هاست وردپرس، همان هاست اشتراکی است. سرور وردپرس خودتان، با همان پول.

هاست وردپرس از کجا آمد؟

ده پانزده سال پیش، هر کسی که می‌خواست سایت وردپرسی راه بیندازد، یک هاست لینوکس معمولی می‌خرید، فایل‌های وردپرس را خودش بالا می‌برد، دیتابیس می‌ساخت و نصب را انجام می‌داد. برای خیلی‌ها همین چند قدم سخت بود. شرکت‌های هاستینگ دیدند بخش بزرگی از مشتری‌هایشان وردپرس دارند، پس پلنی ساختند که وردپرس از قبل رویش نصب باشد، چند افزونه‌ی کش و امنیت هم کنارش، و اسمش را گذاشتند «هاست وردپرس».

این کار برای شروع واقعا کمک کرد. ولی کم‌کم «هاست وردپرس» بیشتر از آنکه یک نوع فنی باشد، یک اسم فروش شد. امروز وقتی دو پلن را کنار هم می‌گذارید، یکی «هاست لینوکس» و یکی «هاست وردپرس»، معمولا روی یک نوع سرور، با یک مدل اشتراکی، و گاهی حتی روی همان سرور هستند. فرقشان در نصب از پیش، چند افزونه و گاهی کمی تنظیم بیشتر است.

هاست اشتراکی دقیقا یعنی چه؟

یک سرور فیزیکی را تصور کنید با چند ده هسته‌ی پردازنده، چند صد گیگابایت حافظه و چند دیسک. شرکت هاستینگ روی این سرور یک سیستم‌عامل نصب می‌کند و صدها، گاهی بیش از هزار، سایت را رویش می‌گذارد. هر سایت یک پوشه دارد، یک کاربر، یک دیتابیس و یک سقف مصرف؛ مثلا «تا ۲ هسته» و «تا ۴ گیگابایت حافظه».

کلمه‌ی مهم این‌جا «تا» است. این عددها سقف‌اند، نه سهم رزروشده. یعنی اگر همان لحظه منابع آزاد باشد، سایت شما تا این مقدار می‌تواند بردارد. اگر همسایه‌ها شلوغ باشند، سهم واقعی شما کمتر است. مثل اتوبوسی که روی بلیتش نوشته «تا ۵۰ نفر»؛ اگر ساعت شلوغی سوار شوید، صندلی خالی پیدا نمی‌کنید، هر چقدر هم بلیت درست باشد.

برای همین سرعت یک سایت روی هاست اشتراکی، فقط به خود سایت بستگی ندارد؛ به همسایه‌ها هم بستگی دارد. یک سایت پرکار روی همان سرور، یا یک سایت هک‌شده که مشغول فرستادن هرزنامه است، می‌تواند سرعت همه را پایین بیاورد.

وردپرس برای سریع بودن چه می‌خواهد؟

وردپرس برای ساختن هر صفحه، کد PHP اجرا می‌کند و از دیتابیس سوال می‌پرسد. هر چه افزونه‌ها بیشتر باشند، کد بیشتر و سوال‌ها بیشتر می‌شوند. یک صفحه‌ی ساده‌ی وردپرس ده‌ها سوال می‌پرسد و یک صفحه‌ی فروشگاه ووکامرس گاهی صدها. پس وردپرس سه چیز را بیشتر از همه لازم دارد؛ پردازنده‌ای که کد PHP را سریع اجرا کند، حافظه‌ای که دیتابیس و کش در آن بنشینند، و دیسکی که وقتی چیزی در حافظه نیست، سریع جواب بدهد.

ولی فقط منابع کافی نیست. وردپرس تنظیم هم لازم دارد. نسخه‌ی PHP باید جدید باشد؛ هر نسخه‌ی تازه‌ی PHP معمولا چند درصد سریع‌تر از قبلی است. OPcache باید روشن و درست اندازه‌گیری شده باشد، تا کد PHP هر بار از نو خوانده و ترجمه نشود. تعداد پردازش‌های PHP باید با حافظه جور باشد؛ اگر کم باشد، درخواست‌ها پشت هم صف می‌کشند، و اگر زیاد، حافظه تمام می‌شود. دیتابیس باید حافظه‌ی کافی برای نگه داشتن جدول‌های پرکاربرد داشته باشد. و یک کش ماندگار برای سوال‌های تکراری لازم است، که در درس آبجکت کش کامل توضیحش داده‌ایم.

روی هاست اشتراکی کدام‌ها دست شماست؟

روی هاست اشتراکی، معمولا فقط چند تنظیم سطحی دست شماست. نسخه‌ی PHP را از یک فهرست انتخاب می‌کنید، چند گزینه‌ی کوچک مثل اندازه‌ی بیشترین فایل آپلودی را عوض می‌کنید، و افزونه‌ی کش نصب می‌کنید. بقیه، یعنی تنظیم خود PHP، تنظیم دیتابیس، وب‌سرور و کش سرور، مال کل سرور است و دست شرکت هاستینگ.

دلیلش ساده است. وقتی هزار سایت روی یک سرورند، نمی‌شود دیتابیس را برای یک سایت تنظیم کرد؛ هر تنظیمی برای همه است. اگر شرکت هاستینگ حافظه‌ی دیتابیس را برای فروشگاه شما بزرگ کند، برای هزار سایت دیگر هم بزرگ شده و سرور کم می‌آورد. پس تنظیم‌ها روی حالت «متوسط برای همه» می‌مانند، که برای هیچ سایتی بهترین نیست.

یک مثال روزمره: یک رستوران سلف‌سرویس غذا را برای همه یک‌جور می‌پزد، با نمک متوسط. برای بیشتر آدم‌ها قابل خوردن است، ولی اگر شما رژیم خاصی دارید، نمی‌توانید از آشپز بخواهید فقط برای شما کم‌نمک بپزد. سرور اختصاصی یعنی آشپز خودتان.

ماژول‌ها و نسخه‌ها

بعضی افزونه‌ها و قالب‌ها یک ماژول خاص PHP لازم دارند؛ مثلا ماژولی برای کار با عکس‌ها که WebP یا AVIF بسازد، یا ماژولی برای اتصال به ردیس. روی هاست اشتراکی، یا این ماژول از قبل نصب است، یا نیست و شما نمی‌توانید نصبش کنید. گاهی شرکت هاستینگ قبول می‌کند برایتان نصب کند، ولی چون روی کل سرور نصب می‌شود، معمولا قبول نمی‌کند.

نسخه‌ها هم همین‌طورند. اگر یک افزونه‌ی قدیمی فقط با نسخه‌ی قدیمی PHP کار می‌کند و یک افزونه‌ی تازه فقط با نسخه‌ی جدید، روی سرور خودتان راه‌های زیادی برای حل این گره هست. روی هاست، فقط همان چند نسخه‌ای را دارید که در فهرست است.

ردیس روی هاست اشتراکی

بعضی هاست‌های وردپرس می‌نویسند «ردیس دارد». این یکی از جاهایی است که اسم با واقعیت فرق دارد. ردیس یک انبار داده در حافظه است که وردپرس جواب سوال‌های تکراری را در آن نگه می‌دارد. کامل درباره‌اش در درس ردیس گفته‌ایم.

روی هاست اشتراکی دو حالت هست. یا یک ردیس برای کل سرور است و همه‌ی سایت‌ها در آن شریک‌اند، یا برای هر سایت یک ردیس کوچک با سقف حافظه‌ی خیلی کم ساخته می‌شود. در حالت اول، حافظه بین صدها سایت تقسیم می‌شود و سایت‌های پرکار یادداشت‌های شما را بیرون می‌اندازند؛ سود ردیس کم می‌شود. نگرانی امنیتی هم هست؛ وقتی همه به یک ردیس وصل‌اند و فقط با یک پیشوند اسم از هم جدا می‌شوند، سایتی که هک شود، به داده‌ی بقیه نزدیک است. در حالت دوم، ردیس آن‌قدر کوچک است که فقط بخش کمی از یادداشت‌های یک فروشگاه در آن جا می‌شود.

روی سرور خودتان، ردیس فقط مال سایت شماست، با حافظه‌ای که اندازه‌ی سایت شما انتخاب شده، و فقط روی خود سرور گوش می‌دهد، نه روی شبکه.

دیتابیس کجا کار می‌کند؟

دیتابیس قلب وردپرس است. همه‌ی نوشته‌ها، کاربرها، تنظیم‌ها و در ووکامرس همه‌ی سفارش‌ها در آن است. روی هاست اشتراکی، معمولا یک سرور دیتابیس برای همه‌ی سایت‌های آن سرور است، گاهی حتی روی یک دستگاه جدا. یعنی هر سوال سایت شما، در صف سوال‌های صدها سایت دیگر می‌ایستد.

دیتابیس وقتی سریع است که جدول‌های پرکاربرد در حافظه باشند، نه روی دیسک. روی سرور خودتان، می‌توانید بخش بزرگی از حافظه را به دیتابیس بدهید، و بیشتر سوال‌ها بی سر زدن به دیسک جواب داده می‌شوند. روی هاست اشتراکی، حافظه‌ی دیتابیس بین همه تقسیم شده، و جدول‌های سایت شما هر بار که سایت‌های دیگر شلوغ می‌شوند، از حافظه بیرون می‌روند.

محدودیت‌های پنهان هاست

غیر از پردازنده و حافظه، هاست‌های اشتراکی چند سقف دیگر هم دارند که معمولا در صفحه‌ی فروش بزرگ نوشته نمی‌شوند، ولی سایت را درست در شلوغ‌ترین لحظه زمین می‌زنند. اولی تعداد درخواست هم‌زمان است، که در پنل‌ها گاهی «Entry Processes» نوشته می‌شود. اگر سقف ۲۰ باشد و ۲۱ نفر هم‌زمان صفحه‌ای را بخواهند که کش نشده، نفر بیست‌ویکم خطا می‌بیند، هر چقدر هم پردازنده آزاد باشد.

دومی سقف خواندن و نوشتن دیسک است، به مگابایت در ثانیه. وقتی افزونه‌ی پشتیبان‌گیری یا بهینه‌سازی عکس شروع به کار می‌کند، همین سقف پر می‌شود و کل سایت کند می‌شود. سومی تعداد فایل‌هاست، که به آن inode می‌گویند. هر عکس، هر فایل کش و هر نسخه‌ی کوچک یک عکس، یک فایل حساب می‌شود. یک فروشگاه با چند هزار محصول و افزونه‌ی کشی که برای هر صفحه یک فایل می‌سازد، خیلی زود به سقف چند صد هزار فایل می‌رسد؛ آن‌وقت سایت دیگر نمی‌تواند فایل تازه بسازد، حتی اگر فضای دیسک خالی باشد.

این سقف‌ها برای این‌اند که یک سایت نتواند کل سرور را بخوابد، و روی هاست اشتراکی لازم‌اند. ولی یعنی سقف واقعی سایت شما، کمترین این چند عدد است، نه بزرگ‌ترینشان.

کارهای زمان‌بندی‌شده‌ی وردپرس

وردپرس کارهای زمان‌بندی‌شده دارد؛ انتشار نوشته‌ی زمان‌دار، فرستادن ایمیل‌ها، پاک کردن سبدهای خرید رهاشده، و کارهایی که افزونه‌ها می‌خواهند. وردپرس به‌طور پیش‌فرض این کارها را با بازدیدها اجرا می‌کند؛ یعنی وقتی کسی صفحه‌ای را باز می‌کند، وردپرس نگاه می‌کند کاری عقب افتاده یا نه و اجرایش می‌کند.

این روش دو مشکل دارد. روی سایت کم‌بازدید، کارها دیر انجام می‌شوند؛ نوشته‌ای که قرار بود ساعت ۸ منتشر شود، ساعت ۱۱ با اولین بازدید منتشر می‌شود. روی سایت پربازدید، همین نگاه کردن در بیشتر درخواست‌ها انجام می‌شود و کار اضافه می‌سازد. راه درست این است که این اجرا را خاموش کنید و یک کار زمان‌بندی‌شده‌ی خود سیستم‌عامل هر یکی دو دقیقه کارهای وردپرس را اجرا کند. روی خیلی از هاست‌ها این ممکن است، ولی کمترین فاصله‌اش محدود است؛ روی سرور خودتان، هر طور که لازم باشد.

ایمیل‌های سایت

فروشگاه برای هر سفارش ایمیل می‌فرستد؛ برای مشتری و برای مدیر. روی هاست اشتراکی، این ایمیل‌ها معمولا از همان سرور مشترک فرستاده می‌شوند، و اعتبار آن سرور پیش سرویس‌های ایمیل، به رفتار همه‌ی سایت‌های رویش بستگی دارد. اگر یکی از همسایه‌ها هرزنامه بفرستد، ایمیل تایید سفارش مشتری شما هم به پوشه‌ی هرزنامه می‌رود.

راه درست، چه روی هاست و چه روی سرور، فرستادن ایمیل‌ها از راه یک سرویس ایمیل معتبر با تنظیم درست رکوردهای SPF، DKIM و DMARC دامنه است، تا گیرنده بداند ایمیل واقعا از طرف دامنه‌ی شماست. در پیکربندی سرور، این تنظیم‌ها را برای دامنه‌ی شما انجام می‌دهیم.

نسخه‌ی تست کنار سایت اصلی

یک کار که هر سایت جدی لازم دارد، نسخه‌ی تست است؛ یک کپی از سایت که تغییرها، به‌روزرسانی افزونه‌ها و قالب تازه را اول آن‌جا امتحان کنید. روی بعضی هاست‌ها با یک دکمه ساخته می‌شود، ولی روی همان سرور مشترک و با همان سقف‌ها، و گاهی سهم منابع سایت اصلی را هم می‌خورد. روی سرور خودتان، نسخه‌ی تست کنار سایت اصلی، با دامنه‌ی جدا و بسته روی موتورهای جستجو، ساخته می‌شود و هر وقت خواستید از نو کپی می‌شود.

مقایسه در یک نگاه

اگر بخواهیم هاست وردپرس و سرور وردپرس خودتان را کنار هم بگذاریم، فرق‌ها این‌هاست. روی هاست، منابع سقف دارند و روی سرور، سهم رزروشده. روی هاست، تنظیم PHP و دیتابیس برای همه یکی است و روی سرور، برای سایت شما. روی هاست، ماژول‌ها همان‌اند که هست و روی سرور، هر چه لازم باشد. روی هاست، ردیس یا نیست یا مشترک است و روی سرور، مال خودتان است. روی هاست، دسترسی کامل به سیستم‌عامل ندارید و روی سرور دارید. و روی هاست، رفتار همسایه‌ها روی سرعت شما اثر دارد و روی سرور، نه.

یک فرق دیگر هم مهم است. روی هاست اشتراکی، نگهداری سرور کار شرکت هاستینگ است؛ روی سرور خودتان، کار شما یا کسی که برایتان تنظیمش می‌کند. این یعنی سرور خودتان بی پیکربندی درست، می‌تواند از یک هاست خوب هم بدتر باشد. سرور خام، فقط یک کامپیوتر خالی است.

قیمت‌ها کنار هم

خیلی‌ها فکر می‌کنند سرور خیلی گران‌تر از هاست است. در مهر ۱۴۰۵، چند پلن معروف «هاست وردپرس» و «هاست ووکامرس» داخل ایران، با سقف حدود ۲ تا ۵ هسته و ۴ تا ۵ گیگابایت حافظه، ماهانه حدود یک میلیون تا یک میلیون و نهصد هزار تومان بودند. در همان زمان، یک سرور مجازی داخل ایران با ۲ هسته‌ی رزروشده، ۴ گیگابایت حافظه و ۴۰ گیگابایت دیسک، ماهانه حدود یک میلیون و ۱۶۰ هزار تومان بود.

یعنی با همان پول ماهانه، می‌شود به‌جای سهم از یک سرور شلوغ، یک سرور کامل برای خود سایت داشت. فرق اصلی در پیکربندی است؛ سرور را باید یک بار درست ساخت. این کار همان خدمتی است که ما انجام می‌دهیم: پیکربندی سرور وردپرس، با هزینه‌ی ثابت ۱۵ میلیون تومان برای یک بار، که سرور را به نام خودتان می‌خرید و ماهانه پولی به ما نمی‌دهید.

پیش از خرید هاست وردپرس چه بپرسیم؟

اگر هنوز هاست می‌خواهید، این چند سوال را از فروشنده بپرسید و جواب را کتبی بگیرید. اول اینکه این پلن اشتراکی است یا سرور مجازی؛ روی هر سرور چند سایت هست. بعد اینکه عددهای پردازنده و حافظه سقف‌اند یا سهم رزروشده. بعد اینکه دیسک از چه نوعی است و آیا NVMe بین همه شریک است؛ در درس NVMe دیده‌ایم که «هاست NVMe» یعنی دیسک خوب، ولی مشترک.

بعد بپرسید کدام نسخه‌های PHP هست و چه ماژول‌هایی نصب است. ردیس یا Memcached هست، و اگر هست، مشترک است یا برای هر سایت جدا، و چقدر حافظه دارد. دیتابیس روی همان سرور است یا جدا. پشتیبان‌گیری چقدر یک بار انجام می‌شود و برگرداندنش هزینه دارد یا نه. و اگر سایت شما بیش از سقف مصرف کرد، چه می‌شود؛ کند می‌شود، موقتا بسته می‌شود یا هزینه‌ی اضافه می‌گیرند.

اگر فروشنده جواب روشنی نمی‌دهد، معمولا جواب همان است که فکرش را می‌کنید.

نشانه‌هایی که سایت از هاست بزرگ‌تر شده

چند نشانه‌ی ساده هست که می‌گوید وقت رفتن رسیده است. پیشخوان وردپرس کند است، حتی وقتی بازدیدکننده کم است. صفحه‌هایی که کش نمی‌شوند، مثل سبد خرید، حساب کاربری یا جستجو، چند ثانیه طول می‌کشند. در ساعت‌های شلوغ یا روز کمپین، سایت خطای ۵۰۳ یا ۵۰۸ می‌دهد، یعنی به سقف منابع رسیده است. ایمیل‌های شرکت هاستینگ درباره‌ی «مصرف بیش از حد» می‌آیند. یا تست سرعت می‌گوید زمان جواب سرور بالاست، حتی وقتی صفحه سبک است.

اگر یکی دو تا از این‌ها را می‌بینید، اول یک تست سرعت رایگان بگیرید تا عددها را ببینید. اگر زمان جواب سرور بالاست، معمولا مشکل از جایی است که هیچ افزونه‌ای درستش نمی‌کند.

افزونه‌های کش جای سرور را می‌گیرند؟

افزونه‌های کش وردپرس کار خوبی می‌کنند؛ صفحه‌ی آماده را نگه می‌دارند تا هر بار از نو ساخته نشود. برای صفحه‌هایی که برای همه یکی‌اند، مثل نوشته‌های وبلاگ، فرق زیادی می‌سازند، حتی روی هاست اشتراکی.

ولی این کش فقط جایی کار می‌کند که صفحه برای همه یکی باشد. سبد خرید، صفحه‌ی پرداخت، حساب کاربری، پیشخوان، جستجو و هر صفحه‌ای که کاربر واردشده می‌بیند، کش صفحه ندارند. همین صفحه‌ها هستند که فروش را می‌سازند. برای این‌ها، فقط خود سرور، یعنی PHP سریع، دیتابیس با حافظه‌ی کافی و کش ماندگار، کمک می‌کند. افزونه‌ی کش روی هاست، مثل رنگ زدن ماشینی است که موتورش کم‌قدرت است؛ قشنگ‌تر می‌شود، ولی سربالایی را بهتر نمی‌رود.

امنیت روی هاست و روی سرور

روی هاست اشتراکی، امنیت شما تا حدی به امنیت همسایه‌ها بسته است. شرکت‌های هاستینگ خوب، سایت‌ها را از هم جدا می‌کنند، ولی این جداسازی روی یک سیستم‌عامل مشترک همیشه کامل نیست. اگر یک سایت روی سرور هک شود و آدرس IP سرور به خاطر فرستادن هرزنامه در فهرست سیاه برود، ایمیل‌های سایت شما هم به پوشه‌ی هرزنامه‌ی مشتری‌ها می‌روند.

روی سرور خودتان، فقط سایت شما روی سیستم‌عامل است. دیوار آتش، به‌روزرسانی‌ها و دسترسی‌ها را برای همان یک سایت تنظیم می‌کنید. البته این یعنی مسئولیت هم با شماست؛ سروری که به‌روز نشود، خودش در خطر است. برای همین در پیکربندی ما، به‌روزرسانی‌های امنیتی سیستم‌عامل خودکار روشن می‌شوند، و دسترسی‌ها فقط با کلید است، نه رمز.

هاست ابری وردپرس چه؟

«هاست ابری وردپرس» هم اسم دیگری است که زیاد دیده می‌شود. ابر یعنی سرورها روی زیرساختی هستند که می‌شود بزرگ و کوچکشان کرد. ولی بیشتر وقت‌ها هاست ابری هنوز اشتراکی است؛ یعنی سایت شما با سایت‌های دیگر روی یک سیستم‌عامل است، فقط آن سیستم‌عامل روی ابر نشسته. فرقش با سرور ابری را در صفحه‌ی هاست ابری کامل گفته‌ایم.

هاست لینوکس یا هاست وردپرس؟

این سوال هم زیاد پرسیده می‌شود. وردپرس روی لینوکس اجرا می‌شود، و تقریبا همه‌ی هاست‌های وردپرس هم لینوکس‌اند. پس هاست وردپرس، یک هاست لینوکس است که وردپرس رویش نصب شده. اگر خودتان می‌توانید وردپرس را نصب کنید، فرق عملی بین این دو معمولا کم است و تصمیم بهتر را باید بین هاست و سرور گرفت، نه بین دو اسم هاست. صفحه‌ی هاست لینوکس جزئیاتش را دارد.

هاست وردپرس ارزان یا رایگان

پلن‌های خیلی ارزان و رایگان هم هست. برای یک وبلاگ شخصی یا یک سایت آزمایشی، می‌توانند کافی باشند. ولی هر چه ارزان‌تر، سایت‌های بیشتری روی همان سرورند. هاست رایگان معمولا تبلیغ خودش را روی سایت شما می‌گذارد، سقف‌های خیلی پایینی دارد و پشتیبان‌گیری درستی ندارد. برای سایتی که قرار است فروش بیاورد، ارزان‌ترین گزینه معمولا گران‌ترین تمام می‌شود؛ هر مشتری که به خاطر کندی صفحه را می‌بندد، بیشتر از تفاوت قیمت ماهانه‌ی هاست ضرر است.

هاست وردپرس ایران یا خارج؟

اگر بیشتر مشتری‌های شما در ایران‌اند، سروری که داخل ایران است، سایت را با فاصله‌ی کمتر و سرعت بیشتر به آن‌ها می‌رساند. اگر مشتری‌هایتان بیرون‌اند، سرور خارج بهتر است. این انتخاب، چه برای هاست و چه برای سرور، جداست و در صفحه‌های هاست ایران و هاست خارج کامل گفته‌ایم. چیزی که هر دو جا یکی است، فرق اشتراکی و اختصاصی است.

رفتن از هاست وردپرس به سرور، چطور انجام می‌شود؟

خیلی‌ها از جابه‌جایی می‌ترسند، چون فکر می‌کنند سایت چند روز خاموش می‌شود یا سفارش‌ها گم می‌شوند. اگر درست انجام شود، هیچ‌کدام پیش نمی‌آید. روش ما این است که سرور تازه را کامل می‌سازیم و تنظیم می‌کنیم، یک نسخه‌ی کامل از سایت را کنار سایت فعلی رویش بالا می‌آوریم و همه‌چیز را تست می‌کنیم، در حالی که سایت اصلی هنوز روی هاست کار می‌کند.

بعد، در یک ساعت خلوت، آخرین تغییرها و سفارش‌ها را منتقل می‌کنیم و آدرس دامنه را به سرور تازه می‌بریم. چون DNS پیش از آن برای تغییر سریع آماده شده، رفتن در چند دقیقه تمام می‌شود. سایت در این مدت باز است. بعد از رفتن، هاست قبلی را چند روز نگه می‌دارید تا مطمئن شوید همه‌چیز سر جایش است.

در پیکربندی سرور وردپرس چه چیزهایی انجام می‌شود؟

در پیکربندی ما، سرور از صفر برای همان سایت ساخته می‌شود. سیستم‌عامل امن و به‌روز می‌شود و دسترسی‌ها فقط با کلید است. وب‌سرور، PHP با نسخه‌ی جدید و OPcache، تعداد پردازش‌های PHP به اندازه‌ی حافظه، و دیتابیس با حافظه‌ی کافی تنظیم می‌شوند. ردیس برای کش ماندگار، فقط برای همان سایت، راه می‌افتد. کش صفحه برای صفحه‌هایی که کش می‌شوند، و فشرده‌سازی و HTTPS درست تنظیم می‌شود. پشتیبان‌گیری خودکار روزانه، دیوار آتش و به‌روزرسانی امنیتی خودکار روشن می‌شوند. و سایت، بی قطعی، منتقل می‌شود.

این کار ۳ روز طول می‌کشد، هزینه‌اش ثابت و یک‌باره است، و پرداخت پس از انجام پروژه و رضایت ۱۰۰ درصد شماست. بعد از تحویل، ۷ روز پشتیبانی رایگان دارید، و در پایان یک گزارش PDF از همه‌ی کارهایی که روی سرور انجام شده تحویل می‌گیرید.

جمع‌بندی

هاست وردپرس برای شروع کار یک سایت کوچک بد نیست؛ ساده است و نگهداری نمی‌خواهد. ولی اسم «وردپرس» روی آن، چیزی را که وردپرس برای سریع بودن لازم دارد، یعنی منابع اختصاصی و تنظیم مخصوص همان سایت، نمی‌آورد. وقتی سایت بزرگ شد، فروش آورد یا پیشخوانش کند شد، همان پول ماهانه را می‌شود صرف سروری کرد که فقط مال خود سایت است. اگر می‌خواهید بدانید سایت شما الان کجای این مسیر است، اول یک تست سرعت رایگان بگیرید، و اگر عددها گفتند وقتش رسیده، سفارش پیکربندی سرور وردپرس را ثبت کنید.