بازاریابی و فروش چه فرقی دارند
جواب کوتاه
بازاریابی و فروش، دو کار به هم وصلن، ولی یکی نیستن. بازاریابی، طبق تعریف رسمی، کار ساختن، گفتن، رسوندن و مبادلهی چیزهای باارزش برای خیلی از آدمهاست؛ یعنی فهمیدن نیاز، ساختن محصول درست، و آماده کردن زمینه، تا آدمهای درست، خودشون به سمت کسبوکار بیان. فروش، لحظهی آخر همین مسیره: کار با یه آدم یا یه شرکت مشخص، تا به یه توافق و خرید برسه. بازاریابی، معمولا با گروهها و در زمان طولانی کار میکنه؛ فروش، با یه نفر و در یه گفتوگوی مشخص. اگه بازاریابی خوب باشه، فروش آسونتره؛ چون کسی که میاد، از قبل میدونه دنبال چیه. و فروشندهای که با مشتری حرف میزنه، بهترین منبع اطلاعات برای بازاریابیه. پس بهترین حالت، دو تیم یا دو کار جدا با یه هدف مشترکه، نه دو رقیب.
ماهیگیری: کدوم دریاچه، و کدوم ماهی
یه ماهیگیر باتجربه رو تصور کنید. پیش از اینکه حتی قلاب رو بندازه، چند تصمیم مهم گرفته: کدوم دریاچه، چه ماهیای داره که میخواد؛ چه طعمهای، اون ماهی رو جذب میکنه؛ و چه ساعتی از روز، ماهیها گرسنهترن. این تصمیمها، بیشتر کار ماهیگیریه.
بعد، وقتی یه ماهی به قلاب خورد، یه مهارت کاملا متفاوت لازمه: آروم، با حوصله، و درست، اون یه ماهی رو بیرون کشیدن. اگه این لحظه رو خراب کنه، همهی اون تصمیمهای خوب، بینتیجه میمونن. تصمیمهای اول، شبیه بازاریابیان؛ لحظهی آخر، شبیه فروش. توی درس قبل دیدیم بازاریابی چیه؛ این درس، فرقش رو با فروش میگه.
فرق، در یه جمله
بازاریابی، آدمهای درست رو، به سمت کسبوکار میاره؛ فروش، یه آدم مشخص رو، به تصمیم خرید میرسونه. یکی، زمینه رو آماده میکنه؛ دیگری، معامله رو تموم میکنه.
این دو، مثل دو نیمهی یه پلان: یه نیمه، بی اون یکی، به جایی نمیرسه. بازاریابی بی فروش، آدمها رو میاره ولی کسی نمیخره؛ فروش بی بازاریابی، باید یکییکی، دنبال آدمهایی بگرده که شاید اصلا علاقهای ندارن.
یه راه ساده برای یادتون موندن: بازاریابی، جواب این سواله که «چرا آدمها باید سراغ ما بیان؟»؛ فروش، جواب این سواله که «حالا که اومدن، چطور کمکشون کنیم درست تصمیم بگیرن؟»
یادآوری: بازاریابی چی بود
توی درس قبل دیدیم که مرجع رسمی، بازاریابی رو کار و روندهای ساختن، گفتن، رسوندن و مبادلهی پیشنهادهایی میدونه که برای مشتریها، شریکها و جامعه ارزش دارن. این تعریف، خیلی گستردهست: از فهمیدن نیاز، تا ساختن محصول، تا تبلیغ، تا رسوندن.
دقت کنید که «مبادله» هم توی همین تعریفه. یعنی از نگاه تعریف رسمی، فروش، بخشی از کل بازاریابیه؛ نه یه کار کاملا جدا. ولی توی عمل، چون مهارتها و آدمهاش فرق دارن، معمولا جدا ازش حرف میزنن؛ و این درس هم، همین فرق عملی رو باز میکنه.
فروش چیست
فروش (Sales)، کار رسوندن یه آدم یا یه سازمان مشخص، به تصمیم خرید و توافقه. فروشنده، با یه نفر حرف میزنه، نیازش رو دقیقتر میفهمه، سوالهاش رو جواب میده، نگرانیهاش رو برطرف میکنه، و کمکش میکنه تصمیم بگیره.
فروش، میتونه توی یه مغازه باشه، پشت تلفن، توی یه جلسه با یه شرکت، یا حتی توی یه گفتوگوی پیامی. شکلش هر چی باشه، یه ویژگی مشترک داره: با یه آدم یا یه گروه کوچیک مشخص، و برای یه تصمیم مشخص، کار میکنه.
فرق اول: خیلیها، یا یه نفر
بازاریابی، معمولا با گروهها کار میکنه: «خانوادههای این محله»، «دانشجوهایی که کتاب دست دوم میخوان»، «صاحبهای فروشگاههای کوچیک». پیامش، برای همهی یه گروهه؛ مثل تابلوی یه مغازه، که همه میبیننش.
فروش، با یه نفر کار میکنه: «آقای فلانی، که امروز اومده و دنبال یه کتاب مشخصه». حرفش، برای همون آدمه؛ و میتونه دقیقا با سوالها و نگرانیهای همون آدم، جور بشه. یه پیام بازاریابی، نمیتونه به همهی سوالهای هر آدم جواب بده؛ ولی یه فروشندهی خوب، میتونه.
فرق دوم: زمان
بازاریابی، معمولا زمان بلند میخواد. ساختن یه اسم که مردم بهش اعتماد کنن، فهمیدن یه بازار، و جا انداختن یه محصول، روزها و ماهها و حتی سالها طول میکشه. اثرش هم، معمولا آرومآروم دیده میشه.
فروش، معمولا با زمان کوتاهتر کار میکنه: یه گفتوگو، یه جلسه، یه هفتهی پیگیری. اثرش هم، زود دیده میشه: یا خرید شد، یا نشد. این فرق زمانی، یکی از دلیلهای اصلیه که چرا گاهی این دو، با هم اختلاف دارن: یکی به فردا فکر میکنه، اون یکی به امروز.
فرق سوم: هدف هر کدوم
هدف بازاریابی، اینه که آدمهای درست، از کسبوکار خبر داشته باشن، بهش اعتماد کنن، و وقتی نیازشون پیدا شد، یادشون بیاد. یعنی ساختن علاقه و آشنایی، توی یه گروه بزرگ.
هدف فروش، اینه که یه آدم مشخص، که علاقه نشون داده، به یه تصمیم درست برسه، و معامله انجام بشه. یعنی تبدیل علاقه، به خرید. دقت کنید که «تصمیم درست»؛ نه هر تصمیمی. فروشی که آدم رو به چیزی میرسونه که لازم نداره، معمولا با پشیمونی و برگشت کالا تموم میشه.
قیف: از خیلیها، تا چند نفر
یه تصویر رایج برای دیدن این دو کنار هم، قیفه. بالای قیف، خیلی از آدمها هستن که از کسبوکار خبر دارن. کمی پایینتر، کسایی که علاقه نشون دادن؛ مثلا به سایت سر زدن یا سوال پرسیدن. پایینتر، کسایی که دارن جدی فکر میکنن. و ته قیف، کسایی که خریدن.
بازاریابی، بیشتر روی بالا و وسط قیف کار میکنه: آدمهای درست رو، وارد قیف میکنه. فروش، بیشتر روی پایین قیف: آدمهایی که جدیان رو، به خرید میرسونه. مسیر دیجیتال مارکتینگ کتابخونه، یه درس کامل دربارهی قیف بازاریابی داره.
هل دادن، یا کشیدن
دو روش کلی، برای رسیدن به مشتری هست. یکی، هل دادن: رفتن سراغ آدمها، حتی اگه دنبال شما نبودن؛ مثل تلفن زدن به فهرستی از آدمهای ناشناس. دیگری، کشیدن: طوری حضور داشتن که آدمها، وقتی نیاز پیدا کردن، خودشون شما رو پیدا کنن؛ مثل یه مغازهی خوشنام، یا یه مقالهی مفید که توی جستجو پیدا میشه.
بازاریابی خوب، بیشتر کشیدن میسازه؛ و این، کار فروش رو خیلی راحتتر میکنه، چون کسی که خودش اومده، از قبل علاقه داره. فروش، بی بازاریابی، مجبوره بیشتر هل بده؛ که هم سختتره، هم بیشتر آدمها رو اذیت میکنه.
گفتوگوی فروش، چه شکلیه
یه گفتوگوی فروش خوب، معمولا با پرسیدن شروع میشه، نه با گفتن. فروشندهی خوب، اول میپرسه: دنبال چی هستید؟ برای چه کاری؟ چه چیزی براتون مهمتره؟ بعد، از بین چیزهایی که داره، اونی رو پیشنهاد میکنه که واقعا به این نیاز میخوره.
بعد، به سوالها و نگرانیها جواب میده؛ صادقانه، حتی اگه جواب، این باشه که محصولش برای این کار مناسب نیست. و آخر، کمک میکنه تصمیم گرفته بشه؛ بی فشار. این روش، که بهش فروش مشاورهای هم میگن، شبیه کار یه پزشکه که اول معاینه میکنه، بعد نسخه مینویسه.
فروشنده، بهترین گوش بازاریابی
یه نکتهی مهم، که خیلیها نادیده میگیرن: فروشنده، هر روز، با مشتریهای واقعی حرف میزنه. میشنوه چی میخوان، چی نمیخوان، به چی ایراد میگیرن، و کجا، به رقیب رفتن. این اطلاعات، از هر نظرسنجی، تازهتر و واقعیتره.
توی درس قبل دیدیم که پژوهش بازاریابی، طبق تعریف رسمی، کاریه که مشتری رو، از راه اطلاعات، به بازاریاب وصل میکنه. فروشنده، یکی از بهترین راههای همین وصل کردنه. کسبوکاری که بازاریابهاش، هر چند وقت یه بار، کنار فروشندهها نمینشینن، یه گنج اطلاعاتی رو هدر میده.
یه مسابقهی دست به دست
بازاریابی و فروش، مثل دو دوندهی یه مسابقهی امدادیان: یکی، چوب رو تا یه جایی میاره و به دیگری میده. اگه لحظهی دست به دست کردن خراب بشه، مثلا بازاریابی، آدمهایی رو بفرسته که اصلا مناسب نیستن، یا فروش، به آدمهایی که بازاریابی فرستاده، جواب نده، کل مسابقه، باخته میشه.
برای همین، این دو، باید روی چند چیز توافق داشته باشن: مشتری درست، دقیقا کیه؟ کی، یه آدم علاقهمند، به فروش سپرده میشه؟ و فروش، چقدر زود، بهش جواب میده؟ این توافقها، ساده به نظر میان، ولی خیلی از کسبوکارها، هیچوقت روشنشون نکردن.
چرا گاهی با هم اختلاف دارن
توی خیلی از شرکتها، بازاریابی و فروش، گاهی همدیگه رو مقصر میدونن. فروش میگه «بازاریابی، آدمهای بدرد نخور میفرسته»؛ بازاریابی میگه «فروش، آدمهای خوبی که فرستادیم رو، خراب کرد». ریشهی این اختلاف، معمولا همون فرقهاییه که دیدیم: زمان متفاوت، و هدفهایی که جدا سنجیده میشن.
راه حل، معمولا هدف مشترکه: به جای اینکه بازاریابی فقط با «تعداد آدمهای علاقهمند» و فروش فقط با «تعداد فروش» سنجیده بشه، هر دو، با یه چیز مشترک، مثل مشتریهای راضی که برمیگردن، سنجیده بشن. اون وقت، دیگه رقیب نیستن؛ یه تیمان.
هر کدوم، چطور سنجیده میشه
بازاریابی، معمولا با سوالهایی مثل اینها سنجیده میشه: چند نفر از ما خبردار شدن؟ چند نفر علاقه نشون دادن؟ آدمهایی که میان، چقدر به مشتری درست شبیهان؟ و هزینهی رسیدن به هر کدوم، چقدره؟
فروش، با سوالهایی مثل اینها: از آدمهای علاقهمند، چند نفر خریدن؟ هر فروش، چقدر طول کشید؟ چند نفر، بعد از خرید، پشیمون شدن و برگردوندن؟ دقت کنید که این آخری، مهمه: فروشی که با فشار انجام بشه، توی این عدد، خودش رو نشون میده.
وقتی یه نفر، هر دو کار رو میکنه
توی یه کسبوکار کوچیک، معمولا یه نفر، هم بازاریابی میکنه، هم فروش: صاحب مغازه، که هم تابلو رو انتخاب میکنه، هم پشت پیشخون، با مشتری حرف میزنه. اینجا، فرق این دو، فرق دو کلاهه، نه دو آدم.
یه پیشنهاد ساده: وقت هر کدوم رو جدا کنید. مثلا صبحها، که مغازه شلوغه، کلاه فروش؛ و یه ساعت در هفته، کلاه بازاریابی: نگاه کردن به اینکه مشتریها از کجا میان، چی میپرسن، و چی کم دارن. وقتی همیشه کلاه فروش سرتونه، بازاریابی، فراموش میشه؛ و یه روز، مشتریهای تازه، کم میان.
فروش، بی فشار
یه تصویر رایج از فروشنده، آدمیه که با فشار و حرف زیاد، چیزی رو به آدم میفروشه. این نوع فروش، شاید امروز یه معامله بسازه؛ ولی معمولا، مشتری رو برای همیشه دور میکنه، و حرف بدش هم پخش میشه.
فروش خوب، برعکسه: کمک به آدم، برای یه تصمیم درست؛ حتی اگه اون تصمیم، نخریدن باشه. فروشندهای که میگه «این محصول برای کار شما مناسب نیست، شاید فلان چیز بهتر باشه»، شاید یه فروش رو از دست بده؛ ولی یه مشتری همیشگی و یه حرف خوب، به دست میاره. این، همون «ارزش» ـه که توی تعریف بازاریابی دیدیم.
فروش به آدمها، یا به شرکتها
یه فرق دیگه، بین فروش به آدمهای معمولی، و فروش به شرکتهاست. وقتی به یه آدم معمولی میفروشید، مثلا یه کتاب، تصمیم معمولا سریع و با یه نفره. وقتی به یه شرکت میفروشید، مثلا یه نرمافزار، تصمیم معمولا طول میکشه، و چند نفر توش دخیلن: کسی که استفاده میکنه، کسی که بودجه رو تایید میکنه، و کسی که قرارداد رو امضا میکنه.
توی فروش به شرکتها، نقش فروش، معمولا بزرگتره؛ چون گفتوگوها، طولانی و چندمرحلهایان. توی فروش به آدمهای معمولی، نقش بازاریابی، معمولا بزرگتره؛ چون باید به خیلیها، همزمان، رسید. بیشتر کسبوکارهای کوچیک، از نوع اولان.
وقتی فروش، آنلاین میشه
توی یه فروشگاه اینترنتی، خیلی وقتها، هیچ فروشندهای نیست؛ مشتری، خودش میخونه، انتخاب میکنه و پرداخت میکنه. اینجا، کار فروش، به خود صفحهها سپرده میشه: توضیح محصول، عکسها، قیمت روشن، جواب سوالهای رایج، و راه سادهی پرداخت.
یعنی کار فروش، از بین نمیره؛ شکلش عوض میشه. هر سوالی که یه فروشندهی خوب جواب میداد، حالا باید روی صفحه جواب داشته باشه؛ یا یه راه برای پرسیدن، مثل گفتوگوی پیامی، باشه. صفحهای که جواب سوال مهم مشتری رو نداره، مثل فروشندهایه که ساکت ایستاده.
دو شغل متفاوت
بازاریابی و فروش، معمولا دو مسیر شغلی متفاوتن، با مهارتهای متفاوت. بازاریاب، بیشتر با تحلیل، نوشتن، طراحی پیام، و نگاه به گروههای بزرگ کار میکنه. فروشنده، بیشتر با گفتوگو، گوش دادن، حوصله، و ساختن رابطه با آدمهای مشخص.
ولی بهترین آدمها، توی هر کدوم، کمی از اون یکی رو هم بلدن: بازاریابی که هیچوقت با مشتری واقعی حرف نزده، پیامهاش از واقعیت دوره؛ و فروشندهای که بازاریابی نمیفهمه، نمیدونه چرا بعضی آدمها، از اول، علاقهی بیشتری دارن.
اول کدوم
برای یه کسبوکار تازه، این سوال پیش میاد: اول روی بازاریابی کار کنم یا فروش؟ جواب، معمولا اینه که اولین قدم، یه تیکه از هر دوئه: با چند مشتری واقعی حرف بزنید، و چند فروش اول رو، خودتون، با دست، انجام بدید.
این چند فروش اول، بهترین پژوهش بازاریابیان: بهتون میگن مشتری واقعی کیه، چرا خرید، و چی براش مهم بود. بعد، با همین دونستهها، بازاریابی رو طوری میسازید که آدمهای بیشتری، شبیه همین مشتریها، پیدا کنه. یعنی فروش اول، به بازاریابی خوب، راه نشون میده.
آدم علاقهمند، کیه
توی دنیای بازاریابی و فروش، یه کلمهی پرکاربرد هست: آدم علاقهمند، که بهش سرنخ (Lead) هم میگن. یعنی کسی که یه نشونهای از علاقه داده؛ مثلا شمارهش رو گذاشته، سوال پرسیده، یا برای یه نمونهی رایگان ثبتنام کرده. این آدم، هنوز مشتری نیست؛ ولی دیگه یه غریبهی کامل هم نیست.
بازاریابی، این آدمها رو میسازه؛ فروش، باهاشون حرف میزنه. یه سوال مهم، اینه که هر آدم علاقهمند، چقدر زود، جواب میگیره. علاقه، مثل غذای گرمه: اگه دیر بهش برسید، سرد میشه. کسی که امروز سوال پرسیده و یه هفته بعد جواب گرفته، احتمالا تا اون موقع، تصمیمش رو گرفته؛ شاید پیش یه نفر دیگه.
اعتماد، پل بین این دو
چیزی که بازاریابی و فروش رو به هم وصل میکنه، اعتماده. بازاریابی، با حرفهای درست، تجربههای خوب مشتریهای قبلی، و حضور ثابت، کمکم، اعتماد میسازه. فروش، همین اعتماد رو، توی یه گفتوگو، یا محکمتر میکنه، یا خراب.
اگه بازاریابی قولی بده که فروش نتونه نگهش داره، مثلا تبلیغ بگه «ارسال رایگان» و فروشنده بگه «فقط برای خریدهای بالای فلان مبلغ»، اعتماد، همونجا میشکنه. برای همین، حرف بازاریابی و فروش، باید یکی باشه؛ کلمه به کلمه.
قیمت، مال کدومه
یه سوال جالب، اینه که قیمتگذاری، کار بازاریابیه یا فروش. توی بیشتر کسبوکارها، قیمت پایه، بخشی از بازاریابیه؛ چون به ارزشی که مردم حس میکنن، رقیبها، و جایگاهی که کسبوکار میخواد، بستگی داره. همون P دوم از چهار P، که درس قبل دیدیم.
ولی فروش، گاهی روی قیمت، کمی اختیار داره؛ مثلا تخفیف برای خرید زیاد، یا شرایط پرداخت. خطرش اینه که فروشنده، برای رسیدن به هدف فروش، تخفیفهای زیادی بده، که کمکم، ارزش محصول رو توی ذهن مردم پایین بیاره. برای همین، مرز این اختیار، باید روشن باشه.
بعد از خرید، کار کیه
فروش، با امضا یا پرداخت تموم میشه؛ ولی رابطه با مشتری، تازه شروع شده. اینکه بسته سر وقت برسه، اگه مشکلی بود زود حل بشه، و مشتری حس کنه بعد از پرداخت هم، براش مهمه، تعیین میکنه که دوباره میاد یا نه.
توی خیلی از کسبوکارها، این بخش، کار یه تیم سومه: پشتیبانی یا ارتباط با مشتری. ولی نتیجهش، به هر دوی بازاریابی و فروش برمیگرده: مشتری راضی، دوباره میخره، که فروشه؛ و به بقیه میگه، که بهترین بازاریابیه. مسیر ارتباط با مشتری کتابخونه، کامل دربارهی همینه.
متن آمادهی فروش، خوبه یا بد
بعضی کسبوکارها، برای فروشندههاشون، یه متن آماده مینویسن که کلمه به کلمه بخونن. این، برای شروع کار یه فروشندهی تازه، میتونه کمک کنه؛ چون مطمئن میشید اطلاعات مهم، درست گفته میشه.
ولی متن آماده، اگه جای گوش دادن رو بگیره، بد میشه. مشتری، زود حس میکنه کسی داره از روی کاغذ میخونه، نه به حرف اون گوش میده. راه میانه: یه فهرست از نکتههای مهم و سوالهای خوب، نه یه متن ثابت؛ تا فروشنده، با همون نکتهها، یه گفتوگوی واقعی بسازه.
وقتی جواب، نهـه
توی فروش، «نه» زیاد شنیده میشه؛ و این، طبیعیه. هر «نه»، یه اطلاعات ارزشمنده: چرا نه؟ قیمت؟ زمان؟ نیاز نداشت؟ اگه فروشنده بپرسه و بنویسه، و این دلیلها به بازاریابی برسه، کمکم، معلوم میشه کجای کار، ایراد داره.
مثلا اگه بیشتر «نه»ها، به خاطر اینه که آدمها نیاز ندارن، یعنی بازاریابی، آدمهای اشتباه رو میاره. اگه به خاطر قیمته، شاید ارزش، درست گفته نمیشه. اگه به خاطر زمانه، شاید باید بعدا، دوباره، به سراغشون رفت. «نه»ی بیدلیل، هدر رفته؛ «نه»ی با دلیل، یه درس.
ابزارهای ساده، برای هر دو
برای اینکه بازاریابی و فروش، با هم کار کنن، لازم نیست اول کار، نرمافزار پیچیده بخرید. یه جدول ساده کافیه: اسم آدم علاقهمند، از کجا اومده، کی پیگیری شده، و آخرش چی شد. همین چهار ستون، هم به بازاریابی میگه کدوم راه، آدمهای بهتری میاره، و هم به فروش، یادآوری میکنه کی رو هنوز پیگیری نکرده.
وقتی کسبوکار بزرگتر شد، این جدول، جاش رو به نرمافزارهای مدیریت رابطه با مشتری میده؛ ولی فکر پشتش، همونه: یه جای مشترک، که هر دو، یه تصویر از مشتریها داشته باشن.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «فرق بازاریابی و فروش چیه»:
بازاریابی، آدمهای درست رو، با فهمیدن نیازشون و ساختن و گفتن و رسوندن چیزی که میخوان، به سمت کسبوکار میاره؛ با گروهها و در زمان بلند. فروش، یه آدم مشخص رو، با پرسیدن و جواب دادن، به تصمیم خرید میرسونه؛ با یه نفر و در یه گفتوگو. بازاریابی خوب، فروش رو آسونتر میکنه؛ و فروشنده، بهترین گوش بازاریابیه.
چند باور رایج
- «بازاریابی و فروش یه چیزن.» به هم وصلن، ولی دو مهارت.
- «فروش خوب یعنی فشار.» کمک به تصمیم درست.
- «بازاریابی کار فروش رو بیلزوم میکنه.» پایین قیف هنوز فروش لازمه.
- «آنلاین، فروش لازم نیست.» شکلش عوض میشه، به صفحهها.
- «این دو، رقیب همدیگهان.» هدف مشترک، یه تیم.
یه مثال
یه شرکت کوچیک، که نرمافزار حسابداری برای مغازهها میساخت، دو مشکل داشت: آگهیهاش، آدمهای زیادی رو به سایت میآورد، ولی کمتر کسی میخرید؛ و فروشندههاش، شکایت داشتن که بیشتر آدمها، اصلا مغازه ندارن.
یه روز، مدیر بازاریابی، یه هفته کنار فروشندهها نشست. فهمید آگهیها، کلمهای داشتن که دانشجوهای حسابداری رو هم جذب میکرد. آگهیها رو عوض کرد، تا فقط صاحبهای مغازه رو هدف بگیرن. تعداد آدمهای علاقهمند کمتر شد، ولی فروش، بیشتر؛ و فروشندهها، دیگه شکایت نداشتن. دو تیم، برای اولین بار، یه هدف مشترک پیدا کرده بودن.
تمرین امروز
امروز، بازاریابی و فروش رو، توی یه خرید خودتون، جدا کنید.
- یه خرید اخیر خودتون رو انتخاب کنید.
- بنویسید اول از کجا با اون کسبوکار آشنا شدید؛ این، بازاریابی بود.
- بنویسید لحظهی تصمیم، چی یا کی کمکتون کرد؛ این، فروش بود.
- بنویسید کدوم، بهتر انجام شده بود.
- یه پیشنهاد بنویسید که لحظهی دست به دست شدن رو بهتر کنه.
درس بعدی، میگه چرا بازاریابی فقط تبلیغ نیست.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- بازاریابی، آدمهای درست رو به سمت شما میاره؛ فروش، یه نفر رو به خرید میرسونه.
- بازاریابی با گروهها، در زمان بلند؛ فروش با یه نفر، در یه گفتوگو.
- بازاریابی خوب، فروش رو آسونتر میکنه.
- فروشنده، بهترین گوش بازاریابیه.
- دو کار، یه هدف؛ نه دو رقیب.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.