خط فرمان تجهیزات شبکه
جواب کوتاه
CLI (رابط خط فرمان) جایی است که روتر و سوییچ را با تایپ فرمان تنظیم می‌کنید. اولین بار با کابل کنسول و بعد با SSH وصل می‌شوید. چهار حالت اصلی دارد که اعلان هر کدام می‌گوید کجایید: «>» فقط دیدن، «#» بعد از enable، «(config)#» بعد از configure terminal برای تغییر، و «(config-if)#» برای یک درگاه. exit یک پله برمی‌گردد و end یک‌راست به #. ? راهنماست، فرمان‌ها را می‌شود کوتاه نوشت، no هر تنظیم را برمی‌دارد، و copy running-config startup-config تغییرها را ذخیره می‌کند.
نام
CLI کوتاه‌شده‌ی Command-Line Interface است، یعنی رابط خط فرمان: جایی که به‌جای دکمه و منو، فرمان تایپ می‌کنید و Enter می‌زنید. روترها و سوییچ‌های اداری را از همین راه تنظیم می‌کنند.
در این درس شکل رایجی از خط فرمان تجهیزات شبکه را می‌بینید. در دستگاه سازنده‌های دیگر، نام فرمان‌ها کمی فرق دارد، ولی فکرش همان است: حالت‌ها، راهنما، دیدن، تغییر و ذخیره.
وصل شدن
به خط فرمان یک دستگاه دو راه اصلی می‌رسد:
- کابل کنسولدستگاه تازه هنوز نشانی ندارد؛ با کابل کنسول، از درگاه کنسول دستگاه به رایانه وصل می‌شوید. کابل‌های کنسول امروز گاهی یک سرشان USB است.
- SSHوقتی دستگاه نشانی دارد، از هر جای شبکه با SSH وصل می‌شوید؛ رمزگذاری‌شده و امن.
SSH را در درس SSH دیدید. هر دو راه به همان خط فرمان می‌رسند.
فرودگاه و چهار حالت
فرودگاهی را تصور کنید. در سالن عمومی هر کسی می‌آید و فقط تابلوها را می‌بیند. با کارت پرواز از گیت رد می‌شوید و همه‌جا را می‌بینید. در برج مراقبت چیزها عوض می‌شوند، و در هر باند فقط همان باند. بالای هر در تابلویی هست که می‌گوید کجایید. خط فرمان هم همین چهار جا را دارد، و تابلوی بالای در همان «اعلان» است، نوشته‌ی اول هر خط:
«Router» نام دستگاه است و با عوض کردن نام، عوض می‌شود. پشت گیت با enable می‌روید، که معمولا رمز دارد؛ به برج مراقبت با configure terminal؛ و به یک باند، یعنی یک درگاه، با interface و نام آن درگاه.
برگشتن
exit یک پله بالا می‌برد؛ از درگاه به برج، از برج به پشت گیت. end یا Ctrl+Z از هر جای تنظیم یک‌راست به # برمی‌گرداند. disable از # به سالن عمومی می‌برد:
راهنمای ?
لازم نیست فرمان‌ها را حفظ کنید. هر جا ماندید، علامت سوال بزنید؛ سه جور:
کوتاه نوشتن و no
هر فرمان را می‌شود تا جایی کوتاه نوشت که با فرمان دیگری اشتباه نشود. config t همان configure terminal است.
تقریبا هر فرمان تنظیم یک شکل no دارد که همان تنظیم را برمی‌دارد. اگر description to-office توضیحی می‌گذارد، no description آن را برمی‌دارد. این راه درست کردن اشتباه است، به‌جای پاک کردن همه‌چیز.
دیدن و ذخیره
فرمان‌های show فقط نشان می‌دهند و چیزی را عوض نمی‌کنند؛ پس بی‌خطرند. مهم‌ترینش show running-config است، که همه‌ی تنظیم در حال کار را نشان می‌دهد.
هر تغییری که می‌دهید، فورا اجرا می‌شود، ولی فقط در تنظیم در حال کار؛ همان که در درس پشتیبان و مدیریت تغییر دیدید:
یک جلسه، قدم‌به‌قدم
این جلسه نام دستگاه را عوض می‌کند و برای یک درگاه توضیح می‌نویسد. نام درگاه‌ها در هر دستگاه فرق دارد؛ با ? ببینید:
- Router> enable
از سالن عمومی به پشت گیت؛ شاید رمز بخواهد. - Router# show running-config
پیش از تغییر، تنظیم فعلی را ببینید. - Router# configure terminal
به برج مراقبت. - Router(config)# hostname R1
نام دستگاه را عوض کنید؛ اعلان هم عوض می‌شود. - R1(config)# interface g0/1
به یک درگاه مشخص. - R1(config-if)# description to-office
یک توضیح برای این درگاه بنویسید. - R1(config-if)# end
یک‌راست برگشت به #. - R1# copy running-config startup-config
ذخیره، تا با رفتن برق نرود.
درس بعد با همین فرمان‌ها یک روتر را از صفر تا رساندن شبکه به اینترنت تنظیم می‌کند.
سه اشتباه
- «تغییر دادم، پس ماند.»تا copy running-config startup-config نزنید، تغییر فقط در حافظه‌ی موقت است و با خاموش شدن می‌رود.
- «فرمان را از جایی کپی می‌کنم و همه را با هم می‌زنم.»فرمان‌ها در حالت درست معنا دارند و هر کدام فورا اجرا می‌شود؛ پیش از هر تغییر، روال درس پشتیبان و مدیریت تغییر را بروید.
- «نمی‌دانم کجایم؛ همین‌طور فرمان می‌زنم.»اعلان همیشه می‌گوید کجایید: >، #، (config)# یا (config-if)#. پیش از هر فرمان، نگاهش کنید.
جمع‌بندی. آنچه از این درس با خودتان می‌برید.
- وصل شدن: کابل کنسول، بعد SSH.
- > دیدن؛ # همه‌چیز؛ (config)# تغییر؛ (config-if)# یک درگاه.
- enable، configure terminal، interface؛ exit و end.
- ?: راهنما در هر جا.
- config t به‌جای configure terminal؛ no برای برداشتن.
- ذخیره: copy running-config startup-config.