تیم سفید
شروع یک پروژه

آموزشآموزش شبکه به زبان ساده

درس ۴۹ از ۹۹، شبکه و اینترنت، حدود ۱۰ دقیقه خواندن

CDP و LLDP: شناختن همسایه‌ها

جواب کوتاه

CDP و LLDP دو قاعده‌اند که دستگاه‌های شبکه با آن‌ها خودشان را به همسایه‌ی پشت هر کابل معرفی می‌کنند: من کیستم، از کدام پورتم می‌گویم، چه کاری از من برمی‌آید، و این را تا کی نگه دار. CDP مال یک سازنده است و LLDP استاندارد همه. پیام فقط به همسایه‌ی مستقیم می‌رسد؛ مدیر شبکه از کنار هم گذاشتن جدول همسایه‌های همه‌ی دستگاه‌ها، نقشه‌ی شبکه را می‌کشد.

با این‌ها یکی نیست

اگر «LDAP» جستجو کرده بودید، آن دفترچه‌ی کاربران و رمزهای یک سازمان است، نه این درس. «CDP» در پزشکی و نام یک مکمل هم هست. و «Neighbor Discovery» در IPv6 کار دیگری است: پیدا کردن نشانی مک همسایه، که در درس IPv6 آمده. این درس درباره‌ی این است که دستگاه‌های شبکه چطور همسایه‌های خود را می‌شناسند.

سه کلمه

  • همسایهدستگاهی که مستقیم، با یک کابل، به پورت شما وصل است؛ نه دستگاهی که دو سوییچ آن‌طرف‌تر است.
  • CDPقاعده‌ی اختصاصی یک سازنده‌ی تجهیزات شبکه برای معرفی به همسایه. کوتاه‌شده‌ی Discovery Protocol با نام آن سازنده.
  • LLDPهمان کار، ولی استاندارد و برای همه‌ی سازنده‌ها (IEEE 802.1AB). کوتاه‌شده‌ی Link Layer Discovery Protocol.

کوه‌نوردهای هم‌طناب

فرض کنید چند کوه‌نورد با طناب به هم بسته‌اند. هر کس فقط با کسی حرف می‌زند که طنابش مستقیم به او می‌رسد، و می‌گوید: «من فلانی هستم، از این سر طنابم به تو بسته‌ام، و این وسایل را دارم.» دستگاه‌های شبکه هم همین کار را می‌کنند؛ کابل همان طناب است:

سوییچ ب دو همسایه دارد و به هر کدام جدا خودش را معرفی می‌کند، هر کدام از پورت خودش. پس الف می‌داند پشت کابلش «ب» است و از کدام پورت ب وصل است. مدیر شبکه‌ای که می‌خواهد بداند این کابل زرد به کجا می‌رود، دیگر لازم نیست کابل را تا آن سر اتاق دنبال کند.

پیام چه می‌گوید

هر پیام LLDP یک فریم اترنت است که چند تکه دارد. هر تکه سه بخش دارد: نوع، طول، مقدار (به آن TLV می‌گویند). سه تکه‌ی اول همیشه هستند و به همین ترتیب؛ بعد هر چه دستگاه بخواهد:

تکه‌های دلخواه می‌توانند نام و توضیح دستگاه و پورت، نام VLAN، نشانی IP مدیریت، توانایی‌ها (مثلا «سوییچ هستم» یا «روتر هستم»)، برق روی کابل (PoE) و تجمیع پیوند (درس EtherChannel) باشند. در خانه‌ی «نوع» فریم (درس اترنت) عدد 0x88cc می‌نشیند تا گیرنده بداند این پیام LLDP است.

فقط همسایه‌ی مستقیم

کوه‌نورد سوم حرف نفر اول را نمی‌شنود. پیام LLDP به یک نشانی چندپخشی ویژه فرستاده می‌شود که سوییچ‌های استاندارد آن را جلوتر نمی‌برند. پس هر پیام فقط یک کابل می‌رود:

تا کی نگه دار

هر دستگاه پیامش را در فاصله‌های ثابت تکرار می‌کند، و در خود پیام می‌گوید آن را تا کی معتبر بدانید (تکه‌ی Time-to-Live). چرا؟ چون اگر کابل را بکشید یا دستگاه را عوض کنید، همسایه نباید همیشه اطلاعات کهنه را نگه دارد. اگر تا آن زمان پیام تازه‌ای نرسد، آن اطلاعات دیگر معتبر نیست؛ مثل کوه‌نوردی که دیگر صدایی از هم‌طنابش نمی‌شنود و می‌فهمد چیزی عوض شده.

نقشه‌ی شبکه

راهنمای گروه از هر کوه‌نورد می‌پرسد هم‌طنابش کیست و از کنار هم گذاشتن جواب‌ها، نقشه‌ی طناب‌ها را می‌کشد. هر دستگاه آنچه شنیده در جدولی نگه می‌دارد، و برنامه‌های مدیریت شبکه می‌توانند این جدول‌ها را بخوانند (با قاعده‌ای به نام SNMP):

سود دیگرش پیدا کردن اشتباه است. مثلا نسخه‌ی دوم CDP می‌تواند نشان دهد که دو سر یک ترانک native VLAN متفاوتی دارند، همان اشتباهی که در درس ترانک دیدید.

CDP یا LLDP

CDP در سال ۱۹۹۴ ساخته شد و قدیمی‌تر است. LLDP بعدها همان کار را استاندارد کرد، و بعضی سازنده‌ها به‌جای فرستادن CDP سراغ LLDP رفتند. کارشان شبیه است؛ فرق اصلی این است:

CDPLLDP
مال کیستیک سازندهاستاندارد برای همه
با چه دستگاه‌هاییبیشتر دستگاه‌های همان سازندهدستگاه‌های سازنده‌های مختلف
هر چند وقتپیش‌فرض هر ۶۰ ثانیهدر فاصله‌های ثابت
نشانی مقصد01:00:0c:cc:cc:ccیک نشانی چندپخشی ویژه

در شبکه‌ای که تجهیزاتش از سازنده‌های مختلف است، LLDP زبان مشترک است. CDP هم مثل LLDP نام دستگاه، مدل، نسخه‌ی سیستم‌عامل، نشانی‌ها، پورت فرستنده، native VLAN و مصرف برق را می‌گوید.

تلفنی که خودش راه می‌افتد

LLDP افزونه‌ای به نام LLDP-MED دارد برای دستگاه‌های پایانی، مثل تلفن اینترنتی. تلفن را به پریز می‌زنید و خودش راه می‌افتد:

تلفن می‌گوید چیست و چقدر برق روی کابل لازم دارد؛ سوییچ می‌گوید VLAN صدا کدام است و صدا با چه اولویتی برود (درس VLAN). LLDP-MED همچنین می‌تواند مکان دستگاه و فهرست اموال را بدهد: سازنده، نسخه‌ی نرم‌افزار و سخت‌افزار، و شماره‌ی سریال.

سه اشتباه

  • «با LLDP سوییچ همه‌ی دستگاه‌های شبکه را می‌شناسد.»هر دستگاه فقط همسایه‌ی پشت کابل خودش را می‌شناسد. نقشه‌ی کامل از کنار هم گذاشتن جدول همه‌ی دستگاه‌ها به دست می‌آید.
  • «LLDP همان LDAP است.»LDAP دفترچه‌ی کاربران و رمزهاست. LLDP معرفی دستگاه‌ها به همسایه است. فقط نامشان شبیه است.
  • «این پیام‌ها چیزی را لو نمی‌دهند.»پیام‌ها نام، مدل، نسخه و نشانی دستگاه را می‌گویند، و روشی هم برای سوءاستفاده از آن‌ها شناخته شده است. پس باید دانست روی کدام پورت‌ها روشن‌اند.

جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.

  • هر دستگاه از هر پورتش، هر چند وقت یک بار، خودش را به همسایه معرفی می‌کند.
  • سه بخش همیشگی پیام LLDP: شناسه‌ی دستگاه، شناسه‌ی پورت، زمان اعتبار.
  • پیام فقط به همسایه‌ی مستقیم می‌رسد؛ سوییچ آن را جلوتر نمی‌برد.
  • از جدول همسایه‌های همه‌ی دستگاه‌ها، نقشه‌ی شبکه پیدا می‌شود.
  • CDP مال یک سازنده است (پیش‌فرض هر ۶۰ ثانیه)؛ LLDP استاندارد IEEE 802.1AB.
  • LLDP-MED به تلفن اینترنتی VLAN، اولویت و برقش را می‌گوید.

خودتان را بسنجید

۱۵ پرسش، هر بار تازه از میان ۳۰ پرسش این درس. آخر آزمون فقط کارنامه را می‌بینید: چند درست، چند نادرست.

خودتان را بسنجید

۱۵ پرسش

  • هر بار پرسش‌ها و ترتیب گزینه‌ها تازه است.
  • تا آخر، درست یا نادرست بودن جواب‌ها گفته نمی‌شود؛ می‌توانید برگردید و جوابی را عوض کنید.
  • آخرش کارنامه می‌گیرید: چند پرسش درست و چند نادرست.
  • هر وقت بستید، دوباره که باز کنید از همان‌جا ادامه می‌دهید.

فصل‌های این درس

درس بعد