آموزشراهاندازی فروشگاه اینترنتی، از صفر
انتخاب محصول برای فروش آنلاین
جواب کوتاه
محصول خوب برای فروش آنلاین، از سه آزمون رد میشه. یک: کسی بخوادش؛ یعنی تقاضا هست، یه گروه مشخص از آدمها دنبالشن، و بازار، پر از گزینههای مشابه و ارزونتر نیست. دو: سالم و ارزون برسه؛ یعنی سبک، کوچیک، نشکن، و دیر خرابشونده باشه، یا شما راه درست فرستادنش رو بلد باشید. سه: سودش هزینهها رو بپوشونه؛ یعنی بعد از کم کردن خرید، بستهبندی، ارسال، کارمزد، تبلیغ و مرجوعی، هنوز چیزی بمونه. مثل فرستادن یه هدیه برای یه دوست توی یه شهر دیگه: باید چیزی باشه که دوست داره، توی راه نشکنه، و هزینهی پستش، از خود هدیه گرونتر نشه. یه راهنمای شناختهشدهی دولتی برای کسبوکارهای کوچیک، پیشنهاد میکنه پیش از شروع، تقاضا، اندازهی بازار، اشباع، و قیمت رقیبها رو بسنجید. بهترین راه، امتحان کوچیکه: چند تا بفروشید، پیش از اینکه انبار بخرید.
یه هدیه، برای یه شهر دیگه
درس قبل گفت همهچیز، از محصول شروع میشه. حالا، تصور کنید میخواید برای یه دوست، توی یه شهر دیگه، یه هدیه پست کنید. سه چیز مهمه: چیزی باشه که دوست داره؛ توی راه، نشکنه و خراب نشه؛ و هزینهی پستش، از خود هدیه گرونتر نشه.
اگه یه کیک خونگی بفرستید، شاید دوستش داشته باشه، ولی احتمالا، لهشده یا خراب، میرسه. اگه یه مبل بفرستید، هزینهی ارسالش، سرسامآوره. انتخاب محصول برای فروش آنلاین، دقیقا، همین فکره؛ فقط برای صدها غریبه، نه یه دوست.
سه آزمون
هر محصولی که به فروختنش فکر میکنید، باید از سه آزمون رد بشه. آزمون اول: کسی میخوادش؟ آزمون دوم: میشه سالم و با هزینهی معقول فرستادش؟ آزمون سوم: بعد از همهی هزینهها، سود داره؟
اگه یه محصول، از یکی از این آزمونها رد نشه، بهتره یا کنارش بذارید، یا راهی پیدا کنید که اون آزمون رو هم، رد کنه. مثلا محصولی که شکستنیه، شاید با بستهبندی بهتر، آزمون دوم رو رد کنه. بقیهی درس، هر آزمون رو، با جزئیات، باز میکنه.
آزمون ۱: کسی میخوادش؟
یه راهنمای شناختهشدهی دولتی برای کسبوکارهای کوچیک، میگه پژوهش بازار، رفتار مشتری و روندهای اقتصادی رو کنار هم میاره، تا ایدهی کسبوکارتون رو تایید یا بهتر کنه؛ و کمک میکنه خطر رو، حتی وقتی کسبوکار، هنوز فقط یه ایدهست، کم کنید.
اولین سوالی که همون راهنما پیشنهاد میکنه، تقاضاست: آیا کسی، این محصول یا خدمت رو میخواد؟ این سوال، ساده به نظر میاد؛ ولی خیلیها، ازش رد میشن، چون خودشون، عاشق محصولشونن، و فکر میکنن بقیه هم، حتما هستن.
دقیقا کی؟
«همه» مشتری نیست. محصولی که «برای همهست»، معمولا، برای هیچکس، خاص نیست. بهتره دقیق بگید: «مادرهایی که بچهی زیر یه سال دارن و دنبال لباس نخی سادهان»؛ یا «کسایی که گیاه آپارتمانی نگه میدارن و گلدون دستساز دوست دارن».
همون راهنما، پیشنهاد میکنه اطلاعاتی مثل سن، درآمد، خانواده، و علاقهها رو، برای شناختن مشتریها جمع کنید. هر چی گروه مشتریتون، مشخصتر باشه، پیدا کردنشون، حرف زدن باهاشون، و راضی کردنشون، آسونتره.
الان کجا دنبالشن؟
یه راه خوب برای سنجیدن تقاضا: ببینید مشتریهای احتمالی، الان، کجا و چطوری، دنبال این محصولن. توی موتور جستوجو، چی مینویسن؟ توی شبکههای اجتماعی، دربارهش چی میپرسن؟ توی بازارهای آنلاین، چه محصولهای مشابهی، پرفروشن؟
اگه کسی دنبالش نیست، دو حالت داره: یا واقعا تقاضا نیست؛ یا محصول، اونقدر تازهست که مردم، هنوز نمیدونن باید دنبالش بگردن. حالت دوم، فرصت بزرگیه، ولی خیلی سختتر؛ چون باید اول، به مردم یاد بدید که چنین چیزی، وجود داره و به کارشون میاد.
چند نفر؟
سوال دوم همون راهنما، اندازهی بازاره: چند نفر، به این محصول، علاقه دارن؟ لازم نیست عدد دقیقی داشته باشید؛ ولی باید بدونید بازارتون، چند ده نفره، یا چند هزار نفره، یا خیلی بیشتر.
یه بازار خیلی کوچیک، شاید برای یه سرگرمی کافی باشه، ولی برای یه درآمد ثابت، نه. یه بازار خیلی بزرگ هم، معمولا، رقیبهای بزرگ داره. خیلی از فروشگاههای کوچیک موفق، یه بازار متوسط و مشخص رو انتخاب میکنن، که بزرگها، کمتر بهش توجه دارن.
چقدر شلوغه؟
سوال بعدی همون راهنما، اشباع بازاره: چند گزینهی مشابه، از قبل، در دسترس مشتریهاست؟ اگه صدها فروشگاه، دقیقا همین محصول رو، با قیمت پایین میفروشن، ورود به این بازار، سخته؛ چون تنها راه رقابت، معمولا، ارزونتر فروختنه، که سود رو میخوره.
ولی شلوغ بودن، لزوما بد نیست؛ نشون میده تقاضا هست. سوال اصلی، اینه: «من، چه چیزی میتونم بدم که بقیه نمیدن؟». اگه جواب روشنی دارید، مثلا کیفیت بهتر، طرح خاص، یا خدمت بهتر، شاید حتی توی بازار شلوغ، جا داشته باشید.
مشتریها، برای مشابهش، چقدر میدن؟
همون راهنما، قیمت رو هم، جزو سوالهای اصلی میدونه: مشتریهای احتمالی، برای گزینههای مشابه، چقدر پول میدن؟ این عدد، سقف تقریبی قیمت شما رو، نشون میده.
اگه هزینهی تمومشدهی محصول شما، به اضافهی ارسال و بقیهی هزینهها، نزدیک یا بالاتر از قیمتی باشه که مشتریها، برای مشابهش میدن، این محصول، یه مشکل جدی داره؛ مگر اینکه دلیل روشنی داشته باشید که مشتری، برای مال شما، بیشتر بده.
از خود مشتریها بپرسید
همون راهنما، دو راه برای پژوهش بازار میگه: استفاده از منبعهای موجود، یا پرسیدن مستقیم از مشتریها. برای پرسیدن مستقیم، چند روش رو اسم میبره: نظرسنجی، پرسشنامه، گروههای گفتوگو، و مصاحبهی عمیق.
و میگه پرسیدن مستقیم، درک دقیقتری از مشتریهای خاص شما میده؛ ولی میتونه وقتگیر و پرهزینه باشه. برای یه فروشگاه کوچیک، سادهترین شکلش، حرف زدن با ده نفر از کساییه که فکر میکنید مشتریتونن: «این رو میخرید؟ با چه قیمتی؟ الان از کجا میخرید؟».
منبعهای موجود
همون راهنما، میگه منبعهای موجود، میتونن کلی وقت و انرژی صرفهجویی کنن، ولی شاید به اندازهای که میخواید، مخصوص مشتریهای شما نباشن. پیشنهاد میکنه ازشون، برای سوالهای کلی و عددی، مثل روند صنعت و جمعیت، استفاده کنید.
یه نکتهی مهم دربارهی پرسیدن: آدمها، معمولا، مودبن، و وقتی بپرسید «این رو میخرید؟»، خیلیها میگن «آره»؛ ولی واقعا نمیخرن. برای همین، بهترین نشونهی تقاضا، حرف نیست؛ پول دادنه. دربارهی همین، بخش «امتحان کوچیک» پایینتر هست.
آزمون ۲: سالم و ارزون میرسه؟
آزمون دوم، دربارهی رسوندنه. محصولی که میخواید آنلاین بفروشید، باید بتونه، از دست شما، تا دست مشتری، سالم و با هزینهی معقول، برسه. این آزمون، خیلی از ایدههای خوب رو، رد میکنه.
چند ویژگی، این آزمون رو آسونتر میکنن: کوچیک و سبک بودن؛ نشکن بودن؛ دیر خراب شدن؛ و نیاز نداشتن به نصب یا راهاندازی پیچیده. محصولی که همهی اینها رو داره، برای شروع، خیلی آسونتره.
اندازه و وزن
هزینهی ارسال، معمولا، به وزن و اندازه بستگی داره. یه محصول ارزون ولی سنگین یا حجیم، مثل یه بستهی بزرگ برنج یا یه صندلی، ممکنه هزینهی ارسالش، نزدیک قیمت خودش بشه. اون موقع، یا مشتری، از هزینهی ارسال جا میخوره، یا شما، ضرر میکنید.
برعکس، یه محصول کوچیک و سبک ولی باارزش، مثل یه گردنبند یا یه کتاب خاص، هزینهی ارسالش، نسبت به قیمتش، کمه. برای شروع، محصولهایی که نسبت قیمت به وزنشون بالاست، معمولا، آسونترن.
شکستنیها
محصولهای شکستنی، مثل ظرف شیشهای یا سرامیک، فروش آنلاینشون شدنیه، ولی سختتر. هر شکستن، یعنی یه مشتری ناراضی، هزینهی دوباره فرستادن، و زمان. پیش از انتخاب، بدونید چطوری بستهبندیشون میکنید، و یه چند تا، آزمایشی، بفرستید.
یه راه، اینه که هزینهی بستهبندی محکمتر رو، از اول، توی قیمت حساب کنید. اگه بعد از این، هنوز سود داشت، و شما هم حوصلهی بستهبندی دقیق رو دارید، میشه رفت سراغش.
خرابشدنیها
محصولهایی که زود خراب میشن، مثل غذای تازه، شیرینی خامهای، یا گل، فروش آنلاینشون، سختترینه. باید سریع، با شرایط درست، مثل دمای پایین، برسن؛ و اگه دیر برسن، کامل از دست میرن.
بیشتر وقتها، این محصولها، فقط توی همون شهر، با پیک خودتون، شدنین. اگه میخواید غذا بفروشید، معمولا، نسخههای ماندگارتر، مثل ترشی، مربا، یا شیرینی خشک، برای شروع، خیلی آسونترن. و خوراکیها، معمولا، قانونها و مجوزهای خاص خودشون رو هم دارن؛ پیش از شروع، بپرسید.
فصلی، یا همیشگی؟
بعضی محصولها، فصلیان: لباس گرم زمستونی، وسایل سفر تابستونی، یا هدیههای مناسبتی. اینها، توی فصلشون، خیلی میفروشن، و بقیهی سال، تقریبا هیچی. برای یه فروشگاه که میخواد درآمد ثابت داشته باشه، این، چالشه.
یه راه، داشتن ترکیبی از محصولهای همیشگی و فصلیه. یا اگه فقط محصول فصلی دارید، بدونید که باید، توی فصلش، به اندازهی کل سال، درآمد داشته باشید، و بقیهی سال رو، برای آماده شدن، استفاده کنید.
محدودیتهای قانونی
بعضی محصولها، برای فروش، مجوز خاص لازم دارن، یا فروش آنلاینشون، محدودیت داره؛ مثلا خوراکیها، آرایشیها، دارو و مکملها، و هر چیزی که به سلامت آدمها مربوطه. این قانونها، از جایی به جای دیگه، فرق دارن.
پیش از انتخاب محصول، حتما بپرسید که فروشش، چه مجوزی لازم داره. فهمیدن این، بعد از خریدن انبار جنس، خیلی گرونتر از فهمیدنش پیش از شروعه. محصولهایی که مجوز خاص نمیخوان، برای شروع، سادهترن.
آزمون ۳: سود داره؟
آزمون سوم، دربارهی پوله. یه محصول، شاید پرطرفدار و ارسالپذیر باشه، ولی اگه بعد از همهی هزینهها، سودی نمونه، فروشش، فقط کار بیشتره، نه درآمد. خیلی از فروشگاههای تازه، با فروش زیاد، ضرر میکنن.
همون راهنمای دولتی، میگه دونستن نقطهی سربهسر، کمک میکنه قیمتگذاری هوشمندانهتری بکنید، هزینههای جاافتاده رو پیدا کنید، و تصمیمها رو، بر اساس واقعیت بگیرید، نه احساس. و حتی میگه این تحلیل، کمک میکنه بفهمید کی، از یه ایده، باید دست کشید.
همهی هزینههای یه فروش
برای هر فروش، این هزینهها رو حساب کنید: قیمت خرید یا ساخت محصول؛ بستهبندی؛ ارسال، اگه شما میدید؛ کارمزد درگاه پرداخت؛ کارمزد بازار آنلاین، اگه اونجا میفروشید؛ سهم تبلیغ برای آوردن هر مشتری؛ و سهم مرجوعیها و خرابیها.
حالا، اینها رو از قیمت فروش کم کنید. چیزی که میمونه، سود واقعی هر فروشه. اگه این عدد، خیلی کمه، با کمی خطا، مثلا یه مرجوعی بیشتر، ضرر میکنید. درس بعدی، کامل، دربارهی هزینههاست.
سقف قیمت
قیمت فروش، فقط به هزینهی شما بستگی نداره؛ به اینکه مشتری، حاضره چقدر بده هم، بستگی داره. اگه هزینهتون، بالاتر از چیزیه که مشتریها، برای مشابهش میدن، یا باید دلیل روشنی برای گرونتر بودن داشته باشید، یا هزینه رو کم کنید، یا محصول رو عوض کنید.
دلیل روشن، یعنی چیزی که مشتری، واقعا، ببینه و براش ارزش داشته باشه: جنس بهتر، دستساز بودن، ضمانت، یا خدمت بهتر. «کیفیت ما بهتره» بی نشون دادن، دلیل نیست.
دوباره میخرن؟
یه ویژگی که خیلیها فراموش میکنن: آیا مشتری، دوباره، از این محصول میخره؟ آوردن یه مشتری تازه، معمولا، هزینهی تبلیغ داره؛ ولی مشتریای که دوباره میاد، تقریبا رایگانه.
محصولهای مصرفی، مثل چای خاص، صابون دستساز، یا غذای حیوون خونگی، معمولا، خرید دوباره دارن. محصولهایی مثل یه میز یا یه ساعت، معمولا، یه بار خریده میشن. هر دو، شدنین؛ ولی اولی، با گذشت زمان، درآمد ثابتتری میسازه.
رقیبها رو بشناسید
همون راهنما، میگه تحلیل رقبا، کمک میکنه از کسبوکارهایی که برای همون مشتریها رقابت میکنن، یاد بگیرید، و یه برتری پایدار پیدا کنید. و چند چیز رو برای سنجیدن اسم میبره: سهم بازارشون، قوتها و ضعفهاشون، فرصت شما برای ورود، و موانعی که سر راهتونه.
و یه نکتهی مهم: رقیبهای غیرمستقیم رو هم ببینید؛ یعنی کسایی که محصول دیگهای میفروشن، ولی همون نیاز مشتری رو برآورده میکنن. مثلا رقیب یه فروشگاه شمع خوشبو، فقط شمعفروشهای دیگه نیستن؛ عطر اتاق و گل هم، هستن.
برتری شما چیه؟
بعد از دیدن رقیبها، یه سوال مهم: «چرا یه مشتری، به جای اونها، از من بخره؟». جواب این سوال، برتری شماست. چند نوع برتری رایج: محصولی که کسی دیگه نداره؛ کیفیت بهتر که دیده میشه؛ خدمت بهتر، مثل ارسال سریعتر یا جواب سریع؛ یا تمرکز روی یه گروه خاص که بقیه، بهشون توجه نمیکنن.
«ارزونتر بودن» هم یه برتریه؛ ولی خطرناکترینشون. چون همیشه، یکی پیدا میشه که ارزونتر بفروشه؛ و یه فروشگاه کوچیک، معمولا، توی جنگ قیمت، از بزرگها، میبازه.
از چیزی که بلدید، شروع کنید
یه راه خوب برای انتخاب محصول، شروع از چیزیه که خودتون، خوب میشناسید: یه سرگرمی، یه مهارت، یا یه صنف که سالها توش کار کردید. شما، سوالهای مشتریها رو بهتر میفهمید، کیفیت رو بهتر تشخیص میدید، و توضیح محصول رو، با تجربهی واقعی، مینویسید.
مثلا کسی که سالها گیاه نگه داشته، میدونه گلدون خوب، چه ویژگیهایی داره، و مشتریهای گیاهدوست، چه سوالهایی دارن. این دونستن، خودش، یه برتریه که خریدنی نیست.
خودتون بسازید، یا بخرید و بفروشید؟
دو راه اصلی برای داشتن محصول هست: خودتون بسازید، مثل کارهای دستی؛ یا از یه تولیدکننده یا عمدهفروش بخرید و بفروشید. هر کدوم، خوبی و سختی خودش رو داره.
ساختن خودتون، محصول رو خاص میکنه و معمولا سود بیشتری داره؛ ولی تعداد، محدوده و به وقت شما بستگی داره. خرید و فروش، میتونه سریعتر بزرگ بشه؛ ولی رقیبهاتون هم، شاید از همونجا بخرن، و تنها فرقتون، قیمت و خدمت باشه.
تامینکنندهی قابل اعتماد
اگه محصول رو میخرید، تامینکنندهتون، بخشی از فروشگاهتونه. اگه کیفیتش یهو پایین بیاد، دیر تحویل بده، یا جنس تموم کنه، شما، جلوی مشتری، مسئولید. پیش از شروع، چند بار، نمونه بخرید و کیفیت رو ببینید.
یه کار خوب، داشتن دستکم یه تامینکنندهی دوم، برای روز مباداست. و هیچوقت، پیش از اینکه چند تا رو فروخته باشید، انبار بزرگ نخرید؛ حتی اگه تامینکننده، برای تعداد زیاد، تخفیف بده.
کوچیک امتحان کنید
بهترین نشونهی تقاضا، حرف نیست؛ پول دادنه. پس پیش از خریدن انبار، یا ساختن فروشگاه کامل، محصول رو، کوچیک امتحان کنید: چند تا تهیه کنید، و ببینید آیا آدمها، واقعا پول میدن.
راههای ساده: معرفی توی شبکههای اجتماعی خودتون؛ فروش به آشناها و آشناهای اونها؛ یا گذاشتن توی یه بازار آنلاین. اگه چند تا رو، به غریبهها، بی تخفیف زیاد، فروختید، نشونهی خوبیه. اگه نه، با کمترین هزینه، فهمیدید که باید چیزی رو عوض کنید.
پیشفروش
یه راه دیگهی امتحان، پیشفروشه: محصول رو، پیش از ساختن یا خریدن، معرفی میکنید، و از کسایی که میخوان، سفارش و پیشپرداخت میگیرید؛ با زمان تحویل روشن. اگه به اندازهی کافی سفارش اومد، تهیه میکنید.
این روش، برای محصولهای دستساز یا سفارشی، خیلی خوبه. فقط یه قانون: زمان تحویل رو، صادقانه بگید، و حتما، سر قولتون بمونید. اگه به هر دلیلی، نتونستید، پول رو کامل، و سریع، برگردونید.
چند زنگ خطر
چند نشونه که یه محصول، احتمالا، برای شروع، انتخاب خوبی نیست: هزینهی ارسالش، نزدیک قیمتشه؛ صدها نفر، همین رو، ارزونتر میفروشن و شما برتری روشنی ندارید؛ مجوز خاصی لازم داره که ندارید؛ و تنها دلیل انتخابش، اینه که «یکی گفت پولسازه».
و یه زنگ خطر دیگه: اگه کسی، بهتون پیشنهاد «محصول تضمینی پرسود» بده و برای معرفیش، پول بخواد، خیلی احتیاط کنید. محصول خوب، معمولا، از فهم خودتون از مشتری پیدا میشه، نه از یه فهرست فروشی.
اشتباههای رایج
چند اشتباه رایج: انتخاب محصول فقط چون خودتون دوستش دارید؛ «همه» رو مشتری دونستن؛ حساب نکردن هزینهی ارسال و کارمزد؛ ورود به بازار شلوغ، با تنها برتری «ارزونتر»؛ و خریدن انبار بزرگ، پیش از امتحان کوچیک.
یه اشتباه دیگه: باور کردن «آره»ی مودبانهی آشناها، به جای دیدن پول دادن واقعی. و آخری: شروع با ده محصول متفاوت، به جای یه یا دو محصول که خوب میشناسید.
اگه مغازه دارید
اگه یه مغازهی واقعی دارید، از قبل، یه دادهی خیلی باارزش دارید: میدونید کدوم محصولهاتون، بیشتر فروش میره، و مشتریها، چه سوالهایی دارن. برای فروش آنلاین، از همون پرفروشها، اونایی که سه آزمون رو رد میکنن، شروع کنید.
یادتون باشه که پرفروشترین محصول مغازه، شاید برای آنلاین، مناسب نباشه؛ مثلا چیزی که سنگینه، یا مشتریها، دوست دارن پیش از خرید، لمسش کنن. سه آزمون رو، برای آنلاین، جدا، روش امتحان کنید.
برای هر سنی
یه نوجوون، میتونه با یه محصول کوچیک و دستساز، مثل دستبند یا کارتپستال نقاشیشده، سه آزمون رو، با کمترین خطر، تمرین کنه. یه پدر یا مادر، با چیزی که توش مهارت داره. و یه آدم بازنشسته، با چیزی که سالها، توی کارش، شناخته.
سه آزمون، برای همه، یکیه. و امتحان کوچیک، برای همه، بهترین شروعه؛ چون اگه اشتباه باشه، فقط کمی وقت و پول از دست رفته، نه همهچیز.
چند واژه
Market Research، یعنی پژوهش بازار. Demand، یعنی تقاضا. Market Size، یعنی اندازهی بازار. Market Saturation، یعنی اشباع بازار. Competitive Analysis، یعنی تحلیل رقبا. Niche، یعنی یه گروه مشخص و کوچیکتر از بازار.
Profit Margin، یعنی حاشیهی سود. Pre-order، یعنی پیشفروش. Supplier، یعنی تامینکننده. Wholesale، یعنی عمدهفروشی. Repeat Purchase، یعنی خرید دوباره. Competitive Advantage، یعنی برتری رقابتی.
جواب کوتاه
اگه کسی پرسید «چه محصولی برای فروش آنلاین خوبه»:
محصولی که از سه آزمون رد بشه: کسی بخوادش، یعنی یه گروه مشخص دنبالشه و بازار، پر از مشابه ارزونتر نیست؛ سالم و ارزون برسه، یعنی سبک، کوچیک، نشکن، و دیر خرابشونده باشه؛ و سود داشته باشه، یعنی بعد از خرید، بستهبندی، ارسال، کارمزد، تبلیغ و مرجوعی، چیزی بمونه. مثل هدیهای که برای یه شهر دیگه پست میکنید. تقاضا، اندازه، اشباع و قیمت مشابهها رو بسنجید؛ رقیبها و برتری خودتون رو بشناسید؛ و پیش از انبار خریدن، کوچیک امتحان کنید.
چند باور رایج
- «محصول من برای همهست.» یه گروه مشخص، بهتره.
- «آشناها گفتن میخرن، پس تقاضا هست.» پول دادن، نشونهست؛ نه حرف.
- «ارزونتر بفروشم، برندهام.» جنگ قیمت، خطرناکترینه.
- «بازار شلوغ، یعنی جا نیست.» یعنی تقاضا هست؛ برتری لازمه.
- «اول انبار بخرم، بعد بفروشم.» اول امتحان کوچیک.
یه مثال
یه آدم، میخواست ظرفهای سفالی دستساز بفروشه. سه آزمون رو امتحان کرد. آزمون اول، رد شد: توی شبکهها، آدمهای زیادی، سراغ ظرف دستساز رو میگرفتن. آزمون دوم، سخت بود: دو تا از پنج ظرف آزمایشی، توی ارسال، ترک برداشتن.
بستهبندی رو عوض کرد و هزینهش رو حساب کرد. آزمون سوم: با هزینهی بستهبندی محکم و ارسال، سود ظرفهای بزرگ، تقریبا صفر میشد؛ ولی فنجونها و کاسههای کوچیک، هنوز سود خوبی داشتن. تصمیم گرفت فقط با فنجون و کاسهی کوچیک شروع کنه؛ و اول، ده تا رو، پیشفروش کرد. همهش، توی یه هفته، فروش رفت.
تمرین امروز
امروز، محصولتون رو، از سه آزمون رد کنید.
- مشتریتون رو، توی یه جملهی دقیق، بنویسید؛ نه «همه».
- سه فروشگاه که چیزی مشابه میفروشن پیدا کنید و قیمتشون رو بنویسید.
- وزن و اندازهی محصول رو بنویسید و بپرسید ارسالش، تقریبا چقدر هزینه داره.
- همهی هزینههای یه فروش رو بنویسید و از قیمت فروش کم کنید.
- یه راه امتحان کوچیک، مثل پیشفروش یا فروش به آشناها، انتخاب کنید.
درس بعدی، دربارهی هزینهی راهاندازیه.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- سه آزمون: کسی بخواد، سالم و ارزون برسه، سود داشته باشه.
- مثل هدیهای که برای یه شهر دیگه پست میکنید.
- پژوهش بازار: تقاضا، اندازه، اشباع، قیمت.
- رقیبها رو بشناسید و یه برتری روشن پیدا کنید.
- پیش از انبار خریدن، کوچیک امتحان کنید.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.