آموزشری‌اکت

درس ۴ از ۳۴، برنامه‌نویسی و علوم کامپیوتر، حدود ۳۰ دقیقه خواندن

ساختن اولین پروژه

جواب کوتاه

سند رسمی ری‌اکت، برای کسی که می‌خواد پایه‌های ری‌اکت رو یاد بگیره، ساختن پروژه از صفر با یه ابزار ساخت مثل Vite رو پیشنهاد می‌کنه، با این فرمان: `npm create vite@latest my-app -- --template react-ts`. این فرمان، یه پروژه‌ی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت، توی پوشه‌ای به اسم my-app، می‌سازه. بعد پوشه رو توی VS Code باز می‌کنید، توی ترمینال `npm install` رو می‌زنید تا بسته‌ها نصب بشن، و با `npm run dev`، سرور توسعه‌ی Vite رو روشن می‌کنید؛ طبق سند Vite، صفحه روی نشانی `http://localhost:5173` باز می‌شه. هر بار که فایلی مثل src/App.tsx رو ذخیره کنید، صفحه همون لحظه به‌روز می‌شه. ابزار قدیمی Create React App، طبق سند رسمی، کنار گذاشته شده.

یه کارگاه، توی یه جعبه

فرض کنید می‌خواید نجاری یاد بگیرید. یه راه اینه که خودتون میز کار بسازید، گیره‌ها رو یکی‌یکی بخرید و ابزارها رو تنظیم کنید؛ و تا شروع کار اصلی، یه هفته گذشته باشه. راه دیگه، یه جعبه‌ی آماده‌ست: بازش می‌کنید و یه میز کار کامل، با ابزارهای تنظیم‌شده، جلوتونه.

توی ری‌اکت هم، یه پروژه کلی فایل و تنظیم لازم داره. ولی یه ابزار هست که با یه فرمان، همه رو آماده می‌کنه. توی درس قبل یاد گرفتیم چطور به صفحه فکر کنیم؛ این درس، کارگاه رو روی کامپیوترتون راه می‌ندازه، تا از درس بعد، کد بنویسیم.

توی این درس چی کار می‌کنیم

قدم‌های این درس، به ترتیب:

  1. با یه فرمان، یه پروژه‌ی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت می‌سازیم.
  2. پوشه‌ی پروژه رو توی VS Code باز می‌کنیم و بسته‌ها رو نصب می‌کنیم.
  3. سرور توسعه رو روشن می‌کنیم و صفحه رو توی مرورگر می‌بینیم.
  4. یه گشت توی فایل‌های پروژه می‌زنیم.
  5. اولین کامپوننت خودمون رو می‌نویسیم.

حدود نیم ساعت وقت بذارید؛ و اینترنت لازمه، چون بسته‌ها دانلود می‌شن.

پیش از شروع

این درس فرض می‌کنه که درس نصب ابزار مسیر تایپ‌اسکریپت رو رفتید: VS Code و Node.js نسخه‌ی LTS نصبه، و می‌دونید ترمینال داخلی VS Code رو چطور باز کنید. اگه هنوز نه، اول همون درس رو برید؛ ده دقیقه بیشتر وقت نمی‌گیره.

یه نکته درباره‌ی نسخه‌ی Node: طبق سند رسمی Vite، این ابزار Node نسخه‌ی ۲۰٫۱۹ یا ۲۲٫۱۲ به بالا رو لازم داره، و بعضی الگوها حتی نسخه‌ی بالاتر. اگه Node رو تازه، با نسخه‌ی LTS از صفحه‌ی رسمی، نصب کردید، از این عددها بالاترید و نگرانی‌ای نیست.

چرا از صفر، نه فریم‌ورک

طبق سند رسمی ری‌اکت، برای ساختن یه اپ یا سایت تازه، بهتره با یه فریم‌ورک، مثل نکست جی‌اس، شروع کنید. ولی همون سند می‌گه اگه فقط می‌خواید پایه‌های یه اپ ری‌اکتی رو یاد بگیرید، می‌تونید از صفر بسازیدش.

این مسیر، برای یاد گرفتن پایه‌هاست؛ پس از صفر می‌سازیم. فریم‌ورک، کلی کار رو پشت صحنه انجام می‌ده که برای کار واقعی عالیه، ولی برای یادگیری، دیدن اینکه دقیقا چی اتفاق می‌افته رو سخت می‌کنه. مسیر بعدی کتابخونه، یعنی نکست جی‌اس، از جایی شروع می‌کنه که این مسیر تموم می‌شه.

Create React App، نه

اگه آموزش‌های قدیمی ری‌اکت رو دیده باشید، احتمالا با فرمانی به اسم Create React App شروع می‌کردن. سند رسمی ری‌اکت، صاف جواب می‌ده: نه؛ Create React App کنار گذاشته شده. یعنی دیگه نگه‌داری نمی‌شه و برای پروژه‌ی تازه پیشنهاد نمی‌شه.

این، یه مثال روشن از اینه که چرا باید از سند رسمی و تازه یاد گرفت. اگه آموزشی دیدید که هنوز با Create React App شروع می‌کنه، بدونید که حداقل چند سال قدیمیه؛ و احتمالا چیزهای دیگه‌ش هم دیگه بهترین راه نیستن.

Vite چیه

سند رسمی ری‌اکت، برای شروع از صفر، اول از همه یه ابزار ساخت (Build Tool) به اسم Vite رو اسم می‌بره. طبق سند خود Vite، این کلمه فرانسوی و به معنی «تند» ـه، و «ویت» تلفظ می‌شه. Vite دو بخش اصلی داره: یه سرور توسعه، که موقع نوشتن کد، صفحه رو با سرعت زیاد به‌روز می‌کنه؛ و یه فرمان ساخت، که کد رو برای انتشار، بهینه و بسته‌بندی می‌کنه.

سند رسمی ری‌اکت، ابزارهای ساخت رو این‌طوری توضیح می‌ده: کد منبع رو بسته‌بندی و اجرا می‌کنن، یه سرور توسعه برای کار روی کامپیوتر خودتون دارن، و یه فرمان ساخت برای فرستادن اپ به سرور واقعی. Vite، رایگان و متن‌بازه.

فرمان ساختن پروژه

VS Code رو باز کنید، و از منوی File، با Open Folder، پوشه‌ای که می‌خواید پروژه توش ساخته بشه رو باز کنید؛ مثلا همون پوشه‌ی Documents. بعد، از منوی View، ترمینال رو باز کنید و این فرمان رو، دقیقا همون‌طور که سند رسمی ری‌اکت نوشته، بزنید:

npm create vite@latest my-app -- --template react-ts. چند ثانیه بعد، یه پوشه‌ی تازه به اسم my-app، با همه‌ی فایل‌های یه پروژه‌ی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت، ساخته می‌شه. همین؛ کارگاه، توی جعبه، رسید.

هر تیکه‌ی فرمان یعنی چی

این فرمان، چند تیکه داره:

  • npm create: با npm، یه پروژه‌ی تازه از روی یه الگو بساز.
  • vite@latest: از ابزار ساخت پروژه‌ی Vite، آخرین نسخه‌ش رو بگیر.
  • my-app: اسم پوشه‌ی پروژه؛ می‌تونید هر اسم انگلیسی بی فاصله‌ای بذارید.
  • دو خط تیره: طبق سند Vite، برای npm نسخه‌ی ۷ به بالا لازمه، تا گزینه‌های بعدی به خود Vite برسن.
  • --template react-ts: از الگوی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت استفاده کن.

طبق سند Vite، الگوهای زیادی هست، مثل react، vue و svelte؛ react-ts همونیه که ما می‌خوایم.

اگه ابزار سوال پرسید

سند Vite می‌گه بعد از فرمان ساخت، «سوال‌ها رو دنبال کنید». چون ما اسم پوشه و الگو رو از قبل توی فرمان دادیم، معمولا سوال زیادی نمی‌مونه. اگه چیزی پرسید، با دقت بخونیدش؛ اگه مطمئن نبودید، گزینه‌ای که خودش پیشنهاد کرده رو قبول کنید.

یه نکته‌ی دیگه از سند Vite: می‌تونید به جای my-app، یه نقطه بنویسید، تا پروژه توی همین پوشه‌ای که هستید ساخته بشه، نه یه پوشه‌ی تازه. ولی برای اولین بار، همون my-app بهتره؛ تا همه‌چیز توی یه پوشه‌ی جدا و تمیز باشه.

باز کردن پروژه

حالا، از منوی File، با Open Folder، خود پوشه‌ی my-app رو باز کنید. VS Code دوباره باز می‌شه و توی بخش Explorer، فایل‌های پروژه رو می‌بینید. اگه پرسید به سازنده‌ی این فایل‌ها اعتماد دارید، چون خودتون ساختیدشون، بله رو بزنید.

دوباره، از منوی View، یه ترمینال تازه باز کنید. این بار، ترمینال توی خود پوشه‌ی my-app ـه؛ و همه‌ی فرمان‌های بعدی، همین‌جا زده می‌شن. اگه یه وقت فرمانی خطا داد که فایلی پیدا نشد، اول مطمئن بشید ترمینال توی همین پوشه‌ست.

نصب بسته‌ها

پروژه ساخته شده، ولی بسته‌هایی که لازم داره، مثل خود ری‌اکت، هنوز نصب نشدن. بنویسید npm install. طبق سند رسمی npm، اگه یه پروژه فایل package.json داشته باشه، این فرمان همه‌ی چیزهایی که پروژه لازم داره رو، توی پوشه‌ی node_modules، نصب می‌کنه.

این کار، بسته به سرعت اینترنت، از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می‌کشه. وقتی تموم شد، یه پوشه‌ی node_modules توی Explorer می‌بینید. همون‌طور که توی درس نصب ابزار گفتیم، این پوشه رو هیچ‌وقت دستی عوض نکنید.

روشن کردن سرور توسعه

حالا بنویسید npm run dev. طبق سند رسمی npm، npm run یه کار تعریف‌شده توی package.json رو اجرا می‌کنه؛ و توی package.json این الگو، کار dev یعنی اجرای Vite. Vite یه سرور توسعه (Development Server) روی خود کامپیوترتون روشن می‌کنه.

سرور توسعه، یه برنامه‌ی کوچیکه که صفحه‌ی شما رو به مرورگر می‌ده، فقط روی کامپیوتر خودتون؛ هیچ‌کس دیگه‌ای توی اینترنت نمی‌بینیدش. تا وقتی این ترمینال باز و این فرمان در حال اجراست، سرور روشنه.

دیدن صفحه توی مرورگر

Vite، توی ترمینال، یه نشانی نشون می‌ده. طبق سند Vite، صفحه روی http://localhost:5173 در دسترسه. localhost یعنی «همین کامپیوتر»، و 5173 شماره‌ی دریچه‌ایه که سرور ازش صفحه رو می‌ده. این نشانی رو توی مرورگر باز کنید؛ یا اگه توی ترمینال، روش لینک شده، روش کلیک کنید.

یه صفحه می‌بینید با لوگوی Vite و ری‌اکت، یه عنوان، و یه دکمه. تبریک؛ اولین اپ ری‌اکت شما، روی کامپیوتر خودتون، داره اجرا می‌شه. این صفحه، کار الگوئه؛ از درس بعد، جاش رو با کامپوننت‌های خودتون پر می‌کنیم.

شمارنده‌ی آماده

روی دکمه‌ی صفحه نوشته Count is 0. چند بار روش کلیک کنید؛ عدد بالا می‌ره. این، دقیقا همون شمارنده‌ایه که توی درس دوم دیدیم: یه حالت به اسم count، که با useState ساخته شده، و با هر کلیک، با setCount یکی بیشتر می‌شه؛ و ری‌اکت، صفحه رو دوباره می‌کشه.

الگوی Vite، عمدا یه شمارنده گذاشته، تا همون اول ببینید حالت و دوباره کشیده شدن کار می‌کنن. حالا صفحه رو یه بار از نو بارگذاری کنید؛ عدد به صفر برمی‌گرده. چون حالت، فقط توی حافظه‌ی همون اجرای صفحه‌ست؛ با بارگذاری دوباره، از اول شروع می‌شه.

ذخیره کنید، همون لحظه ببینید

متن صفحه‌ی الگو، خودش یه دستور داره: فایل src/App.tsx رو ویرایش و ذخیره کنید، تا جایگزینی داغ ماژول رو امتحان کنید. جایگزینی داغ ماژول (Hot Module Replacement)، که بهش HMR هم می‌گن، طبق سند Vite یکی از امکانات سرور توسعه‌ست، و خیلی سریعه.

امتحان کنید: فایل src/App.tsx رو توی VS Code باز کنید، متن عنوان رو پیدا کنید، یه کلمه‌ش رو عوض کنید و ذخیره کنید. بی اینکه صفحه رو از نو بارگذاری کنید، متن توی مرورگر عوض می‌شه. این، چرخه‌ی کاری‌ایه که توی کل این مسیر دارید: بنویس، ذخیره کن، ببین.

خاموش کردن سرور

وقتی کارتون تموم شد، می‌تونید سرور رو خاموش کنید؛ با بستن ترمینالی که سرور توش اجرا می‌شه، یا با بستن VS Code. هیچ چیزی پاک نمی‌شه؛ فایل‌ها سر جاشونن، و فقط سرور توسعه خاموش شده.

دفعه‌ی بعد که خواستید ادامه بدید، فقط دو کار لازمه: پوشه‌ی my-app رو توی VS Code باز کنید، و توی ترمینال، دوباره npm run dev رو بزنید. npm install رو فقط یه بار، اول کار، لازم دارید؛ یا هر وقت بسته‌ی تازه‌ای اضافه کردید.

گشتی توی فایل‌های پروژه

توی Explorer، این‌ها رو می‌بینید:

  • index.html: صفحه‌ی ورودی اپ.
  • package.json: فهرست بسته‌ها و کارها، مثل dev و build.
  • پوشه‌ی src: کد شما؛ مهم‌ترین پوشه.
  • src/main.tsx: جایی که ری‌اکت به صفحه وصل می‌شه.
  • src/App.tsx: کامپوننت اصلی اپ.
  • src/App.css و src/index.css: سبک‌ها.
  • پوشه‌ی public: فایل‌هایی مثل آیکون که دست‌نخورده به مرورگر می‌رن.
  • فایل‌های tsconfig: تنظیم‌های تایپ‌اسکریپت.
  • vite.config.ts: تنظیم‌های Vite.
  • پوشه‌ی node_modules: بسته‌های نصب‌شده.

پوشه‌ی public هم یه نکته‌ی کوچیک داره: هر فایلی که اونجا بذارید، مثل آیکون سایت، بی هیچ تغییری، با همون اسم، به مرورگر داده می‌شه؛ ولی عکس‌ها و فایل‌هایی که توی کد به کار می‌برید، مثل لوگوهای الگو، توی پوشه‌ی src/assets ـن، و از توی کد وارد می‌شن.

در ورودی: index.html

طبق سند Vite، توی یه پروژه‌ی Vite، فایل index.html جلوی چشم و توی ریشه‌ی پروژه‌ست، نه پنهون توی یه پوشه؛ و این عمدیه. چون موقع توسعه، Vite یه سروره، و index.html، نقطه‌ی ورود اپ شماست.

اگه index.html رو باز کنید، می‌بینید تقریبا خالیه: یه عنوان، و یه جعبه‌ی خالی با شناسه‌ی root، و یه خط که فایل main.tsx رو به صفحه وصل می‌کنه. همه‌ی چیزی که روی صفحه می‌بینید، بعدا، با ری‌اکت، توی همون جعبه‌ی خالی ساخته می‌شه.

جایی که ری‌اکت شروع می‌شه

فایل src/main.tsx، کوتاهه ولی مهمه. با تابع createRoot، اون جعبه‌ی خالی با شناسه‌ی root توی index.html رو پیدا می‌کنه، و به ری‌اکت می‌گه کامپوننت App رو توش بکشه. یعنی کل اپ، یه درخت از کامپوننت‌هاست، که ریشه‌ش App ـه و توی اون جعبه زندگی می‌کنه.

App توی یه پوشش دیگه هم گذاشته شده، به اسم StrictMode، که ری‌اکت باهاش، موقع توسعه، چند بررسی اضافه انجام می‌ده؛ توی ایستگاه‌های بعدی، دقیق‌تر می‌بینیمش. فعلا، این فایل رو دست نزنید؛ بیشتر کار ما، توی App.tsx و فایل‌هایی که خودمون می‌سازیم انجام می‌شه.

کامپوننت اصلی: App.tsx

فایل src/App.tsx رو باز کنید. یه تابع به اسم App می‌بینید، که اولش با useState، حالت count رو می‌سازه، و بعد یه عالمه JSX برمی‌گردونه: لوگوها، عنوان‌ها، دکمه‌ی شمارنده و چند پیوند. آخر فایل هم، export default App، که طبق سند رسمی ری‌اکت، یعنی App، کامپوننت اصلی این فایله.

یه چیز کوچیک توی دکمه هست که ممکنه عجیب باشه: به جای setCount(count + 1)، نوشته setCount که یه تابع می‌گیره. این، یه شکل دیگه از به‌روز کردن حالته، که توی ایستگاه سوم، دلیلش رو کامل می‌بینیم. فعلا فقط بدونید هر دو، عدد رو یکی بالا می‌برن.

چرا پسوند tsx

طبق سند رسمی ری‌اکت درباره‌ی تایپ‌اسکریپت، هر فایلی که JSX داره، باید پسوند tsx داشته باشه؛ پسوندی مخصوص تایپ‌اسکریپت، که بهش می‌گه این فایل JSX داره. فایل‌هایی که فقط کد تایپ‌اسکریپت دارن، بی JSX، همون ts می‌مونن، مثل vite.config.ts.

همون سند می‌گه تایپ‌اسکریپت، از خود جعبه از JSX پشتیبانی می‌کنه؛ و با دو بسته‌ی نوع، یعنی @types/react و @types/react-dom، پشتیبانی کامل ری‌اکت رو می‌گیره. الگوی Vite، هر دو رو از قبل توی package.json گذاشته.

کارهای package.json

package.json این الگو، چهار کار تعریف کرده، که هر کدوم با npm run و اسمش اجرا می‌شه:

  • dev: سرور توسعه‌ی Vite رو روشن می‌کنه.
  • build: اول با tsc نوع‌ها رو بررسی می‌کنه، بعد با Vite، نسخه‌ی انتشار رو می‌سازه.
  • lint: کد رو با یه ابزار بررسی، به اسم oxlint، از نظر خطاهای رایج می‌سنجه.
  • preview: نسخه‌ی ساخته‌شده رو، روی کامپیوتر خودتون، نشون می‌ده.

توی این مسیر، بیشتر از همه dev رو به کار می‌برید؛ بقیه رو، هر جا لازم شد، می‌گیم.

ساخت برای انتشار

سرور توسعه، برای نوشتن کده؛ ولی برای گذاشتن اپ روی یه سرور واقعی، باید نسخه‌ی انتشار ساخت. طبق سند Vite، فرمان ساخت، کد رو بسته‌بندی می‌کنه و فایل‌های ایستای خیلی بهینه، برای انتشار، می‌سازه. امتحان کنید: npm run build.

یه پوشه‌ی تازه به اسم dist ساخته می‌شه، با یه index.html و چند فایل جاوااسکریپت و CSS کوچیک‌شده. این فایل‌ها، کل اپ شمان؛ و می‌شه گذاشتشون روی هر سرویسی که فایل ایستا نگه می‌داره. یادتون باشه، build اول tsc رو اجرا می‌کنه؛ پس اگه خطای نوع داشته باشید، ساخت انجام نمی‌شه.

اولین کامپوننت خودتون

حالا، وقت نوشتن اولین کامپوننت خودتونه. سند رسمی ری‌اکت، توی صفحه‌ی تایپ‌اسکریپتش، این نمونه رو داره، که دقیقا برای فایل tsx نوشته شده: function MyButton({ title }: { title: string }) { return <button>{title}</button>; }.

توی App.tsx، این تابع رو بالای تابع App بنویسید؛ بعد، یه جا توی JSX ـی که App برمی‌گردونه، بنویسید <MyButton title="سلام ری‌اکت" />. ذخیره کنید؛ یه دکمه‌ی تازه با همین متن، همون لحظه روی صفحه ظاهر می‌شه. اولین کامپوننت ری‌اکت شما، با نوع تایپ‌اسکریپتی، ساخته شد.

نوع ورودی کامپوننت

اون تیکه‌ی { title: string } توی نمونه، نوع ورودی‌های کامپوننته. طبق سند رسمی، فرق اصلی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت و ری‌اکت با جاوااسکریپت، همینه: می‌تونید برای ورودی‌های کامپوننت، یعنی props، نوع بنویسید. این نوع‌ها، هم درستی کد رو بررسی می‌کنن، هم توضیح درون‌خطی توی ویرایشگر می‌دن.

امتحان کنید: <MyButton /> رو بی title بنویسید. VS Code همون لحظه زیرش خط قرمز می‌کشه، چون title لازمه. یا بنویسید title={42}؛ باز هم خطا، چون title باید متن باشه. همون غلط‌یابی که توی مسیر تایپ‌اسکریپت دیدیم، حالا برای کامپوننت‌ها.

یه نکته درباره‌ی بررسی نوع

سند رسمی ری‌اکت یه نکته‌ی مهم داره: جعبه‌های کد قابل ویرایش توی خود سند، تایپ‌اسکریپت رو اجرا می‌کنن، ولی بررسی نوع نمی‌کنن؛ یعنی خطای نوع نشون نمی‌دن. برای همین، توی این مسیر، روی کامپیوتر خودتون کار می‌کنیم، که VS Code همیشه بررسی می‌کنه.

یه نکته‌ی دیگه: سرور توسعه‌ی Vite هم، برای سرعت، معمولا فقط نوع‌ها رو برمی‌داره و بررسی کامل نمی‌کنه؛ همون‌طور که توی درس فرق تایپ‌اسکریپت و جاوااسکریپت گفتیم. پس خطاهای نوع رو توی VS Code ببینید، و پیش از هر انتشار، با npm run build، که tsc رو اجرا می‌کنه، مطمئن بشید هیچ خطایی نمونده.

ابزارهای توسعه‌دهنده‌ی ری‌اکت

طبق سند رسمی ری‌اکت، ساده‌ترین راه برای خطایابی سایت‌های ساخته‌شده با ری‌اکت، نصب افزونه‌ی ابزارهای توسعه‌دهنده‌ی ری‌اکت (React Developer Tools) روی مرورگره. این افزونه، برای کروم، فایرفاکس و اج هست، و باهاش می‌شه کامپوننت‌ها رو بررسی کرد، props و حالت رو ویرایش کرد، و مشکل‌های سرعت رو پیدا کرد.

همون سند می‌گه بعد از نصب، وقتی به یه سایت ساخته‌شده با ری‌اکت سر بزنید، دو پنل تازه به اسم Components و Profiler می‌بینید. امتحان کنید: روی صفحه‌ی localhost:5173، پنل Components رو باز کنید و App رو پیدا کنید؛ حالت count رو اونجا می‌بینید، و حتی می‌تونید دستی عوضش کنید.

ابزار بررسی کد

سند رسمی ری‌اکت، توی صفحه‌ی تنظیم ویرایشگر، می‌گه ابزارهای بررسی کد (Linter)، مشکل‌های کد رو حین نوشتن پیدا می‌کنن و کمک می‌کنن زود درستشون کنید. همون سند تاکید می‌کنه که قاعده‌های بررسی hookهای ری‌اکت، ضروری‌ان و جدی‌ترین خطاها رو زود می‌گیرن.

الگوی Vite، از قبل یه ابزار بررسی به اسم oxlint داره، و راهنمای الگو، قاعده‌ی بررسی hookها رو هم نشون می‌ده. برای اجراش، npm run lint رو بزنید. توی ایستگاه هفتم، این ابزار رو کامل تنظیم می‌کنیم؛ فعلا خوبه بدونید هست.

قالب‌بندی خودکار

سند رسمی ری‌اکت یه جمله‌ی بامزه داره: آخرین چیزی که می‌خواید، وقتی کدتون رو با کسی شریک می‌شید، بحث درباره‌ی فاصله‌گذاریه. برای همین، ابزار قالب‌بندی Prettier رو معرفی می‌کنه، که کد رو بر اساس قاعده‌های ثابت، دوباره مرتب می‌کنه.

همون سند پیشنهاد می‌کنه کد، با هر بار ذخیره، خودکار قالب‌بندی بشه؛ و VS Code تنظیمی به اسم format on save برای همین داره، که توی بخش تنظیم‌هاش، با جستجوی همین عبارت، پیداش می‌کنید. این کار، اختیاریه؛ ولی کد شما رو همیشه مرتب نگه می‌داره، بی هیچ زحمتی.

یه نکته از راهنمای الگو

راهنمای الگوی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت Vite، یه نکته داره: کامپایلر ری‌اکت (React Compiler) توی این الگو روشن نیست، چون روی سرعت توسعه و ساخت اثر می‌ذاره؛ و برای اضافه کردنش، به سند رسمی ری‌اکت ارجاع می‌ده.

کامپایلر ری‌اکت، ابزاریه که کد شما رو خودکار بهینه می‌کنه، تا صفحه کمتر بی‌دلیل دوباره کشیده بشه. لازم نیست الان کاری باهاش داشته باشید؛ توی ایستگاه هفتم، درس سرعت، کامل سراغش میایم. فقط اگه یه جا اسمش رو دیدید، بدونید چیه.

گیرهای رایج

چند گیری که روز اول زیاد پیش میاد:

  • npm run dev خطا داد که package.json پیدا نشد: ترمینال توی پوشه‌ی my-app نیست؛ پوشه رو با Open Folder باز کنید و ترمینال تازه بگیرید.
  • صفحه خالیه یا خطای بسته می‌ده: npm install رو فراموش کردید؛ بزنیدش و دوباره npm run dev.
  • فرمان npm create خطای نسخه داد: Node قدیمیه؛ نسخه‌ی LTS تازه رو نصب کنید.
  • ذخیره کردید ولی صفحه عوض نشد: مطمئن بشید فایل رو واقعا ذخیره کردید و سرور هنوز روشنه.
  • کامپوننت تازه دیده نمی‌شه: اسمش رو با حرف بزرگ نوشتید؟ توی JSX ـی App هم به کارش بردید؟

جواب کوتاه

اگه کسی پرسید «پروژه‌ی ری‌اکت رو چطور بسازم»:

با Vite و الگوی ری‌اکت با تایپ‌اسکریپت: npm create vite@latest my-app -- --template react-ts، بعد توی پوشه‌ی پروژه npm install و npm run dev، و صفحه روی http://localhost:5173 باز می‌شه. برای اپ واقعی، سند رسمی شروع با فریم‌ورکی مثل نکست جی‌اس رو پیشنهاد می‌کنه.

چند باور رایج

  • «Create React App بهترین راه شروعه.» طبق سند رسمی، کنار گذاشته شده.
  • «سرور توسعه، سایت رو روی اینترنت می‌ذاره.» فقط روی کامپیوتر خودتونه.
  • «با هر تغییر، باید صفحه رو دستی از نو بارگذاری کرد.» HMR همون لحظه به‌روزش می‌کنه.
  • «npm install رو هر بار باید زد.» فقط اول کار یا با بسته‌ی تازه.
  • «سرور توسعه همه‌ی خطاهای نوع رو نشون می‌ده.» VS Code و npm run build.

یه مثال

رضا، که تازه درس‌های قبل رو تموم کرده بود، یه آموزش قدیمی پیدا کرد و با Create React App پروژه ساخت؛ و ده دقیقه با هشدارهای نسخه و بسته‌های کنارگذاشته‌شده کلنجار رفت. بعد، فرمان Vite همین درس رو زد؛ پروژه توی چند ثانیه ساخته شد، و صفحه، با npm run dev، بی هیچ هشداری باز شد.

روز بعد، npm run dev رو زد و خطا گرفت؛ چون ترمینال توی پوشه‌ی بالایی بود، نه my-app. با Open Folder، پوشه‌ی درست رو باز کرد و همه‌چیز کار کرد. حالا هر روز، کارش رو با همین دو قدم شروع می‌کنه: باز کردن پوشه، و npm run dev.

تمرین امروز

امروز، کارگاه رو راه بندازید و اولین کامپوننت رو بسازید.

  1. با فرمان این درس، پروژه‌ی my-app رو بسازید.
  2. npm install و بعد npm run dev رو بزنید و صفحه رو روی localhost:5173 ببینید.
  3. توی App.tsx یه کلمه از عنوان رو عوض کنید و ذخیره کنید؛ به‌روز شدن فوری رو ببینید.
  4. کامپوننت MyButton رو با نوع title بنویسید و دو بار، با دو متن مختلف، به کارش ببرید.
  5. یه بار title رو جا بندازید و پیام خطای VS Code رو بخونید.

درس بعدی، کامپوننت رو کامل باز می‌کنه: کامپوننت در ری اکت چیست.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • ابزار: Vite، با الگوی react-ts؛ Create React App کنار گذاشته شده.
  • فرمان ساخت: npm create vite@latest my-app -- --template react-ts.
  • بعد: npm install، و npm run dev برای سرور توسعه.
  • صفحه روی http://localhost:5173 باز می‌شه و با هر ذخیره، به‌روز می‌شه.
  • کامپوننت اصلی توی src/App.tsx ـه؛ از همون‌جا شروع کنید.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو می‌بینید: چند تا درست، چند تا نادرست.

خودتون رو بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها عوض می‌شه.
  • تا آخر نمی‌گیم کدوم جواب درست بوده؛ می‌تونید برگردید و جوابتون رو عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند تا درست، چند تا نادرست.
  • اگه وسطش بستید، دوباره که باز کنید از همون‌جا ادامه می‌دید.

فصل‌های این درس

درس بعد