انواع سئو: داخلی، خارجی، تکنیکال و محتوایی
جواب کوتاه
سئو یه کاره، ولی برای راحتی چهار تیکهش کردهان: سئوی تکنیکال (Technical SEO) که ربات گوگل بتونه سایت رو بگرده و بخونه، سئوی محتوایی (Content SEO) که سایت جواب واقعی سوال آدمها رو داشته باشه، سئوی داخلی (On-page SEO) که هر صفحه عنوان و ساختار درستی داشته باشه، و سئوی خارجی (Off-page SEO) که بقیهی سایتها و آدمها از شما حرف بزنن و لینک بدن. کنار این چهار تا، سئوی محلی، فروشگاهی، چندزبانه و هوش مصنوعی هم هست که برای کار خاصیان.
سئو مثل ساختن یه خونهست
فرض کنید میخواید یه خونه بسازید که آدمها دوست داشته باشن بیان توش. اول باید پی و لولهکشی و سیمکشی درست باشه، وگرنه خونه میریزه یا آب نداره. بعد باید اتاقها و اثاث خوب داشته باشه، وگرنه کسی نمیمونه. بعد سر هر در یه تابلوی روشن لازمه که آدم بدونه اینجا آشپزخونهست یا اتاق خواب. و آخر، همسایهها باید دربارهی خونهتون حرف خوب بزنن، که بقیه هم بیان سر بزنن.
سئو هم دقیقا همین چهار تیکه رو داره. وقتی یه نفر میگه «انواع سئو»، منظورش معمولا همین چهار تاست: تکنیکال، محتوایی، داخلی و خارجی. این درس هر کدوم رو با همین مثال خونه باز میکنه، و بعد چند نوع خاصتر رو هم میگه که برای کسبوکارهای خاص لازمه.
چهار اسمی که همه میگن
اسم انگلیسی هر کدوم رو هم یاد بگیرید، چون توی آگهیهای استخدام، پیشنهاد شرکتها و مقالهها همینها رو میبینید:
- سئوی تکنیکال یا فنی، به انگلیسی Technical SEO: اینکه ربات گوگل بتونه سایت رو پیدا کنه، بگرده، بخونه و سریع باز کنه.
- سئوی محتوایی، به انگلیسی Content SEO: اینکه سایت جواب واقعی و کامل سوال آدمها رو داشته باشه.
- سئوی داخلی یا درونصفحهای، به انگلیسی On-page SEO: اینکه هر صفحه عنوان، توضیح، تیتر، عکس و لینک داخلی درستی داشته باشه.
- سئوی خارجی یا برونصفحهای، به انگلیسی Off-page SEO: هر چیزی بیرون از سایت شما که روی دیده شدنش اثر داره، مثل لینکهایی که بقیه بهتون میدن.
یه نکته از همین اول: اینها چهار تا کار جدا نیستن، چهار زاویه از یه کارن. گوگل خودش این چهار اسم رو به کار نمیبره؛ گوگل فقط میگه سایتی بسازید که ربات بتونه بخونه و آدم جوابش رو توش پیدا کنه. این تقسیمبندی رو اهل سئو برای راحتی کار ساختن، که بدونن هر کاری کجای ماجراست.
سئوی تکنیکال: پی خونه
سئوی تکنیکال یعنی هر کاری که باعث میشه گوگل بتونه سایت شما رو بیدردسر پیدا کنه، بگرده و بفهمه. اگه این بخش خراب باشه، بهترین محتوای دنیا هم دیده نمیشه؛ مثل خونهای که پیش ترک داره و هیچکس جرات نمیکنه بره توش.
توی درس گوگل چطوری کار میکنه دیدید که گوگل سه مرحله داره: خزش، ایندکس و نمایش. سئوی تکنیکال بیشترش دربارهی دو مرحلهی اوله. مثلا اگه robots.txt کل سایت رو بسته باشه، یا سرور مدام خطا بده، یا صفحهها با چند نشونی مختلف باز بشن، اینها مشکل تکنیکالن.
سئوی تکنیکال معمولا کار کسیه که با سرور و کد آشناست. ولی صاحب سایت هم باید بدونه این بخش وجود داره، که وقتی یکی گفت «محتوا رو عوض کنیم»، بپرسه «اول مطمئنی گوگل اصلا میتونه سایت رو بخونه؟»
سئوی تکنیکال، دقیقا چه چیزهایی
- خزش: اینکه ربات گوگل بتونه به صفحهها برسه؛ robots.txt درست باشه و سرور جواب بده.
- نقشهی سایت (Sitemap): فهرست صفحهها برای گوگل.
- ایندکس: اینکه صفحههای درست ایندکس بشن و صفحههای اضافه نه؛ با noindex و نسخهی اصلی (Canonical).
- کد وضعیت: صفحهها کد ۲۰۰ بدن، صفحههای حذفشده ۴۰۴ یا ۴۱۰، و جابهجاشدهها ۳۰۱.
- سرعت و تجربهی صفحه: صفحه سریع باز بشه و روی گوشی درست کار کنه.
- امنیت: سایت روی HTTPS باشه و هک نشده باشه.
- جاوااسکریپت: محتوای اصلی پشت اسکریپت قایم نشده باشه.
- دادهی ساختاریافته (Structured data): کدی که به گوگل میگه اطلاعات صفحه دقیقا چیه.
سئوی محتوایی: اثاث خونه
سئوی محتوایی یعنی سایت چیزی داشته باشه که آدمها دنبالشن. گوگل توی راهنمای سئوش میگه احتمالا بیشترین اثر رو، از بین همهی کارها، ساختن محتوای مفید و قابل اعتماد داره؛ محتوایی که خوندنش راحته، مرتبه، بهروزه و کامل.
مثال: دو تا سایت آموزشگاه رانندگی رو در نظر بگیرید. اولی فقط یه صفحه داره که نوشته «ثبتنام آموزشگاه رانندگی، تماس بگیرید». دومی، کنار همون، صفحههایی داره مثل «مدارک لازم برای گواهینامه»، «آزمون آییننامه چند سوال داره»، «چند جلسه کلاس عملی لازمه». آدمی که داره دنبال گواهینامه میگرده، این سوالها رو جستجو میکنه؛ و سایت دوم جوابش رو داره.
سئوی محتوایی فقط نوشتن نیست. اینکه بدونید مردم دقیقا چی جستجو میکنن، به اسم تحقیق کلمهی کلیدی، هم جزو همینه؛ چون بیاون نمیدونید چی بنویسید.
سئوی محتوایی، دقیقا چه چیزهایی
- تحقیق کلمهی کلیدی (Keyword research): فهمیدن اینکه مردم با چه کلمههایی دنبال کار شما میگردن.
- قصد جستجو (Search intent): فهمیدن اینکه آدم با اون جستجو چی میخواد؛ یاد بگیره، بخره، یا یه جای خاص رو پیدا کنه.
- نوشتن محتوای مفید: جواب کامل، روشن و درست.
- تجربه و تخصص: نشون دادن اینکه کی این رو نوشته و چرا قابل اعتماده.
- بهروز نگه داشتن محتوا: درست کردن صفحههای قدیمی که دیگه درست نیستن.
- جلوگیری از محتوای تکراری: هر صفحه یه موضوع، نه ده صفحه با یه حرف.
سئوی داخلی: تابلوی سر هر در
سئوی داخلی یعنی هر صفحه، خودش، به آدم و ربات بگه دربارهی چیه. تابلوی سر در، همون عنوان صفحهست؛ و بقیهی چیزها، مثل توضیح، تیترها و نشونی، کمک میکنن آدم قبل از اینکه وارد بشه، بفهمه اینجا کجاست.
فرق سئوی داخلی با محتوایی چیه؟ محتوایی دربارهی اینه که چی بگید؛ داخلی دربارهی اینه که چطور بچینیدش. مثلا محتوای شما یه راهنمای کامل دربارهی «نگهداری گیاه آپارتمانی» هست. سئوی داخلی میگه عنوان صفحه دقیقا همون چیزی باشه که مردم جستجو میکنن، نشونی صفحه کوتاه و خوانا باشه، تیترهای وسط متن بخشها رو روشن کنن، عکسها متن جایگزین داشته باشن، و از این صفحه به صفحههای مربوط دیگهی سایت لینک داده بشه.
سئوی داخلی، دقیقا چه چیزهایی
- عنوان صفحه (Title): همونی که توی زبونهی مرورگر و معمولا به عنوان لینک آبی توی نتایج گوگل دیده میشه.
- توضیح متا (Meta description): متن کوتاهی که گاهی زیر لینک توی نتایج میاد.
- تیترها (Headings): H1 برای عنوان اصلی، H2 و H3 برای بخشها.
- نشونی صفحه (URL): کوتاه و خوانا، که بگه صفحه دربارهی چیه.
- لینک داخلی (Internal link): لینک از یه صفحهی سایت به صفحهی دیگهی همون سایت.
- متن لینک (Anchor text): کلمههایی که روی لینک نوشته شدن.
- عکس: اسم فایل و متن جایگزین (alt) درست.
سئوی خارجی: حرف همسایهها
سئوی خارجی یعنی هر چیزی بیرون از خود سایت شما که روی دیده شدنش اثر داره. مهمترینش لینکیه که سایتهای دیگه به شما میدن، که بهش بکلینک (Backlink) میگن. گوگل از لینکها هم برای پیدا کردن صفحههای تازه استفاده میکنه، هم به عنوان یه نشونه که این صفحه به درد بقیه خورده.
مثال خونه رو یادتونه؟ اگه همسایهها به هر کی میرسن بگن «اون خونهی ته کوچه رو دیدی؟ معرکهست»، آدمهای بیشتری میان سر بزنن. ولی اگه شما به چند نفر پول بدید که این حرف رو بزنن، دیگه حرف همسایه نیست، تبلیغ دروغه. سئوی خارجی هم همینه: لینکی ارزش داره که خودشون خواستن بدن. لینک خریدنی برای رتبه، همونطور که توی درس کلاه سفید و کلاه سیاه دیدید، اسپمه.
سئوی خارجی فقط لینک هم نیست. اینکه اسم کسبوکارتون توی نقشهی گوگل باشه، مردم دربارهتون نظر بنویسن، یا توی انجمنها و شبکههای اجتماعی از شما حرف بزنن، همه به اینکه آدمها شما رو پیدا کنن کمک میکنه.
سئوی خارجی، دقیقا چه چیزهایی
- بکلینک طبیعی: لینکی که یه سایت دیگه چون محتواتون به دردش خورده، داده.
- ذکر نام برند (Brand mention): جایی که اسم شما بدون لینک اومده.
- نمایهی کسبوکار در گوگل (Google Business Profile): برای کسبوکارهای محلی.
- نظر و امتیاز مشتریها: توی نقشهی گوگل یا سایتهای دیگه.
- حضور واقعی توی جمعها: انجمن، گروه، شبکهی اجتماعی.
- رپورتاژ و تبلیغ: مجاز، به شرطی که لینکش برچسب sponsored داشته باشه.
مرز این چهار تا، تیز نیست
اگه دقت کنید، خیلی از کارها رو میشه توی دو تا از این دستهها گذاشت. لینک داخلی هم سئوی داخلیه، چون روی صفحهست، هم تکنیکاله، چون به ربات کمک میکنه صفحهها رو پیدا کنه. سرعت صفحه هم تکنیکاله، هم به تجربهی آدم ربط داره. دادهی ساختاریافته هم تکنیکاله، هم داخلی.
برای همین خیلی خودتون رو درگیر این نکنید که «این کار دقیقا کدوم نوعه». مهم اینه که بدونید هر کاری روی کدوم مرحلهی کار گوگل اثر داره: پیدا شدن، فهمیده شدن، یا انتخاب شدن. این تقسیمبندی فقط یه نقشهست که گم نشید، نه دیوار.
مثلا یه نفر بهتون میگه «ما فقط سئوی داخلی کار میکنیم». خوبه، ولی اگه سایتتون مشکل تکنیکال داره، یا محتواش جواب کسی رو نمیده، اون سئوی داخلی خیلی اثر نمیکنه. سایت خوب، هر چهار تا رو با هم داره.
سئوی محلی: برای مشتری نزدیک
سئوی محلی، به انگلیسی Local SEO، برای کسبوکارهاییه که مشتریشون از همون شهر یا محله میاد؛ مثل رستوران، دندونپزشکی، آرایشگاه یا تعمیرگاه. وقتی کسی مینویسه «کافه نزدیک من» یا «تعمیر موبایل ونک»، گوگل معمولا یه نقشه با چند کسبوکار نشون میده.
اینکه توی اون نقشه بیاید، بیشتر به نمایهی کسبوکار شما در گوگل، به انگلیسی Google Business Profile، بستگی داره: آدرس درست، ساعت کاری، عکس، و نظرهای مشتریها. سئوی محلی در واقع ترکیبی از همون چهار نوعه، با یه تمرکز خاص روی جا و نقشه.
سئوی فروشگاه اینترنتی
سئوی فروشگاهی، به انگلیسی E-commerce SEO، یعنی همون چهار نوع، برای سایتی که محصول میفروشه. چالشهاش فرق داره: فروشگاه معمولا صدها یا هزاران صفحهی محصول داره، کلی فیلتر و مرتبسازی که نشونیهای تکراری میسازه، و محصولهایی که تموم میشن یا برمیگردن.
مثلا یه فروشگاه کفش که فیلتر رنگ و سایز داره، ممکنه برای یه محصول دهها نشونی بسازه. اگه کنترل نشه، ربات گوگل وقتش رو روی این نشونیهای تکراری میذاره. یا توضیح محصولها رو از سایت تولیدکننده کپی کرده که هیچ چیز تازهای نمیگه. سئوی فروشگاهی این مشکلها رو حل میکنه، بهعلاوهی کارهایی مثل نشون دادن قیمت و موجودی توی نتایج گوگل.
سئوی چندزبانه و چندکشوری
سئوی بینالمللی، به انگلیسی International SEO، برای سایتیه که به چند زبان یا برای چند کشور محتوا داره. مثلا یه شرکت گردشگری که هم صفحهی فارسی داره هم انگلیسی هم عربی. اینجا کار اصلی اینه که گوگل بفهمه هر نسخه برای کیه، تا آدم انگلیسیزبون نسخهی انگلیسی رو ببینه و آدم فارسیزبون نسخهی فارسی رو.
ابزار اصلی این کار، یه برچسب به اسم hreflang هست که توی ایستگاه «سایت چندزبانه و چندکشوری» همین مسیر، کامل یاد میگیرید.
سئو برای جوابهای هوش مصنوعی
یه نوع تازهتر هم هست که این روزها زیاد اسمش رو میشنوید: بهینهسازی برای جوابهای هوش مصنوعی. گوگل حالا بالای بعضی نتایج یه خلاصه با هوش مصنوعی نشون میده، و ابزارهایی مثل چتجیپیتی هم با منبع جواب میدن. این روزها اسمهایی مثل GEO و AEO هم براش میشنوید.
خبر خوب اینه که گوگل خودش میگه برای دیده شدن توی ویژگیهای هوش مصنوعی جستجوی گوگل، کار اضافهی خاصی لازم نیست؛ همون اصول پایهی سئو کافیه. یعنی سایتی که تکنیکالش درسته، محتواش مفیده و ساختارش روشنه، همون شانس رو اونجا هم داره. این مسیر یه ایستگاه کامل دربارهی هوش مصنوعی در جستجوی گوگل داره.
از کدوم شروع کنیم
اگه سایت دارید و نمیدونید از کجا شروع کنید، این ترتیب معمولا درسته، دقیقا مثل ساختن خونه، از پایین به بالا:
- تکنیکال: مطمئن بشید گوگل سایت رو میبینه و صفحههای مهم ایندکس شدن. با سرچ کنسول.
- محتوا: بفهمید مردم چی جستجو میکنن و براش جواب واقعی بنویسید.
- داخلی: هر صفحه رو با عنوان، تیتر و لینک داخلی درست مرتب کنید.
- خارجی: سایتتون رو به آدمها معرفی کنید تا خودشون بهتون لینک بدن.
چرا این ترتیب؟ چون بهترین تابلو روی خونهای که پی نداره، فایده نداره؛ و بهترین حرف همسایهها دربارهی خونهای که اتاق خالی داره، آدمها رو ناامید برمیگردونه. البته کار سئو تمومشدنی نیست؛ این چهار تا رو باید همیشه، کنار هم، نگه دارید.
هر نوع، کجای این مسیر یاد داده میشه
این مسیر سئو بیستویک ایستگاه داره، و هر کدوم از این انواع، یه یا چند ایستگاهه. تکنیکال: ایستگاههای خزش، robots.txt، سایتمپ، ایندکس و نسخهی اصلی، جاوااسکریپت و سئو، سرعت و تجربهی صفحه، و دادهی ساختاریافته. محتوایی: ایستگاههای کلمه کلیدی و قصد جستجو، و محتوای مفید. داخلی: ایستگاههای صفحهی نتایج گوگل، نشانی و پیوند و ساختار سایت، و تصویر و ویدیو. خارجی: ایستگاه سئو خارجی و بک لینک.
و نوعهای خاص: سئو محلی، سئو فروشگاه اینترنتی، سایت چندزبانه و چندکشوری، و هوش مصنوعی در جستجوی گوگل، هر کدوم یه ایستگاه جدا دارن. آخر مسیر هم ایستگاه پایش و رفع اشکاله، که یاد میگیرید با سرچ کنسول ببینید کدوم نوع از سئوی سایتتون ایراد داره.
یه مثال کامل: سایت یه شیرینیفروشی
بیاید هر چهار نوع رو روی یه سایت واقعینما ببینیم. یه شیرینیفروشی توی اصفهان یه سایت داره که سفارش کیک تولد میگیره. صاحبش میگه «هیچکس از گوگل نمیاد».
تکنیکال: اول سرچ کنسول رو نگاه میکنیم و میبینیم فقط صفحهی اول ایندکس شده؛ چون صفحهی کیکها با یه افزونه ساخته شده که لینکهاش با اسکریپت کار میکنن و ربات راه پیدا نمیکنه. اینو درست میکنیم. محتوا: میبینیم مردم «کیک تولد اصفهان»، «کیک تولد بچه» و «قیمت کیک تولد کیلویی» جستجو میکنن، ولی سایت هیچ صفحهای دربارهی قیمت یا کیک بچه نداره. براشون صفحهی واقعی با عکس و قیمت میسازیم.
داخلی: عنوان صفحهی اول نوشته «خانه». عوضش میکنیم به «سفارش کیک تولد در اصفهان». عکسها اسم فایل «IMG_2231» دارن و بی متن جایگزینن؛ درستشون میکنیم. خارجی: نمایهی کسبوکار گوگل رو با آدرس و ساعت کاری کامل میکنیم و از مشتریهای راضی میخوایم نظر بنویسن. چند ماه بعد، هر چهار تیکه کنار هم کار میکنن. هیچکدوم به تنهایی این نتیجه رو نمیداد.
هر نوع رو با چی بسنجیم
یه چیز خوب دربارهی این تقسیمبندی اینه که برای هر نوع، میدونید کجا رو نگاه کنید. لازم نیست ابزار گرون بخرید؛ بیشترش با ابزارهای رایگان خود گوگل دیده میشه.
برای تکنیکال، سرچ کنسول گوگل بهترین جاست. گزارش «ایندکس صفحهها» میگه کدوم صفحهها ایندکس شدن و کدوم نه، و چرا. گزارش «آمار خزش» میگه ربات گوگل چقدر سر زده و سرور چطور جواب داده. ابزار «بررسی نشونی» برای هر صفحه جدا جزئیات میده. برای سرعت هم ابزار PageSpeed Insights گوگل، یا تست سرعت خودمون که از داخل ایران میسنجه.
برای محتوا، گزارش «عملکرد» سرچ کنسول میگه برای چه جستجوهایی دیده شدید، چند بار، و چند نفر کلیک کردن. اگه یه صفحه زیاد دیده میشه ولی کسی روش کلیک نمیکنه، احتمالا عنوانش جذاب نیست؛ اگه برای جستجوهایی دیده میشه که اصلا ربطی بهش ندارن، احتمالا محتواش گنگه. برای داخلی، کافیه صفحه رو باز کنید و ببینید عنوان، تیتر و لینکهای داخلیش چه شکلیه. و برای خارجی، گزارش «لینکها» توی سرچ کنسول میگه کدوم سایتها به شما لینک دادن.
مثلا یه نفر بهتون میگه «سایتت سئوی خارجی ضعیفی داره». به جای اینکه باور کنید یا رد کنید، برید توی گزارش لینکهای سرچ کنسول و ببینید چند تا سایت بهتون لینک دادن. اگه تقریبا هیچ، حرفش احتمالا درسته؛ ولی اول مطمئن بشید سه نوع دیگه مشکلی ندارن، چون بدون اونها، لینک هم اثر زیادی نداره.
پیشنهاد یه شرکت سئو رو چطور بخونیم
حالا که این چهار اسم رو میشناسید، پیشنهاد هر شرکت یا فریلنسر سئو رو خیلی راحتتر میخونید. چند تا سوال ساده بپرسید:
- کدوم یکی از این چهار نوع رو انجام میدید، و کدوم رو نه؟
- برای تکنیکال، اول چه چیزی رو بررسی میکنید؟ سرچ کنسول رو نگاه میکنید؟
- برای محتوا، تحقیق کلمهی کلیدی رو خودتون انجام میدید و نتیجهش رو به من نشون میدید؟
- برای خارجی، بکلینکها از کجا میاد؟ خریدنیه یا طبیعی؟
- هر ماه چه گزارشی میدید، و از کدوم ابزار؟
اگه کسی فقط از «بکلینک قوی» و «رپورتاژ» حرف میزنه و دربارهی تکنیکال و محتوا هیچی نمیگه، احتمالا داره فقط یه تیکه از خونه رو میسازه. و اگه کسی قول «صفحهی اول گوگل در یک ماه» داد، همونطور که توی درس اصول پایهی جستجوی گوگل میبینید، خود گوگل میگه هیچ تضمینی نیست. یه همکار خوب سئو، اول میپرسه سایت شما توی کدوم نوع ضعیفتره، و از همونجا شروع میکنه.
چند تا حرف که زیاد میشنوید
- «سئو یعنی فقط بکلینک.» بکلینک فقط یه تیکه از سئوی خارجیه؛ بی تکنیکال و محتوا، اثر کمی داره.
- «سئوی داخلی یعنی تکرار کلمهی کلیدی توی صفحه.» سئوی داخلی یعنی چیدن درست صفحه؛ تکرار بیجا خودش اسپمه.
- «گوگل این چهار نوع رو رسما اعلام کرده.» این تقسیمبندی رو اهل سئو ساختن؛ گوگل فقط از اصول کلی حرف میزنه.
- «سئوی تکنیکال یه بار انجام میشه و تمومه.» هر تغییر سایت، افزونه یا سرور ممکنه دوباره چیزی رو خراب کنه؛ باید پایش بشه.
- «برای هوش مصنوعی باید سئوی کاملا جدا کرد.» گوگل میگه همون اصول پایهی سئو برای ویژگیهای هوش مصنوعیش کافیه.
- «کسبوکار کوچیک به سئوی محلی نیاز نداره.» برعکس؛ برای کسبوکار محلی، نقشهی گوگل معمولا مهمترین راه پیدا شدنه.
واژههای این درس، یه جا
- سئوی تکنیکال (Technical SEO): اینکه گوگل بتونه سایت رو پیدا کنه، بگرده و بخونه.
- سئوی محتوایی (Content SEO): جواب واقعی و کامل به سوال آدمها.
- سئوی داخلی (On-page SEO): چیدن درست هر صفحه؛ عنوان، تیتر، نشونی، لینک داخلی.
- سئوی خارجی (Off-page SEO): هر چیزی بیرون از سایت که روی دیده شدنش اثر داره.
- بکلینک (Backlink): لینکی که یه سایت دیگه به شما میده.
- لینک داخلی (Internal link): لینک بین صفحههای یه سایت.
- سئوی محلی (Local SEO): دیده شدن برای مشتریهای نزدیک، با نقشهی گوگل.
- سئوی فروشگاهی (E-commerce SEO): سئو برای سایتهایی که محصول میفروشن.
- سئوی بینالمللی (International SEO): سئو برای چند زبان یا چند کشور.
- قصد جستجو (Search intent): چیزی که آدم با یه جستجو واقعا میخواد.
یه تمرین کوتاه
سایت خودتون، یا یه سایتی که میشناسید، رو با این چهار سوال بسنجید، یکی برای هر نوع:
- تکنیکال: اگه توی گوگل بنویسید
site:و نشونی سایت، صفحههای مهمتون میان؟ - محتوایی: سه سوالی که مشتریهاتون همیشه میپرسن رو بنویسید. جوابشون توی سایت هست؟
- داخلی: عنوان صفحهی اولتون، که بالای زبونهی مرورگر میاد، میگه شما چی کار میکنید و کجا؟
- خارجی: اسم کسبوکارتون رو جستجو کنید. جز سایت خودتون، جای دیگهای هم ازتون حرف زده؟
هر کدوم جوابش «نه» بود، همون نوع، نقطهی شروع شماست. درس بعدی این مسیر، «سئو کلاه سفید و کلاه سیاه»، میگه از کدوم راهها نباید سراغ هیچکدوم از این چهار تا رفت.
جمعبندی. آنچه از این درس با خودتان میبرید.
- چهار نوع اصلی: تکنیکال، محتوایی، داخلی، خارجی.
- تکنیکال پی خونهست: ربات بتونه بیاد، بگرده و بخونه.
- محتوا اثاث خونهست: جواب واقعی سوال آدمها.
- داخلی تابلوی سر هر دره: عنوان، توضیح، تیتر، لینک داخلی، عکس.
- خارجی حرف همسایههاست: لینک و اسم شما جاهای دیگه.
- محلی، فروشگاهی، چندزبانه و هوش مصنوعی، شاخههای خاص همین چهار تان.
- اینها از هم جدا نیستن؛ یه سایت خوب همه رو با هم داره.
خودتون رو بسنجید
۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخرش فقط کارنامه رو میبینید: چند تا درست، چند تا نادرست.