیل دیگهی مهم برای رندر روی سرور، که هر سایت فروشی یا محتوایی باید بهش فکر کنه، موتورهای جستجوئه. وقتی صفحه، HTML کامل داره، موتور جستجو، با اولین خوندن صفحه، همهی محتوا رو میبینه: عنوان، متن، قیمت محصول. ولی توی یه اپ تکصفحهای، HTML اولیه تقریبا خالیه، و محتوا فقط بعد از اجرای جاوااسکریپت ساخته میشه.
نکست جیاس، علاوه بر رندر روی سرور، ابزارهای آماده برای عنوان و توضیح هر صفحه، نقشهی سایت و فایل robots داره؛ که ایستگاه هفتم، سئو و متادیتا، همه رو یاد میده. این، یکی از بزرگترین دلیلهاییه که سایتهای فروشگاهی و محتوایی، نکست جیاس رو انتخاب میکنن.
مشکلها به هم گره خوردن
سند رسمی ریاکت، فهرستش رو با این جمله تموم میکنه: اینها فقط چند نمونه از امکاناتیان که یه اپ تازه، اگه از صفر ساخته بشه، باید بهشون فکر کنه. و ادامه میده که خیلی از محدودیتهایی که بهشون برمیخورید، سخت حل میشن، چون هر مشکل به بقیه گره خورده، و ممکنه تخصص عمیقی توی زمینههایی بخواد که باهاشون آشنا نیستید.
این، شاید مهمترین دلیل فریمورک باشه. هر کدوم از این کارها، بهتنهایی، قابل یاد گرفتنه؛ ولی کنار هم گذاشتنشون، طوری که با هم درست کار کنن، کار تیمهاییه که سالها روش وقت گذاشتن.
کمک گرفتن سختتر میشه
سند رسمی ریاکت یه دلیل دیگه هم میاره، که کمتر بهش فکر میشه: رفتن راه از صفر، کمک گرفتن رو سختتر میکنه؛ چون شیوهی مسیریابی، گرفتن داده و امکانات دیگهتون، فقط مال وضعیت خودتونه. وقتی یه جا گیر کنید، کسی دقیقا همون ترکیب ابزارها رو نداره که بتونه کمکتون کنه.
ولی وقتی از یه فریمورک معروف استفاده میکنید، هزاران نفر دیگه، دقیقا همون ساختار رو دارن؛ و احتمال زیاد، کسی پیش از شما، همون سوال رو پرسیده و جوابش هست. سند همون فریمورک هم، برای همه یکیه.
امکانات آیندهی ریاکت
سند رسمی ریاکت، یه دلیل آیندهنگر هم داره: امکانات آیندهی ریاکت که به یکپارچه شدن در سطح فریمورک نیاز دارن، اگه از صفر ساخته باشید، باید خودتون پیادهشون کنید. یعنی هر بار که ریاکت یه امکان تازهی بزرگ بده، یه پروژهی تازه روی دوشتونه.
با فریمورک، این امکانات، معمولا با بهروز کردن نسخهی فریمورک، به دستتون میرسن. سند رسمی نکست جیاس هم میگه App Router، نسخهای از ریاکت رو همراه داره که امکانات تازهتر، پیش از انتشار رسمی، توش سنجیده میشن.
کی از صفر ساختن منطقیه
سند رسمی ریاکت، از صفر ساختن رو ممنوع نمیکنه. میگه این راه رو وقتی انتخاب کنید که با حل کردن این مشکلها، خودتون راحتید؛ یا مطمئنید هیچوقت این امکانات رو لازم نخواهید داشت. و در جای دیگه، برای یاد گرفتن پایههای ریاکت، همین راه رو پیشنهاد میکنه؛ همون کاری که توی مسیر ریاکت کردیم.
همون سند هم میگه کم کردن آبشارها، برای یه پروژهی اسباببازی، شاید اولویت بالایی نباشه؛ ولی اگه اپ کاربر پیدا کنه، احتمالا میخواید سرعتش رو بهتر کنید. مثلا یه ابزار داخلی کوچیک، برای ده نفر از همکارها، که هیچوقت توی گوگل نمیاد، شاید با ریاکت خالی کاملا خوب باشه.
نکست جیاس، هر کدوم رو چطور حل کرده
کنار هم، برای هر کاری که ریاکت تنها نمیکنه:
- مسیریابی: هر پوشه توی app، یه تیکه از نشانی؛ با قالبهای تودرتو.
- گرفتن داده: کامپوننت سرور async، نزدیک دیتابیس، بی آبشار بین کاربر و سرور.
- بارگذاری و خطا: فایلهای ویژه کنار هر صفحه.
- شکستن کد: خودکار، صفحه به صفحه.
- روش رندر: رندر روی سرور پیشفرض، ایستا هر جا ممکنه، و کامپوننت سرور.
- سئو: ابزار آماده برای متادیتا، نقشهی سایت و robots.
- انتشار: طبق سند رسمی، روی سرور Node، کانتینر داکر، یا خروجی ایستا.
فریمورک هم هزینه داره
فریمورک، بیهزینه نیست. باید قاعدههاش رو یاد بگیرید، و کارها رو به شیوهی اون انجام بدید؛ مثلا صفحهها رو فقط جایی بذارید که فریمورک انتظار داره. هر چی فریمورک کار بیشتری پشت صحنه انجام بده، وقتی چیزی درست کار نمیکنه، فهمیدن دلیلش سختتره.
و فریمورکها عوض میشن؛ گاهی با تغییرهای شکننده، که باید کد رو باهاشون جور کنید. نکست جیاس هم از این قاعده جدا نیست؛ برای همین ایستگاه انتشار، یه درس کامل دربارهی بهروز کردن نسخه داره. این هزینهها واقعیان؛ ولی برای بیشتر سایتها، از هزینهی ساختن همهچیز از صفر، خیلی کمترن.
آزادی یا آمادگی
پس انتخاب بین ریاکت خالی و یه فریمورک، انتخاب بین آزادی و آمادگیه. با ریاکت خالی، هر ابزاری که خواستید رو انتخاب میکنید و همهچیز دست خودتونه؛ ولی همهی تصمیمها و همهی یکپارچه کردنها هم با خودتونه. با فریمورک، خیلی از تصمیمها گرفته شده؛ و شما روی محصولتون تمرکز میکنید.
سند رسمی نکست جیاس، هدفش رو همین میگه: ابزارهای سطح پایین خودکار تنظیم میشن، تا شما روی ساختن محصول و رسوندنش به کاربر تمرکز کنید. برای بیشتر سایتهایی که قراره کاربر واقعی داشته باشن، توی گوگل دیده بشن و سریع باشن، این ترازو، به سمت فریمورک سنگینی میکنه.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «چرا برای ریاکت فریمورک لازمه»:
چون ریاکت فقط رابط کاربری میسازه. مسیریابی، گرفتن داده بی آبشار، شکستن کد، و روشهای رندر مثل SSR، SSG و RSC، که برای سرعت و سئو مهمن، رو باید خودتون بسازید؛ و طبق سند رسمی ریاکت، این کارها به هم گره خوردن و تخصص عمیق میخوان. فریمورکی مثل نکست جیاس، همه رو آماده داره.
چند باور رایج
- «ریاکت تنها، برای هر سایتی بسه.» مسیر، داده، رندر و سئو رو باید خودتون بسازید.
- «فریمورک فقط برای پروژههای بزرگه.» هر سایتی که کاربر واقعی و گوگل داره.
- «شکستن کد همیشه سریعتره.» بد انجام بشه، آبشار میسازه.
- «SSR یعنی سایت کند.» کاربر زودتر محتوا رو میبینه.
- «با فریمورک، هیچ هزینهای نیست.» قاعدهها و تغییر نسخهها، هزینهان.
یه مثال
یه تیم کوچیک، سایت یه آموزشگاه زبان رو با ریاکت خالی ساخت. اول همهچیز خوب بود. بعد، صاحب آموزشگاه خواست صفحهی هر دوره، توی گوگل دیده بشه؛ تیم، یه راهحل رندر روی سرور دستساز اضافه کرد. بعد، صفحهی ثبتنام کند شد؛ یه کتابخونهی گرفتن داده اضافه شد. بعد، کد خیلی بزرگ شد؛ شکستن کد اضافه شد.
شش ماه بعد، تیم بیشتر وقتش رو صرف نگه داشتن این تیکهها کنار هم میکرد، نه ساختن امکانات تازه؛ هر بهروزرسانی یه کتابخونه، یه چیز دیگه رو خراب میکرد. وقتی به نکست جیاس رفتن، کامپوننتهاشون تقریبا همون موند؛ ولی چهار تیکهی دستساز، با یه فریمورک جایگزین شد. همون فریمورک دستسازی که سند ریاکت ازش هشدار داده بود.
تمرین امروز
امروز، پروژهی Vite ـی مسیر ریاکت رو با چشم فریمورک ببینید.
- پروژهی my-app رو با npm run build بسازید و فایل index.html توی پوشهی dist رو باز کنید.
- ببینید چقدر محتوای واقعی توش هست؛ و موتور جستجو، با خوندن همین فایل، چی میفهمه.
- فهرست کنید اگه این پروژه، سه صفحهی دیگه و داده از سرور میخواست، چه کتابخونههایی باید اضافه میکردید.
- برای هر کار درس، یعنی مسیر، داده، شکستن کد و رندر، یه خط بنویسید که توی پروژهی شما چطور میشد.
- کنار هر کدوم، راهحل نکست جیاس از فهرست این درس رو بنویسید.
درس بعدی، اولین پروژهی نکست جیاس رو میسازه: ساختن پروژه و ساختار پوشهها.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- ریاکت تنها، فقط رابط کاربری میسازه.
- مسیریابی، داده، شکستن کد و روشهای رندر رو باید خودتون حل کنید.
- اپ تکصفحهای سادهست ولی بار اول کندتر باز میشه.
- SSR، SSG و RSC سرعت و سئو رو بهتر میکنن ولی راهاندازیشون سخته.
- فریمورکی مثل نکست جیاس، همهی اینها رو آماده داره.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.